Friskie Frost

[sino sa tingin mo ang pinaka may face value sa 4 na Characters ng Friskie Frost? please look at the new avatar for references.]

sino sa tingin mo ang pinaka may face value sa 4 na Characters ng Friskie Frost? please look at the new avatar for references.

si RAVE! siya ang true meaning ng GWAPO!!!

GWAPO ba? siyempre si  KALVERT na yun, obvious ba?!?

H-E-L-L-O!!! tignan niyo nga si VOLTAIRE! Buhok at Mata pa lang.. parang si Edward Cullen na! XD Gwapo ba talaga yang mga binoto niyo? XD peace!

Si CALUPS! Kita naman sa pic, 'di ba? Yan ang totoong GWAPO! Hmmmm... Yummy!!!!

[itsmehana]

Chapter Sixty Six.

Monday morning. Sa dami ng projects and subjects ko dahil Freshie pa lang ako, e.. mas madalas kong inaatupag yung sa Humanities kasi...

“Finally! You’re here! I’ve been waiting for you for almost the entire day! Where have you been? I was looking for you since this morning and ...... .....” Excited at frantic akong ginulat ni Mr. Long cut pag-kakita niya sa’ken sa colorful canteen.

Ang daldal niya. English pa din. Grabe, sarap niyang buhusan ng overused na mantika na ginamit sa French Fries at Hotdog.

“What are you doing here?”  tanong ko.

“I was looking for you the whole time, because I thought you need my EXPERTISE.” Sagot niya, stressing the word expertise with great boastfulness.

“I’m about to eat my breakfast, if you don’t mind...” Sagot ko, di na lang pinansin yung kayabangan niyang nakakairita.

“So... what do you want to do today?” Pasubo na sana ako nung hotdog sandwich na binili ko kay manang, ng tanungin niya ko nito..

Mall ba ito? Parang hindi naman 'to mall para tanungin kung anong gagawin namin? Ano to Date? Ano siya Adik? School kaya 'to?!? Duh.

“Can’t you see that I am trying to eat, here? I don’t want to be rude.. but you’re really taking so much of my time. And to be honest, if I need you I will text you. But since I still have a bunch of other subjects to deal with... might as well, respect that I also need time to condition myself so that I can work on them. Right?” sagot ko sa kanya. Umalis na ‘ko dun sa table tapos nag-lakad na papunta sa may Freedom Lounge. Balak ko sanang dun na lang kumain since, masyado ng crowded ang Colorful Cafe.

“Hey! What do you think of yourself? I am trying to be nice to you, but you are pissing me off. What the heck did I do to you that made you hate me that much? Can’t you see that I have been giving off my time so that I can help you with your favor? but it seems that you don’t need me, huh? It seems that I was the one who needs you more than you need me... so girl, to tell you frankly... with the way you’ve been treating me... I better tell this to you now... I’m OUT! Ok? I’ll just tell Mr. Abarquez that I can’t help you with your project... Good luck with that!” tumayo siya sa kinauupuan niya, hinablot yung right arm ko na kinahulog ng hotdog sandwich ko at gumawa ng eksena. Nagsusumigaw sa Colorful Canteen at nag-e-e-english nanaman.

Pakelam ko kung mag-back-out ka, madami naman diyang iba noh?! Besides, ikaw pa tong may balak magalit, e na-spoil na yung pag-kain ko?!? Arrrgghh...

[itsmehana]

Chapter Sixty Seven.

RAAAAAAAAAAAAAAARRRRRRRRRRR!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Matagal na kong nag-titimpi sa lalaking yan, ha. Hindi na siya nakakatuwa. In all honesty, nakakainis siya! Siya na nga ‘tong nakaka-istorbo at nakaka-irita, siya pa ang may ganang magalit? At naririndi na’ko sa kaka-English niya. Minsan nga gusto ko na lang aminin na I’m stupid and I can’t understand English, e. Para marinig ko namang mag-tagalog siya. Para mag-ka-alamanan na kung pilipit ba ang dila niya kung mag-tagalog! Nakaka-asar na talaga siya!

Dalawang beses na niya akong pinapahiya sa campus. Ako, bilang si Faceless Girl who always gets in the way of Voltaire Sandoval’s perfection... ang masama pa nito... sa dami ng rumors na naririnig ko sa campus, siya pa ang hero at ako pa ang villain! Ang sama talaga!

