MATCH-MAKER ❤

[Lilanee08]

Kring!!! Kring!!
“Ugh! Wait, 5 mins.!”













Kriiiiing!!!!!!!! Kriiiiinngggg!!!!!
“sabing  5 mins pa eh!” sabay bato ko sa alarm clock ko! Ang aga aga pa eh! 6:50 pa lang!



















WHUAAATT?!!!! 











LATE NA KO!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! >_<









Hi. Ako nga pala si Lianne. I’m 18 years old at nagtratrabaho ako sa Love University. As usual, ganito lagi ako araw-araw. Sino ba namang hindi magpupuyat sa dami ng stories na kailangan mong iupdate ARAW ARAW! Take note! ARAW ARAW!!! … pero..







Nagkakamali ka..








Hindi ako writer ng novel..








Hindi rin writer ng tula..






Hindi rin writer ng alamat…







Awit….





Korido….









Ah! Anyway.. basta hindi ako writer ng mga kung anong iniisip mo…

Hindi naman kasi talaga writer ang tawag sa’kin eh…  ang tawag nila sakin ay…

Match maker ...  ❤

Hi! Gusto ko lang malaman kung itutuloy ko ba ito or what should I do? Nainspire kasi ako sa teacher ko who's a writer at talagang kasama siya as author sa isang book. Pumasok lang sa isip ko 'to. And I want to try writing..

Post your comments, reactions, suggestions.. I will really appreciate them! 

[prishaa.v]

Ituloy mo lang po. Hehe. Write what you feel. 


Support. <3

[Lilanee08]

Ituloy mo lang po. Hehe. Write what you feel. 


Support. <3

Thanks sis. ^^ I'll try my best.. thank you!!!

[sunnyshine]

tuloy xD

[Lilanee08]

tuloy xD

thank you much much!!! ^^ kayo ang magiging judge ko ah.. xD first time eh.. haha!

naudlot yung update ko.. bukas ipopost ko na. yay!!! 

[MeLykey]

keep it up. Go go go lang.
i'll support you! 
                                    





Teenage Dream 1st <3

[Lilanee08]

   

 
     Kapag teenager ka, madali kang mainlove, mabilis kang magkacrush. Kapag may namataang gwapo or cute, in just a second, parang mababaliw ka na sa sobrang pagkagusto mo sa kaniya.
     Andyang ang love letter.. Ang simpleng pag silay.. Pasimpleng glance.. Ang pagsunod sa kaniya kahit saan siya pumunta.. araw araw na browse sa facebook niya..

twitter..

tumblr..

blog..

at kung ano ano pa..


     At syempre dahil babae ako, alam ko kung paano yun. Minsan nagde-day dream pa na “crush din kaya niya ako?” at may times pang parang matatanggal na sa pagkakastapler yung puso mo sa sobrang lakas ng tibok nito.. kelan?.. sa simpleng, pag katabi mo siya…
     Tinatago kahit balat ng candy na binigay niya sa’yo. Minsan nga ayaw mo pang kainin kasi “sayang.. bigay niya ‘to eh.”
     Pero bakit kaya ganoon? Bakit parang lagi na lang akong nagkakacrush? Pero bakit ngayong teenager pa kung kelan napakacomplicated ng buhay??? Bakeeetttt???!!!!

Chapter|ONE ❤
-The new Match-maker-




"LATE NA KO!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"







“Ms. Lianne, you’re late….”

“Yes, I know maam.”

“AGAIN!!! Ang dami daming kailangan ipasa ngayon dahil FRIDAY!!! Bakit ngayon ka pa naging late?”
Ito nga pala ang teacher ko, si Ms. Venus.


“Nako Lianne, hindi pwedeng ganyan ka na lang lagi! Umayos ka kung ayaw mong mapaalis dito.”


“fine.. fine…”



Siguro nagtataka ka na. Well, sabi sayo nagsusulat ako. Pero hindi nga kung anong storya lang.
Ang isinusulat ko….. ay Storya mo…



Pumunta na ko sa teenage love room. “Te’ Luv” kung tawagin naming ang section na yun. Sinimulan ko ng ipolish ang storyang ginagawa ko. It’s about a 16 yrs old girl who fell in love with her bestfriend at hindi lang basta ganoon! Dahil diyan sa lupa.. nangyayari lahat ng sinusulat namin…



Ang mama ko, sumusulat ng tragic stories.. yung mga car accidents.. nakakatakot nga yun eh. Ayokong binabasa mga gawa niya. Ang papa ko naman about sa mga oldies, yung matatanda na tapos dun lang sila nagkakilala. Ako, dahil student pa nga lang ako, ang tinake ko ay about teenage love. Ang saya kaya magsulat kapag love story ng teens!!!


“Hi!”



“Huh?”



“I said ‘HI!’”



“Ah okay…” sino ba ‘to?



“Yun lang? Di ko alam na matataray pala ang nag-aaral dito.” 


“Anong sabi mo? Please excuse me, I’m busy..” hindi ako friendly para lang malaman niyo. Wala akong pakialam sa mga taong hindi ko kilala..

