Chapter 2.
In time of needs your friend will always be there.Tinitignan mo ba dinadaanan mo?Sorry talaga. Nagmamadali kasi ako.Paano na ako nito? Wala ng magagawa ang sorry mo. Hindi mo ba alam kung magkano ito ha?! Kung makasigaw ito akala mo naman kung yaya niya ako.
Magkano ba yan ha? Nagulat ako si Andy. Andito na.
Ohh, kung pera lang naman pala ang kailangan--Hindi ko kailangan ng pera mo. Ikaw. He pointed at me.
Labahan mo ito! What?! Yun lang naman pala akala ko na kung ano. Tinanggal niya sa harap ko mismo yung suot-suot niya at umalis na siya nung nakalayo siya humarap ulit sa akin.
Ibigay mo sa akin bukas. Alam mo naman siguro kung saan ako hahanapin. At tuluyan na siyang naglaho.
After that wala ng chismoso at chismosang nanunuod at eto ako hawak hawak ang pinakamamahal na damit ng feeling na si Daniel!
Pwede naman tayong bumili ng bago Mik.
Huwag na Andy. Kaya ko naman 'tong labahan.
Pero hindi mo naman yan damit.
Ayos lang. Isa lang naman ito ah.
Fine, pero sa susunod labanan mo yun. Akala mo kung sino.
Hindi ka na nasanay.
Pero ang loko eh hindi porket mayaman at lahat siya. Ganun ganun nalang.
Andy kalma okay? Okay lang ako siya nga pala thank you kanina. Ngumiti siya.
Basta ikaw Mik! Anytime. Anywhere.
Yan ang gusto ko sayo Andy.Hindi man kami pareho ng stado sa buhay ni Andy palagi naman kaming nagdadamayan kung siya hatid sundo kada araw, may bagong gamit, may malaking bahay, hindi nauubusan ng baon at ako ay kabaliktaran noon ni minsan hindi niya yun pinaramdam sa akin.
Siya ang matuturing kong tunay na bestfriend. Kahit anong mangyari. Kahit siya lang ang talagang kaibigan ko, okay na ako. Alam niyo kung bakit? Lahat nasa kanya na.
Mik, may training ka?
Oo. Uwian. May gagawin ka ba?
Wala nga eh. Hintayin kita?
Sure! Nasa pool lang naman ako.
Sige. Kitakits nalang tayo duon.Varsity nga pala ako ng swimming. Ito'y para narin sa scholarship ko para mamantain at hindi magmukhang kahiya-hiya.
Mik! Mik! Kinukulit ako ng mga iba kong kaklase mga taong tinatawag rin na Nerd.
Ano?
Paamoy ng damit ni Daniel!
Oo nga.
Amoy kape! Natapunan nga diba?
Ows? Baka ayaw mo lang ipahawak.
Siguro gusto mo rin siya no?
Umamin ka na. Halos naman lahat may gusto sa kanya.
Gwapo niya kasi.
Sobra! Eeeee. Kung kiligin itong mga ito akala mo nasa harap nila si Daniel. Iniwan ko na sila at nagpunta na ako sa locker ko. Kinuha ko yung gamit ko for tomorrow at pumunta na sa may pool.
Actually, wala naman kasing training ngayon. Gusto ko lang magwarm-up para hindi mabigla ang katawan ko.
Buti nalang walang tumatambay na mga ibang swimmers ngayon at masosolo ko ang pool. Yay!
Nakailang rounds and stroke ako ng biglang may naramdaman akong paninikip sa dibdib. Hindi ako makagalaw. Makaisip. Makahinga. Hindi ko alam ang gagawin ko. Hindi ako makaahon.
Mik! Mik! MIIIK!
Tulong. Tulong.Si Andy yun? Sinubukan kong sumigaw pero wala akong magawa. Never pa itong nangyari sa akin. Paanong--
hanggang naging itim na ang paligid ko.
Kung oras mo na nga talaga..
