Chapter Five
The REVISED offer
After what seems like an eternity, dinala niya ako sa isang zoo. Nang malibang libang man lang daw ako. Weh. Bata ba? HAHAHA!
Pero true enough, nalibang din naman talaga ako do`n. First time ko kasing makapunta ng zoo e.
“Waaa! Kyle tingnan mo `yun oh! Giraffe!”“Nakikita ko po. Hindi ako bulag. 
”“Tara pakainin natin! Pwede naman `di ba?”“Teka, tanungin natin `yung care taker dun.”Pagkasabi niya no`n e kaagad ko siyang hinila papunta do`n sa caretaker. HAHA, bagal kasing maglakad e. Feeling siguro nasa music video siya >:p
“Manong, excuse me po.”Humarap naman sa amin `yung care taker na parang nasa mid forties na.
“Ano po `yun?”“Kuya pwede ba naming pakainin `yung giraffe?”“Oo naman. Pero may bayad `yun.”“Weh. Kami na nga magpapakain, kami pa magbabayad?”“Gano`n po talaga.”“Oh sige. Thank you na lang po.” Hinila ko na si Kyle paalis dun. Alam kong naka-pout ako pero hindi ko talaga mapigilan e, gusto ko talagang maranasan magpakain ng giraffe! >.< Ayoko naman nang abalahin pa si Kyle kasi nakakahiya naman kung siya pa magbabayad no`n. Mahal na nga ng kape at ng entrance dito e.
“Alam mo, para kang bata.”“And so? 
”“Hay naku, tara na nga.” And with that, siya naman ang humila sa akin pabalik do`n sa care taker. Hilahan day ba itech?! HAHA
“Manong, magkano `yung pagpapakain sa giraffe?”“Fifty pesos po per person”“Sige po, ito oh.” sabay abot ng malutong na one hundred pesos. Aba, ngayon ko lang napansin na umaasenso na `tong koreanong `to ah. HAHA, parang kagabi lang e bebente lang laman ng wallet niya HAHA!
Syempre, hindi katulad ng ibang babae na nagpapakipot pa e, hindi ko na siya pinigilan sa desisyon niya. `Yung iba kasi sasabihin, “Ui, wag na. Nakakahiya naman e. Iba na lang.” and stuff, kahit na kitang kita mo naman na gusto nila. Hey, he did that on his own free will so wala ng kaartehan na ganun, sulitin niyo na lang di ba?
Hinatid na kami ni manong dun sa feeding station churva at binigay na din niya sa amin `yung pagkaen nung hayop. Binigyan din niya kami ng safety tips syempre.
So yun, inextend ko naman `yung kamay ko at nagsimula ng kumain do`n yung giraffe. Wiii! Tuwa ako HAHA!
Kyle’s POV
Tiningnan ko si Alex na tuwang tuwa sa pagpapakain ng giraffe. HAHA, kala mo napaka hard core ng babaeng to e, `yun pala parang bata kung matuwa. Feeling ko tuloy first time niyang makarating dito sa zoo.
“Alam mo, sir… kahit hindi man halata, bagay na bagay kayo ng girlfriend niyo.” 
Whosmygirlfrendhuwatnow?
“Ah… manong….”“Pero sa totoo lang po, natakot ako sa kanya kanina. Para po kasi akong kakainin ng buhay e.”“HAHA! Hindi na po nakakagulat `yan.” Ikaw ba naman ang makakita ng babaeng parang kung saang kulto mo nakita e hindi ka naman siguro matakot di ba? >:p
“Alam niyo po ba, ang sabi sa akin anak ko, ang mga ganyang tao e `yung mga tipong maraming problemang pinagdadaanan.”Tiningnan ko ulit si Alex. Gano`n nga ba kalaki ang problema niya kaya sumabog na lang siya kanina?
Huli na para bawiin ko ang tingin ko kasi bigla siyang napatingin sa akin. Patay ka ngayon Kyle Kim.
“Oh anong tinitingin tingin mo diyan? ”“Feeling mo naman, `yung kabayo sa likod mo tinitingnan ko.”“Whatever dude.” Pinagpag niya ang kamay niya at lumapit sa akin.
“Tara na, kain tayo. Gutom na ako e.”“Sige.” Pinagpag ko na din ang kamay ko at nagpaalam na kami sa care giver dun. Hinawakan ko na din yung kamay ni Alex at baka kung saan na naman ito magpunta. Pero montik na akong matapilok sa huli niyang sinabi.
“Hinay hinay lang po kayo sa pag p-PDA ng girlfriend niyo, HAHAHA!” Kumakain na kami sa Jollibee malapit doon sa zoo. Phew! Buti na lang at hindi niya narinig `yung sinabi kanina ni manong kundi sobrang awkward nito -____- WTH naman kasi di ba manong? ><
“Sa`n nga pala `yung bahay niyo? Ihahatid na kita.”Napansin ko na napahinto siya sa pagkain at medyo dumilim ang mukha. Damnit, Kyle! Ano na naman ang sinabi mo?!
“Sorry…”“Wala na akong uuwian e. Pinalayas na ako sa bahay.”“Ha? Pano—-”“…”“I’m sorry.”“Bakit ba sorry ka ng sorry? Wala ka namang ginagawang masama ah.”“Ako na lang muna mag-so-sorry dahil sa ginawa nila sa`yo. Para kahit papaano, gumaan `yung loob mo. ” Nakita kong naiiyak na naman siya, pinipigilan lang niya. Think, genius!
“Sa`n ka tutuloy ngayon?”She shrugged.
“Ewan ko. Ayaw ko naman na makitira sa bestfriend ko, masyado na akong nakakaistorbo sa kanya. 
”“Gusto mo sa akin ka muna makitira?” Did I just say that?
“Are you serious?”“Ah… oo ata?”“Hey, don`t joke about that. Not funny. Psh. ”And then an idea just popped in my head! HAHA!
“Okay. Okay. Remember `yung deal na binigay sa`yo ni Ravle kagabi?”“Ano naman kinalaman nun dito? ”“Ganito. I need you, you need me. Let’s help each other. Patitirahin kita sa bahay ko, no rent or electricity or water fee. Free food na din. All you need to do is pretend to be my girlfriend until maibigay na sa akin ni daddy `yung company niya. Ok?”“One little problem…”“Don`t worry. Hindi kita pag iinteres-an. Remember, you are not my type.”Natawa ako sa sagot niya HAHA, she showed me her middle finger kasi. Oh Alex, you never failed to fascinate me.
“O anu na?”“Fine! Pero pag binigay na sa`yo yung company, this deal is so over.”Nagshake hands kami as a sign na okay na `yung deal namin.
Kyle Kim, your problems are now solved!
I hope…
hope maraming magcomment. Feeling ko kasi konti na lang nagbabasa nito e
Poll
)
