NO BOUNDARIES --- EPILOGUE :/ UPDATE! THANK YOU READERS!!!! :*

[eros469]

READERS, silent or loud:

HELP nyo naman po ako magdecide by answering the poll question given above this thread






PLEASE


thanks!

[eros469]

medyo walang kwenta update ko ngayon,
pagtiisan nyo nalang basahin.

Chapter 4

January 3, 2006

3 days na rin after nung sinabi nyang ayaw nya ako tantanan.
3 days na rin syang hindi nagpaparamdam.
Ba’t ganon? Sabi nya ayaw nya ako tantanan pero hindi sya nagpaparamdam.
Bahala na nga. Life goes on pa rin naman kahit wala sya. Di rin naman kami.
Hay, ba’t ba kung ano ano nalang pumapasok sa utak ko ngayon.

“Gonzaga, Quimson, Lorena, and Coronel… Prepare yourselves for the Metrobank Mathematics Olympiad 2006. We have 3 Saturdays for exclusive review sessions…”

“Hoy!” sabay hampas ng ballpen sa kamay ko.
“Saan’g planeta ka ba ngayon?”

“Earth.”

“Tange!” sabay batok.

“Aray! Tama naman sagot ko ahh. Ba’t mo’ko binatukan? Nakakadalawa ka na ahh.”

“Miss Gonzaga! Nakikinig ka ba sa sinasabi ko?”

Errr. Tinaasan ko ng kilay si Shiela tapos tumayo ako para sagutin yung tanong ni Mr. Guirigay.

Si Shiela Coronel nga pala ang close friend ko, kaklase at seatmate. Maganda yan kaya lang pinagkaitan ni Lord ng height. Matalino din. Latik tawag ko jan kasi sa Bisaya lingo ang payat ay may bansag na “baltik”, since Shiela name nya, pinagdugtong ko yung last syllables ng name nya at ng “baltik”. 

Si Sir Robin Guirigay ang Mathematics teacher namin. At the same time choir adviser ko din at drum and lyre organizer ko rin. Naka-assign sya sa main site ng school namin pag umaga, pag hapon naman, andito sya sa new site kasi sya ang pumalit sa namatay naming Math teacher.

“Opo. Nakikinig po.” Bigla akong bumait. Kainis. Nakatingin pa lahat ng classmates ko sakin.

“Then kindly repeat my explanation about the Pythagorean Theorem.” Napakaseryoso nya sa sinabi nya.

“Huh? Seryoso? Hindi naman yan Pythagorean Theorem diniscus mo Sir ahh.” hindi naman talaga sya nagdiscuss ehh.

“Nagrereklamo ka?” naku po, galit ba to?

Tiningnan ko mga kaklase ko and I could see it in their eyes na para bang gusto na nila ako pagtawanan pero hindi nila magawa kasi alam nila magagalit ang teacher namin. Wow! Sino ba hindi mamatawa, the great Andrea Francine Gonzaga nagmukhang parang maamong tupa. Errr. Naku, lagot na. Pag ako pinadiscus talaga nito, humanda ka talagang Latik ka.

Hindi naman sa hindi ko alam kung ano ang pinapadiscuss nya sakin. It’s just that pinaka hate ko talaga ang magdiscuss.

“No, but what you have discussed to the class awhile ago wasn’t about the Pythagorean Theorem. It was about the upcoming Metrobank Mathematics Olympiad on the last week of this month.” Lumingon ako ulit sa mga kaklase ko at inirapan ko sila lahat. Naupo na agad ako pagkatapos.

Nagbell naman for 15 minutes break pero hindi ako tumayo sa upuan ko. Nakatulala pa rin ako. Check ako ng check sa phone ko pero wala talagang message galing kay Ken. Mostly from Jay yung messages asking why hindi ko na sya tinitext. Paki nya? Yun yung laro ko ehh. Paiibigin ko tapos iiwan sa ere. Masama na ang masama.

“Oi Andrea, may nakilala ako sa press conference Marianne yung name. I-text mo naman ohh. Ikaw din Shiela, I-text mo rin.”

Si Dan Kent nga pala yun. Kagagaling lang kasi namin ng press conference the week before Christmas vacation. Editor in Chief kasi sya ng school paper namin, ako naman naassign for literary then nilipat sa science column. Kaklase ko rin sya at kaclose rin namin ni Shiela. Palabiro yan, matalino pero tamad mag-aral tulad ko. Haha. Kaya nga nagkakasundo din kami sa maraming bagay.

“Ba’t ko naman i-tetext yan?” At nagsabay pa kaming sumagot ni Shiela.

“Teka, hindi choir ‘to. ‘Wag kayo magchorus.naka-STOP sign pa sya nun. " Ahmm type ko kasi. Kaso ang layo. Taga Bukidnon ehh.”, talagang malayo, from different schools kaya ka’compete namin dun. “Ayaw maniwala na seryoso ako na gusto ko manligaw sa kanya. Patulong, pu-leaseeee..”, yan kasi, sobrang palabiro, ayaw na tuloy paniwalaan.






