←Unrequited Love→ CHAPTER 8 (ANNOUNCEMENT on page 5)

[Cassiell]

           Hello dear readers. I'm Cassiell and I'm a newbie. This is my very first story. Pasensya na kung medyo echos yung plot.  I'll try my best na pagandahin yung story. Sana magustuhan niyo. 

←Unrequited Love→

CHAPTER 1. Speech---say whut?!
CHAPTER 2. Cubicle #1
CHAPTER 3. See you next time.
CHAPTER 4. Too Soon.
CHPATER 5. Loren's stalker-slash-admirer.
CHAPTER 6. Compromise.
CHAPTER 7. Nachos, tamales & enchiladas.
CHAPTER 8. Five o'clock on the dot.
CHAPTER 9.
CHAPTER 10.

                     Kristine falls in love for the first time and is ready to confess. But after finding out that she's nothing more to him than a friend, she tries to conceal all her emotions. Kristine, then, tries to move on as her best friend confessed his feelings for her. Will she be able to forget her first love & move on completely? This is a story of how unrequited love changes everything.

[PseudoWriter]

Nakakarelate ako back in hs. Bet ko 'to! Hi Sis!

[Cassiell]

Nakakarelate ako back in hs. Bet ko 'to! Hi Sis!

OhMyGosh. Grabe. You're my very first reply.  (tears of joy yan) Akala ko dadaanan lang ako.  Well, thank you. I'll be posting chapter one today.

[CorrectionFluid]

Awwwww .. I love the prologue. Good luck sa story mo. College din ako, graduating pa. Hahaha!

[Cassiell]

Awwwww .. I love the prologue. Good luck sa story mo. College din ako, graduating pa. Hahaha!

Aw. Thank you. Really? Galing mo naman ate. Nakakagawa ka parin ng stories mo. Idol 

[CorrectionFluid]

Ahehehehe. passion kasi ang pagsusulat e. choz! haha. de, seryoso, i fell in love with writing eversince HS, pero nawala nung mid HS ako .. ngayong college lang bumalik. haha! uy, aalis na ko a? may pasok e. nice talking to you! sana mamayang gabi makapagusap ulit tayo after I review. Finals e. Bye!

[Cassiell]

Wala akong class today so sinipag akong magtype ng first chapter. Sorry kung boring at medyo mahaba. Medyo nadala lang ako nung ginagawa ko yung draft nito.  Enjoy! Please comment kayo sa baba. 

CHAPTER 1. Speech---say whut?!

ME: They said you might be up here-
JACK: Ssshhhh... Give me your hand.

At inabot ko naman ang kamay ko habang nakatitig sa mga mata niya. I was so mesmerized by his charm.

JACK: Now, close your eyes.

I hesitated.

JACK: Go on.

Then finally, I closed my eyes.

JACK: Now, step up. Hold on to the railing. Keep your eyes closed. Don't peek.
ME: I'm not.
JACK: Step up onto the rail. Hold on, hold on. Keep your eyes closed.

I laughed. Ganito ba ka-enchanting ang voice ni Jack at napapasunod niya ako? Or sadyang uto-uto lang ako? 

JACK: Do you trust me?
ME: I trust you.

Unti-unti niyang tinanggal ang mga kamay ko sa pagkakahawak sa railing ng ship at iniangat sa magkabilang direksyon. Hooo my golay! Baka malaglag akooooo~ 

JACK: Now open you eyes.

And when I did,
ME: Jack! I'm flying! Jack!

♪...You're here. There's nothing I fear. And I know that my heart will go on...♪

Habang tumutugtog sa background yung "My Heart Will Go On" ni Celine Dion, at habang ninanamnam ko ang bawat sandali ng nakapikit, bigla ko nalang naramdaman na parang totoong lumilipad ako. How do I say so? Kasi hindi ko na maramdaman yung tinatapakan ko. Kaya binuksan ko yung mata ko at... WTHeck! Lumilipad nga ako!  Ganito pala ang feeling ng mga ibon habang nasa himpapawid sila. Pero, teka. Parang may mali. Bakit parang lumilipad ako ng patiwarik? Sinilip ko si Jack sa may paanan ko at naconfirm ko nga na pababa akong lumilipad. Ano 'to?! Kumakaway si Jack sa'kin habang nakangiti? Anak ng! Tinulak ata ako nito e.  Napapikit nalang ako at hinintay kong tumama ang ulo ko sa tubig. Lord, sana walang pating na nag-aabang sa akin sa baba. 

Dug!

Aray! Kelan pa naging solid ang tubig? Tapos may narinig akong kumatok.

"Tin, anak. Bangon na at malelate ka niyan. May almusal na sa baba."

Nananaginip lang pala ako. Kaya pala ako pababa lumipad kasi nagdive ako pababa ng kama. Hiyang hiya naman ako kay Jack. Siya pa nanggising sa'kin. Tumayo na ako at biglang napa-upo sa kama. Woa! Ang sakit ng ulo ko. Ganun ba kasama pagkakabagsak ko? Tapos kumatok ulit si mommy.