“Lianne, he’s the new transfer student.”

“and so?” Ano ngayon..? Kailangan kilalanin? kailangan para pumasa? wew...


“Kausapin mo naman.. taray nito..”

Haaay.. may magagawa pa ba ako?
“Hi. My name is Lianne, 18 years old a match-maker.” ng may pataray look.

“Hello. I’m Verzed. 20 years old. Match-maker din. Nice meeting you!”

Okay.. umupo na ulit ako sa upuan ko after magshake hands at tuloy tuloy sa pagpolish ng work ko..

Nang biglang dumating na si Ms. Venus.




“Hi Class! I have a good news to you! You will now have your practicum! Nakakaexcite diba?!” 

“maam, ano po yun?”

“simple lang. titira kayo sa Earth for a year to know their lifestyle. Dahil doon mas malalaman niyo ang feelings nila. You can bring your works there pero hindi yan lahat gagana, you can take down notes. Here is a bowl and andito yung mga names niyo. Sige, let’s start. ..... Our first pair is..”

Ano daw?.. pair?? Tsaka napaka specific ng explanation ah.. sooo helpful.. tsk.. 





“Lianne… and…”




Sana si Krizell ang partner ko.. bestfriend ko nga pala..














“Verzed!”

Huh? Sino yun..?   




“Congrats to the two of you. Your flight to Earth will be next week.”


“maam, who’s Verzed? Saang section po yun?”


“Tange, yung transfer student.”







“Who? …..     WHAT?!” 
































"ayoko."




"Lianne, hindi pwede."
 ilang oras na kaming nagtatalo ni mama since pag uwi ko hanggang ngayon sa araw ng flight.


"ma! ano ba naman yan! Look, I don't even know that guy tapos yun makakasama ko, and take note lalaki pa??!! ano ba yan?!  hindi ako familiar dun sa pupuntahin ko with a guy who I don't even know. mama naman.. hindi talaga."

magmamaktol ako dito to the end.. no no way sakin ang pagpunta sa earth kung kasama ko yun. Isipin mo na lang, parang magcacamping ka with a guy na hindi mo kilala.. WTH!












































After an hour ng pagmamaktol.. heto ako.. nasa airport na.
Isa lang naman ang makakaconvince sa’kin at ginawa yun ni mama ngayon!! Bakit ngayon pa! T_T ano bang kasalanan ko?! 

ano ba yun??  bleh..  secret ko na yun.







“Hi Lianne! Ikaw pala makakasama ko noh. Ang nice naman! ^_^”


“Nice? Can you please define the word N-I-C-E” BV. Feeling close pa. Sorry ha, hindi talaga ko friendly lalo na sa mga taong feeling close! Close tayo?

“Flight LV143 passenger please proceed to the assigned aircraft”



Hinila ko na ang napakalaking maleta na dala dala ko kasi si mama ang nagimpake kaya mukhang dala dala ko na ang buong bahay ko.


“Wait naman Lianne! Wag ka ngang mang-iwan!” tse.

Hindi kami nagimikan sa plane. Buti naman naiintindihan niya na ayoko sa kaniya.
Akala ko kailangan ko pang iexplain na......................














“Lianne?”



Kakasabi ko lang diba.. na ayoko sa kaniya at masaya na ko na hindi siya nagsasalita!!!

“…”




“Ayaw mo ba sa’kin? Galit ka ba? May nagawa ba akong masama?”



“No. It’s just because hindi ako friendly. Alam ko naman sa sarili ko yun at mahirap bago ako magkaroon ng taong MAPAGKAKATIWALAAN LALO NA KUNG MAKAKASAMA KO NG MATAGAL.”





“aaah..  Sorry..”


















Sa wakas! Nakarating din… hmn.. how would I describe this place? Somewhat parehas din sa Biblio (place namin) pero much better parin ang place namin. Hahaha!





“andito na tayo. Baka gusto mong tumayo na?” mataray na sabi ko kay Verzed.

 Oo naman, alam ko naman pangalan niya. I’m not stupid noh!


“alright.” Plain niyang sinabi..












Nauna na ko sa kaniya.. bitbit ko yung malaking hand carry ko na bag, papalabas na ko ng plane. Nasa may pinto na. ..
























…then napalingon ako ng biglang may malakas na tunog ng parang may nahulog…
























sabay pag lingon ko…





















































Si Verzed, nakahiga na... 





sa sahig ng plane….

yay! naka-isa na ko.

feel free to criticize my work. in a professional way naman.. thank you!!

Post your comments, reactions, suggestions.. I will really appreciate them! 

keep it up. Go go go lang.
i'll support you! 
                                    

thank you!!! ^_^ leave comments sa mga criticism niyo para mas malaman ko yung mga dapat kong malaman. thanks!!!

[prishaa.v]

Bakit ang taray niya kay Verzed? hahha!

Ang nice! Love the Chap.1!
Titira sa Earth? =))


Tuloy mo lang po.

