Please login or register.

Login with username, password and session length
 

News:

Make sure to read the House Rules before posting anything!



Recent Posts

Pages: [1] 2 3 ... 10
1
Sports / Re: What Sports do you like?
« Last post by maggieyusay on Today at 10:53:44 am »
I'm into Triathlon. Is anyone else a Triathlete here?:) wehehe
2
Creative Corner / Re: Speak Now
« Last post by yhuchie on April 19, 2014, 05:16:23 pm »
Hahaha. Lol. but thanks. :)
3
Creative Corner / Re: Flirting With My Ex-Boyfriend [On-Going]
« Last post by delacruzifixion on April 19, 2014, 10:34:26 am »
Abangan bukas! Ang chapter 2 na inabangan ng lahat, sa April 20 na! Read thr first chapter at link above this post. Thank you!
4
Creative Corner / The Royalties
« Last post by LuchiMii on April 18, 2014, 10:07:43 pm »
 

BEFORE ANYTHING ELSE, I JUST WANT TO SAY THAT This is a TAGALOG STORY. Well actually taglish pero ang target readers ko ay filipino dahil mostly tagalog ang gagamitin ko :)
Genre: Fantasy, Adventure, Teen Fiction, Romance

 
Chapter 1

Melancolie Ira Fleur (aka Fae) 's Point of View

 

The sound of a bell can change your mood depending on the situation. Say for example it's 4 in the morning and you'll hear your alarm clock ringing like there's no tomorrow could definitely ruin your mood. But there's also positive situations such as something I am in right now. Hearing the bell ring and your teacher following with the class-dismissed speech is music to my ears. Everyone started heading outside of hell aka classroom. I quickly grab my bag and books and headed outside as well but Mr. Cannes stopped me.

"I know the sound of the bell ringing and the teacher  saying class dismissed is music to your ears" he started as if reading my thoughts "pero may nakakalimutan ka ata?" he finished. Uh-oh, kapag ganyan ang mga line ni sir, makasisigurado kang hindi maganda ang susunod na mangyayari.

"Ahm, wala naman po sir?" sabi ko habang hinahalungkat yung bag ko.

"Don't play dumb with me Ms. Eliseus, alam kong ikaw ang bumugbog kay Mr. Pagano" he lectured. FYI spells as For your information, hindi ko sya "BINUGBOG". Nagte-training kasi kami ng taekwondo. Beginnner sya pero sobrang yabang naman at hinamon pa ako. Being the blackbelt that I am, it's only natural na masaktan sya sa ginawa ko. He deserved it 'ya know. Tama lang yun sa mayayabang na kagaya nya.

Hindi na ako hinayaan ni sir. Binigyan nya ako ng papel at sinabing "That's your ticket to detention, enjoy your flight" he sarcastically smiled and left. Great, guess I'm going to stay longer in hell.

Pumunta na ako sa detention room at nakitang walang tao dun. Umupo ako sa isang silya at tumungo sa desk ko hanggang sa makatulog ako.

"Hoy. Huy babae gumising ka na dyan" narinig kong may nagsasalita. Naramdaman ko nalang na may humahawak sa ulo ko. I looked up to see the most beautiful creature I've ever laid eyes on. Joke lang, ang OA naman nun. Pero to be honest may itsura sya ha.

"Wag mo nga akong titigan. I know I'm handsome so no  need to show that look" he said with disgust.

Inirapan ko nalang siya at tinignan ang watch ko. I've been asleep for only 15 minutes thank God! Akala ko ilang century na ang lumipas.

I looked around to see that there's a total of 6 people inside detention room. Nagulat kaming lahat ng biglang bumukas yung pintuan. Si Ma'am lang pala at si Raffy.

Dumiretso si Ms. Lancaster sa teacher's table samantalang tumabi sa akin si Raffy.

"Gosh Fae, nadetention ka din. Hahaha. I heard what happened to that poor guy" sabi nya. Fae is my nickname and I prefer to be called like that.

"Mr. Cannes. Ugh. If I know alam niyang nagpapractice lang kami ng taekwondo pero sinita parin nya ako. Goodness gracious, siguradong hindi pa rin yun nakakamove on nung masipa ko siya" sabi ko. Tumawa naman ang magaling kongkaibigan. It happened a month ago. Pumunta ako sa kanya dahil inutusan ako ng teacher kong ibigay kay Mr. Cannes yung mga test questionnaires. Nung pumasok ako sa room nya, di ko sya nakita. Aalis na sana ako ng biglang may humawak sa balikat ko. Dahil nga sa sanay ako sa taekwondo, gumana ang pagkaprotective ko sa sarili kaya't sinipa ko yung humawak sa akin. Unfortunately, si Sir Cannes yun na itatanong kung bakit ako nandun. Pinagtawanan si Sir nun at kitang kita ko sa mga mata nya na maghihiganti sya sakin. Scary right? But it's all his fault naman, hindi nya dapat hinahawakan ang babae sa balikat, nakakagulat kaya. Akala ko rapist or kidnapper yun aba.

 

"Class, dahil busy ako sa pagpe-prepare sa incoming contest dito lang kayo at basahin nyo 'tong mga libro dito. After 1 hour pwede na kayong umalis. Gawin nyo na kung anong gusto except of course ang mag ingay, magkalat, gumawa ng kalokohan at matulog. Break this rules and you'll stay for another hour, understand?" sabi ni Ma'am.

"Ano pong contest Ma'am?" asked my nosy friend Raffy.

