KiIM SUN YE IS DEAD;CHAPTER 31: LVING WITHOUT YOU IS A HELL[10-20-10] P.41

[valentinegirl_03]

oo!haha.. bugnutin talaga mga teens ngayon.haha~
oo!baka bigla ako mapunta sa mall at mapadaan sa bookstore/sinehan/comic alley ay nako. goodbye na money!haha~

Ay naku sinabi mo pa. ako pa man din kapag ma nagustuhan gusto ko kapag may pera mabibili ko kaagad.hahaha. hayss...sana lang makapagipon at walang tuksong dumating.hahaha

[nielle_11]

Ay naku sinabi mo pa. ako pa man din kapag ma nagustuhan gusto ko kapag may pera mabibili ko kaagad.hahaha. hayss...sana lang makapagipon at walang tuksong dumating.hahaha

haha~ mas wise na paglalabas..maiwan yun ipon sa bahay...! para safe..!!

[valentinegirl_03]

haha~ mas wise na paglalabas..maiwan yun ipon sa bahay...! para safe..!!

SANA kapag nabored sa bahay, hindi maisipang gastusin ang perang iniwan sa bahay.hahaha

[valentinegirl_03]

CHAPTER 26.1: THINKING OF YOU

      Mabilis tumakbo ang mga araw at magbabakasyon na Hayy.. Bilis ng panahon at pare-parehas na kaming mga 3rd year college next school year. Ngayon pa lang nararamdaman ko na ang pressure ng araw na puro trabaho na lang kami at walang petix.

   It’s already March and I’ve heard na this day na ipapakilala ni Summer si Tristan. Pero alam kong hindi malinaw sa inyo kung paano nalaman ng mother ni Summer na matagal na kaming hiwalay.Well, ishi-share ko sa inyo.

   One night in an Italian Restaurant, Tita and I had a date and I’m the one who planned this. Tita thought that I treated her on a date for me to tell her that I’m going to marry her daughter. Tita was so shock when I told her that it’s been months since we broke up. She cried and pleased me to court again Summer but I told her that Summer had a boyfriend already. She stopped crying and looked at me. She never thought. All in all, she can’t accept the fact we already parted.

   After that day, I did not hear any words from Summer even from Tita. Siguro, I really need to move on na talaga. Mukhang I’m out of the film which directed by Cupid. Forget the regretted past and live to a new life without the true happiness.

“Are you okay?” Ano ba yan?Super moment ako dito, nakalimutan kong kasama ko pala si Irish. Sorry Irish.

“Yeah, I’m okay.” Then I kissed her on the cheek. Kung gaano kabilis ang panahon, ganoon din kabilis ang development sa amin ni Irish but still we’re not committed.

“What do yo want for dinner?”

“You will cook?”

“I’ll try just for you,honey.” Then she smile. Feeling ko masama pakiramdam ko after ko kumain ng lulutuin niya.

“Why don’t we have a dinner on a fine dining?”

“Oh, I love it. Sure why not?”

“Where do you want?”

“Anywhere you want.”

“Nice Hon, hehehe. Okay I’ll see you later?”

“I’m going to wear the best dress of mine.” Then she kissed me goodbye. “See you later.”

At ayun wala na siya. Saan ko ba siya ide-date?Hehehe.

___________________________________

“Ngayon ka pa ba uurong kung kalian ngayon na kita ipapakilala?”

“Parang hindi pa talaga ako handa.”

“Hub, sige na?”

“Hindi na ba talaga pwedeng next time na lang?”

“Magagalit si Mommy.”

“Hubby?”

“Please???”

“Hayy…okay.Okay.”

“See you later, Hubby.”

“I love you Hubby.”

“I love you too.”

   Hayy…Bakit parang ayaw ni Tristan? Ano ang dahilan niya para umiwas sa Mommy ko? Baka natatakot lang. Wala akong makausap even sila Sarah. Mas malaki problema nila kaysa sa akin. Marami naninira sa dalawa kaya careers nila naaapektuhan.

   If you’re going to ask me if my Mom and I are okay?Hay..No. Ewan ko kung bakit hindi siya makaget over kay Dylan. Parang siya ‘yung naging girlfriend eh. Hayy..Uy alam niyo ba na nanaginip ako kagabi at parang may kaugnayan ito sa buhay ko dati. May naririnig akong boses. Lalaki pero alam kong hindi galling ‘yun kay Dylan o kay Tristan man. Basta ibang boses at tinatawag ako. Hinahanap ko kung saan galing ang boses pero hindi ko alam kung saan. Hanggang sa may narinig akong malakas na busina na nagpagising sa akin.Ano kaya yun?Parang konektado sa nakaraan ko.

