CHAPTER 3
_________________________________________________________________
X-Xyrus..?*FLASHBACK*"Bakit di mo sinabi sakin?!
"Umiiyak na talaga ako nun "Alam mo namang ayaw na ayaw ko sa gang eh!
Bakit ka sumali dun?!"Sumisigaw na talaga ako nun habang umiiyak..
Ano ba kasi mararamdaman niyo kung yung taong mahal niyo,
sumali sa gang at alam niyang gang hater ka? Diba masakit? 
Walk out na sana ako pero hinila niya ako at niyakap ng mahigpit.
Pinilit kong makawala pero bumigay na rin ako at pinatong ang
aking muhka sa dibdib niya, habang tuloy tuloy parin ang pagagos
ng mga luha ko.."Ba..Bakit??
Bakit, Xyrus?!"Hinimas himas niya yung likod ko.."Please, wag ka na umiyak. Ayokong nakikita kang
nasasaktan and I swear, this was the last thing I wanted to happen.
Di ko naman talaga ginusto sumali sa gang eh. Ano kasi...Basta. I'm
really sorry, sana ma-intindihan mo na mahirap ang sitwasyon ko
ngayon pero I promise, I'll make it up to you"Bumitaw na siya sa pagkakayakap sakin, at hinalikan
naman yung noo ko..Tapos bumulong siya, "Goodbye..."
Umalis na siya nun.
Xiete! Sayang..
Sasabihin ko sanang mahal ko siya. 
Di niya alam. Di niya alam na mahal ko siya dahil bestfriend ang
tingin niya sakin. Hindi na importante sakin kung di niya
masusuklian yung pagmamahal na yun pero gusto kong malaman
niya. Kaso lang hindi eh..
It was too late. When I was about to say 'I love you', he said
'goodbye'.*END OF FLASHBACK*Hmm...Matagal na yun, dalawang taon na ang
nakalipas. Sya yung unang minahal ko na sinaktan ako at sa ganung
paraan pa. Sinubukan kong mag move on, pero bakas parin ang
sakit pag naaalala ko yung ginawa niya. Ang di lang ako sigurado
kung nakapag move-on na ako eh sa nararamdaman ko para sa
kanya. Mahal ko pa ba sya?
Hindi! Hindi! Galit ako sa kanya!!!
Ang pagkakaalam ko pa nga, gang leader na sya ngayon... 
Di ko pa talaga inaakala na makikita ko sya ulit. Halu-halo na yung
nararamdaman ko..Nag-step back ako ng konti..
crunch..
Oops. May naapakan akong kahoy at muhkang nakita
ako ni Jared kaya tumakbo ako ng mabilis pabalik ng school..
********************************************"Oh anak, natagalan ka ata?""Un...Hehe, oo nga poh eh""Asan si Jared?"Bigla kong naalala yung pagligtas niya sakin kanina..
"Umm...May pinuntahan lang po ata, pero babalik rin raw
sya"TOOT.TOOT.
1 message receivedFrom: Camille
:911:Tumayo ako agad.
"Ma, kailangan ko na po umalis"Tumango nalang sila sakin tapos pumunta agad ako ng CR at
nagpalit pero sinigurado kong walang makakakita..buti nalang di
formal yung suot ko ngayon kundi ang hirap magpalit.
Si Camille, parang kapatid ko na yun. Partner in Crime kumbaga.
Gang hater rin sya, at lagi kong syang kasama pag kinakalaban
namin yung mga gang. May mga code pa nga kami eh. Yung text
niya kanina, 911 means may laban kami at talagang kailangan kong
pumunta.
Sa bawat laban namin, may suot akong maskara para walang
makakaalam sa totoong muhka ni Siberia

Meron rin akong
trademark na suot, ayoko kasing gamitin yung word na 'costume'.
Para naman akong mascot nun..
___________________________________________________
Pagkadating ko sa meeting place na muhkang ware
house, nakita ko agad si Camille.CAMILLE SALVADOR:
http://i986.photobucket.com/albums/ae348/rockyroad_02/HaJuHee.j
pg"Oh, bakit di mo suot?"Nilabas ko yung necklace na nakatago sa loob ng
shirt ko at ngumiti..Yun yung necklace na binigay nila Kuya Cyro at Ate
Cybele bago sila namatay. Yung pendant, mahirap i-explain. Para
syang mga pinagpatong patong na crescent tapos muhka ng tiger
yung naka emphasize sa gitna..