"Tin! Tin! Alas sais na. Maliligo ka pa."
Excited? Excited? "Opo. Pababa na."

Tinupi ko na yung kumot ko at inayos ang kama ko. bago ako bumaba, inayos ko muna yung mga gamit ko na dadalhin sa school. Nilabas ko na din yung uniform ko at nilapag sa kama. Tapos sabay kaming pumasok ni Bernard sa kwarto ni kuya. Si Bernard pala yung aso namin. Golden retriever siya na regalo samin ng favorite kong tito.Tinabihan ko si kuya tapos inuga-uga ko siya.

"Good morning kuya!" Sabay halik sa cheeks niya.
"Waaaa! Anong good sa morning?! Lumayo ka nga."
"Ang aga-aga ang sungit mo kuya. Papangit ka niyan." Tapos tinadtad ko siya ng halik sa pisngi. Nung elem kasi, si kuya ang gumagawa sa'kin niyan. Pero dahil mas maaga akong nagigising sa kanya ngayon at dahil kailangan kong gumanti, ako naman ang gumagawa sa kanya nito.

"Tumigil ka na nga. Babangon na ako." Tapos hinintay ko siyang bumangon kasi may one time na paglabas ko ng kwarto niya, nagtulog ulit siya.  Tapos nagpiggy back ride ako kay kuya hanggang sa dining area.

"Grabe, Tin. Ang bigat mo. Wala ka yatang ibang ginawa nitong bakasyon kundi lumamon saka matulog." Exagge naman. Nanood din ako ng TV saka naligo. Ambantot ko naman nun pag di ako naligo. 

"Che! Ang sabihin mo kuya, kulang ka lang sa exercise saka tumatanda ka na kaya di mo na ako kaya." Sabay pasak ng tinapay sa bibig ko. Siyempre bumawi ako. Pinasakan ko naman yung bibig niya ng hotdog. HAHA.

"Tama na yan. Masamang paglaruan ang pagkain. Bilisan niyo na at wala na kayong maaabutan na tricycle sa labas." sabi ni mommy habang sinusubuan si Karlo, yung bunso namin.

Pagkatapos kong kumain, naligo na ako at nagbihis. Habang nag-aayos ako sa harap ng salamin, madaming thoughts ang tumatakbo sa utak ko. Pasukan na naman. Magiging busy nanaman ang beauty ko ng isang taon. HAHA. Ay, 10 months lang pala. Hindi ko pala nasabi na ako ang president ng student body sa school namin. Wala naman akong problem sa studies kasi lagi akong nangunguna sa acads. Ang tawag nga nila sa'kin "halimaw". Ayaw ko daw kasing magpadaig. Saka ako ang laging highest sa mga test at major exams. E ikaw ba naman ang may motto na: "It's a sin to be good when you could be better." Pero kahit ganito ako, marunong din naman akong magwala. Este, magliwaliw. Favorite stress reliever ko ang karaoke. Hindi niyo naitatanong pero isa ako sa mapapalad na kasundo ng microphone.  Kaya minsan, naisasabak ang ngalangala ko sa mga pacontest ng school.

Hopya! narinig ko na yung tricycle sa baba. Tapos kinatok na ako ni mommy, "Tin, may tricycle na sa baba. Dalian mo. Hinihintay ka na ng kuya mo."

Paglabas ko, may tumambad sa'kin na malaking tinapay na may hati sa gitna. Puwet pala ni Karlo. Kargakarga kasi siya ni mommy.

"O, eto baon mo. Wag kang magastos." Pagkain lang naman pinagkakagastusan ko e. Masama na ba ngayon ang busugin ko ang sarili ko? 

"Opo." Tapos kiniss ko na sila mommy at Karlo. "Bye. Alis na kami." Nagwave na ako sa kanila habang naglalakad ako papunta sa tricycle.

"Babay ate. Lala ko a?", sabi ni Karlo.
"Oo. May Lala ka pag-uwi ko." Tapos sumakay na ako sa tricycle. Yung Lala pala na sinasabi ni Karlo, chocolate yun. Favorite niya kasi. Simula nung nag-uwi ako ng Lala, lagi nang nagbibilin si Karlo na bilhan ko siya.

Pagdating namin ni kuya sa school, nagtinginan yung mga girls sa'min. Tapos nilapitan pa kami ng barkada niya kaya mas lalo kaming pinagtinginan. Sila kuya kasi ang heartthrobs ng school. Halos lahat ng girls nagkakandarapa sa kanila. Minsan nga iniisip ko kung dapat ba akong matuwa na kapatid ako ng sikat na student or dapat ba akong mairita. Ayoko kasi ng ganito - center of attention.