“Summer anong oras ba?” Biglang pumasok si Mommy sa kwarto ko habang nagmumuni muni ako sa malapit bintana.

“Mga 7 para doon na din tayo mag-dinner.” Biglang umalis si Mommy ng marinig niya sagot ko. Hayy..galit pa din si Mommy?

_________________________

   Whata restaurant?!Ang galing ang set up nito parang kung saan kami una nag-dinner ni Summer. Ba yun! Please mawala ka na sa isip ko! PLEASE LANG!!!

“This place is very romantic.”

“Yah, I know.”

“You love it?”

“Of course.”

“Ang galing ko talaga pumili.”

“You’re right.” Hayy…don’t remind me of her, Irish.

“Hey, there’s a letter for you. I saw it infront of my door. I did no open it when I saw you name.”

Nagtataka ako kung kanino naman galing ito at bakit kailangan idaan pa kay Irish pwede namang sa akin na lang di ba? “There’s no name?”

“Wala ata eh!”

“Okay.” I put in on my pocket. Sa bahay ko na babasahin.

“Dylan?”

“HM?”

“Kanta ka.”

“Ayoko!”

“Sige na?”

“Hon, nakikita mo ba ‘yung kumakanta ngayon?Magaling ‘yun at hindi ko matatalo yun.”

“Really?”

Everyone’s applauded

Well, the next performer is one of our best models in the Philippines and in Korea. Let’s give a round of applause to Mr. Dylan Ramirez

What the! Ano ba ito?Kilala niya ako?

_______________________________

8:00PM

“Kailangan pa ba nating antayin siya?”

   Bakit hindi pa dumadating si Tristan? Ilang beses ko na rin siyang tinatawagan pero walang response galing sa kanya. Ano ba? Tristan please dumating ka na.

“Let’s wait more, Mom.”

______________________________

         Ano ba ito?Ano pa nga ba magagawa ko kung nandito na ako sa harap?Hayy..ang galing galing mo talaga Irish bilib na ako sa mga sorpresa mo.

Teka,ano ba kakantahin ko?

Yung magugustuhan ni Irish.

Hm…

Hmm…

Hmmm…

?

“HEY DYLAN! JUST THINK OF HER!”

              And she quickly pop-up on my mind. Argh! Irish! Gusto mo ba talaga ako o asarin na lang habang buhay sa kanya?!

Pero walang rason bigla kong nakanta ang kantang ito…


Now Playing:
>Thinking of You by Sam Tsui<



          Nang matapos ang kanta, agad ako yumuko. Pinipigilan kong hindi maiyak. Bakit ba kasi mahal kita ng ganito eh! Hindi talag ako maka-move on. Hirap Summer. Sobra. Nakatanggap nga ako ng mga palakpak pero hindi pa din ito magawang mapangiti ako.

Papunta na ako kay Irish at nakita ko siya nakangiti. Agad ko siyang niyakap. Tinatapik niya ang likod ko.

“It’s okay. Now, this is the last time you will think of her. Forget all about her.” Nagulat ako ng sinabi ni Irish yun.

“I will always think about you from this day on.”

“TRISTAN!!!!”Nagulat ako ng makarinig ako ng sigaw mula sa labas. Closed ang windows kaya nagtaka din ako kung bakit ko narinig pa ‘yun. Napatingin ako sa labas. Teka? Si Summer ‘yun tumatakbo ah?Bakit kaya?

“Irish, I’ll be right back.” Sabay tumakbo ako palabas ng resto.

____________________



“Nandito na ako sa labas.” At pumunta na nga ako sa labas ng restaurant. Agad-agad ko siyang hinila kahit alam kong pumipiglas siya. Wala na desperado na talaga ako ipakilala siya.

“Mom.” At napatingin siya sa akin. “This is my boyfriend Tristan Aragon.” Nanlaki ang mga mata ni Mommy. Hindi ko alam kung bakit pero ramdam kong hindi maganda ito.Dahn-dahan siyang tumayo habang tinuturo si Tristan. Tinignan ko naman si Tristan nakayuko lang habang hinahawakan ako ng mahigpit.

Narinig kong nabanggit niya…

Summer h’wag mo akong iwan.

“Hanggang kalian ko sasabihin na layuan mo ang anak ko?” sigaw ni Mommy. Hindi sumasagot si Tristan.

