STAR-CROSSED. CHAPTER 49. UPDATED FEB. 27, 2013

[kareemxhien]

Yey! may update na rin....palagi ko talagang inaabangan toh.... HAHAHAHA
I can sense na mapupunta kay Aphrodite yung puso ni Karin...

Sana wlang malubhang sakit si Aphrodite.....

Grabe ka Jiro.....Natuwa ako sa mga action figures...

[devil_jazmin]

Yey! may update na rin....palagi ko talagang inaabangan toh.... HAHAHAHA
I can sense na mapupunta kay Aphrodite yung puso ni Karin...

Sana wlang malubhang sakit si Aphrodite.....

Grabe ka Jiro.....Natuwa ako sa mga action figures...

thank you sis.. sobrang busy lang kasi ako ngayon kaya hindi ako makapagpost kahit meron na akong natype.. medyo nahihirapan na naman ako sa pag-iisip so aanatyin ko munang bumalik ang aking drive sa pagsusulat..

[kareemxhien]

thank you sis.. sobrang busy lang kasi ako ngayon kaya hindi ako makapagpost kahit meron na akong natype.. medyo nahihirapan na naman ako sa pag-iisip so aanatyin ko munang bumalik ang aking drive sa pagsusulat..

Ok lng po.....HEHEEHEH

[devil_jazmin]

CHAPTER 42



“Here it is Ma’am.” Tumango ako sa nagsalita.

Pagkakita ko sa mausoleum nya, lumayo kaagad yung kasama ko saka ako pumasok sa loob para makita yung maganda nyang ngiti.

Nilapag ko yung dala kong bulaklak at tumingin sa paligid. Mukhang bago pa yung mga bulaklak so for sure may kakadalaw lang sa kanya. Hindi ko na naman napigilan ang sarili ko na umiyak nung makita ko yung puntod nya. Pilit kong pinupunasan yung mga luha ko na hindi naman humihinto sa pagtulo. Mas lalo lang akong naiiyak.

“I'm r-really sorry Karin.. . wala ako sa tabi mo. H-hindi ko lang talaga k-kaya eh. I'm s-so s-sorry.”

Nalulungkot ako pero alam ko sa sarili ko na mangyayari din ito. Napahaba na yung taning na binigay nya kay Karin. Iniisip ko na lang na mabuti na rin ang kalagayan nya ngayon kasi hindi na sya makakaramdam ng kirot sa dibdib. Mas magiging maayos na ang pakiramdam nya sa langit.

I abruptly sensed a cold breeze at my back. Naramdaman kong may tao nasa likod ko kaya bago ako humarap pinunasan ko muna yung mga mata ko. Nagulat ako nang makita ko sa harap si Jiro. Wala kang mababasa na kahit ano sa mga mata nya. Lumapit sya kaya tumabi ako para magkaroon ng space, ayoko rin namang maging malapit kami sa isa’t-isa.

“Bakit ngayon ka lang dumating?” mahina nyang sabi.

Tama ba ang nahimigan kong tono? Parang nanunumbat sya sakin. Ano nga bang paki ko kung yun ang maramdaman nya? Hindi na lang ako sumagot sa sinabi nya. Inayos ko na lang din yung mga bulaklak na nagulo sa puntod ni Karin.

“Do I need to repeat myself?”

“W-what?” napalingon na ako sa kanya but he’s not looking at me rather at the frame of Karin. Bigla na lang may tumusok sa dibdib ko pero in-ignore ko na lang dahil wala rin namang mapapala itong pagmamahal ko sa kanya. Sh1t lang talaga.

“Bakit ngayon ka lang nagpunta? Lagi ka naming kinokontak pero out of coverage area yung phone mo. Pinuntahan ka na rin ng mga kaibigan mo pero hindi ka rin mahanap. All the time, you are nowhere to be found.”

“I don’t owe you any explanation.” I said as I felt the thumping of my heart.

“Of course not me but rather Karin. Alam mo bang hinahanap ka nya samin, buong two days bago sya.. . umalis. Hindi namin alam kung saan ka hahanapin. Walang makapagsabi samin kung saan ka nagpunta. I know you will never let her be sad especially those days. .. san ka ba nagpunta?”

Nagtitigan kami. Hindi ko rin sa kanya sasabihin kung saan ako nagpunta. I would never tell anyone.

Nung nalaman ko na wala na si Karin, nagmadali akong nagpunta dito. One week nang patay si Karin and I never seen her body. Umiyak ako buong magdamag ng malaman ko from Bax what happened. Hindi ko man lang nasabi sa kanya yung madaming bagay na gusto kong i-confess sa kanya. I still want to be honest with her pero huli na ang lahat.

“Fine. If you don’t wanna speak up. Could you come a little closer? I'm not gonna bite you.”

You’re not gonna bite me, but your already breaking my heart on this kind of sh1t. Hindi ko nga alam kung buo pa ba ito sa sobrang daming sakit na naramdaman ko.

Lumapit naman ako sa tabi nya. May upuan kasi sa gilid ng puntod ni Karin. Pero sinigurado ko pa rin na may space sa pagitan namin ni Jiro.

“How’s Harmonia?” tanong ko.

“She’s fine now. Medyo nahihirapan pa rin akong mag-adjust but I think I'm gonna..” tumingin sya sakin ng mataman at ngumiti. “Siguro masasanay din ako.” Tumango lang ako.

Nagring yung phone ko kaya kinuha ko at tinignan kung sinong tumatawag. Unknown number. Tumayo si Jiro para ayusin yung mga bulaklak na nawala sa pagkakaayos saka ko sinagot yung phone ko.

“Hello? Who’s this?”

“Aphrodite? Thank God I already contacted you. Where the hell have you been woman?” naguguluhan ako sino ba itong kausap ko. Her voice is familiar.

“Aphrodite? Are you still there?!”

“Uh-huh. Would you mind if I ask who’s this?”

“This is Doc Arielle, you know what? You and Apollo giving me some headaches since you left without telling me. Why do you keep on staying there? I already told him and you to rest and don’t give yourself a lot of stress. You’re still under medication lady.”

I rolled my eyes. Here we go again. Sino kayang nagbigay ng number ko? Could it be Apollo? Siguro gusto nya talaga akong bumalik na at ang napili nyang mangulit sakin eh si Doc Arielle. Nakalimutan ko tuloy bigla yung nararamdaman kong kalungkutan.

“I'm not coming back there. That’s my plan and it seems it haven’t yet changed.”

Narinig siguro ni Jiro yung sinabi ko kaya tumingin sya sakin. Hindi na nya inalis yung tingin nya  sakin. Sh1t. Hindi ko na tuloy magets yung pinagsasabi ng kausap ko dahil sa kabang nararamdaman ko. Nakakailang talaga yang ginagawa nya sakin.

“So your coming back ok?” ito lang ang nagets ko sa haba ng litanya nya.

“No.” I determinedly said.

“Aphrodite! Do you know what you’re risking?! Your life. I'm your doctor so you better follow me. If you don’t I'm gonna tell it to your Dad. I know you wouldn’t like that option. Oh by the way, did you tell him already?”

Napabuntong hininga na lang ako. Jus mio. Kung tigas lang din ng ulo wala akong panama kay Doc Arielle. Hindi uubra ang mga pagtanggi ko. Lagi pa rin nyang ipipilit ang gusto nya.

“Fine. Fine. But I'm not telling you that it will be suddenly. I'm still studying here. How long the test would be?”

“It's up to you, if you’re ok then you can leave as soon as possible but if not, you don’t wanna know how long it will take woman.”

“I get it. I'm gonna call you some other time Doc Arielle. Bye.”

Binaba ko kaagad yung phone para hindi na sya mangulit pa. So what now? Magdedecide na ba akong bumalik sa Canada? Napangisi na lang ako sa naisip ko. Of course not. Gusto ko pa ring mag-enjoy sa buhay ko dito.

“You’re seeing a doctor?”

“Oh not really. May mga tinatanong lang.” mukhang may sasabihin pa sya nang tumayo na ako at nagpaalam sa kanya na uuwi na ako.

Tumingin ulit ako kay Karin. Next time makakapag-usap din tayo ng maayos. Sumabay na din sa paglabas si Jiro sakin.

“Sumabay ka na lang sakin.”