[Lilanee08]

Chapter|TWO ❤
-Why... Who... are you?-





“Verzed! Verzed!!!” hindi siya sumasagot! Pero humihinga siya. Marami nang nakiusyoso sa’min.



"uy ano ba! gumising ka na nga! wag kang eksena dito.. "
 pero sa totoo lang kinakabahan na talaga ako.. 




After ilang minutes, dumating na ang doctor. Chineck ang pulse  niya at sinugod na siya sa hospital…












Napansin kong wala naman pala halos pagkakaiba ang mundo namin sa mundong ito. Halos parehas lang din lahat, ang pinagkaiba lang, ang mga trabaho namin. Lahat kami gumagawa ng storya habang dito may mga doctors, teachers, engineer.. samin kahit may propesyon.. sumusulat parin.



Nakaupo ako ngayon sa tabi ng kama ni Verzed. Aaminin ko, kinakabahan ako. Hindi pa’rin siya nagigising. Na coma kaya siya? Pero bakit?

“Ms. Lianne?”

“Yes, doc? Ako po yun.”

“Kaano ano-ano mo ang pasyente.”

"pinsan po"

 kahit hindi. Para hindi na siya magtanong.


“Kung ganoon, ito ang dahilan ng pagkakaroon niya ng minor heart attack.”

“Ha-heart attack?” 

“Yes at sa case niya possible na ito ay dahil sa sama ng loob. Kapag pinipigil niya ang sama ng loob niya pwede siyang magka heart attack lalo na kung malala ang sakit niya sa puso. Sa ngayon, ayos na siya. Makakauwi na siya bukas. Nagaway ba kayo habang nasa airplane? Maaring cause yun ng nangyari sa kaniya. You should know how to handle a person na may ganitong klaseng sakit.”


“ah.. salamat po, doc”




May sakit siya sa puso?? Bakit di man lang sinabi ng Love University yun sakin? Magpapadala sila ng taong may sakit sa puso sa napakalayong lugar??




Pero siguro kasalanan ko talaga kung bakit nangyari sa kaniya yun. Sobra ko kasi siyang sinungitan. Sorry Verzed. Hindi ko naman alam na mabait ka eh. Sorry ah.




Flashback . . .



Nung 1st year high school pa lang ako, nakakilala ako ng isang mabait na lalaki, si Earl.

Matalino, mayaman, talented at higit sa lahat, gwapo..Naging crush ko siya at hindi ko ineexpect pero naging kami.. matagal tagal din na naging kami.. 2 years and 8 months..


Pero that was all a pack of lies.. Kasi sinungaling siya. Hinding hindi ko makakalimutan yung mga times na akala ko mahal talaga niya ako.


Ginamit niya ang mala anghel demonyo niyang mukha sa pangaakit ng babae.. malaman laman ko na lang madami pala siyang gf bukod sa’kin na tinago niya sa loob ng mahigit 3 years! Oo na, gwapo na siya! Pero gwapo LANG siya! Sinungaling! Hanggang mukha lang siya!!



End of flashback . . .








Kaya galit ako sa mga lalaking gwapo.. dahil kay Earl..

 Ngayon iniisip ko na, na kung meron din kayang match maker sa iba pang mundo na gumagawa ng storya ng mga tao sa Biblio City?



 Teenager din kaya ang gumagawa ng story ko nung panahon na yun?



Pero hindi naman talaga sinagot yan ng elders na mga natanungan ko. Hanggang ngayon, wala pa ring sagot.



Habang pinagmamasdan ko si Verzed, di naman matatago na gwapo siya.    Maputi ang balat at makinis. Manipis ang mga labi niyang mapupula. Ang tangos ng ilong niya… at kapag nakatingin siya sa’yo, parang tumitigil ang mundo sa dami ng mga bituin na makikita mo dito. Masarap ngang titigan ang mukha niya eh.. kaso sa tuwing tinititigan ko siya, naaalala ko lang sir Earl. Sorry Verzed, hindi ko kayang maging kaibigan mo. Bumabalik lang ang past ko. . .











Wait…! 







Gumalaw ang daliri niya… unti unti nang bumubukas ang mata ni Verzed!! yes!!!!




“Verzed? Verzed! Okay ka lang? May masakit ba sa’yo? Anong gusto mo? Tatawag lang ako ng nurse ha. Wait lang.”






“huh?.... nasaan ba ko??“ wala siguro siyang maalala.. anyway..






“ah, nasa ospital ka.. kanina kasi sa plane bago tayo lumabas natumba ka sabi daw ng doctor nagka heart attack ka daw eh.. kaya ganoon, pero wag kang mag alala kasi sinabi din niya na………” so kailangan kong iexplain ang lahat.












“huh? ... bakit...




































Sino ka?”


So far.. hmn.. okay lang.. naalala ko crush ko dito. xDD nakakainis.. hahaha! 

Bakit ang taray niya kay Verzed? hahha!

