The 12th Proposal [14 - TERRIFIED]

[Silent reader?]

Silent reader?

Oo. Hehe.

Hindi noh!

[raice03]

eto na yung chapter 5..
kahit na medyo frustrated pa rin ako..
sana magustuhan niyo pa rin to..

Chapter 5 - Getting to Know Each Other

Nung una, hindi kami nag-uusap ni Nathan. Siyempre, nagkakahiyaan pa. Ang lakas din kasi ng tama ng tiyahin nito e. Parang ayaw talaga akong paalisin sa pamilya nila. Dahil sa wala na siyang anak na lalaki, sa pinsan na lang ako sineset-up. Hay. Kaloka talaga ‘tong pamilya nila Michael o.

After 10 minutes of pure silence, sa wakas, nagsalita na ako. Oo. Ako pa ang nag-initiate ng conversation naming dalawa. Naputulan ba siya ng dila o masyado lang na-mesmerize sa beauty ko? So, as I was saying, ako nga yung unang nagsalita. Kung ano yung sinabi ko, ito lang naman.

“Uhm. Excuse me lang ah. Ayaw ko namang magmukhang rude or something pero may sasabihin ka ba? Buo pa ba yung dila mo? Kasi kung wala kang sasabihin at kung naputol na yung dila mo, aalis na ako. You’re just wasting my time here.” Sinabi ko yun sabay irap. Masungit na kung masungit pero the nerve naman! Siya na daw ang bahala sa akin e wala namang nangyayaring matino dito. Kinakain na ako ng dead air.

I waited for his answer. At ang sagot niya ay WALA. Hindi pa rin siya nagsasalita. Tumingin lang siya sa akin tapos wala na. I guess that’s my cue to leave. Nung tumayo na ako at lumakad paalis sa table namin, bigla niya akong hinawakan sa wrist ko. Obviously, pinipigilan akong umalis.

“What do you want?”

“Ok. I’m sorry. Hindi ko kasi alam ang gagawin ko e. Alam ko naman na alam mong sineset-up tayo ni Tita dito. Ayaw ko lang gumawa ng move o magsabi ng kahit na anong bagay na pwede mong akalain na pananamantala ko sa sitwasyon nating dalawa.” In fairness, he looks like a nice guy naman. So I decided to seat down again and listen to whatever he will say.

“If it’s alright with you, I want to know you more. Kasi sa inasta mo kani-kanina lang, sa tingin ko, worth it ang makilala ka. Saka pag nakilala kita, pwedeng maging magkaibigan tayo di ba?”

“So humihirit ka naman ngayon. Pero ayos lang naman sa akin. Part ka pa rin naman ng pamilya ni Michael e.”

“About that, I want to ask this thing from you. Alam ko medyo mali ‘to pero pwede bang kalimutan mo na si Michael? Look, I know I’m not in the right place to say those things pero nakikita ko sa mga mata mo na hirap na hirap ka na at gusto mo ng makawala sa sakit na nararamdaman mo e. At kung ok lang sa’yo, pwede kitang tulungang gawin yun if you’ll give me the chance to do so.” Wow. Eye reader pala ‘tong lalaking ‘to e. Pero the last thing that he said caught my attention. Ano namang help ang gusto niyang gawin?

“Wait lang ah. Anong help namang ang gagawin mo aber?”

“Just wait and see. ” Anak ng! Ayos din ‘to ah. Gumaganun na e first time pa lang naming mag-meet. Pero ewan ko ba, kahit na ganun ang inaasta niya hindi ko magawang mainis ng bongga sa kanya. Ang gaan talaga ng loob ko sa kanya e. Hindi kaya payag si Michael sa mga nangyayari sa amin ngayon?

Nag-usap lang kami ng nag-usap ni Nathan. Hindi ko man lang namalayan na 3 oras na pala kaming magkausap. Grabe mag-getting to know e. Nalaman ko na sa London siya nag-aral ng college at grumaduate din siya with honors. He loves music as much as I do. He’s into sports. He plays basketball, soccer, swimming, tennis and bowling. 2 beses pa lang siyang nagkakaroon ng girlfriend. He’s allergic to spicy food. At marami pa akong nalaman tungkol sa kanya. Kapag sinabi ko pa ng isa-isa baka di na ako matapos e.

I really had a great time with him. Kaso I can’t help comparing him to Michael. Sobrang dami kasi nilang similarities. Ayaw ko naman siyang maging kaibigan dahil sa kapareho siya ni Micahel. So I need to find ways on how to stop comparing the two of them.

“Anong iniisip mo?”

“Ha? Wala naman. Masyado lang marami yung similarities niyo ni Michael e.”

“Ah. Ganun talaga e. Halos sabay kasi kaming lumaki. So, hatid na kita sa inyo?”

“Ok lang ba sa’yo?”

“Oo naman. ” Hinatid niya nga ako sa condo ko. Pinapasok ko siya kahit sandal lang. Niyaya niya ulit akong lumabas at pumayag naman ako. Nung umalis na si Nathan, may na-realize ako. Sa tingin ko, I LIKE HIM na.

[Lonely Procrastinator]

I like him na agad? :>

[raice03]

like pa lang naman e..
eto naman o..haha..

[Lonely Procrastinator]

Like nga.

[raice03]

wala namang masama sa like kung like-able talaga ang tao e..

[Lonely Procrastinator]

Wala nga.

[raice03]

wahehe..like-able naman si nathan di ba??haha..

[Lonely Procrastinator]

Yes. Mukhang madali pakisamahan.

[raice03]

kahit na humihirit agad mabait naman e..

[Lonely Procrastinator]

Syempre. Lahat naman tayo ay mabait. :>

[raice03]

oo nga e..sadyang yung iba, natatabunan ng kasamaan ang kabutihan..

[aiwwapoot]

hello, eto nnman ako, at nangungulit I already posted the synopsis of my story thanks to you! support ko din pala toh, pati narin other stories mo, hehe.

[sweetrax]

kakabasa ko lang kay update. haha! ayos. eye reader? kakaibang talent yan ha?

the moveeeeees! hahaha dumidiskarte na si nathan

[kytellecates]

like him na agad? bilis naman..

charismatic siguro yung nathan.. hihi..

[raice03]

hello, eto nnman ako, at nangungulit I already posted the synopsis of my story thanks to you! support ko din pala toh, pati narin other stories mo, hehe.

walang anuman ulit..
salamat din sis..
ano palang name mo??haha..

kakabasa ko lang kay update. haha! ayos. eye reader? kakaibang talent yan ha?

the moveeeeees! hahaha dumidiskarte na si nathan

ewan ko dun kay nathan..
masyadong talented..lol..
oo nga e..gumaganun agad..

like him na agad? bilis naman..

charismatic siguro yung nathan.. hihi..

wala namang masama sa like..ito naman o..haha..
feeling ko rin..haha..