"Hi Tin. Musta?" Tinapik pa ako sa braso ni Kuya Ron.
Kumaway ako. "Ok lang. Eto, cute parin." tapos tumawa lang siya.
"Hoy, Tin." Sino naman 'to? Kung maka-hoy kala mo close kami. "Tumaba ka ata. Ilang kaldero ba ng kanin tinira mo nung bakasyon?" Aba, teka. Sino ba 'tong hinayupak na 'to? Paglingon ko, nakita ko yung pinaka-asungot sa lahat ng asungot. Si Kuya Gino.

"Hmpf! Ikaw nga diyan, umitim. Para kang nognog." Kinurot niya ako sa pisngi tapos kiniliti. Dahil mahilig akong gumanti, sinabunutan ko siya. "Yuck! Ano ba yang buhok mo Kuya Gino. parang dinilaan ng kabayo. Ang lagkit. naka-ilang bote ka ng gel?" Pinahid ko yung kamay ko sa polo niya. Tumawa lang sila kuya at Kuya Ron.

Maya-maya pa, dumating na mga kampon ko.  Parang kulto lang. HAHA.
"Hoy, miss president. Lunes na lunes hinaharot mo ang tatlong hari ng kingdom natin." Yan si Cleo, isa sa mga kampon ko. Yan ang may sayad samin. Hindi ko nga ma-imagine life ko na wala yan e. Makakalimutan mo problema mo pag kasama mo yan.

"Tatlong hari? Di ba yun yung kapatid ni Robin Padilla na nagpa sex change?" Yan naman si Lady. laging lutang. May sarili din atang language yan kaya kung anu-ano sinasabi.

"Lady, Gandanghari kasi yun. Diba sabi ko sayo inumin mo gamot mo? Nakalimutan mo nanaman ba? Pati yung translator mo, di mo din dala. Wag ka ngang sasabat sa usapin ng matitino pag buffering utak mo." Yan ang best friend kong si Jayjay. Since kindergarten magkasama na kami. Magkaibigan kasi parents namin. Madalas din kaming sabay umuwi kasi malapit lang bahay nila samin.

"Good morning. Kayo naman. Pagbigyan niyo na si Lady. First day naman e." Tumawa lang sila. "Mauna na pala kayo sa lobby. Dadaan pa kasi ako ng office." Tapos naglakad na ako ng mabilis. Malapit na kasi magstart yung flag ceremony ng HS department.

Kumatok muna ako bago ako pumasok ng office. pagpasok ko, hinanap ko yung principal saka adviser ng student council namin.

"Excuse me po. Ma'am V, asan po sila Ma'am A at Ma'am M?" Sinisilip ko parin sa likod kung nandun sila. Baka kasi nasa sulok lang. O kaya umakyat at nakadikit sa ceiling kasi tinataguan ako. >.<

"Nasa lobby na sila. Punta ka na doon. Kanina ka pa nila hinihintay. Iwan mo na lang muna yung bag mo dito." Di na niya ako hinintay na sumagot kaya iniwan ko muna yung bag ko sa table niya at dumeretso na ako sa lobby.

Pagdating ko dun, tinawag ako nila Ma'am A at Ma'am M. Binati ko sila tapos nagstart na agad yung flag ceremony. Prayer muna tapos kumanta kami ng Lupang Hinirang. Nirecite namin ang Panatang makabayan then kinanta ang walang kamatayang school hymn namin.

"♪...to bulid the true divine ingsight, to build the true divine insight.♪'

Pagkatapos umexit ng mga may dala ng flag at CAT officers, pumunta sa gitna yung principal namin at tinanggal yung microphone sa stand.

"Good morning everyone. For those who don't recognize me, I'm your principal Assoc. Prof. M.T. Today starts another year for our sophomores, juniors and seniors. Last year niyo na 'to seniors so I expect the best from you. I'd also like to welcome our new babies - freshmen." Nagsigawan sila at nagpalakpakan.

"Thank you for choosing us as your second home. I can assure that you will be taken good care here and that your choice is anything but a waste. of course, together with our professors and student teachers, we will make your HS days fun and exciting." Another pause para magpalakpakan. Masyado yatang excited ang freshmen ngayon. Di naman ganyan kaligalig ang batch namin 2 years ago. 

"If you have concerns and inquiries don't hesitate to approach any of our student council officers." Bigla akong kinabahan. Hala. Ano kayang next na sasabihin ni Ma'am M? "And here to give us a little speech, our student body president, Ms. Kristine Leonor." Nagpalakpakan sila at naghiyawan. Pinakamalakas na hiyaw siyempre si Cleo kaya napatingin sakanya yung mga freshies. Natawa lang ako. At siyempre, proud ang lola mo na nagstep forward. Tapos inabot sakin yung mic ni Ma'am M. Binigyan ko siya ng uhh-ano-pong-gagawin-ko-sa-mic look tapos sinabi niya sakin na magbigay ako ng konting speech. Hinawakan ko yung mic tapos...
















Speech?!--- say whut?



----------------------------------------------------------------------------------------------------


Sorry po kung sooooobrang haba. Baka kasi matagalan yung next update kaya hinabaan ko na 'to. Comment lang kayo a.