WAIT!!!






Did I hear the word Bukidnon??









Parang nabuhayan ako ng dugo sa katawan. Dali-dali akong lumapit kay Dan Kent at kinuha ang number ng Marianne na sinasabi nya. Nagtaka nga sila ano daw nangyari sakin. Hindi ko naman sila pinansin. Naiinis pa rin ako kay Shiela kaya tinext ko yun Marianne at binenta si Dan sa kanya. Ayun, mabait naman sya at nagpaalaman ko na talagang nag-eexist si Ken. Nagkataon din kasing pareho sila ng school at kabarkada pa ni Ken ang karibal ni Dan kay Marianne na si Mark.



Whoa! Small world talaga noh. Una, yung Cielo, nag-aaral ng same school na pinapasukan ni Michael at Jay. Ngayon naman, si Ken at si Marianne same school din. Parang scripted reality ‘to ahh. Ano kaya susunod? Abangan…

Nagbell na naman for the next subject pero wala ang teacher namin. Nag-extend siguro ng Christmas vacation so free kami basta hindi lang kami makakaistorbo sa ibang sections.

“kanina pa talaga kita nahahalatang hindi mapakali. Ano ba problema mo?” halata mo naman pala, ba’t mo tinatanong? hay, sasagutin ko ba ang tanong nya? sasabihin ko bang pinuproblema ko si Asungot? In the first place, ako lang naman talaga gumagawa ng problema ehh. wala naman talaga akong problema. 

“wala.” wala naman talaga akong problema di ba?

“sige, kunwari, hindi kita kilala. kunwari ako din hindi kita kilala. so aalis na ako at mananahimik na. -”

“ano ba gusto mo palabasin? Spill it.”kainis na. ayaw pa kasi sabihin ng diretso kung ano nahahalata nya ehh. alam naman nyang she knows me more than I know myself kapag emosyon na pinag-uusapan.

“namomroblema ka noh kasi sa ICNHS gaganapin yung Olympiad ngayong taon na ‘to? Sabi ko naman kasi sayo, isa-isa lang.”

“What? Did I hear it right? ICNHS?”

Tama. Sa ICNHS nga gaganapin ang Math Olympiad, dun sa school ni Cielo, Jay at Michael. Naku! Paano na ‘to? Bahala na nga lang. Mabuko ang mabuko. Pero sandali, chance ko na ‘to para ma’meet si Cielo. Excited na ako! Wooo… Ma-text nga si Asungot.

To: Asungot
Hey! Ano last name ni Cielo?

From: Asungot
Lacandula. Bakit?

To: Asungot
Wala lang. San nakatira?

From: Asungot
Suarez Subdv. Bakit naging interesado ka bigla sa last name nya?

To: Asungot
I want to meet her. Anong section?

From: Asungot
Owwsz. Palusot ka pa, miss mo ko noh?

To: Asungot
Kapal! Haha. Hindi ahh. so anong section sya?
 I want to know more about you.

Hala! Ano ba ‘tong pinagsasabi ko? Nagiging careless na ako ahh. Yucks!

To: Asungot
Oi, don’t get me wrong ha.

To: Asungot
Oi, magreply ka.

From: Asungot
Ang defensive mo. I love you.

To: Asungot
I love you too. JOKE! Haha. Kala mo maloloko mo ako'ng playboy ka ha.











Asungot calling…








  hala. ba't tumawag?






“hel-lo?”







“sana wala ng joke yun











 kasi hindi ako nag-jo’joke nung sinabi ko...”
 
*toooot…













Waaaahhh. Ang gulo nya, grabe! 





Ba’t di nya ako pinagsalita? 





Natitipid ba ng load yun? 





Matawagan nga…




Calling Asungot…





*operator answered
(The number you dialed is not a number... echus!)






Ano daw?








Three times ko sya tinawagan pero wala talaga. Ganoon pa rin sagot ni operator.
Sumuko nalang ako. Siguro na dead batt yun. Nagresume yun klase namin for the last subject in the afternoon. Puro lang naman seat works kaya hindi masyadong hassle.
Bago ako umuwi ng bahay, nagpunta muna kami ng main site kasi nagmeeting kami for our Student Government Candidacy. Kinuha kasi akong candidate for SG Secretary kahit ayaw ko. Sabi nga nila walang pilitan pero walang tanggihan.

An hour after, nakauwi din ako sa bahay. Nabihis muna ako bago ako nahiga at naging busy sa kakatext. [Wag nyo ipagkalat pagiging text adik ko, lagot ako sa tita ko. Haha.]

Hmm mga 6pm na rin kaya nakapagcharge na rin siguro si Ken, matawagan nga…
Ay sandali, ba’t Ken na tawag ko sa kanya?










Calling Asungot…









“thank God, may sumagot na!” waa. Parang naexcite pa ata ako.

“…hel-lo?” hala, kelan ka pa naging babae?