Napapagod na ‘ko.. Nakakainis na...

“Cool down... kaya mo ‘yan. Huwag ka mag-padaig diyan sa lokong pinsan ko na ‘yan. Ganyan lang talaga yan, pero mabait naman ‘yan e. Huwag ka na umiyak, bestfriend... please?” comfort speech ni Caroline habang naiiyak na’ko sa frustration sa DH project.

“Mabait? Anong mabait ka diyan? E, kita mo nga ‘yung ginawa sa’ken.. dalawang beses na niya kong pinapahiya. Siya din yung reason kung bakit hindi ako nakakain ng breakfast kanina. At siya nanaman ang rason kung bakit umiiyak ako sa Chapel ngayon..” oo na, ang babaw ko at ako ang nag-simula.. pero napahiya din naman ako sa ginawa nung lalaking yun, ha?

“At mind you.. akala ko ba, bawal mag-cellphone sa chapel? Aba, pasaway ka..” instant na tanong ng bestfriend ko.

“Alam ko... pero mahina lang naman, e. Atsaka... wala naman akong masusumbungan kundi kayo ni Bro, at the same time.. ayokong umiyak sa mataong lugar, magmumukha akong ewan dun.. Ayoko din sa CR, kasi mapanghi dun saka parating madaming tao..” oo alam ko nanaman, pasaway ako at hindi dapat ginagaya.. pero may point naman ako di ba?

“Ikaw talaga, kahit kelan choosy ka. Alam mo, okay lang naman ‘yan noh. Humanap ka na lang ng ibang tutulong sa’yo sa DH project mo, malay mo mas maganda pa idea ng iba kesa sa idea niya.” Encouraging words ni Caroline.

“Yun na nga, e. I was about to do that.. kaso lang nung sinabi ko yun sa prof ko.... hu! Hu! Hu! Sabi niya.... hindi na daw pwede mag-palit ng SD.. 2 weeks na lang kasi pasahan na.. Hu! Hu! Hu! I’m doomed.” Umiiyak pa rin ako nito. Hikbi, kasi no choice naman talaga.

“Ayun lang, patay. Mukhang kailangan mong lunukin yung pride mo this time. Kasi no choice ka na talaga. Isang sorry lang naman siguro ‘yun. Besides, mukha talagang ang pangit ng umpisa niyo, e. Siguro you just need to GIVE and TAKE.” Pati si Caroline napasurrender ko, wala na talaga akong ibang choice? Susuko na ba talaga ako?

“Awwwwww! Ayoko... Kahit pa sabihin mong ako yung mali dahil sinusungitan ko siya. Kahit pa sabihin mong nice naman talaga siya pero tinatarayan ko siya. Kahit na sabihin mong... mabait siya or whatever... ayoko, ayoko, ayoko...” sagot ko. as usual, ayaw aminin na ako ang mali. At kailangan ko siya. Kahit anong yabang pa niya.

“No choice ka, tandaan mo...” salamat naman sa pag-papa-alala bestfriend. T_T

[itsmehana]

Chapter Sixty Eight.

I gathered all my courage to speak to him. Kahit na ayoko dahil wala naman akong choice and nalalapit na din ang submission ng Doll House project. Pinuntahan ko siya sa room niya, tinymingan talaga ang dismissal nila, since maaga kami dinismiss sa last subject ko. Inabangan siya na lumabas sa room tulad ng ginawa niya dati sa’ken.

Alam kong nakita niya ‘ko, pero dirediretso lang siya sa pag-lakad. Tinawag ko siya pero di siya lumingon. Hinabol ko siya ng konti, tapos kinalabit, pero di niya talaga ako pinapansin. Hanggang pag-baba ng hagdan hinabol ko siya pero deadma talaga. Ganito pala ang feeling ng dine-deadma kahit obvious na na siya ang gusto mong makausap.

“HEY VOLTAIRE!” ako naman ang gumawa ng eksena this time. Sinigawan ko siya midstairs, lahat ng tao nakatingin sa’ken except siya. Ni hindi man lang tumigil.

Bumaba ulit ako ng stairs, at pag-dating niya dun sa may kanto papunta sa Freedom Lounge...