[Cassiell]

Hello. Sinipag akong gumawa ng second chapter, so here it is. Comment naman kayo para alam ko kung medyo boring siya or too plain or whatever. Thank you.

CHAPTER 2. Cubicle #1

***************************FLASHBACK***************************

"The first and foremost important aspect of Student Council is you! There would be no Student Council without members to plan and run the events we do..." Inayos ko yung mic sa pagkakalagay sa stand bago ko tinuloy ang sasabihin ko. Nang nasa kalagitnaan na ako, parang nag-iba na ang pakiramdam ko. Di ako mapakali. Nagtwitwitch na yung upper lip ko. At feeling ko nagiging cheery red na ang face ko dahil sa dami ng matang nagmamasid at mga tengang nag-aabang ng posibleng pagkakamaling magagawa ko.

"With a never-ending line of people relying on each other, a circle is formed. This circle determines whether or not work is accomplished. To make sure everyone completes their given tasks, you need to understand what your actual responsibilities are..." Tumingin ako sa paligid at nakita ko yung tatlong alipin ko. HAHA. Nagsign sila sa akin na lakasan ko pa daw ung boses ko at ayusin ang posture ko.

"If you are ready to take on new challenges, I am ready to guide you. If you are ready to succeed, I am ready to help. I am ready to learn new things along with everyone else in order to be able to accept and work with the new changes. So if you are ready, VOTE STRAIGHT. VOTE WISELY. VOTE LAKAS COALITION PARTY. Thank you very much and a pleasant day to all."

Nagpalakpakan sila with matching standing ovation pa. Oha! Pagbaba ko, sinalubong ako ng adviser namin na si Ma'am A at yung tatlong alipin ko. Pinaypayan nila ako at pina-upo sa likod ng stage. Kahit may sayad yang mga yan, alam nila kung kelan ko kailangan ng tulong.

"Okay ka lang? Pulang pula ka Tin."
"Oo nga. Buti nalang medyo malayo yung stage sa upuan ng audience kaya di masyadong halata."
"Ayos lang ako. Medyo nauuhaw lang."

Inabot sakin ni Lady yung bote ng mineral water na hawak niya. Mukhang bagong bili kasi malamig na malamig pa. "Salamat." Pagkatapos kong tunggain yung tubig, tumayo na ako at bumalik sa stage para ipresent ang buong line ng partido namin. Nung natapos na kami, bumalik na kami sa room para maglunch.

"Ewan ko ba sa'yo Tin. Para kang timang. Tatakbo takbo ka sa student council pero di mo parin maalis yung stage fright mo."

One of the rare moments kung kelan may matinong nasasabi si Lady. May point siya dun. Di ko talaga maalis yung kaba ko kahit na ibabad mo ako sa harap ng madaming tao for 1 hour. Bakit ako tumakbong president? I just like the adrenalin and pressure of the job. yung tipong nasayo ang lahat ng sisi kapag pumalpak yung subordinates mo. Weird 'no?

******************************************************************

Tinapik ako ni Ma'am M para i-remind ako na naghihintay silang lahat sa sasabihin ko. I tried to construct a few sentences at the back of my mind. Tapos nilapit ko yung mic sa bibig ko.

"Good morning." Nanginginig yung boses ko. Syet. Kinakabahan ako. Paano kung magkamali ako? Hinanap ko sila Jayjay sa kanan ko. Dun sa may pila ng juniors. Kumaway lang silang tatlo at nagthumbs up.

"In behalf of the whole student council officers, I would like to welcome everyone for another meaningful academic year. As what Ma'am M has said, freshies, don't hesitate to consult us if you have concerns. The student council office is to be found at the third floor near the AVR." Ayan na. Nafifeel ko na na nagchecherry red na yung face ko. So hindi ko na pinatagal yung speech ko.

"For the students in the higher year, take care of our babies. We don't tolerate bullies here o-KAY?" Eeek! Pumiyok ako! Nagtawanan lang  sila tapos may sumigaw sa may kanan ko, "Nagbibinata ka na Kristine" Galing yun sa line ng juniors. Si Lorenz, i guessed.

Tinapik ako ni Ma'am A kaya napalingon ako sa likod. "Wrap it up.", bulong niya sa'kin.

"Again, good morning and God bless us all." Binalik ko na yung mic sa stand tapos nakayuko akong pumunta sa pila ng section namin.

"Raise your head Tin. Wala ka namang ginawang masama."
I just looked at Jayjay and gave him a tainted smile. Wala nga akong ginawang mali. Nakakahiya, oo.

Mabilis na dumaan ang oras. Since first day lang ngayon, puro free time and walang kasawasawang introduce-yourself routine lang ang ginawa namin. Nung lunch break na namin, niyaya ako nila Cleo na bumaba para kumain sa cafeteria. Pero dahil hindi ako mabilis makalimot, ayoko munang lumabas at baka makarami ako ng dudukuting mata.