“ay teka, wrong number ata natawagan ko. Bye.” Ouch! Ba’t parang may kumurot nung narinig ko yun boses ng babae?

“if you’re looking for my brother…”  kapatid lang naman pala ehhh..


























“…he’s still unconscious right now…”

[junachoopxz]

Hala! Bakit unconscious si Papa Ken?
Whut happened?

[eros469]

THANK YOU SA MGA SILENT READERS.


SANA MAGCOMMENT NAMAN KAYO PARA MALAMAN KO KUNG NAGUSTUHAN NYO UNG UPDATES KO O HINDI.

NOTE TO READERS:
Kulay Green na si Michael.





Chapter 5
The reason







“if you’re looking for my brother...  he’s still unconscious right now...”
Para syang sirang tape recorder sa isip ko, pa-ulit-ulit.

Amfufu! Magpatulog ka naman. Ano ba? May pasok pa ako bukas.  Dami ko pang gagawin. Busy people ako. Ayaw mo naman sigurong magmukha akong ewan pagkapasok ko ng school bukas noh? Ano na ba kasi nangyayari sayo? Sakin? Ba’t masyado kitang iniisip?  ???Argh.



Message from Jay:
Andrea, magparamdam ka naman ohh. Miss na miss na talaga kita.
Kita tayo bukas ha. Punta ka dito sa school ko. Love you.

Hay, dumagdag pa ‘tong lalaking to.

Message from Michael:
Franzee, I miss you. Jay’s randomly complaining as to why hindi ka na nagpapakita sa kanya. Punta ka dito sa school namin bukas. Wait kita.

  Boyfriend ko ba talaga ‘tong lalaking ‘to?
Ba’t parang mas gusto na nyang mabuko?

To Jay and Michael:
‘quit playing your games, we all know I’m playing more better than the two of you. Joke.
Ba’t ba kasi sabay magtext? Magkatabi siguro kayo ngayon. Nagdi-date kayo? Gabing gabi na ahh.. *winks! Okay. I’ll be there tomorrow. I miss you TWO.



Ang sama ng reply ko noh? :\ And since hindi ako makatulog, pinagtrippan ko si Michael at si Jay.   Si Evmard naman, napagtrippan ko din. Napagtrippan ko’ng hiwalayan na. Sabi nga nila, 3 is a crowd.  Sports din naman karelasyon kuno si Evmard at dinahilan ko yung pag-aaral at pagiging busy people ko kaya after nya akong awayin, naintindihan din nyang ayaw ko na sa kanya. :\




Mooooooonnnnssstteerrr…
Is this really me?




Na-move nga pala ang competition ng Metrobank Mathematics Olympiad. Imbes na last week ng January, ginawang 2nd week kaya naman sobrang busy ko na talaga.


To Michael:
mikee hindi ako matutuloy dyan ngayon. next week nalang kasi pupunta din naman kami dyan sa school nyo for MMO this year.


From Michael:
WOW! Galing ng girlfriend ko. Every year ka ba kasali sa MMO? Sige Franzee, pwede ka ba puntahan sa inyo? May sasabihin ako importante eh.





Importante daw kaya pagkatapos ng pasok ko, meetings at kung anu ano pang nagawa ko ngayong araw na ‘to ehh pinayagan ko na rin syang pumunta dito sa lugar namin. Yun nga lang, hindi pwede sa bahay kaya sa Island kami napadpad.


TRIVIA: Alam nyo naman siguro ang description ng Island ano? Pero kakaiba ‘tong sa amin kasi yung Island namin napapalibutan ng kalsada imbes na tubig. Designed sya like a park and perfect place for a date kasi andun pa yung decors na ikinabit nung Xmas season.




7pm na dumating si Michael. At dun, sinabi nya sakin na alam na ni Jay ang tungkol sa amin. Nalungkot nga sya kasi nagparaya daw si Jay at ipinapasabi sakin na…

“…salamat at sa sandaling panahon ay natutunan nya akong mahalin kahit konti… salamat sa pagsama nya sakin sa mga contest namin… ako na bahala mag-explain sa mga utol ko.”

Di ko nga pala nasabi na dancer si Jay. Kasama nya mga pinsan at kapatid nya sa grupo pag may contest sila. Minsan nasasamahan ko sya pag may contest sila pero ngayon hindi na. sinuko na nya ako kay Michael. Ako naman kasi ‘tong may kasalanan.




 




Hay, nakakastress naman . Parang ang sama ko na talaga. 






Andito pa rin kami sa Island ni Michael. Tahimik lang na nakatingin sa langit. Ang sarap ng feeling pero mas masarap siguro ang feeling pag talagang mahal mo ang kasama mong magstar gaze. Hindi naman sa hindi ko talaga mahal si Michael, meron din naman akong nararamdaman for him konti. Pero confused lang talaga siguro ako or takot pa rin ako dahil sa nangyari noon.

*cellphone rings


“ohh, yun phone mo tumutunog.”