"The contest is still a secret but every club is required to join. I think it's better na sumali kayo sa mga club kasi I'm sure, it will be one of the best experiences in your life" the way she says it, mukhang maganda at exciting yung contest na pinagkaaabalahan nila Ma'am. Come to think of it, si Ms. Lancaster ang head adviser ng lahat ng club. Sa kanya ka magsusubmit ng form kung gusto mong gumawa ng club. Interesting.

"Kung wala na kayong tanong, then I'll go ahead"

"So what do you guys wanna do. Do you wanna build a snowman?" tanong ni Raffy.

"No offense but I don't even know you" sabi ni kuyang may glasses. Teka kilala ko 'to ah.

"Tyler? as in Tyler Ferrer? Yung rank 1 ng juniors? Ikaw yun di ba?" I said. Laging nababanggit siya ng mga teacher namin, Gawin daw role model and such.

"Yes, that's me Tyler Justine Carton Ferrer" he said with a straight face. Gosh, he's so serious. So Carton pala middle name nya. Hilarious.

"Okay, dahil hindi nyo ako kilala ako si Raffy Soleil Monter Noriscus, freshie" Raffy said with enthusiasm.

Tumingin lang kami lahat sa kanya at hindi umimik. Bigla siyang tumingin sa akin at tinignan ako ng matalim as if saying na "Magpapakilala ka o hahambalusin kita?"

I rolled my eyes thinking this is ridiculous and said " The name's Melancolie Ira Fleur Adrienne Eliseus but I prefer to be called Fae. I'm also a freshman."

Akala ko iiignore lang nila kami pero biglang nagsalita yung isang babaeng may hawak na videocam. " Macy Veridiano Lancaster, sophomore. PS. Di ko kamag anak si Ma'am"

"Mico Xavier Rouel Parker, the President of Detention Club. Sophomore" sabi naman nung guy na katabi ni Drake.

"Huh, fine. I'm sure most of you already know me." I rolled my eyes. He's too full of himself. "It's Luke Lizeus Rutledge, junior" he proudly said. So Luke pala yung pangalan nung mokong na gumising sa akin kanina.

"You know guys this is great, I'm sure all of you are thrilled dun sa sinabi na contest ni Ma'am. And I'm guessing you all don't have a club yet right? So I'm was thinking, why don't we start a club together?" Macy exclaimed. It was that sentence that made 6 different worlds, collide.
5
Movie Mania / Re: Let's play a I've watched that movie Game
« Last post by yerozmgurl on April 18, 2014, 08:33:25 pm »
Not yet...

How about Miracle in Cell No. 7?
6
Yer back Ate Pau! Super hug! :D

Aba! Waley daw talent sa pag-arte pero convincing naman daw bilang babae according to the other papables. Hahahaha. Mag-beauty rest si Papable Jake. :D ;D

Gusto ko ng kuya~ Luke~ puwede ba kitang maging kuya? *sabay abot ng flowers and chocolates~*


Haha... Thank you Angelique. ;)

I almost forgot the characters hehe  :-[ sorry naman but I enjoyed it and definitely looking forward for the next UD.

What more can I say WELCOME Back Ms. Pau  ;)
No worries I'm still your fan no matter  :) what kahit next year ulit ang next UD (haha wag nman  :D


Kamusta naman! Nagkatotoo ang hula mo Bella. OMG! It's been a year na since I posted the last update.  :'(

Here to support TP3 all the way. =))))))) ♥  ;)

Thank you Cess.  ;)

shane po name ko  :D . Worth it naman yung paghihintay nung update niyo kaya ok lang ;) ;) . hhehe

Hi Shane! Sorry natagalan ang update.  :-\



Waah! One year ko na palang hindi na-uupdate ang TP 3, sorry!  :'( Sana makabawi ako dito sa next post. I will do my best para matapos naito this year. Sorry talaga. I hope you like the 'after a year' update. -PAU-  ;)


"Ready! We are about to start the play in 2 minutes!"

Eto na ang umpisa ng kalbaryo ko.  >:(


"JAKE!!!"

Anak naman ng tipaklong! Mukhang lahat ng fans ng One Voice andito! Kung minamalas ka nga naman talaga.  >:(

Nag-umpisa na yun play at siyempre ginawa ko yung best ko kahit na pikang-pika na ako sa pambabaeng costume na suot ko.  >:(

Mula doon sa audience ay may narinig akong malakas na sumigaw na.


"Ay nasaan si Jake? Bakit wala yata si Jake?"


"Oo nga! Please bring Jake on the stage!"



"Nagkakagulo sa audience, Tol." Sinalubong ako ni Menard sa back stage.

"Hinahanap nila ako."

"Mukha nga. Humihingi ng crowd control si Sir Car bago ulit buksan yung kurtina." Tumabi sa amin si Luke na katatapos lang ang eksena kay Merry.

"Lumabas ka kaya dun Jake." Na nakapang-damit pang babae? ??? Hindi pa ako nasisiraan ng bait Nard! >:(

"Jake halika dito." Tinawag ako ni Xav at lumapit ako sa kanya.



"We can no longer deal with your FANS." May emphasis talaga yung huli. Kasalanan ko bang nagwawala sila? :-\

“We have to do something quick.The play should continue.”

Napatingin sa akin sina Xav at Sir Car. Rinig na rinig nga mula sa backstage yung sigawan ng mga fans ko.

"REFUND or LET JAKE GO OUT!"

Napahawak ako sa noo ko. Sakit ng ulo talaga ang mga babae. >:( Easy Jake, hindi lahat remember? Except Cassie. At nawala agad yung sakit ng ulo ko.