“May sasakyan ka ba?” tanong ko sa kanya.

“Yeah. San ba ang lakad mo?”

“I'm going home.” Matipid kong sabi.

Pinagbuksan nya ako ng pinto. Pakiramdam ko dapat kong ipagdiwang yun pero sinasabi ko na hindi ako masaya. Hindi talaga.

‘Plastik!’

Ini-start nya na yung engine pero nakatingin lang ako sa daraanan namin.

“Buckle up.” Napalingon ako sa kanya. Kaya pala hindi pa kami umaandar. Nilagay ko na kagad para makauwi na ako. Napapagod ako sa ganitong sitwasyon namin.

I looked at the rearview mirror para icheck yung mga action figures ni Dad. Hahanapin na naman ako nun kung tumakas ako. Ok now I'm making some fvcking excuses. Natutuwa rin naman akong katabi ko sya although walang salitang namamagitan samin. Kuntento na ako sa ganito. I'm gonna treasure this moment.

I need to come back to Canada, yun ang option na binigay sakin ni Apollo. I should follow him. I know I really should as soon as possible.

Sobrang worried na sya sakin kahit kahapon lang sya umalis. Kailangan na muna nyang bumalik dahil nagkaroon ng problema sa business nya. May kinausap na syang mapagkakatiwalaang kaibigan na maghahandle muna nito. Ako daw muna ang aasikasuhin nya. Mas importante pa rin daw ako sa kahit anong bagay. Ayaw nya lang bumagsak ang company kasi naaawa sya sa mga taong mawawalan ng trabaho. How nice of him, right? At kung hindi kaagad ako babalik, sya na ang sapilitang susundo sakin.

Napatingin ako sa side ni Jiro. Nararamdaman ko rin ang mga nagliliparang kung ano sa tyan ko. Hindi ako makapali kahit wala namang nangyayaring kakaiba samin. Magkatabi lang kami. Masaya na ako sa ganito.

Nag-alarm na yung cellphone ko kaya tinignan ko kung ano yung reminder na nilagay ko. When I checked, it's about the vitamins na regular ko nang iniinom.

Pinatay ko na lang muna yung phone ko kasi malapit na din kami sa condo ko. Ito lang naman din ang alam nyang bahay ko kaya dito nya lang ako ihahatid.

“Kilala mo ba yung itim na car sa likod natin na kanina pa nakasunod?” kunot-noong tanong sakin ni Jiro.

“Yeah. Just don’t mind them, nakasunod lang yan pero wala namang gagawin yan  sayo. And please pakibilisan yung pagdadrive kasi masakit na yung ulo ko.”

“I'm sorry. Gusto mo dumaan muna tayo sa drug store to buy you some aspirin.” He asked.

“No. it's fine, may gamot na ako sa bahay. Salamat na lang.”

After few minutes, huminto yung sasakyan sa tapat ng condo pero hindi kami nagsasalita. Nang akmang bubuksan ko na, nakalock. Tumingin ako sa kanya at nakatingin lang din sya sakin.

“Open this now.” I demanded.

Ayokong magalit kasi mas lalong sumasakit ang ulo ko. Pero hindi ko sya makakausap nang maayos pag nagalit ako. Ayoko rin namang tawagin ang mga action figures namin kasi baka saktan lang nila sa Jiro. Baka ako pa ang pumatay sa kanila pag ginawa nila yun.

“Can we.. . talk now? Just few seconds .. .” he said while managing his forehead. It's like he didn’t know what he’s gonna say to me.

“What do you want Jiro?” He suddenly stared at me for a moment. And I didn’t expect yung sinabi nya.

“Your love.” He blurted.

“I .. . I ..” I stopped then suddenly stared at him again.

Did I heard him right? No, I'm not deaf. That was really clear enough for me to hear. .. loud and audible. Ano bang pinagsasabi nya? Kamamatay pa lang ng asawa nya pero bakit ganito na ang sinasabi nya sakin? Akala ko ba mahal na mahal nya si Karin? O sadyang nagkamali lang ako?

“I d-don’t know.. . could you open the door now Jiro. My head is aching now. Maybe. .. tell me that. . j-just open the door please?” he sighed then nodded.

I was gasping for air since I was running to reach my room, then I immediately took my medicine. Hindi ko na matiis yung mga luha na pilit na lumalabas sa mga mata ko kaya napaupo na lang ako sa sofa.

Is he reconciling with me now? Is that right? Arghh! Aphrodite don’t be stupid. Maybe he was just bluffing. Damn it. Ilang beses na nyang ginawa na lahat ng jokes nya ay half truth. So totoong.. sh1t. Parang di ko na ata ito kinakaya.

Pumikit ako habang nakahiga sa sofa. I felt once more a different pain but not the usual hurt I felt on my heart. It's because of my sickness now.

It’s growing …







Hindi ko alam kung ano ang dapat kong gawin habang nakahiga ako ngayon. Nag-iisip ako kung magtatagal pa ba ako o hindi. Hindi ko nga rin maalala kung paano ako nakarating sa lugar na ito. Kahit medyo nanlalabo ang mga mata ko, alam kong nasa hospital ako ngayon. Again.

May pumasok na isang doktor at lumapit sakin. Recognition was written on my face since nakita ko na sya dati pa.

“Aphrodite.” nagmamadali syang lumapit sakin at tinignan yung mga aparatong nakakabit sakin. Dahan-dahan kong hinawakan yung nakalagay sa bibig ko para mas madali akong makapagsalita.

“W-why am .. I here.. . again. .d-doc?” I said weakly. Even my body couldn’t move ayon sa gusto ko. parang sobrang hirap ako sa nararamdaman ko.

“Stop talking now. You still need to rest ok?” pinikit ko ulit yung mga mata ko na pilit na bumabagsak.

Nagising ulit ako pero mas maayos na ulit yung nararamdaman ko. Mas naiinis lang ako kasi alam ko yung pakiramdam na ang tagal mo nang andito sa ospital. Yun ang nararamdaman ng mga muscles ko. Ayoko na dito.

“Aphrodite?” nag-aalalang mukha ni Baxter ang nabungaran ko.

Nanghihina pa rin yung pakiramdam ko. Hindi ko nga maibuka yung bibig ko. Puros ungol lang ang lumalabas sa bibig ko. Nahihirapan na akong magsalita. Tumingin ako sa tubig at nakuha naman nya ang ibig kong sabihin. Matapos nya akong tulungang uminom pinahiga nya ulit ako.

“Wag mo nang pilitin ang sarili mong magsalita. Sandali lang ah, lalabas ako para tawagin yung doktor mo.”

Lumabas sya ng kwarto ko at ilang saglit may pumasok na babaeng doktor. She was the last time that I saw, si Dr. Sonia.

“Aphrodite I know what happened. And we’re doing all the necessary actions-”

“Baby!” nagmamadaling lumapit sakin si Apollo at hinawakan nang mahigpit yung mga kamay ko. Hinaplos din nya nang dahan-dahan yung pisngi ko. And I tried my best to give him a smile.

“K-kuya . .. s-sala.. .mat.. .”

He became teary-eyed. Ayoko syang umiyak pero hindi ko kayang hawakan ang pisngi nya para patahanin sya dahil natatakot ako na ipagkanulo ako ng mga mata ko. Kahit hindi ko pa maigalaw ang katawan ko sa sobrang panghihina, madali lang akong maiiyak.

“I'm .. .not .. d-dying yet.. so p-please … don’t be .. sad .. and don’t y-you dare.. . cry..”he buried lightly his face on my neck.

“All right baby. . I-I’m so sorry.” Pinunasan nya yung luha na tumulo sa mga mata nya. Nasasaktan ako pag nagiging ganito na naman ang kondisyon ko. Tama na yung nahirapan sya sakin dati. Ayoko nang makita na umiiyak na naman sya.

“Continue sleeping. .you still need to rest. After you wake up, we’re going home ok?” I smiled but I know that what I give was not the smile before. There were some things that missing too.

I'm still happy that my brother is still here at my side. But I still felt an unpleasant tug at the pit of my stomach. The fact that I'm still hurting.

“T-thanks. I'm kinda f-fine now.” I sheepishly smiled.

dapat ipopost ko na rin yung chapter 42 kaso antok na ako.. tomorrow na lang ulit..
patapos na talag ito..