Ang nice! Love the Chap.1!
Titira sa Earth? =))


Tuloy mo lang po.

nakatira po sila sa ibang.. let's say.. "mundo"

sila ang sumusulat ng love story ng mga tao dito sa mundo natin..

thanks sis!.. soooo much!


bata pa po ako xD wag po kayong mag "po" sakin.. hihihi..

[Lilanee08]

Chapter|THREE ❤
-I start a LiE-







“Sino ka?”








“H-ha? Ako si Lianne. Verzed naman, nauntog ka lang tapos ganyan ka na. Uy, wag ka naman manakot” Nakangiti ako pero natakot ako sa tanong niya.
Bakit?

1.   Wala kami sa mundo namin at once a year lang ang flight ng mga aircraft from Biblio City to Earth.

2.   Hindi nga kami close di ba, paano ko siya tutulungang makarecover ng memory kung may amnesia siya, eh hindi ko naman siya ganun kakilala.

3.   Ayoko sa kanya, remember? Dahil gwapo siya.
“Verzed, wait lang ha. Tatawag lang ako ng nurse.”














“Nagkaroon nga siya ng amnesia pero wag kang mag-alala dahil hindi naman malalang sakit ito, nakakalimutan lang niya ang mga bagay bagay.”

“Yon nga po doc yung mahirap eh. Nakakalimot siya.”

“Don’t worry Ms. Lianne, may chance pa naman na bumalik ang ala-ala niya hindi lang natin alam kung kelan at kung babalik pa nga. Ang kailangan mo lang gawin ay tulungan siyang maalala lahat ng nakaraan niya”

Parang ang dali ng gagawin ko sa pag-papaliwanag nung doctor. Pero hindi. Ang hirap kaya! Ang alam ko lang ay ang pangalan niya ay Verzed at siya ay . . . malamang, match maker din katulad ko.















“Pwede mo bang iexplain sakin kung sino ka at bakit ka nandito at kung sino ako?”

“Okay. Ganito, ang pangalan mo ay Verzed.”

“Paano ako makakasiguro na yun nga ang pangalan ko? Hindi kita kilala! Sino ka ba?”

“Ako si Lianne. Ako ang partner mo dito sa Earth. Naaalala mo pa ba ang Biblio city?”

“Biblio city? Hindi.”

“Ha? Hindi talaga? Sigurado kang hindi mo naaalala? Okay okay. ” Maloloka na ako! Hindi ko alam kung saan magsisimula!























“so gets mo na?”

“Medyo. Pero may ganoon ba talaga? Baka naman niloloko mo ko?”

“Mag eeffort ba akong magkwento ng walang kwentang bagay kung hindi yun totoo?!” Nako! Kung wala lang siyang sakit, binatukan ko na siya.

“Pero bakit pala ikaw ang kasama ko? Kapatid ba kita?”

“Hindi.”


“So sino ka sa buhay ko?”










“Girlfriend mo.”
Sinabi ko ba yun? Wait! Rewind! Wala akong sinabi! Wala! Hindi yon totoo!
Oh please, undo. Rewind. Please please.










Shocks! Bakit niya ako yinakap.. >.<

“Ah, ano, bakit?” Bakit ako nauutal. Lianne, remember Earl. Sapakin mo siya! Dali!
 


“Alam kong mabait ka. Kaya alam ko kung bakit kita naging girlfriend. Thank you Lianne.”


Ayaw gumalaw ng kamay ko. Para akong hihimatayin.

“You’re welcome.”












Nakauwi na rin kami sa bahay namin na binigay ng Love university. Ang ganda ng bahay. Ang laki. Peach ang walls at yellow orange ang bubong. Pagpasok namin, makikita mo ang isang napakalaking grand staircase. Ang ganda! May piano malapit sa sala at sa kabila naman nun ay ang dining room. Sa taas lahat ng kwarto. May 4 na malalaking kwarto. Kinuha kong kwarto ang pangalawa, malapit kasi sa hagdanan, yung sa kaliwa naman ng kwarto ko ang kinuha ni Verzed.



“Zed, okay ka na ba?”
Oo, Zed na ang tawag ko sa kanya. Ang haba ng Verzed. Anne naman ang tawag niya sakin.

Ang gaan na ng loob ko kay Zed, hindi ko ‘to inexpect kasi nga dahil sa past kong si Earl. Pero iba siya. Napakabait niya. Hindi niya katulad si Earl. Thankful ako, dahil nawawala na si Earl, nakikita ko na yung totoong si Verzed.

“Anne, nakailang ulit ka na diyan sa tanong na yan. Ayos lang nga ako. Ikaw, baka ikaw ang may masamang nararamdaman.”


“Ah, hi-hindi ah! Hahaha. Sige dun na muna ko sa kwarto ko. Katukin mo na lang ako kung may kailangan ka, ha.”


Patakbo akong pumasok sa kwarto ko kasi yung heart ko, irregular ang heartbeat. Hala! May sakit din kaya ako sa puso? Pero bakit ganoon…









…ang sarap ng feeling.

[Lilanee08]

Chapter four
-karma-


“Uy Zed, di ka pa ba uuwi?”

“Maya maya pa, marami pang gagawin sa group naming para sa reporting.”

