EDITED as of DECEMBER 04, 2010
----------------------
| Mr. Bear and Creampuffs
One fine day, masaya akong tumatambay sa walang kamatayang cafeteria with my friends. Tawa kami ng tawa at parang walang katapusan yung tawanan naming. Ang dami nga talaga kasi naming tawa. Good mood kaming lahat. Obvious naman eh no? hehe. Namiss ko na din yung ganito eh. Yung tumawa ng walang humpay kasama yung mga kaibigan ko. Sana hindi na matapos tong kasiyahang to…
*RING*
Sabi ko nga eh. Tapos na agad kaligayahan ko. Si Kataas-taasang Pinya tumatawag. Mula talaga ng nakilala ko yang lalaking yan, never ko na na-experience ang salitang “HAPPINESS”, “KALIGAYAHAN”, “SAYA”, at lalo na sa lahat… “FREEDOM”.
Bakit naman kaya tumatawag tong Pinyang to???
G: oh. Problema mo?
K: asan ka?
G: nasa café kasama ko sina Anna. Bakit na naman ba?
K: hintayin mo ko jan.Wow. Demanding ha.
G: pwedeng mag-CR?K: hindi pwede.Ok. Bigla niya na lang ako binabaan ng telepono. Sarap turuan ng MANNERS no? KAINES.
G: tss. EPAL.
A: oh. Highblood ka na naman.
M: sino yung kausap mo? Bigla kang nabadtrip jan.
G: eh sino pa nga ba?
C: si Ken?
G: :|
A: bakit ka naman tinawagan nun?
G: ewan ko sa Pinyang yun. Hinahanap niya kung nasaan ako eh. Pupuntahan daw ako. Mukhang may iuutos na naman sakin.
C: ano ka niya, katulong? O_O
G: huhuhuhuhuhuHuhu, oo nga ano. Kung hindi pa nasabi ni Collin yun, hindi ko pa marerealize yun. ANO AKO NI KEN, KATULONG?! Hindi ako pinanganak ng mga magulang ko para magpaka-alila sa kaniya no!
[[
PRINSESA KAYA AKO.]]
click link to read MORE.-------------------------------------------------
*UPDATED* Chapter 11 HERE:
Mr. Bear and Creampuffs 