"Pass muna ako ngayon. Wala akong ganang kumain e.
"Tin, kalimutan mo na ka-" Binatukan ni Cleo si Jayjay.
"Aray naman Cleopas! Inaano ba kita?"
Di lang siya pinansin ni Cleo. "Wala ka bang ipapabili? Turon? Buko Juice?" Kinuha niya yung wallet niya sa bag niya.
"Pabili na lang ako ng Lala. Nagbilin kasi si Karlo."
"Yun lang? E ikaw?"
"Oo. Yun lang. Busog pa ako e. Sige na, baba na kayo. Wala na kayong mauupuan niyan." Tapos sinenyasan ko sila ng 'shooo'.

Dahil wala akong magawa sa room, nagdecide ako na umakyat sa student council office. Isa palang pagkakamali na pumunta dun kasi madaming estudyante sa loob.

"Ay, si ate president o. Siya yung pumiyok kanina sa lobby. Di ba?"
"Oo nga. Hi ate." Kinawayan nila ako kaya kumaway din ako sa kanila. Tapos binilisan kong maglakad papunta ng sarili kong office sa dulo ng room.

Peace at last. Grabe lang a. Pwede namang "Ay, si ate president o" lang. Kailangan pang idugtong yung part na pumiyok ako? Ano ba yan. Sa dinamidami naman ng time para maipit yung boses ko, kanina pa habang nagbigay ako ng speech. Ang malas ko talaga ngayong araw. Sinubukan kong ibaling yung utak ko sa mga nakapilang projects and events na pinapaayos sa amin ni Ma'am A. Maya-maya, medyo nilalamig na ako kaya lumabas muna ako at pumunta ng ladies room.

Pumasok ako sa first cubicle ng ladies restroom sa 3rd floor. Medyo maingay kasi madaming tao sa loob. Uso kasi ngayon na kapag naiihi yung isa sa barkada lahat sasama sa restroom. Tiga-pagpag daw yung iba o kaya tiga-cheer pag di mailabas yung dapat ilabas. HAHA.

"Nakakahiya naman yung president ng student council kanina. Pulang pula pa siya." Tapos tumawa siya. Sila? May kasabay kasi siyang tumawa e.
"Oo nga." Ibang boses naman 'to. "Paano kaya siya nakapag-campaign last year? Baka uminom ng atiban." Tumawa ulit sila.

Aba loko 'tong mga 'to a. Di siguro nila ako napansin na pumasok kaya ang lakas ng loob nilang pag-usapan ako. Ano kayang reaction nila pag lumabas na ako dito?

"Ssshh. Tama na nga yan. Baka may makarinig sa inyo. Alam niyo naman yung si Kristine - madaming nauto. Baka isumbong pa kayo sa kanya." Si Loren lang pala kasama yun mga aliping saguiguilid niya. Nauto? Ayos a. Kasalanan ko bang sobrang galing kong magdeliver ng speech at napakalakas ng charm ko? Convincing kasi akong magsalita. "Kung di lang siya kapatid nung heartthrob na si Kristoffer, di naman yan mananalo. Laking tulong lang talaga ng barkada ng kuya niya. Tsss!"

Teka lang a. Napansin ko lang na parang masyadong malaki ang galit nitong mga 'to sakin a. Ano bang atraso ko sa kanila? Ni hindi ko pa nga sila nakakausap ng matino e.

Clash! Bugsh!

Waaa! End of the world na ba? Takte. Sa lahat lahat pa ng place para mamatay bakit dito pa sa cr? Ambaho naman ng pagkamatay ko. Tapos may naramdaman akong mabibigat na mga hinga sa likod ko. Mainit. Holy... Si Satanas ba 'to? Sinusundo na ako? Teka, Lord. Ang akala ko ikaw susundo sakin. Saka akala ko, naka-chopper ka pag susunduin mo ako. Lumingon ako tapos...

















"Waaaaaaa!" Tapos di na ako makahinga. Tinakpan niya yung bibig ko.

"Ssshhh. Wag kang maingay. Wala akong gagawin sa'yo 'no. Kalma lang. Kalma? Paano ako kakalma, ha? Sabihin mo nga. Una, bigla ka na lang sumulpot diyan. Pangalawa, di na ako makahinga sa ginagawa mo. Pangatlo, may lalaki sa ladies restroom at nasa cubicle ko pa! Sino ba 'to? Bakit siya nandito?

[yeppeuda_]

Cassiell!! Oh, mukhang ako ang unang nag-comment para sa chapter 2 hehe. so far so good. ^^b keep it up! looking forward to the next chapter. ^^ (oy, lalaki sa ladies' room! nn)

[Cassiell]

Cassiell!! Oh, mukhang ako ang unang nag-comment para sa chapter 2 hehe. so far so good. ^^b keep it up! looking forward to the next chapter. ^^ (oy, lalaki sa ladies' room! nn)

HAHA. Thank you sa pagbasa and pagcomment. Really appreciate it. Ipopost ko na yung 3rd chapter so if you want, you can read it na.