Sabay turo nya dun sa phone ko na katabi ng phone nyang nilapag naming sa bermuda grass. Kinuha ko ang phone ko at tiningnan kung sino ang tumatawag.







Asungot Calling…




 






 





 




Sasagutin ko ba ‘to o hindi?

Pero matagal na rin nung huli ko syang nakausap…

Pero baka magselos si Michael pag nalaman nyang lalaki ang tumatawag…

Pero paano kung ang ate nya ang tumatawag at may nangyari sa kanya since hindi pa sya nagigising?





Naku! Paano ba ‘to?
 




Tiningnan ako ni Michael then he smiled at me as if he’s saying na sagutin ko na yung tumatawag.

“Excuse muna ahh. I have to take this call. It’s a friend.” Tinuro ko yun phone ko tas nagsmile sa kanya as if I’m telling him na I really have to answer the call.


“Alam ko. Don’t worry, hindi ako magseselos.” Then he smiled sarcastically.

Lumakad ako palayo ng konti pero sumunod si Michael kaya huminto na rin ako. Natamaan nga talaga ‘tong lokong to sakin. Bahala na nga kung maririnig nya.




“he-llo.”

“ba’t ang tagal mong sumagot?!” aba, galit si Asungot.

Hala, si Asungot naba talaga ‘to? “bakit ba napatawag ka?!” as if hindi ko alam na na’admit sya. Baka naman kasi isipin nyang I’m into him noh.

“hindi mo man lang ba ako kakamustahin? Hindi ka ba natutuwang nagising na ako?” humina boses nya. Halos hindi ko sya naririnig nung sinabi nya yun.

“ba’t kita kakamustahin? Ano ba kita? Lam mo, istorbo ka ehh. I’m--” sasabihin ko na sanang kasama ko si Michael but he cut me off.

“haha. Ang galing mo magpanggap. Kasali ka siguro sa drama club ng school nyo?” tapos natigil sya sandali tapos nagchange tone ang voice nya.

“…alam ko nagworry ka. Sorry. Hindi ko sinasadya.”

“ano ba pinagsasasabi mo?!”


/flash back/

“…he’s still unconscious right now.”

“lam mo miss, there’s nothing between me and Ken. So you don’t have to joke like this. If you’re one of his girls, then so be it. Wa—“

“STUPID! I’m his sister, Inez. And I bet you’re Francine. I know a bit details about you since ikaw ang laging bukang bibig ng kapatid ko simula ng nakauwi sya galing Iligan. At kasalanan mo kung bakit unconscious ang kapatid ko ngayon.”

I heard her sobs. Pero bakit ko naging kasalanan? Francine, ano ba ginawa mo? Napaisip ako ng malalim while she’s still on the line.

“…did you remembered nung una kayong nagkatext?” she continued when she managed to speak.

“yes. Why? Anong meron nung gabing yun?” I asked curiously. Wala kasi talaga akong clue anong ginawa o nagawa ko.

“anong meron dun? You made him promise na kapag he encounters a fight, he should not fight back!..” puzzled pa rin ako pero naaalala ko na ginawa ko nga yun. “…my brother is a GANGSTER. At maraming naaangasan sa mokong na ‘to. While he was on the school grounds, may kausap sa phone, hindi nya namalayang may papalapit sa kanya. Dalawa lang naman ang sumugod pero hindi sya lumaban. Kaya dahil sayo, hindi pa sya nagigising!”

Sobs. Sobs. Sobs.

And then…

*toooooooot toooooooot tooooooot

Hindi na nya ako pinagsalita. Hindi naman nya kailangan ang explanations ko. Pero ginawa ba talaga ni Ken yun para sakin? Ba’t hindi nya manlang ipinagtanggol ang sarili nya? Sino ba ako para hindi nya suwayin? Ba’t lagi ako ang laman ng bibig nya? Ba’t parang ang daming nalalaman ng ate nya about me? Bakit? Bakit ang daming bakit sa isipan ko?

/end of flash back/

“alam kong sinisi ka ni ate sa nangyari sakin. Hindi mo kasalanan. Sorry. Hindi ko rin maintindihan ehh. Parang you’re the only person that could hold me in my neck and make me beg for my life. Sorry. I think I’m falling in lo—“

“Save your words Ken. Let’s talk later. I’m with Michael. We have to end this. Bye.”

Then I dropped the call. Ayoko na marinig ang mga susunod pa nyang sasabihin. Ayoko na. Tama ng nakasakit ako ng isang Jay ngayong araw na ‘to. Ayokong pati si Michael masaktan ko ngayon.

Naglakad ako papalapit kay Michael. Nakasmile pa rin sya sakin. Parang wala lang sa kanya. May narinig kaya sya? Hindi naman nakaloud speaker phone ko so baka wala sya narinig. Malalaman ko rin naman kong nagseselos sya.

I reached out my hand to him. Inabot nya naman ako naglakad lakad na kami. Pinasakay ko na sya pauwi kasi gabi na rin at may pasok pa kinabukasan. Mas maaga pa naman ang pasok nya kaysa sakin.