[kareemxhien]

Thanks po sa update...Ito po ba yung part 2 ng chapter 1?  HEHEHEHE. huwag nmn po sanang mamatay si Aphrodite....Nkakaexcite na talaga...

[devil_jazmin]

Thanks po sa update...Ito po ba yung part 2 ng chapter 1?  HEHEHEHE. huwag nmn po sanang mamatay si Aphrodite....Nkakaexcite na talaga...

ay hindi sis kasi nagkamali ako ng type dyan sa subject. nakalimutan ko na ring i-edit. ..

maya-maya ipopost ko na..

[kareemxhien]

ai! sorry....part 2 pala ng chapter 41........eto ba yun?

[devil_jazmin]

ai! sorry....part 2 pala ng chapter 41........eto ba yun?

Ay hindi. Basta namali lang ako ng Subject pero bawat posting ko ay walang part 1 or part 2. Diretsong isang posting lang every chapter.

CHAPTER 43

“Where are you now?”

Yan ang bungad na tanong sakin ni Yui pagkasagot na pagkasagot ko sa cellphone ko. Nabubwisit na ako, kanina pa nila hindi tinatantanan yung phone ko. Tunog sya ng tunog at ginawa ko na ngang silent mode yung cellphone ko for text messaging pero napupuno naman ang inbox ko ng same text messages nila.

“Antay lang Yui ah, nagbibihis pa kasi ako. Alam mo namang may tinatapos pa akong mga thesis at projects eh. Pasalamat ka, naisingit ko pa itong araw na ito, sana tinapos nyo na lang itong October dahil ilang araw na lang din eh tapos na ako at gagraduate na. Puyat din po ako kaya late din ang gising ko. And last thing! Mapupuno na yung inbox ko sa mga text messages na pinapadala nyo with same details! Nakakaasar na talaga kayo eh. Pupunta naman ako eh! Pagsabihan mo na din si tori to stop texting me!”

“She’s nagging me now, Tori tigil na. She is coming. Ok love. We’ll wait.”

“Isama mo na din si Athena ok?” I said firmly.

“Ok. Take care love.” Binaba nya na yung phone at dumiretso na ako pababa ng condo.

Nagmamadali na akong pumunta sa usapan naming bar. Malapit ng mag-8pm nang dumating ako. Tawanan pa sila nang tawanan ng maabutan ko. Parang wala man lang nangyari na kahit ano samin dati. Or maybe nagpapakasaya sila dahil sa hindi na namin kayang alalahanin ang sakit? At saka mas gugustuhin ni Karin na hindi namin sya palaging iniisip at umiiyak kami.

Pumasok ako sa isang malaking room na exclusive ata sa iba. May mga tao din pero konti lang. Parang ibang part ata ng bar ito. Hmmmm. Mas mabuting nasa ganito kaming place hindi masyadong magulo at maingay ang pag-uusap namin.

Lumapit ako dahan-dahan sa kanila at nginitian yung dalawa na hindi pa ata napapansin na nasa likod nila ako. They were talking something I cannot hear since bulungan lang ang ginagawa nila.

“Hey guys, andito na ako.”

“Aphrodite! Dito ka sa tabi ko. Namiss kita ng sobra!” hinila ni Tori yung kamay ko at umupo ako sa pwesto na binigay nya.

“Where’s Athena?” lumilinga-linga pa ako para hanapin sya sa buong kwarto. Baka naman nag-cr.

“Oh she went to the bathroom. Here’s your drink Aphrodite.” Kinuha ko yung maliit na baso na iniabot sakin ni Tori. Palinga-linga ako sa paligid nang mapatingala ako sa naririnig ko. Anong kanta yun?

“I long for the warmth of days gone by. When you were mine. But now those days are memories in time. Life's empty, without you by my side. My heart belongs to you. No matter what I try.”

Ano ba namang bar ito? Gabi na tapos ganito ang song na pinatutugtog nila. What the heck. Napatingin ako sa kay Tori na nakangiti sakin.

“What?” I asked.

Lumingon naman ako kay Yui na umiling-iling lang. Meron ba akong hindi alam? Tinatanong ko sya pero hindi sya nagsasalita sakin.

“Andyan na si Athena and. ..” huminto sa pagsasalita si Tori kaya tumingin ako sa kanya. She has finicky smile. Nakakapagtaka lang talaga.

“Hi!” pakiramdam ko nanginig ang kamalayan ko.

Fvcking sh1t.

“When I get the courage up to love somebody new. It always falls apart 'cause they just can't compare to you. Your love won't release me. I'm bound under ball and chain. Reminiscing our love as I watch four seasons change.. .”

Dahan-dahan akong lumingon para makita yung nasa likod ko. Si Yui tumayo at lumapit sa bartender, si Tori ngumiti at iniwan din ako sa kinauupuan ko. And lastly si Athena binati ako, humalik sa pisngi ko, at iniwan din ako. This is really gone bad. Nakita na ni Jiro si Athena. He was looking at me intently. With a different expression on his eyes.

“Let’s dance?”

Hindi na nya inantay na pumayag ako. Kinuha nya yung kamay ko at dumiretso kami sa dance floor. Madami na ring nagsasayaw. Nilagay kaagad nya yung mga kamay ko sa leeg nya at yung mga kamay nya sa gilid ng bewang ko. Parang kakapusin ako ng hininga dito.

Magkausap lang talaga kami ng masinsinan ng kapatid kong yon, humanda sya. Matapos ko syang tulungan sa Treak na yun eto pa igaganti nya. Parang gusto ng sumakit ng ulo ko dahil sa ginawa nya. Talagang binilhan pa ako ni Athena ng bagong lilac halter dress dahil may purpose pala.

“What the heck is this?” bungad kong tanong sa kabila ng kaba na nararamdaman ko.

“Easy sweetie, I could feel that your nervous.” He said that nearly on my ears. Mas lalo ata akong na-tense.

“Ano ba! Don’t mock at me I'm telling you.. .” pagbabanta ko.

“I'm glad I'm still making you tense like this.” Then he put his chin at my shoulder and then he grip closely my waist.

“Ano na naman bang pauso ito Jiro? Bakit dinamay mo pa ang kapatid ko?” I suddenly outburst. Napahigpit ang hawak ko sa kanya.

OH MY GOD!

Ang ibig sabihin nagkita na sila ni Athena?! Alam na nya na may kakambal ako? So anong masasabi nya? Sandali nga.. . ano naman bang pake ko kung nalaman nya? So what. Sa sobrang gulat ko kanina na kasama din sya ditto, hindi ko naisip kaagad na hindi talaga sila magkakilala.

“Don’t worry I'm not mad.” Sabi nya nang nahimasmasan ako.

“The hell I care.” I whispered. He chuckled.

“So as I was saying. I'm not mad.. . I'm just sad kasi hindi mo nagawang sabihin iyon sakin.” I felt his breath on my neck. Pahirap ka Jiro.

“Let go of me.”

“No sweetie. I'm not gonna do that anymore.” Mas humigpit ang pagkakahawak nya sa mga bewang ko.

“What do you mean by that?”

Hindi sya nagsalita. I could hear him. .. singing? Tama. Habang nakayapos sakin sinasabayan nya yung kanta which I don’t know the title since I love rock song and not love song.

“In comes the winter breeze that chills the air and drifts the snow. And I imagine kissing you under the mistletoe. When springtime makes it's way here lilac blooms reminds me of the scent of your perfume. When summer burns with heat I always get the hots for you (ooh). Go skinny dipping in the ocean where we used to do. When autumn sheds the leaves the trees are bare, when you're not here. It doesn't feel the same.” he stopped singing.

“Don’t try to overlook what I'm saying. You’re not stupid. You can read between the lines sweetie.” sapakin ko kaya ito? Ang yabang eh. Aalis na sana ako sa pagkakayakap nya nang magsalita ulit sya. “I want you in my life. Please reconsider it.”

“Uminom na lang tayo. Maybe let’s talk about that later.” Mariin kong inalis yung mga kamay nya na nakahawak sa bewang ko.

Bumalik kami sa table at nag-start na silang magkwentuhan. Tumabi ako kay Yui. Kinuha ko yung isang baso na inilagay sa harap ko ni Athena. She was smiling.

