Chapter 5 : Your First Love
I was still wondering kung bakit mo ako iniiwasan. You never talked to me even once. Isang linggo na ang nakalipas, wala parin. Then Mitch, nagkwento siya sakin. Kasi palagi kong sinasambit pangalan mo. Ewan ko ba kung bakit.
"Girl, may naaalala ako ... "
Noong high school palang daw kayo, kaklase mo si Mitch. School mate mo naman daw si Rachel. Dahil 1 year ahead siya sa inyo. Nagkaroon ka ng crush kay Rachel. Magsimula nung firstyear ka. Hanggang sa nainlove ka sakanya.
"Daniel likes her very much tehh. Halos malaglag na siya sa kanal dahil adik siya kay Rachel.."
Kaso si Rachel, may crush kay Ynan noon, which is kaklase ko. Tapos one day daw, nagkaroon ka ng lakas ng loob na magconfess ng feelings mo kay Rachel. After confessing, sabi ni Rachel sayo na pagiisipan niya. Kaso narinig mo silang naguusap ng mga kaibigan niya about sayo.
"You know, hindi ko naman siya type eh. Nerd siya. Masyado siyang child-like para sa image ko. Tsaka may Ynan pa ako."
Kaya ayun, nasaktan ka masyado at nagbago ka. Noong fourth year na kayo, marami ng nakapaligid na babae sayo.
"Nagevolve siya teh. Naging BY siya ! Kasi dati, tahimik siya tapos parang mukhang bata at gentleman type. Parang inosente ba. Pero iba na ngayon, bengga na siya. Playboy na at palaging masaya hindi gaya ng dati."
Nalaman ko lang noon na, first love mo pala si Rachel. Kaya ka siguro inis na inis kay Ynan noong sinundo niya ako sa library. Hindi ka pala nagseselos. Kundi namumuo yung galit ng nagdaan. Ang sakit. Sabi ko sa sarili ko nung una palang na wag mag assume. Ayan Ayan ! SABI NA NGA KASING MASASAKTAN E. Di ko na lang pinapakita kay Mitch na nasasaktan ako dahil alam ko, baka pagtawanan niya lang ako.
Sabay na kaming pumapasok ng school ni Mitch since sa bahay na siya nakatira. Syempre magkaiba kami ng kwarto. Di ko na talaga nakikita si Daniel. Si Ynan din. Miss ko na sila. Dumiretcho na ako sa Library, si Mitch naman, sa classroom nila. Nakita ko si Ynan doon. Mag-isa siya. Nagbabasa. Nilapitan ko siya.
"Hello."
"Hi Miel. Upo ka."
"Namiss kita Best."
"Ikaw rin Miel." Ano ba kasing pinaggagawa mo?
"Pwede ako dito?" Tinuro ko yung sa tabi niya.
"Sige." Patuloy padin siyang nagbabasa. Ako naman, naiiyak na.
Parang ang sama tuloy ng pakiramdam ko ngayon. Siguro dahil nasasaktan ako. Dahil nagseselos ka. Siguro mahal mo pa siya noh ? Siguro mahal mo pa si Rachel ? Manhid nalang ang hindi makakaramdam. At hindi ako manhid. Pilitin ko mang hindi makita, mararamdaman ko parin ang sakit. Nagbubulag bulagan ako, pero di ko na kaya. Mas maganda siguro ipikit ko na lang mga mata ko, sa ganun, kahit saglit lang, makakalimutan ko lahat ng nangyari. Pagkapikit ko ng mata. Namuo ang mga luha. Nararamdaman kong nahuhulog na ang mga ito..
"Miel, may problema ba?" Nagulat ako. Kasi, naramdaman niya.
"Nasa tabi mo lang ako diba? Anong problema?"
"Ang sakit sakit na, Ynan."
"You can lean unto me anytime right?"
Umiyak ako sa mga shoulders ni Ynan. Binuhos ko lahat. Bakit ako nagkakaganito ? Bakit ang sakit sakit?
Akala ko ba crush lang? Bakit kita iniiyakan ngayon?
**********************************
A/N:
Wasap wasap YO.
Haha. Napaka Emotional na chapter. Haha. Ako mismo naiiyak. D':
Kamusta naman mga readers, nagustuhan nyo ba?
Ang hindi nagkagusto, panget ! Haha. Joke lang.
Post your comments. (:
