Chapter One
My life as it is
Alex’s POV
It was about 4am when I reached our house, and I, for one, is heavily drunk. Kakagaling ko lang sa club noon kasi malapit ng ikasal yung drummer ng banda namin. Hindi talaga namin aakalain na ikakasal na `yung kaibigan naming iyon. Bakit? E g@go yun e! Pano ko nasabi `yon? Una, super playboy yun. `Yung tipong mas madami pa `yung girlfriend niya kaysa sa damit niya. Pangalawa, mahilig makipag-away iyon, para ngang ginawa na niyang daily routine yun e. Haaay… Tapos ito namang fiancee niya e anghel inside and out. Siguro, sila na ang the best example ng kasabihang “Love is Blind” don`t you think? HAHA
I tried to open the door but it wouldn`t bulge. Psh. Nilock na naman siguro nila `yon ng hindi ako makapasok. Bait nila no?
Actually, hindi ito ang first time na nangyari ito. Tuwing pupunta talaga ako ng club o magpaparty e inilolock nila iyan at hindi bubuksan hangga`t hindi nagse-seven ng umaga. Kahit bumabagyo o nasusunog na ako sa init, wala silang pakialam.
Oo nga pala, ako si Alexandra Eves, Alex na lang for short. 18 years old na ako. Mayaman, maganda (sino kontra?!) at talented. San ako nag-aaral? Psh. Matagal na akong dinrop-out nila mommy sa school kase hindi naman daw ako pumapasok. Sayang lang ang pera nila sa pangtuition ko, pati na din ang gasolinang nagagamit nila dahil lagi silang ipinapatawag ng principal namin.
Hindi naman talaga ako rebelde dati e. Sa katunayan nga e mabait at masunurin akong bata no`n. Hanggang sa maghiwalay si mommy at daddy. Close kasi kaming lahat e, tapos biglang, boom! Hiwalay na sila. I tried to cope with the situation naman e. I even tried to befriend my peverted step-dad who tried to rape me once. Tried lang, hindi nagsucceed. HAHAHA, lul kase e, hindi man lang alam na black belter ako sa Karate, nabalian tuloy ng braso HAHA! Of course, nag made up yung !@#$ ng stupid story na sinaktan ko daw siya on purpose kasi ayaw ko daw sa kanya bilang ama (which is true actually), at si inay naman e naniwala. She almost kicked me out of the house then. Haller! Mas paniwalaan daw ba `yun kaysa sa anak?!
Mula noon, natuto akong uminom at magclub club. Naging rebelde ako at natutong makipag away sa kanto. My life became a mess, but I don`t mind. In fact, I think I’ve become much happier now than before. I felt the sense of freedom no one else seems to understand. Just thinking about it makes me high. Nga pala, hindi po ako nagdadrugs. Baka akalaen niyo nagdadrugs din ako e HAHA.
Nahiga ako sa lapag at ginamit na unan yung gitara ko. Wala na akong pakialam kung pagtinginan o pagtawanan ako ng mga makakakita sa akin. Bakit ba?! E sa nahihilo na ako e. And besides, I’m used to it anyway
Makakatulog na ako ng may naramdaman akong sumipa sa balikat ko.
“Kama na pala ang sahig ngayon no?”I don`t even have to open my eyes to know who he is…or she by that matter.
“Emily, mamaya mo na ako sipaen. Antok na ako -_____-”I heard her sigh.
“Tara na nga muna sa amin. Dun ka na matulog.” Tinulungan niya akong tumayo at inalalayan papunta sa kotse. And then we made our way to her apartment.
Si Emily nga pala, ang aking best-es friend. Siguro, kung meron akong isang pinakatetreasure dito sa Earth, siya `yun. Siya lang kasi `yung talagang masasabi kong totoo sa akin. And like me, her life has also been a living hell. Rebelde din itong brhang to e HAHA. Maybe that’s one of the reasons why we are close. We had been through so much that we knew we had enough. We both wanted to be free. And now, well, I guess we are.
I don`t know what happened after that. Nagblack out na kasi ako.
comment please
Poll
)