“Mom, what’s wrong?”

“Hanggang kalian mo ipapamukha sa akin na nadisgrasya ang anak ko?!”

“Mom please stop it.”

“Ma’am mahal na mahal ko po ang nanak niyo at hinding hindi ko siya bibitawan kahit tumutol pa kayo.” Matigas na sagot ni Tristan.

“Kung ayaw mo magulo ang buhay mo, layuan mo si Summer.”

“Mom, hindi ko na po gusto ang mga sinasabi niyo. Parang sinasaktan niyo na rin ako sa sinasabi nyo.”

“Tumahimik ka dahil wala kang alam. Hinding hindi kita matatanggap. Pinipilit mo akong magsalita dahil sa mga ginagawa mo. Hindi mo inisip na maaring masira ang samahan namin ng Mama mo! Tumupad ka sa usapan!”

“Ma’am! Hindi ko na po kaya tumupad sa usapan.”

“Kung ganun ihanda mo na ang sarili mo sa maaring mangyare sa sa’yo!”

“Mommy. H’wag mong takutin si Tristan!”

“Bahala ka! Pero ako na gumawa ng paraan para makasal sa lalong madaling panahon sina Dylan at Summer.”

“MOMMY!” Hindi ko na mapigilan ang iyak ko pero ang mahigpit na hawak ni Tristan biglang nawala. Tinignan ko siya parang gulat na gulat. Unti-unti siyang lumalayo sa akin at pagkatapos ng tatlong hakbang tumakbo siya palabas ng resto. Agad ko siyang sinundan kahit alam kong tinatawag ako ni Mommy.

                Takbo ako ng takbo kahit alam kong natatapilok na ako dahil sa hills ko at mukha na akong basura dahil sa kakaiyak ko.Pilit kong pinilit abutan si Tristan. Patuloy ko tinatawag ang pangalan niya na nagaakala akong marinig at tumigil sa pagtakbo pero patuloy siya sa pagtakbo.

                Nararamdaman kong parang may tumatakbo din sa may banding likod ko pero hindi ko na magawang lumingon.  Sa pagtakbo ko hindi ko na maramdaman ang sakit ng katawan hanggang sa pumasok uli sa isip ko ang panaginip ko.

                P-p-pero s-sa pagk-ka-kataon na yun.Naaninag ko na siya. Si David? Teka may naaalala na ba ako? Naalala ko ang nangyare sa akin.
















BEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEP!

















“SUMMER!!!!”

[palmahall.up]

sino si david?

SUMMER!!!!!

what happened?

[valentinegirl_03]

sino si david?

SUMMER!!!!!

what happened?

THE TRUTH WILL REVEAL ON MY NEXT UPDATE

[palmahall.up]

UPDATE!!!

hahaha

excited ehh

[valentinegirl_03]

UPDATE!!!

hahaha

excited ehh

wait! hahaha...
pag-iisipan ko pa ang ibang nasulat ko.
hindi pa ako sure eh.hehehe

[valentinegirl_03]

may nagbabasa pa ba? comment naman po. 

[jaky11]

woow
ang daming nangyari...
first of all kamusta na si sarah?
parang bumalik yata yung nangyari noon sakanya?
pero sino si david?
na pa  ako nung sinabi ni mom ni summer papakasal
nya si summer kay dylan..
ano na kaya mangyayari?
hmm.. kailan next update?

[valentinegirl_03]

woow
ang daming nangyari...
first of all kamusta na si sarah?
parang bumalik yata yung nangyari noon sakanya?
pero sino si david?
na pa  ako nung sinabi ni mom ni summer papakasal
nya si summer kay dylan..
ano na kaya mangyayari?
hmm.. kailan next update?

SA sunday or sat nyt ang next update.hehehe

[sQuirreL_tObee]

ateh! hahaha
andrama ni dylan~~
empeyrnes, ampogi nung asa cover ahh.
parang yung cush ko lang 

niweiz..

grabeng update~~

DAVID?

da hu?

[valentinegirl_03]

ateh! hahaha
andrama ni dylan~~
empeyrnes, ampogi nung asa cover ahh.
parang yung cush ko lang 

niweiz..

grabeng update~~

DAVID?

da hu?

uyy...naaalala niya yung crush niya.hahaha.
makikilala niyo si david sa next update ko..tatapusin ko lang week na ito wala na kaming gagawin.hehehe

[valentinegirl_03]

 
Sana po may sumuporta pa sa mga stories ko.Comment kayo ah?Na-miss ko kayo.At ngayon ko lang napansin, I don't know the reason kung bakit ang daming error sa post ko last time.Hindi ganun yun nung una kong pinost yun. bakit kaya?Shame on me! Nagyon ko lang kasi napansin. Ieedit ko na lang.