“Thanks Athena. Ok lang ba talaga na ikaw ay nandito?” madiin kong sabi. Giving her the sign that I wanna kick her pretty as$.

“Yep. Don’t worry Ate, nagpaalam ako kay Treak. At saka isang gabi lang naman akong aalis, so I'm sure aalagaan nya si Kalix.” Napakunot ng noo si Tori. Pero si Jiro, the hell I care. Hindi ko na nga yan pinagpapapansin eh.

“Wait up.” Sabi ni Yui kaya napatingin kami sa kanya.

“Kalix? Who’s that? I know Treak is your boyfriend.”

“Ohh.” Athena muttered and stared at me. I stared at her too and giving her the I'm-not-doing-anything-stare.

“Kalix is my son, and Treak and I are no more boyfriend/girlfriend.”

“You broke up?!” Tori and Yui snapped all of a sudden.

I wanna roll my eyes. But wrong move, because of that, I got notice of Jiro. Mataman syang nakatingin sakin. This is really getting on my nerves.

“No. He is my husband now.” Pinakita nya yung daliri nya na may singsing.

Napatawa naman ang tatlo na sila Athena, Yui, at Tori, kami ni Jiro ang seryoso na parang may pinag-uusapan kaming importante where in fact nagtitinginan lang kami. Which is dreadfully bad to me. Rather to my heart. Mas lalo syang kumakabog ng malakas. At kahit na anong deep breath ang gawin ko, hindi bumabagal ang bilis.

Sh1t ka Jiro. You are doing it again.

“Wala man lang kasing binabanggit itong kakambal mong si Aphrodite.”

“Spare me guys please? I have loads of projects. I'm graduating na kaya ganun. At kung hindi lang ako nangako kay Athena about this, I'm not coming. Really. Especially now, I'm starting reviewing  for my board exam.”

Tori smiled at me. Bigla kong naalala si Bax. Where the heck is that guy?

“Your boyfriend?” I asked at her.

“Oh there.” Tumingin kami sa tinuro ni Tori.

Palapit samin si Baxter having that wicked smile. Nakalong sleeves sya na blue at black slacks. So where did this guy go? Mostly pag nakabantay sya sakin, nakapolo shirt lang at jeans sya. Nakakapanibago.

“Care to tell us san ka nanggaling at ganyan outfit mo?” were gaping at him while he suddenly sit beside Tori. We wanted some answer from him. Or maybe curious din.

“Interview.”

Interview pala ah. Matagal na syang pasa sa board pero ngayon lang naisipan maghanap ng work ah.Napa-ahh na lang kami. That’s just it. So?

“Hindi sa company ko?” Yui asked then cocked his eyebrows.

“Nope. Neither on your Dad’s company too.” He said swiftly while looking at me. Siguro nafeel nya nang magtatanong din ako.

“So where’s that company?” I asked again.

“Just somewhere. And I'm in.” he grinned.

Tuwang-tuwa kaming i-congratulate sya dahil may work na sya ngayon. Hindi ko napansin na may dala-dala palang bote ng wine si Bax. Nagpadala sila ng mga wine glass saka nilagyan yung mga baso namin.

“Let’s toast for some celebration! i love this guy also!” Tori yelled then wink at Bax na nakangiti pa rin.

Nagkwentuhan pa kami ng matagal pero I made sure na hindi ako makikipagpalitan ng any conversation kay Jiro. Mahirap na. Nagpaalam ako saglit na pupunta lang ako sa rest room. Nagtagal pa ako ng ilang saglit at siniguro ang itsura ko. There’s nothing wrong at my face, just at my heart.

Uuwi na talaga ako. I can't take anymore his gaze on that place! Hindi ko na matiis yung mga ginagawa nya. Malapit na akong matempt sa gusto nyang mangyari sa amin pero hindi ko kayang balikan sya. Lalo pa ngayon..

Pero sa huli, napagdesisyunan ko pa ring bumalik sa kanila. Ano ba naman. Ang tigas talaga ng ulo ko. Nakita kong nakangiti silang lahat ng bumalik ako kaya nagtanong ako kung bakit.

“Wala lang naman Ate. Namiss ka lang nila kasi ang tagal mong nagtatago. Then someone texted me, asking where are you. I told them na nagpunta ka lang sa isang resort somewhere. Kaya nakiusap sila sakin na magkita naman daw kayo.”

“Whatever.” Umalis ulit ako sa pwesto nila at pumunta sa counter.

“One margarita.” Pabalik na sana ako nang makita kong palapit sa pwesto ko si Jiro. Mabilis kong inubos yung laman ng alak.

“Two more margarita please.” Inisang lagok ko ulit sya. Isusunod ko na yung isa nang may kumuha sakin at sya ang uminom.

This is not doing me any good. Madami akong naiisip na inumin habang nakatingin sakin si Jiro like Appletini, AMF, martini, tequila, kamikaze, flaming Ferrari, or even submarine. Gusto kong magpakalasing!

“What the heck are you doing again Jiro?! You should stay away from me!”

“Why?”

I looked at his back where my friends is busy chatting at their place. Hindi ko alam kung napansin ba nilang wala kaming dalawa but I don’t care.

“Look sweetie. I already told them that I love you and I want you no matter what.”

“What!?” I hissed and I'm near on killing this guy. “Ano bang hindi mo magets na ayoko na Jiro? Just l-let it go!”

Bumalik ako sa kanila and act like nothing happened. Hindi ko alam kung nakita ba nila kami. Pero sa ngayon gusto kong mag-enjoy. Kaya umiinom ako at walang paki sa mga sinasabi nila. Di ko rin naman magets kung anong topic nila. And Jiro was staring at me. Pero alam ko namang hindi sya lalapit sakin. He wouldn’t dare –!

Oh my mistake. He already did. Kinausap nya si Tori at lumipat ito sa dating pwesto ni Jiro without looking at me. Si Yui ngumiti lang sa akin at inabot ulit yung baso ng pina-order kong Appletini.

“Thanks Yui.”

“No problem love.” Then he winked at me. Jiro frowned at him.

“Yui stop that.” Jiro said coldly. Napataas na ako ng kilay sa dalawang ito. What are they doing huh. Hindi pinansin ni Yui si Jiro.

“Lika, sayaw naman tayo.” Nagnod ako at hindi pinansin ang masamang tingin ni Jiro. Ngumiti naman yung dalawang babae.




Continue .. .

[devil_jazmin]

Continue .. .


Napailing na lang ako sa mga kantang naririnig kong pinatutugtog nila. Wala na bang mas senti pa dyan? Aish.

“It feels like a lifetime. A thousand days have passed by since I held you close to me. If I could see that smile from my friend. I know that I could live again. I need you here with me .. .”

Pumunta kami sa gitna at seryosong mukha ang nakita ko sa kanya. Hinaplos nya bigla yung mukha ko at linapit yung mukha nya sa mukha ko. Napaatras ako bigla  dahil parang hahalikan nya ako.

Tumawa sya bigla kaya alam kong nagjojoke lang sya. Oh damn. Umalis kami sa dancefloor at dumiretso sa rooftop. Magkatapat kaming nakatayo.

“Sira ulo ka ba Yui?!” I hissed.

Linapit nya yung mukha ko sa balikat nya. I could still feel his shoulder shaking. Napangiti na lang ako sa ginawa nya. Nilagay ko yung dalawa kong braso sa likod nya. Mas mukha kaming magkayakap kesa nagsasaya.

“Namiss na lang kita. Alam ko namang may mga sarili na tayong pinagakaabalahan pero sana pag may mga importatante tayong mga bagay na kailangang gawin pupunta ka. And not that you will hide from us from so many months.” Bumuntong hininga sya.

Kung alam mo lang Yui kung anong ginagawa ko ng mga panahon na iyon.

“And you didn’t make your hair long anymore. Teka may sakit ka ba?” he suddenly gaped at my face then my body.

“Parang mas lalo kang pumayat.” Pumalatak sya. “If I should have known that too much studying for you is bad for your health I would rather . ..”

“Continue Yui. Why did you stop? Dahil hindi nyo hiningi ang permiso ko tungkol sa pagsama nyo kay Jiro.” He grinned.