“Ah sige. Mauna na ako ha.”

“Sure.”

It’s been a week since napadala kami dito sa Earth. Pumasok kami sa West Sea University as students. Both are in fourth year. Magkaklase kami and ayos naman ang mga kaklase namin. Kaso itong mga nakaraang araw palagi na lang busy si Zed sa school. Nagtataka nga ako kasi bakit ako wala naman masyadong ginagawa e magkaklase lang naman kami.

Umuwi akong mag isa ngayon. Katulad kahapon at noong isang araw. Madalas dumadaan ako saglit sa isang fastfood dito malapit sa amin para kumain kasi alam kong gagabihin nanaman si Zed at kakain na lang sa labas. Kaya hindi na ako magluluto.
   
Magpinsan ang pakilala naming dalawa sa mga kaklase namin.Hindi ko ito dapat sabihin pero parang nagseselos ako. Bakit kasi ganoon pa ang naging desisyon ko. Pinagsisisihan ko tuloy.

12:30am na wala pa rin si Zed. Asan na kaya siya? Makatulog na nga, may pasok pa ako bukas.

“Anne? Anne? Siguro tulog na yun.” Narinig kong sinabi niya as soon as ipinikit ko ang mata ko pero hindi ako bumangon. Tinatamad na ako. Pagod na ako e.

“Paano ba ‘to. Haaay. Hindi ko nanaman siya makakausap. Di ko tuloy masabi.”
Huh? Ang alin? May problema kaya? Teka, babangon muna ako. Kunwari iinom lang ng tubig.

“Anne! Gising ka pa pala.”


“Huh?” Kunwari bagong gising.


“Pwede ba kitang makausap saglit?”


“Sige. Ano ba yon?” Habang umiinom ako ng tubig pinakinggan ko lang ang sinasabi niya.


“Anne, I’m sorry. Hindi ko naman ‘to sinasadya. Pero may iba na akong mahal. I know magugulat ka pero ngayon I decided to tell you. I’m sorry Anne.”



Dinigest ko muna ang sinabi niya for 5 minutes. After noon lang ako nakapagreact.
“Ah. Sure. Yon lang pala.” Totoo ba yung narinig ko? Bakit?! Sino?! Ano bang pagkukulang ko?
May mali ba akong nagawa?
“Sige ha, matutulog na ako. May pasok pa bukas e.”
Dumiretso na ako sa kwarto ko at humagulgol ng iyak. Gusto kong sumigaw para mabawasan yung sakit pero hindi ko magawa kasi nasa kabilang kwarto lang siya. Ngayon ko lang naramdaman ang ganitong klaseng sakit. Parang gumuho ang mundo ko. Hindi masakit ang ano mang parte ng katawan ko bukod sa dibdib ko. Parang nanggagaling ang sakit sa puso ko. Hindi ko mapigilan. Parang may nadurog na parte ng puso ko.
     Out of the blue, naalala ko na wala naman pala talaga akong karapatan dahil simula’t sa umpisa, hindi ko naman talaga siya boyfriend at hindi niya ako girlfriend.
     Ngayon ko lang napansin na halos nakalimutan ko na pala ang dahilan ng pagpunta ko dito sa lugar na to. Nakakainis. Ayoko nang umiyak, mukhang baliw lang ako. Stop crying baby Lianne.
     Matutulog na lang ako.
“Nakakainis!”
Puro scribble na ang notebook ko, kaka-drawing ng heart na broken. Kainis naman talaga kasi! Bwiset! Badtrip! (Sorry. xD Di ako marunong mag mura.)
“Miss, okay ka lang?”
“Oo.” Bv! Arrgghh! Ang sarap punitin ng mukha niya!
“Miss, are you sure?” Ang kulit! Paulit ulit? Unli ka kuya?
“Oo nga diba. Kakasabi ko lang! Bing-  ah. Sorry.” Nagulat ako. Hindi ko alam na ang student council president pala ang kumakausap sa akin. Nakakahiya. Sinungitan ko siya.
“I’m sorry ulit Mr. President. ” Napayuko na lang ako.
“No. It’s okay. I understand. Hi. My name is Earl.”
“Hello. I’m Lianne.” What? Ano daw name niya? Earl ba kamo? Seryoso?
Nakakainis. Hay nako. Makaalis na nga lang.
“Please excuse me. I have to go.”
“Ahm wait, Lianne. Gusto ko lang naman tumulong. If you’re really busy, I’ll wait you later after class dito sa library. I will wait!”
Umalis na ako nung sinabi niya yun pero narinig ko pa rin. Asa siya. Pangalan pa lang niya baka isumpa ko na siya. Next subject, biology. Haaay.

“Class dismissed!”
Sa wakas, uwian na! Yay! Kaso parang ayaw ko munang umuwi. Makikita ko nanaman si Zed. Iniiwasan ko na nga siya sa klase pero pag dating sa bahay kailangan ko pa rin talaga siyang makita. Kainis. Gagala muna ako saglit.
Teka muna. Yung president pala. Pupuntahan ko ba? Pero masyado ng late. Wala na yon dun. Pero pano kung andun pa rin siya.
Aaah! Kainis! Sisilipin ko na nga lang.






Parang wala naman. Wala ng tao. Sus, asa naman kasi na maghihintay yon. Hahaha! Makauwi na nga lang.
“Sabi ko na ba di mo ko matitiis eh.”
Pag talikod ko pauwi bigla na lang siyang sumulpot out of nowhere. Nakakagulat! Ang sakit sa puso.
“Ano ka ba?! Bakit mo ko ginulat!”
“Ay sorry! Hindi ko sinasadya.” Nagso-sorry pero nakangiti. Tao ba ‘to? Kasi ako hindi. :/
“Fine fine. Sige uuwi na ako.”
“Di ba itreat nga kita? Minsan lang ako manlibre.” Nakangiti pa rin siya.
“Gusto ko sa Mcdo.”
“Deal!”  Kung sabagay, gutom na ako. Hindi ako nakapag lunch kasi nga kanina pinagpupunit ko lang yung notebook ko sa library.



“Mukhang gutom ka talaga ha.”
“Sorry naman. Hindi po kasi ako nag lunch.” Sabay subo sa burger ko.
“Matagal na kitang nakikita sa school. Para kasing may problema ka. You can approach me. Do you mind if I ask you kung anong problema?”
“No. Not at all.” Higit sa lahat kailangan ko ng kaibigan ngayon. Buti na lang meron na akong masasandalan.







“Totoo ba yon?”
“Sasabihin ko ba kung hindi.”
“I see. Pero you should move one.”
“I know, right?” Naiiyak ulit ako. Hindi ko ito inexpect. Yung feeling na parang nabasag yung puso ko.
“Lianne, hey? Why are you crying?!”
“S-so-sorry.”
Pinahid niya ang mga luha ko gamit ang panyo niya.
“Wag ka ng umiyak. Sige ka, papangit ka niyan. XD”
Ay badtrip! Nakuha pang mag joke.  Binatukan ko nga.
“Ano ba?! Hindi ako nagloloko. Seryoso ako!”
“Naranasan mo na bang ma-in love?” Nagulat ako sa tanong niyang seryoso.
“Hindi.” Kasi hindi naman talaga.
“Kasi in love ka na ngayon.” Nakangiti siya sa akin. Ang ganda pala niya ngumit. Abot sa mga mata niya. Yung tipong parang medyo nakapikit yung mata niya dahil sa pag pikit niya. May dimple rin pala siya. Brown ang hair at brown din ang mga mata. Perfect combination. Parang si Earl.
“Lianne, okay ka lang? In love ka na sa akin niyan? xD”
“gusto mong umiksi ang buhay mo?”
“Chill pre! Joke lang. Sige ubusin mo nay an para maihatid na kita pauwi.”
“ha-hatid?”
“Yes. Gabi na. it’s already 10:45pm. Baka kung ano pang mangyari sa’yo sa daan.”
“Sige. Thank you ha. Pero, may tanong ako.”
“Go ahead.”
“Pwede ba kitang maging kaibigan?”
“Of course. Kaibigan mo na nga ako eh. Sige, tara na!”
Gumaan ang loob ko ng sinabi niya yon. Kasi wala talaga akong kaibigan, siya lang. Nakalimutan ko nang kapangalan niya ang ex ko dati. Ibang iba kasi siya. Different person sila. At imposibleng andito ang ex ko dahil ibang mundo nga ito.

[miss reader]

I like the story ganda tuloi lang po ah
update.update pa po ulit, hehehe


new reader pla, seles nga pla, God bless

[Lilanee08]

I like the story ganda tuloi lang po ah
update.update pa po ulit, hehehe


new reader pla, seles nga pla, God bless

Thank you! ^^ Balak ko na nga idelete. >.> Kasi parang sobrang busy ko na. Sayang lang effort ko. xD Hihi.. Thanks and God bless din!

[Lilanee08]

Chapter|FIVE ❤
-Sadness-



Nakita ko nanaman si Zed na may kasamang girl. Simula noong “Nagbreak” kami, lagi na lang niyang kasama yon. Mukha naman silang Masaya. Charlotte pala ang name nung girl. Oo na. Siya na maganda. Ang tangkad niya. Brunette. Maputi. Parang medyo foreign.




“Sino tinitignan mo diyan?”




Si Earl pala. Ang cute niya! Nakalimutan ko agad si Zed. Kasi naman, naka coat and tie siya ngayon.


“Bakit ka nakaganyan? Mukha kang ewan.” Ahmn. Kasi napapangiti ako. >.< Nakakahiya!

“Aakyat ng ligaw.” Mukhang baliw ‘to.

“Ha? Okay ka lang?”


“Oo, pwede bang umakyat ng ligaw?” A-ano daw?!


“A-Ano ba sinasabi mo?? S-sira k-ka talaga!” Nararamdaman ko na, na namumula ang mukha ko. Gusto ko ng tumakbo! Waaah!!!