“ingat ka sa pag uwi franzee...” Bulong nya sakin nung nag’goodbye hug sya. “..i love you.”

Nagulat ako dun sa huling sinabi nya. Sumakay na agad sya ng jeep. Ako naman naglakad pa uwi sa amin since walking distance lang bahay namin.








“flowers for you. Fresh from Bukidnon.” Sabay abot sakin nung hawak nyang mga red roses

Ang weird. Sino ba ‘tong lalaking to?
Fresh fron Bukidnon?




Bukidnon?






Bukidnon?






Bukidn--







“Ikaw?!”





Tumango lang sya at nagsmile. Wow. What a nice smile! Hindi naman pala talaga sya maangas tignan. Hindi halatang gangster.  ;DAng linis nya kaya para mapagkamalang gangster. Ang gwapo din. 


“paano mo natunton bahay ko?” grabe. Parang hindi pa rin ako makapaniwalang andito sya sa labas ng bahay ko.

Nagsmile ulit sya then he said “I have my own ways to find you.” Naku po! Dahan dahan please, baka mahulog ako.

“wag mo nga ako pinagloloko. Di ba nasa hospital ka? Kailan ka lang nakalabas?” curious na talaga ako. Nahospital ba talaga to? Wala naming galos ahh. ni peklat, wala.
Baka pinagtrippan lang ako nung ate nya.

“I called you kanina pero hindi mo ako pinatapos kaya naman hindi ko na nasabi sayo na andito ako sa bahay nyo hindi ko rin nasabing nakalabas na ako.” Ang seryoso nung pagkasabi nya.

Tinititigan ko pa rin sya ngayon. hindi ako makapaniwalang andito sya sa harap ko. At napaamo pa nya ang tita ko. Pinayagan ba naman syang magstay dito sa amin for tonight. Paano na ‘to? San sya matutulog?




“Sa room mo ako matutulog.”





















NNNNNNOOOOOOOOOO!!

[blueberry23]

Sa room niya? And dali maging close ni Font color Blue at ng tita niya ah? Grabe. hahha

[eros469]

si Ken/Asungot ang font color blue blueberry23
 

[junachoopxz]

I remembered something like that.
Yung girl sinabi dun sa guy na wag na makipagaway, since he's a gangster too.
Ayun, hindi lumaban yung lalaki.
Wala lang, naalala ko lang.

Omg! Bakit diyan matutulog si Ken?!

[eros469]

I remembered something like that.
Yung girl sinabi dun sa guy na wag na makipagaway, since he's a gangster too.
Ayun, hindi lumaban yung lalaki.
Wala lang, naalala ko lang.

Omg! Bakit diyan matutulog si Ken?!

hulaan ko yang nasa isip mo junachoopxz, sa text message yan noh? 
na'receive ko rin kasi yan noon kaya nga halos hindi ako makapaniwala na nangyari yun ehh. kung hindi lang si Ate Inez nakausap ko, hindi talaga ako maniniwala.

bakit sya dyan matutulog?
abangan next up..

thanks nga pala sa comment mo.
it inspires me to continue this. 

[eros469]

Bago ko simulan ang UPDATE ko ngayon, I would like to say THANK YOU sa mga nagpakita ng support sakin. THANK YOU SO MUCH to..

*aishiteruhachi

*sweetlovers13 --- bernadette

*x-iris-x --- joy

*teneighteen_06 --- kaycee

*pschoticpanda

*junachoopxz --- juna

*kevin sanjuan

*blueberry23 - EJay

THANK YOU 'cause you inspire me to keep writing this nonsense past love story of mine.
*napaka-emotera talaga ni author nyo. cnxa. this is me. 

UPDATE NA.

Chapter 6
Questions

“Sa room mo ako matutulog.”






 













NNNNNNOOOOOOOOOO!!!!!!!











Wwwaaaaaaaaaaaaaaaaagggggggggggggg!!!!!












Togsh!





Plak!






Pak!





“ARAY!!!!!”

Narinig ko’ng may kumalabog.
And the next thing I know, nasa sahig na ako.
Gets nyo yun?


Bumukas ang pinto ng kwarto ko.
“ano’ng nangyari sayo bata ka?”

Napakamot lang ako sa ulo ko. Inabot nya ang kamay nya at hinila ako para makatayo at pinagtawanan ba naman ako? Bad na tita yun ahh.

HAY SALAMAT! Panaginip lang pala.

Dali-dali akong naligo at nagbihis for school. Hindi na ako nakapag-almusal kasi ng matauhan ako, 7:15am na. Best in late ‘tong lola nyo ehh.  Buti nalang walking distance lang yun school sa bahay namin, mga about 100 meters away lang.



“Gonzaga, Quimson, Coronel, and Lorena, are you ready for tomorrows competition?”
Hay, eto na naman ‘tong nakakastress na tanong ng teacher namin.