“If I told you, hindi ka pupunta. Diba nga nung burol ni Karin, ni anino mo wala kaming nakita? Jiro informed us that you saw each other after a week she was dead. Then after that, hindi ka na ulit namin nakita pati number mo binago mo. That so nice of you Aphrodite.”

Hindi ako sumagot sa sinabi nya. Wala akong balak magsalita ng kahit ano sa kanya. Tama ng iilan lang kaming nakakaalam na may sakit ako.

I was diagnosed again of leukemia. Kaya hindi ako nagpakita ng mahabang panahon sa kanila dahil nagpapagamot ako. Even Athena didn’t have any idea just only me, Bax, Apollo, and Dad. Hindi alam ni Dad na kasama ko mga kaibigan ko. Simula ng nagkaayos na kami, sinasabi ko sa kanya lahat ng bagay na ginagawa ko. Masaya akong maayos na ang relasyon namin.

“Aphrodite any problem?”

“Huh?” Napatingin ako bigla sa kanya.

“Nothing. Bakit nga pala hindi pa kayo nagkakabalikan ni Jiro?”

I rapidly stare at him. I can’t believe what he just said to me.

“What? Oh come on Aphrodite wag na tayong maglokohan dito. Alam namin na mahal nyo pa rin ang isa’t-isa. And I'm not against because I still want you to be happy. Kinausap na nya kami sa plano nya matagal na.”

Bumuntong hininga ako at umiling-iling sa kanya. Hindi kasi nila ako naiintidihan dahil wala silang alam sa nangyayari sakin. Sana nga ganun lang yun kadali diba?

“That’s not a good image Yui.”

“Who cares about your image? At saka I can’t remember that you even heed on that. Puros ka na lang kasi ayaw, why don’t you try it first?”

“Kelan pa sya nagsabi?” I suddenly snapped.

“First death anniversary ni Karin. Nagulat lang ako at hiningi pa nya ang permiso namin. Nung sinabi nya yun kay Karin wala naman itong sinabi. I just don’t know if she knows anything.”

Syempre wala dahil binura ni Baxter ang alaala nya dun. Pero hindi ko lang sure kung nagkwento na sya. I don’t mind dahil si Jiro lang ang iniisip ko sa ngayon.

“Aphrodite? What now?”

“I'm still not coming back to him ok? Ayoko na sinusundan nya ako or ini-stalk ok? Tell that to him.”

“Ang tigas rin ng ulo mo.” I raised my eyebrow at him at bumaba na ng rooftop dahil nilalamig na ako. Hinawakan ni Yui yung kamay ko para alalayan ako bumaba hanggang sa makaupo kami.

Masamang tingin ang binibigay sakin ni Jiro pero wala akong pakialam. Mabuti ngang magselos sya eh para naman maranasan nyang masaktan.

Masaya ako sa kwentuhan namin nila Athena, Yui, Baxter, at Tori. Ewan ko lang sa isang lalaki na mabuti naman at hindi ko na katabi. Si Athena ang katabi nito. Hindi rin ako nagtangkang tumingin sa kanya. Wala akong paki kahit gusto ko rin syang makausap. Basta kanya-kanya kami.

Mga bandang 2am na kami nagdecide umuwi dahil mga lango na kami. Si Yui, Tori, at Baxter ang magkakasabay dahil nagpadala si Yui ng driver. Kami naman ni Athena ang sabay na uuwi kaso.. .

“Bakit nasa likod natin yan?” I murmured.

“Ate ano ka ba iiwan natin yan? Eh hindi na sila kasya sa kotse at saka walang maghahatid sa kanya. And also hindi ka ba naawa sa kanya? Ex mo yan Ate kaya dapat ihatid natin yan.” Pinanlakihan pa ako ng mga mata.

“Fine.”

Tinulungan ni Treak na ipasok si Jiro sa kotse. Mukhang nalasing masyado dahil pikit na ang mga mata. Ako naman inaantok na pero alam kong lasing na din ako.

“Aphrodite tabi na lang kayo ni Jiro ah. Gusto kong katabi ko asawa ko eh.” Binuksan nito ang pinto sa harap at tinitigan ko ang dalawa ng masama.

“Gusto mong kaltukan kita dyan Treak?! At ikaw Athena? May plano ka ba??”

“Plano?! Praning ka Ate. Itulog mo na lang yan at nang mahimasmasan ka. Bilis na, uwi na tayo. Treak come on.”

Napailing na ako at pumasok sa likod. Nakapikit si Jiro at base sa paghinga nya, I'm sure bulagta na naman ito. Pumikit ako at hinayaang marelax ang katawan ko. Magagalit na naman si Dad at si Apollo nito. Then so be it.

Hindi ko alam kung nasan na ko dahil pagmulat ko ng mga mata ko, may naririnig akong mahinang paghinga sa leeg ko. Nagmulat ako nang makita ko si Jiro sa tabi ko. Konting galaw ko at talagang lalapit na yung mga labi nya sakin.

Sh1t. Paano kami napunta sa ganitong kalagayan.

I must be dreaming only. Ang mga ganitong pagkakataon ay palagi lang sa panaginip. Palagi akong nagigising na frustrated. Sobrang namiss ko lang siguro sya.

Napangiti na lang ako ng mapagmasdan kong maigi yung mukha nya ng sobrang lapit. Nakakamiss ang pakiramdam na masaya ka at kuntento. Hinaplos ko yung pisngi nya na medyo namumula pa.

At hindi ko na pinigilan ang sarili kong ilapit ang mga labi nya sakin habang nakapikit ang mga mata ko. Pakiramdam ko nakukuryente ako habang nakalapit ang mga labi namin. He still affects me.

I suddenly opened my eyes when I felt his lips responding! And I'm not mistaken, he was really kissing me back! Hinawakan nya pa yung pisngi ko para mas lalong palalimin ang halik namin.

I felt a hot liquid on my cheeks. Pinunasan ko kagad pero maagap na ginawa na kagad ni Jiro iyon. He smiled at me.

“I'm not gonna leave you again sweetie.” He whispired. And I felt again his lips on mine.

Then I closed my eyes again to sleep then wait for my eyes to open again. Just to wake me up from this addictive dream.

maya na yung iba. tinatamad pa akong i-post.

[kareemxhien]

Continue .. .

Thanks po sa update...sobrang ganda na talaga...HEHEHEHE

Napailing na lang ako sa mga kantang naririnig kong pinatutugtog nila. Wala na bang mas senti pa dyan? Aish.

“It feels like a lifetime. A thousand days have passed by since I held you close to me. If I could see that smile from my friend. I know that I could live again. I need you here with me .. .”

Pumunta kami sa gitna at seryosong mukha ang nakita ko sa kanya. Hinaplos nya bigla yung mukha ko at linapit yung mukha nya sa mukha ko. Napaatras ako bigla  dahil parang hahalikan nya ako.

Tumawa sya bigla kaya alam kong nagjojoke lang sya. Oh damn. Umalis kami sa dancefloor at dumiretso sa rooftop. Magkatapat kaming nakatayo.

“Sira ulo ka ba Yui?!” I hissed.

Linapit nya yung mukha ko sa balikat nya. I could still feel his shoulder shaking. Napangiti na lang ako sa ginawa nya. Nilagay ko yung dalawa kong braso sa likod nya. Mas mukha kaming magkayakap kesa nagsasaya.

“Namiss na lang kita. Alam ko namang may mga sarili na tayong pinagakaabalahan pero sana pag may mga importatante tayong mga bagay na kailangang gawin pupunta ka. And not that you will hide from us from so many months.” Bumuntong hininga sya.

Kung alam mo lang Yui kung anong ginagawa ko ng mga panahon na iyon.

“And you didn’t make your hair long anymore. Teka may sakit ka ba?” he suddenly gaped at my face then my body.

“Parang mas lalo kang pumayat.” Pumalatak sya. “If I should have known that too much studying for you is bad for your health I would rather . ..”

“Continue Yui. Why did you stop? Dahil hindi nyo hiningi ang permiso ko tungkol sa pagsama nyo kay Jiro.” He grinned.

“If I told you, hindi ka pupunta. Diba nga nung burol ni Karin, ni anino mo wala kaming nakita? Jiro informed us that you saw each other after a week she was dead. Then after that, hindi ka na ulit namin nakita pati number mo binago mo. That so nice of you Aphrodite.”