[Cassiell]

CHAPTER 3. See you next time.

“Hhhhh! Ano yun?”, si Alex ata yun.
“Ewan ko.” Narinig ko yung takong ng sapatos ng isa sa kanila na papalapit sa cubicle na kinaroroonan ko kaya napaatras kami nung lalaki.

Tok tok tok!

“Miss, okay ka lang ba? Anong nangyari sa’yo? Miss?”, nag-aalalang tanong ni Sameen.

Tinanggal na nung lalaki yung pagkakatakip ng kamay niya sa bibig ko. Bago ako sumagot, tumingin muna ako dun sa kanya. Sumenyas siya ng ‘X’ gamit yung braso niya habang umiiling.

“Uhm, okay lang ako. Nagulat lang ako kasi may dumaan na ipis sa sapatos ko.” Iniba ko yung boses ko kasi baka malaman nila na narinig kong ako yung pinag-uusapan nila kanina.

“Sure ka ba diyan, miss? You seemed troubled saka ang lakas ng sigaw mo kanina e.” Weeeeee? Shut up Loren. Concerned daw.

“Yeah. I’m fine. Pasensya na.” Natawa lang ako ng mahina kasi parang ang pangit ng pagkaka-tweak ko sa boses ko. Parang walang taong ganun kaliit ang boses. HAHA.

Tapos narinig kong sumara yung pinto which means, umalis na yung tres marias. *Sigh* Nilingon ko yung lalaki na bigla nalang sumulpot. Ayun, paakyat na sa bintana… PAAKYAT NA SA BINTANA??! Ano bang tinira nito at kung anu-anong pinaggagagawa.

“Hoy! Anong ginagawa mo diyan? Bumaba ka nga dito. Kung inaakala mong pagpapakamatay ang solusyon sa mga problema mo, think twice. Baka mas lalo lang lumaki yan. Saka, di ka mamamatay pag tumalon ka diyan. Masyadong mababa.” Natawa lang siya tapos tinignan ako. “Tawa-tawa ka diyan?”

“Paano kasi, di ko alam kung pinipigilan mo ba akong magpakamatay. Binigyan mo pa ako ng tip e. Di ako mamamatay kasi mababa babagsakan ko?” Tawa lang siya.

Namula naman ako sa sinabi niya. E totoo naman e. Saka kung magpapakamatay siya, bakit dun pa? Saka bakit ako pa ang witness? Di ko man lang siya kilala. Paano kung tanungin ako ng mga pulis tungkol sa kanya? Ano na lang isasagot ko? “Bigla na lang po siyang sumulpot dito tapos tumalon sa bintana?” Ano kaya yun? Nung nakalabas na yung lower half ng katawan niya sa bintana, pilit ko siyang hinahatak pabalik. Tapos bigla nalang siyang nakabitaw sa frame ng bintana. Buti nalang nakahawak siya sa jumbo water pipe sa gilid.

“Huy! Ano ba? Gusto mo yata akong patayin e.” Humawak siya sa dibdib niya. Ninerbyos ata. Akala ko ba magpapakamatay ‘to? E bakit parang alanganin naman.

“Wag kang mag-alala di ako tatalon.” Nakita ko siyang nagmumove pakaliwa. Tapos di ko na siya makita sa bintana kaya sumilip ako. Papunta siya dun sa may hagdanan malapit sa men’s restroom. Tapos biglang may nagsalita.

“Miggy! Kanina pa kita hinahanap, pare. Andito ka na naman pala. Madami naman kasing ibang paraan, nagtitiis ka diyan sa cr ng babae. Di din kita maintindihan e. Paurong ata takbo ng isip mo.”

HAHA. Kitams? Pati kaibigan niya naaabnuyan sa pinaggagagawa niya.

“Hayaan mo na ako JC. Desisyon ko naman ‘to. Di ka naman nahihirapan e. Tae! Kung makapagreklamo ka, kala mo ikaw yung nag-aala spiderman dito a.” Tumawa lang yung JC. Pagdating niya dun sa may hagdanan, sumilip siya at ngumiti. “Thank you, Kristine! See you next time.” Sabay kindat. Nagulat lang ako. Ako ba yung kinindatan niya? Wow lang a. Close kami?

Pagdating ko ng classroom, nandun na yung student teacher namin kay pumunta agad ako sa kinauupuan nila Cleo.

“Saan ka naman galing miss? Akala ko ayaw mong lumabas kasi nahihiya ka? Nakipagkita ka lang ata sa mga papa mo e.” Napatingin samin si Jayjay.
“Anong papa? Wala akong papa. Saka galing ako ng cr ‘no. Masama na bang mag-cr ngayon? Ikaw ba sasagot sa pampagamot ko pag nagka-UTI ako?”
“Woa. Easy lang bes. High blood lang? Isa lang tinanong ko, andami mong binato a. Pinasok ka ba sa cubicle mo ng kung sino at ganyan ka maka-react?”