At kaming mga pasaway sa studyante nya, hindi sumagot kaya ayun, pinalabas kaming apat ng classroom. Hindi kami pina-attend ng class. Dun lang kami sa canteen since hindi naman maingay dahil may pasok.

Ayos noh? Pa-canteen canteen lang while yung iba nasa klase? Weeeeeeh. Di nga! Kayo ba naman pag-aralin ng Mathematics the whole day? Torture! Nakaka-nosebleed. Errr. Pinaka’ayaw ko pa naman ang mag-aral. Haha.



*cellphone rings…





“hoy! Cellphone mo, ang ingay!” sabay batok.

“ba’t ba ang hilig mong mambatok bruha ka? Naririnig ko kaya.”
Nagtinginan lang silang tatlo. Napakamot naman ako sa ulo ko nun tapos tiningnan ko kung sinong tumatawag.

At sino ba’ng mag-aakalang krisis sa Pinas ehh kung makatawag ang mga tao, parang nakaunlimited call.

“kamusta ka na?”

“ok lang. anong itinawag mo?”

“yung tungkol kagabi.”

Napakunot noo ko. Weee. Di ba  panaginip lang yun? Except nung part na andun si Michael.

“anong meron kagabi?” Xempre tinanong ko na. Baka sakaling totoo ung panaginip ko di ba?  [halimparot ]

“I’m falling for you Andrea Francine Gonzaga.”
  Na'shock ako. He sounds so serious. Parang napaka-awkward nga nang moment na yun. Hindi ko maintindihan ang nararamdaman ko. Hindi ako makasagot.

“..alam ko nagulat kita pero gusto ko malaman mo’ng hindi ako nagmamadali. Cge ha, tapos na kasi breaktime naming. Ingat ka. I love you.”

*tooooooot toooooot tooooooot


Naririnig ko ng nagbebeep na yung kabilang linya pero nasa tenga ko pa rin ang phone ko. Ang nagawa ko lang ay umupo.

“phom.” sumulpot bigla si Shiela sa tabi ko.
Narinig ko sya pero hindi ko pinansin.

“HOY!” tinapik nya bigla ang braso ko.


Aba nagulat naman si ako at…
 

 





Blag!








 
Napakapit akong masyado sa mesa.
Muntik na akong mahulog sa inuupuan ko noh.
“argh. Manggulat ba Latik ha?!”

“hindi mo ‘ko pinapansin ehh.”
Napayoko syang parang bata na nagtatampo.

“haha. Para ka talagang ewan babae ka.”  ;)Tapos umayos na ako sa pagkakaupo ko.

“ikaw ang parang ewan jan. ano ba problema mo? Ba’t ang layo-layo ng tingin mo? Nakatulala ka pa? lalaki na naman ba yan?”

Nag-nod lang ako. Alam na ni Shiela ang tungkol kay Ken. Matagal na nyang alam ang tungkol sa mga lalaki sa buhay ko. Close friend nga diba?

“so what is it this time?”

Nag-pout lang ako. Parang bata.
At nakuha din naman agad nya ang sagot sa tanong nya kahit hindi na ako nagsalita pa.
“yucks! Francine the great, nag-pout dahil sa mga lalaki sa buhay nya. Sandali, kukuha muna ako ng papel at ballpen ahh. Wait.”
Ano kaya nasa isip nito?

“Latik! Anong ginagawa mo?”  nagtataka si ako anong binabalak ng lukaret kung close friend.

“Nagsusulat ng article. Napakalaking headline kasi ng drama mo para sa school paper ehh. Haha,”

Ganoon na ba talaga ako ka-popular sa school? Hindi naman ahh.
Hay. Pagtrippan ba daw ang pagiging emosyonal ko? Hay. Kahit kelan talaga ‘tong babaeng ‘to.



“oohh. Gising ka pa? matulog ka na. bukas na competition nyo diba? Dapat ipahinga mo na yang utak mo.” Ito naman si tita kung magbiro, napaka-ironic. May utak daw ba ako? ‘No sa tingin nyo? Haha.


Bukas na ang competition. Ang daming taga-ibang schools around the city ang mag-cocompete, kaya kaya naming manalo dun?

Bukas na kami pupunta ng ICNHS. Bukas magkikita kami ni Michael, ang lalaking nagmamahal sa akin. Pero mahal ko ba sya?

Bukas magkikita din kami ni Jay, malamang kasi school nila yun ehh at bestfriend nga sya ng boyfriend ko. Pero handa na ba talaga ako para makita sya?

Hindi ba napakakapal ng mukha ko’ng magpakita sa kanya matapos nyang malaman na pinagsabay ko sila ng bestfriend nya?



Bukas ang daming pwedeng mangyari sa ICNHS, pwede din kayang…



















...magkita kami ni Cielo?

[x-iRis-x]

WAAA. Ang dami kong namiss update ka na ulet naeexcite ako haha sorry masyadong demanding.