Hindi ako sumagot sa sinabi nya. Wala akong balak magsalita ng kahit ano sa kanya. Tama ng iilan lang kaming nakakaalam na may sakit ako.

I was diagnosed again of leukemia. Kaya hindi ako nagpakita ng mahabang panahon sa kanila dahil nagpapagamot ako. Even Athena didn’t have any idea just only me, Bax, Apollo, and Dad. Hindi alam ni Dad na kasama ko mga kaibigan ko. Simula ng nagkaayos na kami, sinasabi ko sa kanya lahat ng bagay na ginagawa ko. Masaya akong maayos na ang relasyon namin.

“Aphrodite any problem?”

“Huh?” Napatingin ako bigla sa kanya.

“Nothing. Bakit nga pala hindi pa kayo nagkakabalikan ni Jiro?”

I rapidly stare at him. I can’t believe what he just said to me.

“What? Oh come on Aphrodite wag na tayong maglokohan dito. Alam namin na mahal nyo pa rin ang isa’t-isa. And I'm not against because I still want you to be happy. Kinausap na nya kami sa plano nya matagal na.”

Bumuntong hininga ako at umiling-iling sa kanya. Hindi kasi nila ako naiintidihan dahil wala silang alam sa nangyayari sakin. Sana nga ganun lang yun kadali diba?

“That’s not a good image Yui.”

“Who cares about your image? At saka I can’t remember that you even heed on that. Puros ka na lang kasi ayaw, why don’t you try it first?”

“Kelan pa sya nagsabi?” I suddenly snapped.

“First death anniversary ni Karin. Nagulat lang ako at hiningi pa nya ang permiso namin. Nung sinabi nya yun kay Karin wala naman itong sinabi. I just don’t know if she knows anything.”

Syempre wala dahil binura ni Baxter ang alaala nya dun. Pero hindi ko lang sure kung nagkwento na sya. I don’t mind dahil si Jiro lang ang iniisip ko sa ngayon.

“Aphrodite? What now?”

“I'm still not coming back to him ok? Ayoko na sinusundan nya ako or ini-stalk ok? Tell that to him.”

“Ang tigas rin ng ulo mo.” I raised my eyebrow at him at bumaba na ng rooftop dahil nilalamig na ako. Hinawakan ni Yui yung kamay ko para alalayan ako bumaba hanggang sa makaupo kami.

Masamang tingin ang binibigay sakin ni Jiro pero wala akong pakialam. Mabuti ngang magselos sya eh para naman maranasan nyang masaktan.

Masaya ako sa kwentuhan namin nila Athena, Yui, Baxter, at Tori. Ewan ko lang sa isang lalaki na mabuti naman at hindi ko na katabi. Si Athena ang katabi nito. Hindi rin ako nagtangkang tumingin sa kanya. Wala akong paki kahit gusto ko rin syang makausap. Basta kanya-kanya kami.

Mga bandang 2am na kami nagdecide umuwi dahil mga lango na kami. Si Yui, Tori, at Baxter ang magkakasabay dahil nagpadala si Yui ng driver. Kami naman ni Athena ang sabay na uuwi kaso.. .

“Bakit nasa likod natin yan?” I murmured.

“Ate ano ka ba iiwan natin yan? Eh hindi na sila kasya sa kotse at saka walang maghahatid sa kanya. And also hindi ka ba naawa sa kanya? Ex mo yan Ate kaya dapat ihatid natin yan.” Pinanlakihan pa ako ng mga mata.

“Fine.”

Tinulungan ni Treak na ipasok si Jiro sa kotse. Mukhang nalasing masyado dahil pikit na ang mga mata. Ako naman inaantok na pero alam kong lasing na din ako.

“Aphrodite tabi na lang kayo ni Jiro ah. Gusto kong katabi ko asawa ko eh.” Binuksan nito ang pinto sa harap at tinitigan ko ang dalawa ng masama.

“Gusto mong kaltukan kita dyan Treak?! At ikaw Athena? May plano ka ba??”

“Plano?! Praning ka Ate. Itulog mo na lang yan at nang mahimasmasan ka. Bilis na, uwi na tayo. Treak come on.”

Napailing na ako at pumasok sa likod. Nakapikit si Jiro at base sa paghinga nya, I'm sure bulagta na naman ito. Pumikit ako at hinayaang marelax ang katawan ko. Magagalit na naman si Dad at si Apollo nito. Then so be it.

Hindi ko alam kung nasan na ko dahil pagmulat ko ng mga mata ko, may naririnig akong mahinang paghinga sa leeg ko. Nagmulat ako nang makita ko si Jiro sa tabi ko. Konting galaw ko at talagang lalapit na yung mga labi nya sakin.

Sh1t. Paano kami napunta sa ganitong kalagayan.

I must be dreaming only. Ang mga ganitong pagkakataon ay palagi lang sa panaginip. Palagi akong nagigising na frustrated. Sobrang namiss ko lang siguro sya.

Napangiti na lang ako ng mapagmasdan kong maigi yung mukha nya ng sobrang lapit. Nakakamiss ang pakiramdam na masaya ka at kuntento. Hinaplos ko yung pisngi nya na medyo namumula pa.

At hindi ko na pinigilan ang sarili kong ilapit ang mga labi nya sakin habang nakapikit ang mga mata ko. Pakiramdam ko nakukuryente ako habang nakalapit ang mga labi namin. He still affects me.

I suddenly opened my eyes when I felt his lips responding! And I'm not mistaken, he was really kissing me back! Hinawakan nya pa yung pisngi ko para mas lalong palalimin ang halik namin.

I felt a hot liquid on my cheeks. Pinunasan ko kagad pero maagap na ginawa na kagad ni Jiro iyon. He smiled at me.

“I'm not gonna leave you again sweetie.” He whispired. And I felt again his lips on mine.

Then I closed my eyes again to sleep then wait for my eyes to open again. Just to wake me up from this addictive dream.

maya na yung iba. tinatamad pa akong i-post.

[devil_jazmin]

ano yung posting mo sis? wala namang comment KAREEMXHIEN..

[kareemxhien]

Na click ko bigla yung post...HEHEHEHE...sorri.....

[devil_jazmin]

Na click ko bigla yung post...HEHEHEHE...sorri.....

HAHAHA. ok lang. sa Thur or Fri ko ipopost yung next chapter..

[wenganewor]

Yey 2m or d other day yez ill w8 4 it now lng nakabalik d2. .

[devil_jazmin]

CHAPTER 44


“I have a reservation here from err.. . Paramore.” Gusto kong mapangiwi sa sinabi ko pero pinigilan ko lang. Ngumiti yung waiter sakin.

“Maam here’s the way.”

Sumunod ako sa waiter habang palinga-linga ako sa paligid. Maganda yung buong paligid. It’s kinda the type of Ancient Greek Architecture. There were a lot of temples so I know. And I would recognized that the way were heading is an Ionic Order from the decoration with stylized ornament plus overcomed by a horizontal band that scrolls beneath to either side, forming spirals.

And you could notice the people here, they were all wearing white. And their dresses were they like some Ancient Greeks. Aish. Ang weird ng restaurant na ito. Parang nasa panahon ako ng Ancient Greece. At talagang ang weird din nang nagpapunta sakin dito ah. Talagang itinaon pa nya na ganito yung theme.

Yung mga waiter/waitress na andito sa loob ay puros nakawhite clothes. Yung parang mga gods and goddesses. They were all wearing peplos and chiton. May naisip tuloy akong business na pwede naming gawin ni Athena habang wala pa syang work.

Dinala ako ng waiter sa isang room na may magandang-magandang ambiance. Habang papasok kami sa isang kwarto na may music background pa na instrumental, ang kanta ay A Thousand Years by Christina Perri.

Nahihiwagaan ako kung sino ang gagawa ng ganitong pakulo. Last two nights, may dumating saking package. Nakalagay dun ang place, date, and time at pati na rin itong suot kong damit na pang-goddess which they called peplos. It is a typical clothing for women on Greece. Actually pati nga sapatos at accessories meron pang kasama.

Naghanap ako ng clue kung sino ang nagsulat pero isang card lang ang meron, “I’m waiting.”

Gusto ko na ngang mabwisit kaso nakatanggap ulit ako ng isang package, ang nakalagay ay dalawang cd ng favorite kong rock band na 30 Seconds to Mars at Paramore. Kaya curious na akong malaman kung sino itong nang-iinvite sakin.