"I think I have the solution." 8)



"Ladies please calm down. We hope this solve your doubtfulness."

Ibinigay na sa akin ni Xav yung microphone. "Hi girls..."

Nagtilian bigla yung mga babae sa loob ng teatro.

'OMG!!! Si Jake!!!"

"Boses palang talaga pamatay na." Biro sa akin ni Xav na nginisian ko lang.


I cleared my throat. "I hope you are enjoying our play. Thank you for coming girls. I'm actually acting on the play as someone. I would love to hear your guesses on our official pages. If it's right, you might get a FREE CONCERT tickets in our next gig. I hope you sit back, relax and enjoy the rest of the play."

"At may free promotion pa talaga! Ibang klase ka talaga idol Jake!"

"Tumahimik ka na nga lang diyan Xavier." Napailing na lang ako sa komento niya at binalik sa kanya yung microphone.

“Good job Jake.” Bati sa akin ni Sir Car pagbalik ko sa back stage.

"Pare ang lakas talaga ng karisma! Sigurado ako threading topic na naman ang One Voice sa twitter! Sira ulo rin talaga itong si Menard.

"Nice segue Jake pero sana you stick na lang about the play. Hindi mo na sana ginamit yung pagiging vocalist mo."

Gusto ko sanang tirahin itong si Destiny kaso may biglang nagsalita sa likod ko.


"Ate please, hayaan mo na si Jake."


Tama ba itong naririnig ko? Amielle is saving me from her DragonLady sister? :o

"Amie!"

"Thanks for saving my butt Amielle. No need to get angry with her Destiny." At bago pa magkaroon ng bagong commotion ay lumayo na ako sa magkapatid.


"Well done guys!"

Parang nabunutan ako ng tinik sa sigaw ni Sir Car. Sa wakas tapos na ang penetensiya ko. Dali-dali kong hinubad yung dress na suot ko ng halos dalawang oras at nagpalit ng damit.

"Tol bakit naman nagpalit ka agad?" Tanong sa akin ni Menard na pumasok na sa wardrobe changing room.

"Tapos na yung play di ba? Isa pa kating-kati na ako sa suot ko."

"Sayang akala ko pa naman makakapag-selfie ako with Mary Lennox."


PAK!


"Jake talaga di ka mabiro."

"Hindi talaga! Ikaw kaya ang magsuot ng gown!" At natawa na lang ang ulol sa sinabi ko.

"Jake makakapunta ka sa after party?"

Oo nga pala yung after party! "Hindi eh Xav. Lalabas raw kami ng parents ko."

"Nakita ko nga sila Jake. Kausap nila si Sir Car ngayon." Wika ni Luke na hinuhubad na rin ang suot niya.

Ano naman kaya ang tinatanong ng parents ko kay Sir Car? "Salamat sa heads up Luke. Una na ako mga dudes!" At lumabas na ako bago pa may ma-intriga ang mga magulang ko.


"We are proud of you son!" Arms wide open akong sinalubong ng mga magulang ko.

Pakiramdam ko tuloy, ako ang prodigal son. "Thanks Dad. I hope you like the play."

"Isa sa all time favorite book ko yun Jake. I'm so happy that you TDC get the chance to perform it on the stage."

Kaya pala pinabasa nyo rin sa akin yung libro ng bata pa ako. Ngumiti na lang ako Mom.

"Shall we go?"

"Saan tayo Dad?"

"Clawdaddy sa MOA." Ang favorite restaurant ni Dad.

"By the way Jake, inimbitahan namin sina Arild at Keister."

Napangiti ako ng malaki. Yan naman ang gusto ko. Kumpleto na naman ang One Voice, ayos! 8)
7
Creative Corner / Re: 17 part 1!!!! Bad Love Season 2. || Seventeen. Surprise!
« Last post by justine16 on April 18, 2014, 12:38:09 pm »
Nandito lang ako palagi nag aantay ng update. ;D ;D
Ito yung isa sa mga stories na inabangan ko nung nene pa ako eh.  ;)

8
Oops! / Re: Tulo-laway Experience. Eeks! xD
« Last post by jenzkie014 on April 18, 2014, 10:51:39 am »
  aku nka experienced din sobrang nkakahiya talaga :D

..i can't remember what was the exact date but it happened sa jeep...sumasakay aku nun papauwi na gaLing work, nightshift aku kaya puyat na...ei may music ung nasakyan ku kaya sarap e- idlip hindi ku namalayan napasarap na ung tuLog ku kaya bumabaha na nang laway ung sLeeve nang katabi ku ;D :D, kasi dun aku nkaLaway... ;D

...good thing is ung mga taO sa harapan ku nkatuLog din Lalo na ung niLawayan ku.. ;D
9
Creative Corner / Re: Say You Love Me
« Last post by dizzy gurl on April 18, 2014, 12:32:45 am »



“Hello classmates! My name is Tiffany Aurea Dash dela Vega. You can just call me 'Dash'! I am from Hillcrest Academy! The reason why I chose this course is because I am chasing for my dream, and for ‘that’ dream!"

'That dream'. Alam niyo na, ang maging girlfriend ni Mahal ko. Hihihi ang landi ko. First day na first day ng klase, naglulumandi na naman ako. XD

"I hope to get to know you more, guys! Let’s be good friends! That’s all, thank you!”

Ito ang isa sa mga ayaw ko na ginagawa kada first day ng klase: Ang magpakilala sa harap ng mga taong hindi mo naman kilala! Shy type kasi ako, you know.