“Aw! That hurts! ...” sa wakas napalingon na siya sa’ken. Nakuha ko na yung attention niya. “How barbaric of you to do that! What do you want from me?” nakanampufu naman! Binato ko na’t lahat nag-e-e-english pa din ang loko. Yep, binato ko siya ng binder ko.. ha! Ha! Ha! Ha! Sa wakas nakaganti din kahit papano...

Lumapit ako sa kinatatayuan niya, nginitian siya at sinabing... “Hi, I’m sorry.”

“What do you want this time? Aren’t you tired of ruining my week? Are you a lunatic or wha........?” napaisip ka ba kung bakit siya natigilan? Hehe... Kiniss ko siya sa lips kaya siya nanahimik.. akala mo ba lalaki lang gumagawa nun sa movies kapag wala na sila masabi dun sa bidang babae? Hahahaha! Well.... sorry na lang.

Hindi ko din alam kung anong nakain ko nung time na ‘yan. Napaka-random nung ginawa ko. Wala naman akong plano na gawin yun, e. HONEST! Sa totoo lang, ang tagal ko na ding hindi humahalik since nag-away kami ni Kalvert... hehehe! namiss ko lang siguro talaga... pero, grabe ha.. kissable lips ikaw ba yan?

Haha! Oo, kissable lips siya and ang sarap niya ikiss.. kahit nagulat siya sa ginawa ko. ini-expect ko nga sasampalin niya ako kasi ninakawan ko siya ng halik, e.

Then after 10 seconds of kissing... tinanong ko siya... “Satisfaction guaranteed? Ay mali! I mean... uhm... Apology accepted?” sabay wink.

[itsmehana]

sis hana as promised andito na ako!!




asan na si voltaire?

ayan! buti naman napadaan ka na, hehehehe! ayun si voltaire oh.. nasa avatar ko.. plus si calups, si kalvert at si rave! dali dali tignan mo na..

[farzymae12_lp]

waaaahhhh!!! nag gwapo ni calups and voltaire!! haha!

[raice03]

woah..nawindang ako sa ginawa ni friskie ah..

[itsmehana]

waaaahhhh!!! nag gwapo ni calups and voltaire!! haha!

gwapo ba? hehehe.. gwapo din si kalvert.. wala kasi akong matinong pics niya e..

woah..nawindang ako sa ginawa ni friskie ah..

haha.. bumabalik nanaman kasi siya dun sa attitude niya nung High School, nag-papaka-pilya nanaman.

[raice03]

wahaha..mukha nga e..nako talaga o..
voltaire kasi e..pasaway din e..

[itsmehana]

@Raice: pinipikon kasi siya ni Friskie, e. Ang ayos ayos kaya nung pakisama niya nung umpisa.. tapos ginaganun siya ni Friskie, ayun... clash nanaman sila.. hahahaha! sige lang.. mag-uupdate ako bukas.

[raice03]

haha..oo nga e..
ok sige..intay ko yun..

[Lonely Procrastinator]

Cool avatar. \m/

[itsmehana]

Chapter Sixty Nine.

Kalat na sa buong St. James University ang mga kalokohan ko. Me, being the faceless girl na humalik sa Student Council President ng St. James College of Architecture. Me, being the girl who used to be the University Student Council President’s girlfriend. And well of course, Me, being the St. James College of Liberal Art’s Debate Team’s President’s Fiancé.

Ang daming na-involve dito sa ginawa ko. I’m guilty as charged and alam ko,
hindi nila ako mapapatawad. Silang tatlo, meron silang mga titles and names na pinangangalagaan, and even if I just meant to play with Voltaire, pati si Rave at Kalvert nadamay.

A lot of people are asking me why I did this? Why did I kiss Voltaire in public and in school grounds? Where the heck did I get my strength and courage to kiss him, when nobody dared to? Why did I break the No PDA on School Grounds Policy, which my ex-boyfriend and USCP strictly implemented? Why did I do that when everybody knows that I am Mr. Dela Cruz’s fiancé? And a lot more...

OO.  Alam ko naman yun, e. Sa dami ng mga bakit at paano ko nagawa ‘yun.. Hindi ko naman balak ipahamak si Rave at Kalvert, e. Alam ko din na kahit ilang beses man akong kasuhan at maabswelto sa Discipline Committee ng misconduct, ay hindi na maalis na I became insensitive with my harsh actions.