Di silver yung tali, black na lace na maikli.
Maya, maya dumating na yung gang na nanghahamon samin.
Kaming dalawa lang ni Camille yung nandito.
"Tol, andito pala si Siberia eh. Sigurado kang tuloy parin ang
laban?"
"Sus, pake ko kung andito si Siberia. Kaya natin yan"Huh, kala niya basta basta lang ako?Teka...Kilala ko
yung boses na yun ah! Pag tingin ko ulet, naka maskara rin pala
sila.Tsk! Kaninong boses yun?!!"Teka nga lang, bakit niyo ba talaga kami
hinahamon?""Wala lang. Wala kaming magawa eh. Gusto rin kasi
namin makita kung pano masaktan ang babae" 
Hindi na nakapagpigil si Camille, mabilis niyang nasipa sa ulo yung
nagsalita kanina..
"Aba aba, matapang na chic!"Susuntukin sana nung isang matangkad si Camille
pero sinalo ko yung kamao niya, tapos pinilipit yung kamay niya at
binalibag yung buong katawan niya.
TUGSH.
Tuloy tuloy lang yung mga tira at iwas namin ni Camille.
Inaamin ko magaling rin sila kahit muhkang pangpalipas oras lang
nila toh."Ano ba yan! Wala ata silang binatbat satin eh!
Sigurado kayong lalake kayo?Go Camille!Muhkang nainis yung dalawa sa kanila kaya sinubukan
nilang suntukin kami pero naka-ilag kami ni Camille ng mabilis.
"Oo nga! Mga bading!"
Bigla namang naglabas ng baril yung isa sa kanila sa sobrang pikon
at nagpaputokBANG!
Mabilis naman kaming nakatago ni Camille dun sa likod ng mga
parang tanke. Shushi, mga barag! Walang kwentang kalaban!
"Ano ba?! Matatanda na ba kayo para ma-high
blood?!"
Sabi ko sa likod nung tanke"Putek kayo!!!"Narinig ko naman yung parang pamilyar na boses na
leader nila ata..
"G**o! Bakit ka naglabas ng baril?!!"
"Eh boss, kanina pa tayo tinatawag na bading eh!"
"Timang, e di lalo tayong magmuhkang bading dahil sa ginawa
mong pagpatol sa babae!""Hahahaha!"
Di na talaga namin napigilan tumawa ni Camille..
Narinig naman namin na parang nagwala yung isa sa
kanila kaya lalong na-uwi sa putukan at takbuhan. Nakarating pa
nga kami ni Camille sa rooftop eh."Cy, pwede tayo tumalon! May parang banner dun
sa dulo ng building, bilis!"Kasabay ng pagsasalita ni Camille, ay ang pagtakbo
nung gang papalapit samin. Tumakbo naman kami papuntang dulo nung building
pero may nakakuha ng attensyon ko. May kuminang galing sa mga
kamay nung leader nila ata yun...
Parang naging slow motion yung nangyayari...
....Singsing...
Parang singsing...
Naalala ko tuloy yung singsing ni Jared. Oh no...Di kaya .."Cy!! Bilis! Talon!!!"Napatingin ako dun sa baba ng building, nakatalon
na pala si Camille at lalong papalapit sakin yung gang.
Mabilis naman akong tumalon nung building pero ang bago pa ako
nakatalon dahil ang lapit na talaga nila sakin, may nahablot yung
leader nila. Di ko lang alam kung ano pero yun yung parang ginawa
niyang gesture. Nag-landing ako dun sa banner at tumalon para mag
-landung ulit sa sahig ng kalsada. "Cat woman style" kumbaga.
"Ayos...Ano bang nangyari sayo at parang
natameme ka dun sa taas??""Ha..? Wala yun! Lika na, wala naman palang
kwentang kalaban yung mga yun eh, uwi nalang tayo."Naalala ko naman yung nangyari kanina, yung parang may hinablot
sakin yung leader nila na may pamilyar na boses. Haay..