Ganito pala pag college ka na no? Medyo maluwag. Kung gugustuhin mong mag-cut, pwede mong gawin (pero makonsesensya ka sa magulang mo~). Pwede kang kumain sa classroom, basta wag ka lang magkakalat sa classroom (at iwasang kumain ng maamoy na pagkain!). Pwede ka ding magdala ng cellphone sa classroom (pero iwasan ang magtext o tumangap ng call habang nasa loob ng classroom). Lahat ng ito, hindi mo pwedeng gawin nung nasa highschool ka pa lang. XD

HRM pala ang kinuha kong course. Hilig ko kasi ang pagbe-bake at proud to say na masarap talaga akong mag-bake! Nakailang-sali na din ako sa mga competition. Kung hindi Gold or Champion, nasa 2nd or Silver medal naman ako. O diba, tarush ng lola niyo! :3

At dahil nga naman first day ng klase ngayon, maaga din kaming pinauwi ng professor namin. Yay! May usapan kami ni Mischa na magkikita kami sa Pav sa tapat ng classroom namin. Excited na akong makita bestfriend ko!

“Tiffy!”

Bumungad sa akin ang maganda at nakanigiti kong bestfriend na si Mischa. At kahit na naka-slacks siya (iyon kasi ang uniform nila sa Advertising Department), ang sexy pa din niyang tignan. Ang professional na nga ng dating niya eh. Nadala kasi sa uniform.

Tumakbo ako papalapit sa kaniya at agad ko siyang niyakap pagkalapit ko sa kaniya.

“Bestie! Kanina ka pa nandito?”

“Yup! Maaga kaming pinauwi ng Professor namin eh.”

Umupo ako sa tabi ni Mischa at kinain ang baon na sana eh mamaya ko pang kakainin. “Ayos! Kami din eh. Nagpakilala lang kami tapos ayun, uwian na agad.”

“Byebye Dash!”

Pagkalingon ko sa mga taong tumatawag sa akin, nakita ko ang mga kaklase ko na kumakaway sa akin. Kumaway naman din ako sa kanila. Mukha namang mababait and friendly yung mga kaklase ko this year.

“Byebye! Ingat kayo~”

“Dash?” pagtatakang tanong ni Mischa.

“Ahaha! Oo! Yun yung gusto kong itawag nila sakin ngayong college na tayo. Para unique! Madami kasing “Tiffany” or “Tiffy” eh. Para madali din nila akong makilala.”

“At para bumagay sa pangalan niya.” Seryoso nitong sinabi sa akin. Nanliliit pa ang mga mata ni Mischa habang tinitignan ako. 

“Tomooo~”

Yung tingin sakin ay kulang na lang at may lumabas na laser beam….. -_-

“My gahd Tiffy, it’s been a year already since we last saw him. Siya pa din ba?” tanong sakin ng maganda kong best friend sabay kuha nito sa baon kong sandwich.

“Yup! Siya pa din, at wala ng iba! Forever!!”

“At kaya ba kinuha mo yung course na HRM dahil katabi ng building niyo yung building nila?”patuloy pa din sa pagkain ng sandwich ko si Mischa. And this time, pati yung juice ko iniinom na din niya.

“Oo! Eh kesa naman sa mag-Engineering din ako? Yech. I hate math!!”

“Jusko naman Tiffy! As if naman pag nakita ka niya ngayon, papansinin ka nung lalaking yun? Eh ubod ng sungit nun! Naalala mo nung highschool tayo? Suplado siya sa mga fans niya.”Pagkakuha niya sa juice ko, kinuha naman niya pati yung chocolate na sinesave ko for my dessert.

“Highschool yun okay? Malay mo nagbago na siya ngayong college na tayo. 2 years na din siyang college student no,” Kukunin ko na sana yung natitirang chocolate bar ko na nakatago sa pinaka-sulok ng lunch box ko… nang mapansin kong kinakain na ito ni Mischa. “at isa pa…”

“Anyo yown?”

Halos hindi ko na maintindihan si Mischa sa sinasabi niya dahil nguya ng nguya pa din ang loko! Tama ba namang kainin niya yung nakareserve kong chocolate?!

Tinignan ko siya ng masama at inagaw ko sa kaniya ang natitirang chocolate na sana ay kinakain ko na ngayon. “Bakit kanina mo pa kinakain baon ko? Wala ka bang baon?! Kakaasar ka! Tinabi ko nga ung chocolate dahil kakainin ko yun eh! Tapos inubos mo pareho! Kakainis ka!!!!”

“Sorry na Bestie! Medyo na-i-stress kasi ako sa kwento mo kaya ako napakain ng di oras sa baon mo! Hehe~ Tsaka alam mo namang fan ako  ng mga niluluto mo. Masarap kasi!!” patuloy pa din siya sa pagkain niya ng last bar ng chocolate ko. Huhuhuhu, my chocolate bars, they’re now gone!

“Hoy, bayaran mo yung chocolate na inubos mo ha!” pagmamaktol ko sa kaniya. Sobrang di ko pa din matangap na inubos niya yung chocolate ko. Huhu! “Ibili mo ko mamaya sa Mini Stop!”