“Joke lang! Ang cute cute mo! Hahahahaha!!!”

Ay putek! Paasa ka men!


“K. Fine.” Sabay talikod. Nakakabadtrip.


“Uy joke lang! Ito naman oh, hindi mabiro. May play kasi kami. Gusto mong manood?”


“About saan naman?”


“Magandang story!”


Problema ng mga Pilipino ‘to. Ang layo ng tanong sa sagot!


“About saan nga?” >.>


“Sleeping beauty! Kilala mo yon?”


“Malamang. Babae ako noh. Marunong din akong manood ng ganon. Ayoko. Busy ako.”


“Huh? Bakit naman? Lianne naman. Akala ko ba friends tayo?” Tapos nag puppy eyes pa siya! Kainis!


“Oo na! Fine!”


“Yay! Thank you!!!” Sabay hug niya sa akin. @_@ Ayoko nito. Kinikilig ako. Huhuhu…













“Welcome to the Sleeping Beauty presentation of IV-Joule!”



-Claps-



Ang daming tao. Halos wala na akong maupuan. Kung dito naman sa likod, anino na lang nila ang makikita ko. Aw! May upuan sa tabi nung isang guy!


“Excuse me kuya. May nakaupo po ba?”



“Wala. Go ahead.”





…








Si  Zed.





“Ay! Zed. Ikaw pala yan!”



“Uy Lianne. No time no talk. Hahaha! Busy ka siguro. Kamusta?”




Muling ibalik ang tamis ng pag-ibig..
 Muling pagbigyan ang pusong nagkamali





Shut up!!! Wala naman tumutogtog eh. Pauso ka!




“Ah. Haha! Oo nga eh. Ayos lang. Busy. Ikaw din. Mukhang busy. Haha.”


     Nginitian ko na lang siya at hindi na umimik sa buong palabas. Pagkatapos nga ng limang minute may tumabi na sa kaniyang isang babae sa kaliwa niya. Si Charlotte. Hinalikan niya sa pisngi at nilagay niya ang kamay niya sa balikat nito. Aaminin ko, masakit. Makita mo ba naman ang taong gusto mo na may ibang kasama na sa harap mo pa.
 
  Wala pa rin si Earl. Ano kayang character niya?













Aw! Ayan na si Earl. Kinakalaban yung dragon!
 
   Pansin ko lang. Sa lahat ng mga ganitong stories and sleeping beauty ang hindi masyadong sikat pero maraming gusto si princess Aurora kasi ang ganda niya lalo na ang buhok niya. Noong bata pa ako, favorite ko siya. Isa rin yun sa mga dahilan kaya pumayag akong panoorin ito kasi sa totoo lang hindi ko na maalala yung storya.













Makalipas ang kalahating oras natapos din ang palabas. Umalis agad ako. Kanina ko pang gusting umalis dahil dito sa katabi ko.


“Lianne!”



“Huh? Oh, Earl. Nice play! Ang gwapo mo kanina. Congrats!”


“In love ka na sa akin niyan? =))”



Binatukan ko nga.



“Kapal mo. Sige na. Kailangan ko ng umuwi. Busy pa ako e. Madaming homework.”



“Best, naman. Lagi ka na lang busy. Totoo ba yan?”



Ano daw, best?




“Ah, hehe. Busy talaga e. Sorry ha.”


Umalis na ako agad kahit na hindi pa siya sumasagot.
   


 Nararamdaman ko nanaman ang puso ko. Hindi naman ako in love dahil imposible yon. Match maker ako. Hindi ako ang character, ako ang writer. Gusto ko ng umuwi sa amin. Ayoko na dito.
     















     Hindi ako emo. Sadyang malungkutin ako. Hindi ko rin alam pero simula ng napunta ako dito sa Earth naging malungkutin na ako. Dahil kayak ay Zed? Hindi ko alam pero kanina habang nag mumuni muni ako. Napagdesisyunan ko nang bumalik sa mundo namin. Pagod na ako dito. Gagawa na lang ako ng dahilan, basta kailangan makauwi na ako.









“Lianne, we’re sorry to tell you pero out of order lahat ng aircrafts ngayon at baka sa isang buwan pa maayos dahil nasa bakasyon ang mga mekaniko.”





“Ano?! Paki ulit nga?!”




Nagtataray na ako ng bonggang bongga dito kasi naman, nakaimpake na ako oh! Look! Tapos 12:30am pa ako umalis ng bahay para hindi alam ni Verzed! Nakakabadtrip!



“We’re really sorry Lianne. Pero we will inform you as soon as maayos na ito.”





Nakakainis! Ano bang gagawin ko? Hindi ko na alam! Ayoko ng bumalik sa bahay na yon!





“Give me 10M. ”




“P-po?!”


“I said give me 10M! Hindi ko na kayang tumira sa bahay na yon.” 


“Pero why so sudden Ms. Lianne.”


“Pwede wag ka ng magtanong? Pampalubag loob niyo na lang sa akin yon. Pwede?”

Subukan pa niyang sumagot, sasabunutan ko na siya.