Kinapa ko naman yung necklace ko, lagi ko kasing ginagawa yun
pagkatapos ng bawat laban namin at ligtas ako.
Teka...
O_o
Nawawala yung kwintas?!!!

________________________________________________________________
Dalawang araw na ang nakalipas mula nung laban na
yun pero binabagabag parin ako ng kwintas na toh. Ano bang
meron dito?
Wala. Muhka lang ng tigre… Siguro kay Siberia toh.Meron pang sulat sa likod pero ang liit. Plano ko pa
ngang tingnan yung sulat sa microscope ng science lab naming sa
school, kasi malakas ang pakiramdam ko na makakatulong toh sa
muling pagkikita naming ni Siberia. Habang pinagmamasdan ko
yung kwintas, may isa pa akong naalala.
Nakita ko ulit sya…
Ang tanging babae na minahal ko at nasaktan ko.
Si Camille…
Pero pinipilit ko ng kalimutan sya. Yun naman gusto niya eh,
magkalimutan kami. Alam kong magiging masaya siya dun at yun
yung desisyon niya kaya nirerespeto ko yun.J A N I N E
:’(
Nasan yung kwintaaaaas…?! Ilang araw na ang
nakalipas pero di ko parin mahanap! Tsk…Delikado, delikado pag
isa sa mga member nung huling gang na nakalaban naming ang
nakakuha. Lalo na kung leader pa nila! May sentimental value yun!
Waa…Napatingin naman ako sa relo ko at talagang lumaki
yung mata ko..
8 na?!
Aish…Late na ako!!! Nagmadali kong niligpit yung pinagkainan ko
ng breakfast, nag-goodbye kiss kina mommy at daddy tapos
tumakbo ng tumakbo dun sa gilid ng kalsada papuntang school.
Pero dahil muhkang minamalas ako ngayon, may mga humarang
sakin sa daan..
”Tsk tsk tsk. Miss, ano ang ginagawa ng isang magandang
katulad mong mag-isa sa kalsada?”
“Oo nga. Madaming basagulero diyan…tulad namin! Bwahaha!”
Kala siguro ng mga toh di ako marunong ng martial
arts? Hah!Susuntukin ko na sana siya pero may gumawa na para sakin…
PAK!!!”Aba…Hoy! Sino ka ba para makialam dito?!”
”Ano…Ampon kong kapatid lang naman yang
babaeng hinaharangan niyo”Ampon kong kapatid??
Grabe! Ang gandang
pagpapakilala ah!Nagtawanan naman yung mga lalake at nagsi-alisan na tumatawa
parin. Ako naman, dahil inis na inis na…iniwan si Jared dun, pero
humabol sya sakin.
”Hoy…Tinulungan ka na nga magwa-walk out pa.
Wala man lang ‘thank you’”Grr…
”Ah yun ba gusto mo? Sige, thank you AMPON KONG KAPATID
ah! Sobra! Sige ah, late na kasi tayo sa klase eh! Maraming salamat
ulit AMPON KONG KAPATID””Late…? 7 palang ah”Napahinto ako bigla…
WHAT?!!!
Ngayon ko lang naalala na sira pala yung relo ko. Tsk naman!!!
Malapit na mag 8 at halos lahat kami nandito na sa
classroom. Naka-upo na ako sa upuan ko na nasa likod lang ng
upuan ni Jared; natutulog lang sya habang ako naman
pinagmamasdan lang yung paligid. Wala pang namamansin sakin
pero ok lang yun, in-expect ko na yun since bago lang ako dito.
Habang nagmamasid-masid ako, may nakakuha ng atensyon ko..
Yung bag ni Jared, may kumikinang (lagi ko nalang napapansin
mga kumikinang), may nakasabit. Yung kinang nya, parang tuloy
tuloy, parang yung beads ng silver necklace.
Necklace…
Necklace??Bago ko pa tuluyang matingnan yung “nakasabit sa bag” ni Jared,
may isa pang nakakuha ng attensyon ko.
May pumasok..
Si Xyrus..
Ay teka…si Xyrus?! Kaklase ko?! Shaaaaaaaaaashashashasha…

Kasabay naman ng pagpasok ni Xyrus, yung pagpasok ng teacher
namin kaya nagsimula na ang klase.