Iniligipit ko na yung baunan ko na na kanina pa naka-Hello World. Bastos na Mischa, walang pakundangan na nga niyang kinuha yung baon ko, hindi man lang niya sinara ng mabuti yung baunan ko. *pouts*

“Tiffy!!!!! Tiffy Tiffy Tiffffyyyy!!!!” bigla na lang ako tinapik ni Mischa ng sunod sunod. Infairness, masakit ha. -_-

“Ano ba yun? Isa-isa lang! naririnig kita!” Ano ba kasing meron at kung makatapik tong kaibigan ko, parang walang bukas?!

“Si— si— Si Chase!”

May tinuturo si Mischa at tumingin naman ako doon sa direksyon kung saan ito nakaturo.

Parang huminto ang oras nang makita ko ang lalaking matagal ng nagpapatibok ng puso ko. Tila nagkaroon ng slow motion ang buo kong paligid. After 1year, finally, nakita ko na ulit siya.

Yung lalaking unang nagpatibok ng puso ko.. naglalakad siya ngayon sa harap ko!

Kung su-swertehin ka nga naman oh. First day na first day ko sa college life ko, nakita ko agad si Mahal ko. Jackpot! Hindi niya ako kilala. Pero simula sa araw na ito, makikilala na niya kung sino si Tiffany Aurea Dash dela Vega. Simula sa araw na ito, papasok na ako sa mundo niya… Eeksana na ako sa kaniyang buhay! Dahil wala akong balak na habang buhay ko na lang ilihim itong pagsinta ko sa kaniya.

Dash, now entering Chase’s life!

“Tiffy! Saan ka pupunta?!”

“Pupuntahan ko ang happiness ko!”

Walang pagdadalawang isip akong tumakbo palapit sa kaniya. Sasabihin ko na yung matagal ko ng gustong sabihin sa kaniya, na hindi ko nagawa nung highschool pa ako. Hindi ko na palalagpasin ang pagkakataon na ito. Magpopropose na ako sa kaniya!

Dali dali akong tumakbo hanggang sa nasa harap ko na sila. Nagulat ang mga kaibigan niya ng nakita nila akong nakatayo sa harap nila. Nang nakita kong nakatingin sa akin si Chase, para akong nanigas sa kinatatayuan ko. Finally, nakita na niya ako! Alam na niya ang existence ko!

“Kaibigan mo?” tanong nung isa niyang kasama na lalaki. Matangkad ito at medyo tan ang kulay. Sa tindig at porma pa lang, alam mong mayaman ito. Medyo matapang ang facial features niya.

“Hindi.” Malamig na sagot ni Chase. OUCH! But true. Hindi naman niya kasi ako kilala nung High school pa kami. Pero atleast ngayon makikilala na niya ako! Hello Mahal, I exist!

“So, kakilala mo?” usisang tanong ng isa niya pang kasama. Average ang height nito, at maputi. And oh, ang bango niya! :O Ang lakas ng amoy ng pabango niya. O_O Yung mata niya, medyo maliit kaya mukha siyang parang palaging nakangiti.

“Hindi.” Ang monotone ng boses ni Chase. -_-

“Ah, must be one of your fans.” Nagsalita ulit yung isa niyang friend. Yung Tall, dark and handsome friend niya.

Fans? So ibig sabihin, habulin pa din hanggang sa college si Chase? Wah! Ang dami ko pa ding karibals!!!

Shiz, bawal magpatumpik-tumpik dito! Ngayong alam kong madaming fans si Chase, isa lang ang ibig sabihin nito: MADAMI AKO KARIBAL! At mahihirapan akong mapasaakin si Chase! Kailangan gawin ko ang lahat para makuha ko ang puso niya. Wag na natin itong idaan sa santong dasalan!

I gave him my most genuine, sweetest, and beautiful smile at nagpakilala sa kaniya.

“Hi Chase! I know you don’t know me, but I know you! Ako nga pala si Tiffany Aurea Dash dela Vega. But you can call me ‘Dash’!”

Nakangiti lang sa sakin yung dalawa niyang kaibigan. Para ba silang nanonood ng nakakatawang palabas. Pareho pa silang nakangisi! Pero I don’t mind. Ang importante, maramdaman ni Chase na sincere ang pagpapakilala ko sa kaniya.

Speaking of Chase, wala pa din siyang reaction. Nakatingin lang ito sa akin na para bang nabobored siya. Emotionless. Parang robot.

Inilahad ko ang kamay ko sa kaniya at lumuhod sa harap niya. Nagulat naman yung dalawa niyang kaibigan dahil sa ginawa ko. Yung mga tao sa paligid namin, nanonood na din sa amin. At wala akong pakealam! Dahil sa oras na ito, isa lang ang importante para sa akin: ANG MAKAPAG-PROPOSE KAY CHASE!

“Please be my boyfriend!”

Nakita ko kung paano nanlaki ang mga mata ng kaibigan ni Chase. Yung mga tao sa paligid namin na kanina lang ay nanonood, ngayon ay nagbubulungan na. Yung iba na-wi-wirduhan sa ginawa ko. Yun iba, natatawa. Ang kanina kong bestfriend na naiwan ko sa pav, ngayon ay nasa tabi na pala namin. Gulat na gulat siya sa mga pangyayari. Meron pa nga akong nakitang nag-vivideo sa akin eh. Shiz, hindi pa ako handang ipagkalat sa buong mundo namagiging boyfriend ko na si Chase!

Lahat sila may expression at reaction, maliban kay Chase! Oh come on, don’t tell me hindi niya naintindihan ang ginawa ko kaya di siya nagrereact? Ang linaw linaw ng sinabi ko. Gutso ko siyang maging boyfriend!

“Wow dude, kakaiba tong fan mo ah! Ibang iba sa iba mong fans!” natatawang sinabi ni Mr. Jolly friend.