CHAPETR 26.2: SUMMER'S AWAKE

       Today is the day what I’m waiting for. Today, my dream will come true. I’m going to be a part of the biggest fashion show that every models dreaming of. Hayy.. I feel like I’m in heaven because of this enjoyment.  But before that, I’m going to meet David.. David Quijano is my partner in promoting Bench in Korea last 2 years. He is one of the most handsome and sexy models. Actually, he’s courting me and I like him too. Hehehe.

                  I think I’m ready to enter a relationship. David started courting me 2 years after when we met at our first project. I’m only 14 years old by that time and he is one year older than me. After doing the project, he told me that he likes me and he want to court me. So, with a flash, I gave my approval but there is a condition, he needs to court me within 2 years and after that, I will give him my answer.

          And now is the last day of courtship. I thought when he went to Australia for 6 months because of family matters, he will forget about me and he will find another girl but I am wrong. He continued courting me and by an e-mail and calls on my phone, he always checking me if I’m okay and if I’m still available. With that, I fell in love with him. Hayy…I’m already 16 years old and my Mom allowed me to experience this kind of relationship.Hehehe.

   I also called Tristan for what will happen this afternoon. But he never says any words. There is a rumor spread on our company that Tristan likes me. Hehehe. Tristan is my friend, a true friend that you can lean on. You can call everytime you need him, a person that will never expect that you will love him even if he likes you. I know that he has a girlfriend but I don’t know who she is. He said that she is one of the models here in Korea. So even if he confessed that he likes me when we were in Malaysia for a photo shoot, I just ignored it and tell him that we cannot be lovers. But we made a deal, that when we reach the age of 25 and if we’re both free and single, we’re going to have  a marriage.

   So that’s it! Too much for stories. Hehehe. I’m already here at our meeting place. At the waiting shed?Hahaha. Yah, at the waiting shed. This is where I gave him my approval for his courting. So, this is also the place where I will give him my answer.Hehehe.


“Sun Ye!” Oh?There he is, standing at the opposite side of the road. I missed him so much. Today is also the day that he arrived from Australia and looking at him making me more excited to hug and tell him my sweet answer.

“Come here! I have a surprised for you!” he shouted. So, I followed what he said. My attention is on him and nothing else. So, I walk towards him without noticing…

“SUN YE!!!” he shouted. And then a sound from a vehicle caught my attention.

“SUN YE!!!”

“SUMMER!!!”

“Summer? Summer?” at nagising na ako. Medyo parang nahihilo pa ako pero nakikita ko na ng malinaw si Mommy.

“Mommy?”

“Oh? Summer! I’m glad that you’re awake.” Then she hugged me.

“Asaan ako?”

“Nasa hospital ka. Summer, ano ba nangyare?” sabi ni Sarah habang papalapit sa akin. Napansin ko din ang mga maga ng kanyang mga mata. Parang umiyak siya.

“Bakit ka umiiyak?”

“Wala. H’wag mo ako intindihin, ang mahalaga okay ka na ngayon.” At niyakap niya din ako.

“Kamusta na pakiramdam mo? Okay ka na?”

“Okay na ako. Hehehe.”

“Uy, Naaalala mo pa ba ako?”

“Oo naman. Bakit naman kita kakalimutan.Hehehe.”

“Baka naman kasi nakalimutan mo na ako.”

“Para kang baliw noh! Hindi ka niya makakalimutan! Ikaw pa! Pwede pang may maalala siya pero ang may…maka…Summer, may naalala ka na ba?”

“Oo.” At nginitian ko si sila.

“Di nga Summer?”

“Summer di nga?”

“Weh? binaliktad niya lang.”

“Hehehe. Oo, I’m a model like my bestfriend right?”

“Hehehe. Summer!” sabay niyakap niya uli ako.

“Masaya na din akong naaalala mo na ang lahat.” Teary-eyed si Mommy.

“Ano ba kayo?Hehehe. So,wala ng problema ah?Hehehe. Hm? Si Tristan? Si Dylan?” at parang nag-iba ang mga istura nila. Hindi tumitingin sa akin si Sarah. Si kaven din ganun.

“May nangyare ba?”

“Ano kasi…Hm..Summer. Hindi maganda ang mga pangyayare eh.”