Binigyan ako ng juice ng waiter at walang sabing iniwan ako. I checked my phone and I got a text message from Athena. Asking where I am. I replied her then my thoughts begin to switch again.

Nanganak na sya matagal na. So ngayon may pamangkin na ako and his name is Kalix. He’s really adorable like his mother. Nakatira na sila just a few walk from Dad’s house. I'm happy for her that she’s having her family now even though medyo napaaga, panatag ako kasi mahal na mahal sya ni Treak.

She was just informing me about sa binyag ng pamangkin ko. Si Dad super excited laging umuwi para makita ang apo nya. Everyday din may dala itong mga laruan, as if malalaro nya yun diba eh puros pagkain ang alam ng batang yun.

I checked now my watch. Which I shouldn’t be wearing on this type of occasion. Nakalimutan kong gumamit ng iba. This is my favorite kasi bigay ito sakin ni Jiro.

Oh my! That guy. Palagi na lang nya akong hindi tinatantanan ng kung anu-ano para magpapansin. He’s really damn annoying. Mabuti na lang at hindi na kami nagkikita. Mukhang nakaramdam sya ng hiya na ayoko na sa kanya.

Ever!
 
“Hi sweetie.”

Pakiramdam ko biglang tumigil yung pagtibok ng puso ko at bumilis ng sobra ng marealize ko kung sino yung nagsalita. Hindi ako nagtangkang lumingon kasi natatakot ako. Hindi maaring sya ang gumawa nito. Kakasabi ko lang sa isip ko na hindi na pwede!
 
“I'm so happy that you’re here.”

Lumingon na ako at talagang hindi ako nagkakamali sa narinig kong pagtawag sakin. Sya lang naman ang tumatawag sakin ng ganung endearment. Sa nakikita ko, he’s a product of a great man. He’s still handsome at saka kulot pa rin ang buhok nya pero medyo mahaba na sya. Nakapusod na to ngayon. Mas nagmature sya, siguro dahil puros mga matatanda ang kasama nya.

Oh great!

Parang hindi kami nagkita.. . when was that? After the incident on the cemetery, I stopped myself to visit Karin’s graveyard. That was a long time ago. I don’t wanna see him dahil baka kung anu-ano na naman ang sasabihin nya sakin eh.
 
Hindi pa din ako nakaligtas sa mga balita. Nagtext sakin yung dalawa ko pang bestfriends para ipaalam na nakapasa sa board exam si Jiro. Naghanda sila nun pero hindi ako nagpunta, gumawa na lang ako ng excuse na alam kong hindi si Yui naniwala. Wala na rin si Karin nang mangyari yun, but I know na expected nya na yun. Jiro is a bright guy pero masyado syang humble para ipaalam yun sa iba.

Ngayong palapit na sya sakin, lalo kong nararamdaman ang pagbundol ng galit sa ginagawa nya. I know what he’s doing.

“Jiro what the hell is the meaning of this?”

Hindi ko alam na sya ang may pakana nito. Kung alam ko lang sana, hindi na ako pumunta. Matagal na akong nagtatago sa kanila ngunit dahil nakiusap sakin si Athena, pinagbigyan ko na na makipagkita sa isang makulit na stalker. Sya kaya ang may pasimuno nito?! Imposible! Dahil hindi naman nya kilala si Jiro! Aish! Naguguluhan ako sa kanila.
 
“I'm making up with you. I want you to come back to me.” He said firmly.

I clenched my fist scarcely. Hindi ko mapigilan ang pagbundol ng kakaibang excitement habang inaantay ang mga sasabihin nya. Why the heck am I thinking and feeling this? This should stop!
 
“I don’t want you anymore.”

Gusto kong palakpakan ang sarili ko dahil sa mga pinagsasabi ko. Magaling na pala akong um-acting ngayon. Hindi man lang ako kinabahan o nautal sa pagsasalita ko. Great Aphrodite! Just great!

“Is that what you really wanted sweetie?” he uttered softly.

“Will you quit calling me sweetie?! We don’t have any.. . damn it. Wala tayong relasyon pwede ba Jiro?”

He got that mischievious smile on his face. Nagtataka lang ako bakit mukhang masaya pa sya sa nangyayari. Ano bang ginagawa ko dito sa lalaking ito?

“Don’t you want to start over again?” he gazed at me then smile. Aish.

“Are you kidding me?! Because this is not a good joke.”

“I stopped joking when I let go of you.”

Nang-aakusa akong tumingin sa kanya. Ilang beses na ba nya akong niloloko sa mga salita nya pero yun pala behind those words it’s really true. Masisi ba nya akong hindi kaagad magtiwala?

“I want you back Aphrodite. I really do. Hindi ko rin naman hinangad na mamatay si Karin pero siguro ito na yung chance nating dalawa. Maybe God give us a chance because He knows very well that we still love each other. Wag mo namang pahirapan ang mga sarili natin. Hindi ko na rin kaya na kung sinu-sinong lalaki ang nilalapitan mo. Pati pa yung si Yui! Alam mo bang lagi akong nagseselos pag kasama mo sya, kayakap ka nya, pag lagi ka nyang hinahawakan. I can't even do anything! But now.. . we have this chance. Please sweetie.”

Nakatingin lang ako sa kanya. Hindi ako makapagsalita ng kahit ano. Gusto kong umiyak. Gusto ko syang lapitan, yakapin, at halikan pero mukhang napako na yung mga paa ko. I can't even bare to say anything. Ramdam ko yung sakit na pumipiga sa dibdib ko sa hindi ko malamang dahilan.

“N-no.”

Saka ako nagmamadaling tumakbo palabas ng lugar na iyon. Nakita ko yung mga action figures ni Dad na nakatingin sakin. Nagmamadali nilang binuksan yung pinto at nang makapasok na ako, hindi ko na napigilang maluha. Hindi ko alam bakit pero yun na lang tangi kong naramdaman.

Nagtatakang tingin pa ang binigay sakin ng mga nasa kotse na mga action figures. Nagsalita lang ako na gusto ko nang umuwi kaya pinaandar na nila kagad yung sasakyan.

Dumiretso ako sa kwarto ko ng hindi ko namamalayan na lumuluha pa rin pala ako. It’s really weird kung bakit hindi pa rin tumitigil yung tambol ng dibdib ko. Hanggang ngayon malakas pa rin ang tibok nito at walang pinagkaiba nung kaharap ko si Jiro.

Kinuha ko yung phone ko at tinignan yung mga memories namin ni Jiro. Could I really give up now? Now that he wants me back??

Pero may dahilan ako kaya ayoko. I'm really scared.

Sana andito na ulit si Kuya Ap to support me. I need someone.

I dialed his phone then after three rings, he answered.

“What baby?”

“I need your help.. Err.. I think it would be better if would just advise me.” He heavea a sigh then speak.

“I'm listening baby.”




Athena’s POV

“Mommy I'm hungry, we eat now?”nagpout pa sya ng bibig.

Napailing na lang ako kay Kalix, hindi ko malaman ang gagawin ko sa appetite nya eh. Parang sangkatutak na alaga sa tyan nya ang meron. At ang daldal pa nya.

Kinuha ko yung phone ko para tawagan yugn asawa ko dahil baka magtaka sya kung nasaan na kami. Ang sabi ko kasi, susunduin namin sya ng anak nya sa trabaho para magbonding kami kaso mukhang maiiba ang plano.

“Athena nasan na kayo?” tanong sakin ni Treak.

“We’re heading on.. err. . wait Treak. I’ll call again.” Binaba ko kagad yung phone at sinundan yung kaninang bata na nasa tabi ko lang.

“Mommy I wanna eat. Come on now!”

I wanna roll my eyes on him. Basta pagkain parang nag-iiba ang utak nya. Hinabol ko sya papasok sa restaurant. Excited pa syang nakatingin sakin at nakikiusap ang mga mata na bigyan sya ng pagkain. Umorder ako ng friend chicken at dalawang juice para samin. Then I texted my husband kung nasan kami, nagreply sya ng happy smiley at susunod na lang daw sya.