[eros469]

WAAA. Ang dami kong namiss update ka na ulet naeexcite ako haha sorry masyadong demanding.

weeee. di nga halatang excited ka ehh.


thanks sa support JOY.   
nagta-type pa ako. baka bukas nalang siguro pag di ko matapos.

[eros469]

*masyado akong masipag these days.
COMMENTS PLEASE.

Chapter 7
Friday the 13th




“CONTINGENTS WELCOME TO THE METROBANK MATHEMATICS OLYMPIAD 2006!!!”


Tamang-tama lang ang dating namin sa ICNHS. Kaka-welcome lang ng quiz master sa mga contestants from different schools. Mauuna ang first years, followed by second years, third years then forth years for group quiz. Ang individuals naman magsisimula ng sabay lahat ng year levels kasi parang exam lang yun ehh. Good thing at nasa group quiz ako. Ayaw ko kasi sa individuals competition. 3 years na rin ako sa Olympiad na ‘to kaya alam ko’ng napakapressure talaga ang individual.

“9:30 am pa ang simula ng group quiz ng 4th year. Since 7:30am pa pwede pa kayo gumala dito sa campus ng ICNHS pero be sure na hindi kayo makakaistorbo ng klase.”

Ayos! May time pa ako’ng ma-enjoy ang araw ng walang pressure kahit sandali lang.
Naglakad-lakad ako’ng mag-isa. Ang mga kasama ko kasi nagpunta sa canteen. Since hindi ako mahilig kumain, at kitang kita naman sa figure ko’ng hindi talaga ako mahilig, napadpad ako sa mini forest nila. Naupo ako at nagpahangin ng biglang…

“pssssttt…”

Sino yun? wala naming tao ahh. ako lang naman mag-isa nagpunta dito. Siguro ang guard yun. baka bawal pumasok pag oras ng klase. Pero hindi naman ako student ng school na ‘to, obvious naman sa uniform ko noh. Hayaan na nga lang.

“pssssttt… psssssttt…”

Err. Ano ba? Nananakot ba ‘to? Takot pa naman ako sa momo. Wala naman sigurong rapist dito noh?


“HOI!” sabay hawak ng mahigpit sa braso ko.


Nagulat ako at napa-
“hwaaaaaaah!
Tulong!
Tulo---“

Tinakpan nya bibig ko. Nagpupumiglas ako. Hindi ako makawala. Ang lakas nya. Kainis.
Ano ng gagawin ko nito? My God! Tulongan mo ako! Ang bata ko pa para maranasan ‘to. Huhu.
“Wahahaha…” *evil laugh* tapos binitawan nya ako.

Tawa pa rin sya ng tawa habang ako mangiyak ngiyak na sa takot at sobrang kaba.




“…haha. Grabe Franzee, napakamatatakutin mo pala. Haha.”

Napayuko lang ako. Kahit anong gawin kong yoko para hindi nya makita ang mukha ko, di ko pa rin maitago mga luha ko. Naiyak nalang talaga ako nung malaman ko’ng si Michael pala ang tumakot sakin.

Tumahimik sya bigla tapos dahan-dahan syang lumapit sakin. Kapag nag-iis-step forward sya, ako naman umaatras. Para akong nagkaphobia sa kanya. Nahalata naman nya yun kaya hinagilap nya ang kamay ko at nang mahawakan nya ay hinila nya ako palapit sa kanya at niyakap ng napakahigpit.

“…ssshhhhh… tahan na Franzee… sorry I didn’t mean to scare you… ssshhh…”
Inangat nya ang mukha ko then he kissed me in my forehead.

Pinilit ko’ng tumahan. Nakakahiya din naman humikbi masyado sa harap ng boyfriend mo noh. Naglighten na ang mukha nya nun tumahan na ako.

“tara na nga!” at saang lupalop na naman ako dadalhin nito? Friday the 13th pa naman ngayon. baka ma’pano pa kami.

Dinala nya ako sa unahan nung mini forest. Dun kami napahinto sa tapat ng isang malaking fish pond. Wow! Hindi ko inakalang may fishery pala ang ICNHS. Ang alam ko lang kasi mini forest lang. Naupo kami sa may bench sa tabi ng pond at nag-usap.

“Franzee, musta ang quiz show nyo?”

“Hindi pa nga nagsisimula ehh. 9:30am pa. kinakabahan na nga ako.”

“naku! Kaya mo yan Franzee ko. Alam ko matalino ka kaya’y kaya mo yan. Tsaka balita ko school namin makakatapat nyo. Walang laban sa inyo yung mga yun. haha.”

Hala! Anong nakakatawa sa sinabi nya? Kahit sino pa ang makakalaban namin, di naman kami dapat magkompyansa ehh. Hindi ko nalang sinagot ang sinabi nya, ang tahimik tuloy namin. Pero ayos lang kaysa naman makasama pa naming dito si Jay. Kahit hindi mahilig si Michael sa PDA, masasaktan pa rin yun pag nakita kaming magkasama.

*cellphone rings…



hindi sakin..