Kelan pa tumama hula nitong bubwit na ‘to? Nakita niya kaya? Imposible. Di naman nila madadaanan yung hagdanan saka yung restroom pag galing ka ng cafeteria e. Unless, sinipag kang maglakad. Sila Cleo? Sisipaging maglakad? Sus, baka end of the world na pag nangyari yun. Hindi ko nalang siya pinansin pero nakatingin parin si Jayjay samin. Nairita ako kaya pinitik ko yung ilong niya. HAHA.

“Aray ha! Ang sadista niyo talagang dalawa ni Cleo. Lagi niyo nalang akong sinasaktan.”
“Wow a. Kelan ka pa natutong magreklamo?” Tawa lang kami ni Cleo pero nakita kong seryoso yung mukha ni Jayjay.

After ng class namin, di parin umiimik si Jayjay. Na-bother ako kasi di naman yun ganun. Ilang taon na kaya kaming magkakasama kaya imposibleng di pa siya sanay sa’min. Lumapit ako sa gilid ng upuan niya. Aba. Di ako pinapansin. Dumaan naman ako sa harap niya ng ilang beses pero snob lang. Anong problema nito? Dumaan ulit ako sa harap niya papunta sa pinto tapos hinampas ko yung pinto nang malakas na parang nauntog ako. Umupo ako bigla habang nakahawak sa ulo ko.

Tumingala siya tapos lumapit. “Tin!” Pilit niyang inaalis yung kamay ko sa ulo ko. “Tin. Amin na. Patingin.” Hinayaan kong tanggalin niya yung kamay ko sa ulo ko. Tapos tumingala ako ng may ngiting wagas.

“Bleh!”
“Takte naman Kristine. Kala ko nauntog ka talaga. Ang lakas kaya nun.” Umalis na siya at kinuha yung bag niya sa upuan. Hala. Mas lalo ko atang ginalit yung unggoy. Di niya kasi ako tinatawag sa buong pangalan ko pwera nalang kung seryoso or galit siya.

“Lagoooooot. Galit na sa’yo si Jayjay. Yan kasi. May pa-acting acting pang nalalaman.”
“Hay naku Lady. Umuwi ka na nga bago pa kita pagkasyahin diyan sa baunan mo.”
“Nauntog pala a. Iuntog mo ngayon sarili mo sa pinto.” Sabay tawa sila ni Lady.
“Uy, seryoso ‘to. Tignan niyo nga kung anong problema nun. Parang sira e.”
“Oo na. Sige na. Punta ka na dun. Hinihintay ka na ni Ma’am A.”

Paakyat na ako papunta ng office ng SC nang maalala ko yung nangyari kanina sa cr. Yung hagdan kasi na inaakyat ko ngayon yung hagdan kanina. Tinignan ko yung dinaanan niya mula sa bintana ng banyo papunta sa hagdan. Ang galing niya a. In fairness, parang sanay na sanay na siya. “Andito ka na naman pala.” Ilang bese na kaya niya yun ginawa? Saka , bakit?

“Tss. Miggy pala a. Natatawa kong bulong sa sarili ko.
“Vicky? Sinong Vicky? Kristine. Para kang timang. Tumatawa ka ng mag-isa diyan.” Kabayo! Uso ba ngayon ang pagsulpot out of nowhere? Saka Miggy yun. Miggy. Ambingi naman nito.
“Ano ba yan, Jigz. Nakakagulat ka. Bigla ka na lang nagsasalita diyan.” Tumawa lang siya tapos sabay na kaming pumunta sa SC office. After ng meeting, bumaba na ako kasi uwing-uwi na ako. Andaming nangyari ngayong araw. Ang sakit na rin ng tiyan ko. Di pa ako kumakain e. 

Paglabas ko ng gate ng HS building, may biglang humablot ng lunch bag ko. Palaka! Lahat na yata ng hayop natawag ko na sa mga nanggugulat ngayon e. Paglingon ko, “O, andito ka pa?Kala ko umuwi ka na?”
“Mukha ba akong umuwi?”
“E bakit ka pa nandito? Anong hihintay mo, maging kulay puti ang uwak?” Ngumiti siya. Halatang pinipigilang tumawa.
“Obvious ba? Malamang hinintay kita. Sabay kaya tayo umuuwi.”
“Aww. How sweet. Baet naman ng best friend ko.” Sabay hawak dun sa kaliwang braso niya.
“Siyempre. Ako pa. Di ako tulad ng iba diyaaaan… na mahilig manakiiiiit.” Sus. Halata ka naman tol. Galit galitan pa kanina, di rin pala ako matitiis.
“Sorry na. E hindi ka naman kasi ganyan. Saka ilang taon na tayong magkakasama di ka parin sanay sa mga pambabatok  at pampipitik ko?Tsss.”