Naalala ko bigla si Ate Aphrodite na nagtext nga pala sakin last month about sa graduation nya. Need ko ring sabihin kay Dad para makapagcelebrate din kami at mabigyan sya ng gift. Patapos na pala sya this sem pero baka ang marching pa nya ay sa March. Hindi ko pa natanong sa kanya since naging abala ako nitong mga nakalipas na araw.

 Mga ilang minuto na din kaming nakaupo ng maramdaman kong may nakatingin sakin kaya nagpalinga-linga ako sa paligid. May lalaking nakasalamin na matamang nakatingin sakin tapos nakakunot din ang noo nya. Habang palapit sya, iniisip ko naman kung saan ko sya nakita. He really looked familiar. Pero hindi ko na lang pinansin dahil baka naman kilala nya talaga ako or si Aphrodite.

Kinalabit ako ng anak ko kaya inalis ko ang pagkakatingin ko sa lalaki.

“Mommy could you still order me dessert like tiramisu if they have?”

“Kalix that’s enough.” I said.

“But Mommy I'm still hungry. Please?” naawa naman ako sa kanya kaya nagtawag ako ng waiter at nag-order ng gusto nya.

“Mommy you know him?” sabi ni Kalix habang may nakasubo sa bibig nya.

Nakita ko ng malapitan yung lalaki. May salamin sya at nakatali yung buhok nya sa likod. Medyo malaki rin ang katawan nya. And he’s wearing a white coat of a doctor.

“Yes? What can I do for you?”

“Aphrodite don’t play games with me. I just want to talk you.”

Uh-oh. Maybe one of her exes.

“I'm not Aphrodite.” I frankly said.

“Yes you are.” Madiin nyang sabi.

Hindi naman ako nagagalit na napagkamalan nya ako. This is not the first time na may nagkamali samin kung sino nga ba si Athena o si Aphrodite. Sanay na kami. Yun nga lang pag may nag-aakalang ako si Ate eh pinapangatawanan ko. Kagaya na lang sana ngayon kaso kasama ko kasi yung anak ko and I don’t want him to see me lying on other people.

“Ok so if I'm Aphrodite, how did you say so?” nagcross arms pa ako na parang naaaliw ako sa magiging conversation namin.

“I'm not kidding Aphrodite. Is it true that you are married and this is your son? Come on! You already put this kind of excuse before.” he stared for a moment at Kalix and I swear I saw that kind of expression, does he hurt?

“Why didn’t you tell me? Nagkita lang tayo last week. Alam ko namang pinagtataguan mo ako eh. I know I been jerk but I really love you sweetie. Please come back?” hinawakan na nya yung mga braso ko.

My son gazed at him.

“Hey Sir, don’t ask my Mommy to come back to you because we are her family. How could you say that? My Mommy’s name is Athena, not Aphrodite because that is my auntie.” Kumain ulit sya kaya napangisi na lang ako.

Bakit ba ngayon ko lang napansin na may pagkasnob itong anak ko sa ibang tao? He’s nice on her Lolo, and to Ate but on others he’s masungit..

Hindi ko malaman kung dapat ba akong tumawa ng malakas sa nakikita kong hitsura nya. Though hindi ko nga alam kung san ko sya nakita, he really looked familiar to me.

“You are not kidding?” sabi nya sakin.

“Nope. And who are you by the way?”

“I'm Jiro.”

“Jiro?!” napatanga ako sa sinabi nya. He cocked his eyebrows to me.

How could I forget that name? Hindi ko makakalimutan yun dahil sya ang huling ex-boyfriend ni Ate. Hindi ko lang sure kung nagkaroon sya ng ibang karelasyon sa Canada. Pero alam ko ito yung.. . crap. Now I remember.. . sya yung guy na umalo sakin dahil umiiyak ako nung nahospital si Ate and also the guy that thought me I was Aphrodite sa may department store.

May mga naikwento sya sakin pero sinabi nya lang na sila na and the next thing I heard from her ay wala na sila. Ang nagpapatunay lang sakin na mahal pa sya ng kapatid ko ay yung pinakita nyang surprise sakin sa kwarto nya. May mga nakadikit doong mga glow in the dark na stars, planets, etc. kaya nga puno yung kwarto nun ng ganun. Naiinggit nga ko sa kwarto nya kasi ang ganda at galing pa sa mahal nya.

“So ikaw pala yung ex-boyfriend ng kapatid ko.” I said surely.

“Fraternal twins ba kayo?” I nodded habang nakangiti.

“She didn’t tell me about that.” He murmured.

“Hindi talaga yun nagsasabi, not because boyfriend ka nya ay sasabihin na nya lahat. Pero depende pa rin yun sa nararamdaman nya. But maybe you’re not enough for her to introduce you to us.”

Magrereact pa sana sya kaso nakita ko na yung asawa kong palapit. Nakatingin sa lalaking nasa harap namin ni Kalix. He was having a knotted on his forehead.

“Athena sino yang kausap mo?” I kissed his cheeks at humarap kay Jiro.

“Sya si Jiro, ex-boyfriend ni Ate. Jiro this is Treak my husband. And that cute kid is my son, Kalix.” Nakangiti kong sabi sa kanya.

I think naniniwala na syang I'm not Aphrodite.

“Don’t tell me napagkamalan mo syang si Aphrodite? Kelan mo ba sya huling nakita? We just saw her last week, bagong gupit lang ulit sya ng buhok, actually nagpa-dye pa yun ng buhok.”

Ngumiti ako sa kanya ng matamis. Assuring that I'm really not Aphrodite but rather Athena. Imposible rin kasing magpastyle ng buhok si  Ate ng katulad sakin. Mahaba ang buhok ko at kulot pa sa dulo.
   
“Matagal na nya akong pinagtataguan. I really don’t know where I could find her. He also changed her cellphone. Kahit yung mga kaibigan nya, wala ring alam.”

Nakakaawa syang tignan. Walang sinasabi sakin si Aphrodite about sa mga nangyayari sa mga karelasyon nya. Malalaman ko na lang na meron na syang boyfriend at break na sila.

“Last week ko pa din sya huling nakita. Wait.”

I got my phone then dialed my father’s number. I asked him kung nasan si Aphrodite pero nagulat ako nang malaman na wala daw sya duon. Pupunta daw ito sa bahay ng classmate at ayaw daw magpasama ng bodyguard at baka matakot yung mga klasmeyt nito. Napailing na lang ako sa narinig, sinabi ko na lang na hanapin na sya.

Napansin ko din nitong mga nakalipas na buwan na lagi silang magkasama o di kaya ay out of the country ang byahe. Masaya ako at ayos na silang dalawa. Hindi na ako mag-aalala sa kanila.

“So?” He's waiting for me to say something.

“Wala rin sya sa Laguna eh. She was doing some projects on her classmate’s house. Wait let me try to contact her first.”

Mga ilang dial na din ang ginawa ko pero wala pa ring Aphrodite na sumasagot sa phone. Asan na naman ba sya?

Tumingin ako kay Jiro na nakikita kong medyo nalulungkot na.

“Di ko makontak yung phone nya.”

“Oh sige salamat na lang. Dinadalaw ko na rin sya sa condo nya pero mukhang hindi ata sya dun umuuwi.”

“Ganun ba? Sige don’t worry gagawan natin yan ng paraan. What is your number? Magkikita rin kayo one of these days ok? I will make a way.” tumango sya at t-ina-ype nya yung number nya sa cp ko.

He gazed at me again and to my son. I don’t know what will I feel on his stare. It’s kinda heart-warming. Parang natutuwa syang nakikita nya ako at ang anak ko. Nagpasalamat na lang sya bago sya umalis sa harap namin.

Umupo naman kami ng asawa ko sa upuan namin at huminga ako ng malalim. Still thinking about kay Jiro. Pakiramdam ko dapat akong gumawa ng plano sa kanila na sure akong may mangyayari.

“How would you do that Athena?” Treak suddenly disturb me from my thoughts. I gaped at him then blink twice. Naka-isip na kaagaad ako ng idea.

Ngumisi ako sa kanya at sinabi kong, “You’ll know soon. Pero kung hindi man mangyari ang Plan A, there would always be another Plan B.” napangisi ako sa mga naiisip ko.

“Mommy and Daddy can I also have again a glass of orange juice?” umiling na lang kaming dalawa nang maalala naming kasama pala namin ang anak namin.