“Oo nga dude. Yung iba, hanggang letters at patagong pag-tingin lang ang kayang gawin sayo. Pero itong isa, iba. Nagpropose pa sa harap ng madaming tao! Wow, ang haba ng hair mo dude. Ikaw na ngayon ang pinagpo-proposalan!” walang tigil sa pagtawa itong si Mr. Tall, Dark and Handsome. May nakakatawa ba sa ginawa ko?!

Teka, parang mas gusto ko pa ngang pagtawanan ako ni Chase eh. Atleast alam kong na-absorb niya yung mga sinabi ko. Pero hindi! Hindi pa din siya nagrereact! Wala siyang comment man lang. At hindi nag-iba ang expression ng mukha niya. Bored. Blank. Emotionless!

Nagsimula na siyang maglakad. Sinundan naman siya ng mga kaibigan niya habang patuloy pa din sila sa pagtawa. Nakalagpas na siya ng konti sa akin ng bigla siyang lumingon sa kinaluluhuran ko (yes, hindi pa din ako natitinag sa pwesto ko!) at nagsalita.

“Get out of my sight.”

“Eh?” – ang lame ng reaction ko sa sinabi niya. Yun lang talaga ang nasabi ko dahil sa shock na naramdaman ko dahil doon sa sinabi niya.

For the last time, tumingin ito sa akin, at nagtama ang aming mga mata. Biglang bumilis ang tibok ng puso ko! Sh*t, ang gwapo niya talaga.

“I hate depsperate girls like you.”





















SHOCK.




============================================
[[ SHAMELESS PLUGGING ]]
Frog Princess: Ang Heartthrob at ang Pangit | Love Charades
Say You Love Me | Wattpad Profile
*click on the link*
10
Creative Corner / Re: Say You Love Me
« Last post by dizzy gurl on April 18, 2014, 12:29:35 am »


- High school ako nang namulat ako sa larangan ng pag-ibig. -


“Dalian mo Mischa! Baka mawalan na tayo ng magandang pwesto!” Hatak hatak ko ang mga kamay ng best friend kong si Mischa habang tinatakbo namin ang hallway ng building namin.

“Eh teka lang Tiffy! Hinihingal na ako. Kanina pa tayo tumatakbo! Kalma ka lang hindi naman tayo mauubusan ng upuan eh.” Kalmado nitong sinabi sakin.

Paano niyang nagagawang maging kalmado, samantalang intense na intense na ako! Ayokong mamiss tong araw na ito dahil dahil this will be the last day na makikita ko na siya!

Yung babaeng kausap ko, siya si Mischa Ferrer, ang bestfriend ko since gradeschool. Close ang pamilya namin kaya naging close kami agad ni Mischa. Unlike me na medyo clumsy at boyish, total opposite ko si Mischa. Siya yung girly type na mahilig sa fashion and make-up. Maganda siya at matalino. Matapang din ang best friend ko! Walang inuurungan. Naalala ko dati nung grade school kami, inaway niya yung bully sa school namin dahil inagawan ako nito ng candy. After niya itong awayin, naging mabait na sa amin yung bully. O diba, parang anak ng yakuza lang! Heartthrob ang best friend kong yan… Medyo intimidating nga lang si Mischa dahil sa taglay nitong talino, kagandahan at tapang. Kaya ang nangyayari, sakin lumalapit yung mga fanboys niya para ipa-abot yung mga love letters nila kay Mischa. Hai Mischa, bakit ba kasi ang ganda mo masyado?! XD Pero wag ka, kahit na heartthrob iyang best friend ko, NBSB yan! Ang sabi kasi niya, kung sakali man na magkaboyfriend siya ay gusto niyang sigurado siya dito at ito na yung makakasama niya habang buhay. Ika nga, first and last love na daw niya iyon.

Pareho kami ni Mischa. Gusto ko yung first love ko ay yung last love ko din. Kung hindi lang din mapapasakin yung Mahal ko, mas mabuti pang maging bading na lang siya!!!

Huehue, joke lang. Hindi siya pwedeng maging bading. Paano na lang si ako kung naging bading si Mahal ko? Pano magiging kami kung bading siya? Paano siya manliligaw? Paano niya ako papakasalan? Paano niya ako aanakan?

“Mischa!! Hindi pwede! Kailangan natin magmadali. Alam mo naman kung gaano kadami ang fans nun! Ano na lang gagawin ko kung hindi tayo makakaupo sa harap?!” paiyak na sabi ko dito. Oo, ganun ako kadesperado para makakuha ng magandang pwesto!

Bumitaw si Mischa sa pagkakahawak ko sa kaniya at humarap ito sakin. Seriously, bakit ang kalmado niya?! Lalo lang tuloy akong na-tetense!

“Trust me. May maganda na tayong spot sa gym.” Kampante pa ito habang nagsasalita. Nag-peace sign pa siya sakin.

“Seryoso ka ba jan Mischa?” manginig nginig pa ang boses kong habang nagsasalita.

“Oo no! Nagpa-reserve na ako kay Keii ng seats.”

“Yehey!!!! Hulog talaga kayong dalawa ni Keii ng langit!!!!” Sa sobrang saya ko, niyakap ko ng sobrang higpit si Mischa.

Si Keii yung isa pa naming kaibigan. Kaklase din namin siya ni Mischa. Oo nga pala, member nga pala siya ng Student Committee kaya chicken lang sa kaniya na i-reserve kami ng seats.