“ue tol, bakit ka napatawag? Andito sa Franzee sa school natin, nasa bench sa may pond kami.”
Si Jay ata kausap nya kaya hindi na ako nakinig. Binaling ko nalang sa mga isda dun sa pond ang attensyon ko nang biglang…

“…ano? Ano’ng nangyari kay Cielo?”

 

 

 
Napalingon ako sa kanya. Nagpang-abot ang mga kilay ko. Napa-“Have I heard it right? Did he just mentioned Cielo?” look ako sa kanya.

Na-tense siguro sya sa nakakamatay look ko kaya he dropped the call and then lumapit sya sakin. He held my hand and holds it tight. Ano ba na nangyayari sa lalaking ‘to? Ba’t parang ayaw na nyang bitiwan kamay ko? Wala naman akong sinabi sa kanya. Ang weird.

“What’s wrong Mikee?”
He layed his head on my shoulder nung pagkatanong ko sa kanya.

“I love you.”
Waaaaah. Ba’t ang sweet bigla? Naku naman! Baka papakin pa kami ng mga langgam nito at di ako makasali sa quiz show. Nagsmile lang naman ako as a response.

“I said ‘I love you’ Franzee.” Parang may gusto syang marinig from me
Pero hindi ako sure sa isasagot ko. So I remained silent.
Binangon nya ang ulo nya and then lead me out of the mini forest.




“Mikee, who’s that… Cielo?” napaisip kasi ako kung iisang Cielo lang ba ang binanggit nya at si Cielo na hinahanap ni Ken.

Huminto sya sa paglalakad and then he faced me with a big smile on his face.
“Are you jealous? Is that the way you say your ‘I love you too’ to me?”

Hindi na ako sumagot kasi parang Oo na parang hindi na parang ewan ang feeling ehh.
Hay! Sino ba kasi yang Cielo na yan? Nagpatuloy ako sa paglalakad…

“Franzee, WAIT!...”
Nahawakan nya braso so that made me face him again. But this time he is pointing at a huge building on our side.

“…that’s Cielo Lacandula. The girl standing beside Jay. Puntahan natin para ma’meet mo sya.”

From my point of view, I saw a girl wearing a white and gray uniform waving her hands towards us pero hindi ko masyadong makita ang mukha nya kasi we’re on the ground and they’re at the fourth floor. So I agreed with Michael. I want to meet her.

While on our way to the 4th floor of that building, which happens to be the venue of the quiz show pero nasa 3rd floor nga lang yun, my phone vibrated. and yes! I saw her from the ground yet I won’t be able to meet her. Fate prohibits me to meet her. Alarm ng phone ko ang nag’cause ng vibration kaya I have to bid good’bye to Michael in an instant tapos lumiko na ako sa 3rd floor.

Natapos ang quiz show at about 11:45am. Napa’overtime kami ng 15 minutes kasi nakipag’bangayan pa si ‘yours truly dahil dun sa katabing table naming 360 degrees ang leeg. Nabuhay sa pangungopya ehh. Muntik pa kaming maungosan.

Habang nagta-tabulate ang mga judges at inaayos pa ang mga awards dahil sa awarding ceremony na agad pagka’hapon, pinag’lunch muna kami teachers in charge namin.

“andrea, san ka galing kanina? Muntik ka ng ma’huli sa quiz show ahh. muntik tayong ma’disqualify.”

“sa mini forest lang kami ni Michael.”

“Michael? Yung boyfriend mo’ng dito nag-aaral?”

“malamang. Sya lang naman Michael sa buhay ko ehh. Gaga!”
Ginulo ko buhok nya kaya naghabulan kaming dalawa pababa.

“ahhmmm—ahhhmmm.”

Napahinto kaming dalawa mung marinig namin yun.

“Hi.” ;)Inayos ko sarili ko tapos tumabi ako sa kaya.

“…sabay na tayo mag’lunch. Hinintay kasi kita.”
weeeee. hinintay nya ako. 
Nag’nod nalang ako at inabot ang kamay nyang inoffer nya sakin.










“iiiikkkkaaaawwww???!!!”

Weeee. Parang gulat na gulat si Shiela. Bakit naman kaya?
Hindi ko mabasa expression nyo. Ang gulo. Gulat na parang namangha.
Nagmukha tuloy syang ewan. Haha.
HELLO? WHAT's THE BIG DEAL???!!!

[anji07]

 Ang big deal ay deal or no deal! Ahaha nu daw?

Hey there! Tapos na ako mag basa

[eros469]

Ang big deal ay deal or no deal! Ahaha nu daw?

Hey there! Tapos na ako mag basa

wahaha. ang bilis mo naman napadpad dito. 
lakas ko ata sayo ahh.
haha.

DEAL OR NO DEAL?
*deaL. haha.

salamat poh sa pag aaksaya ng oras nyo.
 

[anji07]

Lumipad ako ee. Ahaha. Hinatid ako ni Superman

Ahaha Walang anuman ulet