_______________________________________________________________________
_____
. . .
Di talaga ako maka-concentrate sa lesson!!! Eh pano kasi…katabi ko
pa talaga si Xyrus!”Mr. Vargas! What is your opinion in love and
promises?”Teka…pano naging love and promises yung topic?
Ay oo nga pala, GMRC subject namin ngayon. Ayan kasi! Di
nakikinig! ”In my opinion, no one can really promise they won’t
hurt you. The real promise was that all the pain and hardships will
be worth it…”Ouch…
Sadya bang nagpaparinig sya? 
_________________________________________________________________
Nung break na namin, pinatong ko yung ulo ko sa
armchair, at pinakinggan nalang yung mga hakbang ng paa na
lumalabas ng classroom para pumunta ng canteen.
Bakit ko pa kasi naging kaklase sya?
Napansin kong tumahimik na yung paligid, pero nararamdaman ko
parin na may tao. Naramdaman ko rin na may humawak sa kamay
ko kaya inangat ko yung ulo ko.."Janine..."Sinubukan kong tanggalin kamay ko pero hinigpitan
niya yung pagkahawak.
"Xyrus---""Please, pakinggan mo muna ako"Tumigil ako sa kakatanggal ng kamay ko at tiningnan
sya
"Pakinggan?..Bakit? What difference does it make?!""Alam kong umalis ako nun, pero wala lang akong
pagkakataon magpaliwanag""Explain what?!""The only reason I joined a gang was because they
blackmailed me! Sinabi nila sakin na papatayin ka nila kapag di ako
sumali! At ayoko namang mangyari yun kaya I had no choice"
. . .
Kung alam mo lang Xyrus. Kung alam mo lang na ako si Siberia,
malayong mapatay nila ako, and what you told me just now was the
wrong decision. The worse thing you could've done.
"Ah okay. Ayan, nakinig na ako. Tapos ka na?"
Tumayo na ako sa upuan ko at ready na ready na umalis ng
classroom, pero pinigilan niya ako. "Janine, mahal kita.. Yun yung di ko nasabi sayo dati.
Hanggang ngayon, mahal parin kita. Naging gang leader ako for 2
years para matapos yung deal namin ng isa sa mga kasama ko sa
gang na nagblack-mail sakin dati."Lumapit sya sakin..."...Gusto ko lang malaman kung mahal mo rin
ako""...Dati. Sasabihin ko sana yun, pero umalis ka na.
Akala ko, yung 'goodbye' mo means I have to move one, and I did
kaya wala ng mapupuntahan tong usapan na toh" Umalis na ako nun ng classroom, pinunasan ko yung
luha ko habang tumatakbo palayo. Binuksan ko yung unang
pintuan na nakita ko sa hallway dahil muhkang hinahabol ako ni
Xyrus. Di ko naman inaasahang mapadapad sa Science Lab.
Tuluyan ng bumuhos yung mga luha ko.
"Janine...?"
Tumingin naman ako dun sa taong nagsabi ng
pangalan ko. Si Jared pala, di ko tuloy napansin na may tao.
"A-anong ginagawa mo dito??"
"W-wala *punas ng luha* Na-istorbo ba kita?"
Napakamot sya ng ulo, habang yung isang kamay niya nakatago sa
likod niya.
"Ah-eh...Di naman. May tiningnan lang ako sa
microscope
*pabulong* kaso lang dumating ka kaya di ko tuloy nakita yung
nakasulat"
"Ha?
"
"Ah wala...Bakit ka nga pala umiiyak?"
Sasabihin ko ba?...
Wag na muna siguro.
Lumapit sya sakin tapos inabot yung panyo nya.
Kinuha ko naman pero bago ko pa mapunasan yung luha ko, sya na
yung gumawa gamit thumbs nya.
"Tama na nga pag-iyak mo. Lalo kang
nagmumuhkang ampon na kapatid ko"
Pabiro ko syang hinampas
"Wag ka nga!"
Thanks Jared...Kahit papaano you cheered me up

_______________________________________________________________________
___________________________________________
END OF CHAPTER 3