“So kalma ka lang jan okay? Maglakad lang tayo. Hindi na natin kailangan tumakbo dahil hihingalin lang tayo sa wala. Makakapaghintay sa atin yung mga upuan natin. At tsaka wag mo ako masyadong patakbuhin friend, ayokong masira ang poise ko okay? Try mo kayang tumakbo ng naka-heels?” Hinawakan ako ni Mischa sa kamay ko at nagsimula na kaming maglakad. Holding hands pa kami habang naglalakad kami papuntang gym. Eh kasi naman kung makasuot ng heels to, akala mo rarampa sa stage.


- High school ako nang una kong maranasan ang umibig… -


Nakarating na kami ng gym, at tama nga ang hinala ko: madami ng tao! Halos mga babae pa ang nakaupo sa bandang unahan. Mabuti na lang at nai-reserve na kami ni Keii ng magandang pwesto.

“Ayun! Nandoon yung upuan natin. Nagtext sa akin si Keii. Sabi niya, sa gitna daw ang pwesto natin.”

Hinawi pa namin yung mga fans na nagsisiksikan sa may gilid ng gym para lang makapasok kami ni Mischa. Phew! Ang hirap talagang makapasok sa loob @_@

“Ang ganda ng pwesto natin Mischa! Ang galing ni Keii!” excited kong sinabi sa kaniya.

Sobrang gitna yung upuan na ni-reserve sa amin ni Keii. May nakalagay pa ngang "Reserved to Student Council”[/b] para lang wala talagang magtangkang umupo doon.

“Ewan ko ba sayo Bestie. Ang bait bait ni Keii, pero di ko alam kung bakit mo siya binasted.”Nakapamaypay pa ito habang nakatingin sa akin. Medyo mainit nga ngayon sa gym dahil sa sobrang dami ng tao.

“Eh alam mo naman kung bakit eh.”

“Dahil sa masungit na antipatiko na yun. Eh alam mo namang wala kang mapapala doon. Nasa taas siya, nasa baba ka. Sikat siya, no one ka lang.” Huminga ito ng malalim at humarap ulit siya sa akin.”[/b]At isa pa, gagraduate na siya. Tayo, nasa 3rd year high school pa lang. Next year, wala na siya sa school natin. Hindi na natin siya makikita.”[/b] matapos magsalita ay humarap na siya muli sa stage.  Mas lalo pang lumakas ang pag-papaypay nito sa sarili.

Oo nga. Last year na ngayon ng Mahal ko. Parang kelan lang nung una ko siyang nakita sa school na to. 1st year ako noon, 2nd yr naman siya nun. Love at first sight na naging puppy love….  Hanggang sa lumalim na at tuluyan na akong na-in love sa kaniya.

“Ewan ko ba Mischa. Tinamaan talaga ako sa kaniya eh.” Maikli kong sagot dito.

“Hai. Naawa tuloy ako kay Keii. Sobrang bait nun eh. Kung ako ang may choice, siya pipiliin ko.”

“O edi magpaligaw ka sa kaniya! Pwede namang mauna ang sagot, bago ang ligaw eh. Mehehehe!” sinusundot ko pa ito sa tagiliran niya habang inaasar siya. Panay naman ang hampas nito sa mga kamay ko habang kinikiliti ko siya.

“Tantanan mo nga ako Tiffy!” Mamula mula pa ang pisngi nito habang patuloy niyang hinahampas ang mga kamay ko. Hindi naman sobrang init kaya alam ko kung ano ang dahilan ng pamumula ng pisngi niya.

Malakas ang kutob ko na may crush siya kay Keii kaya sobra niya ito kung ipagtangol kapag ikino-compare ko ito sa Mahal ko.

“Pero alam mo sobrang bait ni Keii. Kasi kahit binasted mo siya, hindi pa din siya umiiwas satin. Patuloy pa din niya tayong tinutulungan..”

Ewan ko kung napapansin ito ni Mischa. Pero sa tuwing nababangit niya si Keii, napapangiti siya. Ang aliwalas ng itsura niya, at nagkikislapan ang mga maya niya. Ang ganda niyang pagmasdan.

At tulad nga ng kwento ni Mischa, dating nanligaw sa akin si Keii. Keii’s a good friend to me. Maasikaso siya at matulungin. Ideal Boyfriend ika nga. Pero wala eh, hindi talaga sa kaniya tumitibok itong puso ko eh. Nasa iisang tao lang…


- High school ako nang maramdaman ko kung paano ang umibig. -


“Boys and Girls, good afternoon!”

Ayan na, nagpakita na din sa wakas yung Emcee! Pumwesto pa ito sa gitna ng stage para mas makita namin siya.

“We will now introduce to you the list of Achievers for Batch 2014. Without further ado, may we now call on the top 30 students!”

Nagsimula ng magtawag ng pangalan yung Emcee. Sa totoo lang, wala akong pakialam sa ibang pangalan na binabangit niya. Hindi ko naman kasi sila kilala eh. At isa pa, isang pangalan lang naman ang gusto kong marinig..

“Sa tingin mo, pang-ilan kaya siya sa Top 30?” nakasalumbaba na si Mischa habang isa isa naming pinapanood na naglalakad sa harap ung mga pangalan na natatawag. I guess nabobored na siya. Kahit naman ako.

“Baka nasa Top 20 siya.” Kibit balikat kong sagot sa kaniya.

Kahit na medyo naiinip na kami ni Mischa, matyaga pa din kaming nag-abang sa kaniya. Nagbabakasakali kami na pangalan na niya ang tatawagin.