“Anong ibig mong sabihin?”

“Hindi mo ba naaalala kung bakit ka nandito sa hospital?”

Sa sinabi ni Sarah parang napaisip ako at biglang pumasok sa utak ko ang mga nangyare. Hindi ko napigilan ang maiyak. Iyak ako ng iyak. Naaalala ko na.

“Summer, tahan na.”

“Summer.”

“G-gu-gusto ko siya ma-makita. Asan siya? Asan siya?” Pinipilit kong tumayo sa patient’s bed at tinatanggal ang mga nasa kamay ko. “Gusto ko siya makita!”

“Tama na Summer! Tama na!”

“You need to take a rest first.”

“No Mom! I want to see him right now!” Kahit nahihilo pa ako at pinipigilan akong tumayo ni Sarah, pinipilit kong dumampi ang mga paa ko sa sahig.

“Summer!”

“Sarah.” Bigla akong hinawakan ni Kaven at napatahimik din si Sarah. “I’m going to ask for a wheel chair. Sandali lang.” sabay lumabas na si Kaven sa room. Humiga uli ako at tumingin sa may kisame habang may iniisip.

“Lord, sana safe siya.”

____________________________

   Hindi na namin napigilan si Summer. Ngayon ko lang siya nakitang nagwawala at sobrang iyak ng iyak. Kahit nga ang doctor at nurses hindi siya mapigilan. Kaya pinayagan na rin siya lumabas ng room.

   Habang nasa wheel chair at tulak-tulak siya ni Kaven, nakayuko lang si Summer. Parang pinipigilan niyang umiyak pero naririnig ko pa din ang mga hikbi niya. Hindi ako makalapit sa kanya dahil alam kong hindi din siya magsasalita. Hindi sumama si Tita sa amin dahil sa aayusin niya pa ang mga bills ni Summer sa hospital.

   At nakapunta na nga kami sa isang private room na hindi naman kalayuan sa room ni Summer.

“Summer.” Sabay hinihimas himas niya ang likod ni Summer.

“Kaven, pumasok na tayo.” At ako na ang nagbukas ng pinto. Ayoko sana pumasok pero nung papasok na si Summer agad niya akong hinawakan. “Sumama ka.”

   Sa pagsara ng pinto, agad bumungad sa amin ang mga tao sa loob ng room. Kinakamusta si Summer pero hindi siya nagsasalita. Nakayuko pa din ito kahit papalapit na ng papalapit na siya sa patient’s bed.

   Tinitignan ko si Summer. Nasa left side na siya ng patient’s bed pero hindi pa din siya tumitingin sa nakahiga. Naiiyak na din ako habang tinitignan ko siya. Unti-unti niyang tinitignan ito hanggang sa tinitigan niya na ang mukha nito. Nagsimula na uli umiyak si Summer at kahit si Kaven hindi din makatingin sa amin dahil sa nadadala na siya sa kalungkutan sa loob ng kwarto.

“He got a lot of damages.” Sabi ni Kuya Troy ang kuya ni Dylan. Kasama din ni Kuya Troy ang fiancée niyang si Janelle na friend namin ni Summer sa Korea.

   Hindi ko din makuhang tignan si Dylan. May benda ang ulo niya na nagpapahiwatig na mas malaki ang damage sa may bandang ulo niya. Sa may left leg may benda din at may mga sugat sa mga braso. Grabe ang inabot ni Dylan.

“Dylan, bakit mo kasi ako tinulak?Sana hinayaan mo na lang ako.” Sobrang iyak na siya at parang gusto ko na ilabas si Summer dahil hindi ko din kinakayanan na nakikita siyang ganyan.
   
“Dylan, gumising ka na please? Gumising ka na!”

   Nilapitan ko na sa pagkakataong ito si Summer para patahanin siya si Kaven din ganun habang inaalalayan niya din ako.

“Summer, h’wag ka na umiyak.”

“Kuya, kailan siya magigising? Gusto ko humingi ng tawad sa kanya.”

“Hindi ko pa alam Summer.”

“Bakit kuya?Bakit? Natanong mo na ba sa doctor? Tanungin niyo.”

“Hindi na kailangan Summer.”

“So,kalian siya magigising?”











“We don’t know Summer….













































He is in comatose stage.”

[nielle_11]

wah!!!!!!!

dylan!!

naman oh!kung kelan mukhang ipaglalaban na niya summer..

nako!sana wag siya makalimot!!!

tristan and iris..pls go away for now..

let them be.