“Okay. We will send it to you as soon as possible.” 


“Good.”




Hindi naman kasi factor ang pera para sa kanila dahil iba naman ang pera naming sa pera dito sa mundo. Ayos na yon. Mabubuhay na ako non. Hahaha!




















“From now on, hindi na ako si Lianne, ako na si Anne! A student.” Hindi na ako match maker.


Ayoko na. Bahala na sila. Hahahaha!



“Cheers!”




Hahaha! Mukha akong baliw dito sa pier malapit sa school. Hahahaha! Tagay tayo! @_@ xD
Ayoko na!!! Para kasing in love na ako! Hahaha! Hindi ‘to pwede! Hahaha!




“Hi.”





“Oh, sino ka?” May mamang pogi. Hahaha!




“I’m Peter. And you are?”



“Anne! Call me Anne!”


“In love ka no?”


Loka loka to si kuya ah, pam basag trip!


“Oo. Ata!”


“Alam mo, ako din in love eh.”


“Eh di masaya.”


“Hindi niya ako mahal.”



“Kawawa ka naman, este tayo pala. Hahaha!”


“Ganon din ba sa’yo?”


Oo. Ganon din pero ayoko ng isipin yun.



“Joke lang! =))”



“Tsk. Akala ko pa naman may karamay na ako. Anyway, okay lang. Cheers!”









“Alam mo, mahal ko siya, pero hindi ko alam, naguguluhan ako kasi may iba na siyang mahal. Namimiss ko na yung pag titig niya sa akin na parang tumitigil ang oras. Miss ko na siya.” Bigla akong nagseryoso kasi hindi ko na kaya. Kailangan kong umiyak.




“Okay lang yan. Think of me as your brother. Mahal ko din siya, si Charlotte.”



Anu daw?


“Charlotte?”



“Oo, ang ganda ng pangalan niya no. Mahal na mahal ko siya pero iba ang mahal niya e. Hindi niya ako pinansin.”


“Kilala ko siya.”


“Oh? Paano?”


“Si Charlotte na girlfriend ni Verzed. Si Verzed, ang lalaking mahal ko.”


“H-Ha? Seryso ka?”





Tumungo lang ako kasi alam kong hindi ko na mapipigilan ang mga luha ko. Namumuo na sa mga mata ko at ilang sandal na lang ay tutulo na. Parang de javu. Kasi ganito rin noong nagkakilala kami ni Earl. Umiiyak din ako. Naloloka.






“Bakit kaya ganon sila? Bakit hindi tayo ang mahal nila?”



Hindi na lang ako sumagot. Wala na akong masabi e.











“May naisip akong plano.”









Plano? Huh…






“Ano?”










“Kunwari magiging tayo.”






Haizt. Parang telenobela lang.





“Para? Eh di naman nila tayo mahal, walang kwenta.”




‘’Malay mo magbago ang isip nila. Desperado na ako. Mahal na mahal ko si Lianne. Please?”


Nilapit na sa akin ang hinliliit niya na parang bata na gustong mag pinky promise.


“Ano yan?”


“Pinky promise.” Ay sabi ko na nga ba.


“Okay okay. Pero may limitations ha. Hindi nga kita kilala e.” Oo nga. Hindi ko pala siya kilala!


“Okay lang yun. Kilala mo na ako ngayon. Naglayas ka ba?”


“Hindi ba obvious?”


“Nyeh. San ka pupunta?”


“Sa kung saan may matitirhan.”



“Gusto mo sa amin? May boarding house kami. Dahil friend na kita, free ka na.” May pahabol pa siyang kindat.


“Free? Seryoso? WEH? Di nga?”





“Pero kung ayaw mo..”











“Tara na! ^_^”


:/ hindi ako pwedeng tumanggi. Kailangan ko ng bahay. Paano ako mabubuhay kung walang bahay. >.<






















“Ayan ang room mo. Okay ka na jan?”


“Wow.. Ang laki. Sigurado kang boarding house talaga ‘to?”


Mukhang bahay na naming ‘to e.



“Oo. Umalis na kasi yung dating nag o-occupy diyan. Hindi na kasi makabayad.”



Malamang. Mas mabuti pang bumili ng bagong bahay kesa umupa sa laki ng bayarin dito.



“Kung may kailangan ka, nasa kabilang kwarto lang ako. Okay?”


“Sure.”
















-krring.. kring…-






Walang sumasagot.





-krriinngg… kriingg.-





Tulog na kaya siya?










-krriinngg… kriingg.-






“Hello?”









DUGDUG! DUGDUG!





Ano yon? O.o





-tooooot................. tooooot.................... tooooot. Eng eng eng eng eng eng…-




Binaba?







._. Kasi parang may tumunog e. Nakakagulat.
Ay! Ayoko na. Matutulog na ko! >.<












“I hung up the phone tonight
Something happened for the first time deep inside
It was a rush, what a rush”

[prishaa.v]

Boto ko si Earl!!!! Sya na lang para kay Lianne please?!

Kiliiig! =))))