“And now we are done with the First 15 achievers! Let us now proceed with our Top 15. 15th placer, Ms. Mary Lee Ann San Jose!”

Naku, nasa Top 15 na kami. Pero hindi pa din natatawag ang pangalan ng Mahal ko. Nakapasok kaya siya sa Achievers?

“Tiffy?”

“Hmm?”

“Wala pa din?”

Nagkibit balikat lang ako.  Nabangit na ang first 20, pero hindi ko pa din nadidinig ang pangalan niya.

Top 10.

Top 5.

Pasok kaya siya?


- High school ako nang unang beses akong na-inlove. -


“Mischa, hindi pa din siya natatawag :( Hindi ata siya kasama sa Achievers…” malungkot kong sinabi sa bestfriend ko na hanggang ngayon ay busy pa din sa pagpapaypay.

Nagsisimula na akong maging negative sa mga nangyayari. Hindi pa din kasi natatawag yung pangalan niya eh. Madalas kasama siya sa Top 10. Nasa Top 5 na ang announcement, pero wala pa din yung name niya.

“Manalig ka lang friend. Matatawag din siya. Malay mo, siya pala ang Valedictorian natin.”

“Sana nga Bestie!”

Nagsimula na ulit magtawag ng pangalan ang Emcee. Nasa 5th placer na kami. Pangalan na kaya niya ang maririnig namin?

Natapos na ang 4th, 3rd, at 2nd.

“And for our first Honor, please come on stage Mr. Russel Clark Santos!”

Nagpalakpakan ang mga tao ng naglakad na sa gitna yung 1st honor-na-hindi-ko-kilala-kasi-wala-akong-pakels. Oh my, wala pa din yung name niya!

“No good ata friend. Baka siguro nagbulakbol nung last sem kaya hindi siya nakapasok.”

“O kaya baka naman tinamad na mag-aral kasi graduating na”

Tumayo yung mga Achievers sa gitna ng stage para magpapicture. Halos mabingi ako sa palakpakan ng mga tao. Wala siya.. hindi siya kasama sa Achievers….

Nanlugmok ako sa nangyari. Akala ko pa naman makikita na namin siya ng malapitan. Nagpa-reserve pa naman kami kay Keii ng upuan para lang sa kaniya. Tapos hindi din pala namin siya makikita. At ang mas nakakadurog ng puso ko pa dito, last day na nila ngayon. Huling araw ko na siyang makikita ngayon. Dahil bukas, gagraduate na yung Mahal ko….

“Thank you, Boys and Girls! And now, here is the much awaited announcement! Malalaman na natin kung sino ang Salutatorian at Valedictorian sa taon na ito!”

Tila ako nabuhayan ng dugo. Shiz! Oo nga pala… may Salutatorian at Valedictorian pa pala!!

Bigla akong tumingin kay Mischa. Nakatinign din ito sa akin. Parehong nagkikislapan ang mga mata namin. May pag-asa pa!

“And for our Salutatorian, may we call on Ms. Queenie Charlene Esguerra!”

Mas lalo pang lumakas ang hiyawan ng mga tao lalo na nung mga boys. Crush ng campus itong Salutatorian namin kaya naman ang daming nagdidiwang nang nabangit ang pangalan niya.

Pero tekawait, kung hindi nakuha ng Mahal ko yung Salutatorian…. Eh ano?

Tumayo sa gitna yung Emcee at isa-isa niyang inunfold yung envelope. Akala mo Beauty Pageant tong sinalihan namin eh. Nakaka-intense! Magkahawak na nga ang kamay namin ni Mischa dahil sa sobrang kaba! Lahat na ng dasal, idinasal ko para lang matawag ang pangalan niya. Kahit na yung ‘Bless Us Oh Lord’ at ‘Angel of God’ dinasal ko na din!!!

“And the most awaited moment has finally arrived! Sa envelope na ito nakasulat ang ating Valedictorian. Wag na natin itong patagalin pa!”

Parang nakarinig na din ako ng drum roll sa sobrang kaba ko! Mali, hindi pala iyon drum roll. Tibok pala iyon ng puso ko. Sobrang lakas.. sobrang bilis!

“And for our Valedictorian please come on stage,”

Halos tahimik ang buong gym. Walang nagsasalita, walang kumukurap, walang humihinga.

“Mr. Chase Conrad Villegas”

- High school ako nang maranasan ko ang sobrang kiligin.-

“Mr. Chase Conrad Villegas – our this year’s Valedictorian!”




- High school pa lang ako nang maintindihan ko na ang ibig sabihin ng salitang “Pag-ibig.”-



============================================
[[ SHAMELESS PLUGGING ]]
Frog Princess: Ang Heartthrob at ang Pangit | Love Charades
Say You Love Me | Wattpad Profile
*click on the link*
Pages: [1] 2 3 ... 10
ADVERTISEMENT
Get your weekly dose of Candy straight to your inbox!
Subscribe to Candy and get 15% off on your subscription!
subscribe
Get Candy on your mobile devices by subscribing to the digital version monthly!
digital version
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT

CANDY BLOG

Be a Running Princess

by: guest, 2014-04-15

Remember how you said you'd try to exercise more this summer? Here's a totally fun way to do it! :D The Etude House Princess Run is happening on May 25 at Bonifacio Global...

ADVERTISEMENT
About | Advertise | Register | Contact | Subscribe
Our Privacy Policy | Terms of Service
© 2013 Candymag.com, All Rights Reserved