Pagdating namin sa sakayan ng jeep, pinauna niya akong sumakay. Ladies first daw kasi. Dati kasi, nag-aaway pa kami ni Jayjay kung sino mauuna. Minsan pinapagalitan kami ng driver kasi ang tagal naming sumakay. Pinapauna ko siya kasi ayokong pumili kung saang side uupo. At dahil minsan na kaming nilayasan ng jeep  dahil sa tagal naming magtalo kung sino ang mauuna, nagvolunteer na ako na ako na ang laging mauunang sasakay.

“Ma, bayad po.” Inabot nung ale sa likod nung driver yung bayad namin.
“Ano bang topak mo at umarte ka pa kanina? Di mo bagay.” Natawa ako kasi nakita ko yung itsura niya. Parang nahiya.
“Wala naman. Trip lang.”
“Kakaiba yang trip mo a. Nakakaloko.” Natawa kaming dalawa.

Pagbaba namin dun sa kanto sa tapat ng SM, tahimik lang kaming dalawa habang naglalakad papunta dun sa kanto namin. Dalawang kanto lang ang layo ng bahay sa’min nila Jayjay pero mas mauunang madaanan yung kanto namin.

“So, sino yung papa mo daw na tinagpo mo nung lunch break?” Ha? Ano daw?
“Ano? Saan mo naman napulot yan?”
“Sabi ni Cleopas kanina.”
“Yun? Naniwala ka dun sa sinabi nung may sayad na yun?”
“Bakit? Malay ko ba kung nakipagkita ka dun sa crush mong senior. Yung, Patrick ba yun?” Si Patrick pala ay ang long time crush ko. Simula elem crush ko na nga yun e. Ang cute kasi ng dimples niya. Pareho pa kaming mahilig sa classical music.
“Si Patrick? Kung magkikita man kami nun kayo pa unang una kong sasabihan.”
“So, wala kang tinagpong lalaki kanina nung nasa cafeteria kami?”
“Wala. Ano ba yan Jayjay? Daig mo pa ang tatay kung makapagtanong a.” Saktong nasa tapat kami ng 7/11 kaya medyo maliwanag nung tinignan ko siya. Namumula ang loko. HAHA.

Nasa tapat na kami ng kanto namin kaya inabot na sa akin ni Jayjay yung lunch bag ko. Nagwave na ako sa kanya tapos dumeretso na ako sa bahay namin. Nasa gate palang ako, rinig ko na yung tahol ni Bernard. Pagpasok ko, nakita ko nanaman yung buntot niyang di mapakali.

“Hi Bernard. Namiss mo nanaman ako ‘no?” Hinimas ko yung likod saka ulo niya.
“Ate, yung Lala ko?” Patakbong lumapit sakin si Karlo. Kinuha niya yung bag ko at nag-explore. HAHA. Siya na nakahanap nung chocolate niya. “Asan kiss ko?” Tapos nilapitan niya ako at hinalikan sa pisngi.

Pag-akyat ko, nagpalit na ako ng damit tapos bumaba para magdinner. Di na ako masyadong nagstay sa sala kasi medyo inaantok na ako. Since wala pa namang homework, naglaro muna ako ng angry birds sa laptop. Nung naramdaman kong pabagsak na yung talukap ng mata ko, pinatay ko na yung laptop saka yung ilaw ng kwarto ko.

Paghiga ko sa kama, naalala ko si Miggy and his adventures. HAHA. Naalala ko na kabatch ko pala siya at nasa section 3 siya. Tapos nagflashback sa utak ko yung pagkindat niya sakin. Oooh lala! Come to think of it, ang gwapo pala niya nun. Medyo magulo kasi buhok niya tapos hindi nakasara yung first two buttons ng polo niya. OhMyGosh! Bakit ko ba yun nasabi?  Erase erase.





“Thank you. See you next time.”  I never thought that NEXT TIME would be too soon...

[trexe_treshe13]

ayan tapos ko ng basahin sis. so sinong leading man? si miggy or jayjay. hihi.

[Cassiell]

ayan tapos ko ng basahin sis. so sinong leading man? si miggy or jayjay. hihi.

Yan ang abangan. HAHA.  Medyo matatagalan pa yung next chapters kasi may problem sa bahay. ANg hirap mag-isip ng magandang chapter. Saka finals na kasi. Pero pag nagpost ako 3 chapters agad. Promise.

[PseudoWriter]

Hayuuuup naman ang update. Basang basa ko lang sis! Haba ng hair ni Tin, luveeeettt ganyan nga girl! UD NA? Hihihihii

[Cassiell]

Hayuuuup naman ang update. Basang basa ko lang sis! Haba ng hair ni Tin, luveeeettt ganyan nga girl! UD NA? Hihihihii

HAHA. Thank you for reading my very first story. Chapter 4 will be posted tonight. Chapters 5-7 will be posted naman next week. Sabay sabay kong ipopost sa Friday. Paganda na 'to ng paganda. Promise. Pati ako kinikilig sa ginagawa ko. HAHA.