Aminado akong, wala akong mukhang ihaharap sa kanila at kahit pa sa mga taong hindi ko naman kilala. Alam kong, kahit ang gusto ko lang namang pag-tripan ay yung ka-isa-isang taong nag-papahirap sa’ken sa Doll House project ay masisiraan ng reputasyon dahil sa kagagawan ko. Serves him right, pero hindi na rin maalis na sinira ko ang record niya dahil ang totoo... bumabalik nanaman ako sa kung sino ako dati.

“You didn’t change. You’re still the same mean person na nakilala ko nung High School. I thought you wanted to change. I thought this is your new you, but it seems na niloloko mo lang kami at ang sarili mo... because you’re true colors are back. And... what are you trying to prove now? Losing me was nothing to you, now I guess even your reputation doesn’t count too. You know Friskie, this hurts me more than half a million feelings could explain.. you know pretty well, that I implemented NO PDA on School Grounds Policy, and you manage to violate my rule too. You’re not the same person, I guess I have to correct that. Cause you’re even worst.” Rave is really mad at me lalong lalo na nung sinabi niya ‘to sa’ken matapos niyang makita ang ginawa ko sa Freedom Lounge.

“What is it this time? You really want your parents to know that you don’t want to get married? Instead you’re ruining you’re rep. for nothing? I have been putting up with you for the past 7 months, and it seems that you never respected my worth. So, what do you want me to feel? Glad and proud that you are slipping on my hands, because you’re doing a great job in doing whatever you have in mind? Aren’t you tired of seeking attention from your parents ever since, huh?” sapul na sapul ako ng sinabi ito ni Kalvert sa’ken sa apartment, nakita din kasi niya ang ginawa ko dahil susunduin pala niya dapat ako sa Freedom Lounge for a change.

Siyempre, lahat ng sinabi nila masakit. Lahat ng sinabi nila, out of my sane personality. Gusto kong sagutin sila na hindi ako bumabalik sa dati. That this is just something na, I was trying to do for someone like Voltaire to see. Na out of all the thing that became a scandal, was the ulterior motive na I want to blemish Voltaire’s reputation for publicly humiliating me this past few days. Pero ang bilis na talaga ng karma ngayon, pinaplano mo pa lang... nag-ba-backfire na agad sa’yo.

[itsmehana]

Chapter Seventy.

“You are never gonna get away with this. I am being real cool with you. I treated you nicely, but you keep on pissing me off. What the heck is your problem? You kissed me in public! And we both know that that is a violation in the school grounds! Now.. I am bound to face the Discipline Committee for Misconduct because of you... ....” 30x na galit na galit si Voltaire sa’ken. Sobrang galit na tipong may mga Marshalls na nakaharang sa’men dahil malapit na niya akong sugurin. It turns out na ang kuya pala niya ang Head ng Discipline Committee, at napaka-sticto nito sa mga rules and regulations ng St. James.

Hindi ko ineexpect na kahit anong sama ng ginawa ko, ay meron pa ding sasama at aakibat sa’ken. Ang buong College of Liberal Arts, ang Affiliation of Campus Sweethearts and Heartthrobs, ang NO PDA on SGPolicy violators, at siyempre pa, ang dalawang lalaking nag-papatayan dahil sa’ken... si Rave at Kalvert. Oo, conceited na, pero sa storya ko naman yun ang totoo, di ba?

“You’re  a self-centered, inconsiderate, conceited female dog! If nobody even dared to tell you this, then I might take this opportunity to spell it in your face... ....” he is even huffier, but still composed.

“I know.. you like me, you’re inlove with me and you can’t contain it.” Ako ba ‘to? Did I just sound the most conceited creature in St. James, ever?

“No! I never liked you. I hate your guts. I hate seeing you everyday. And to tell you honestly, you’re not my type. So stop feeling conceited, cause I never like you. I was just doing my job as a Student Delegate and you pushed me to the limits. And girl, the limits are tied up.” galit na galit siyang lumabas ng Office of the Discipline Committee.

Masakit siyempre. Super sakit. Nag-backfire na lahat ng ginawa ko, nabasted pa ‘ko sa harap ng grupo na sumoporta sa’ken. Napahiya na ‘ko sa kanila, natalo pa ‘ko sa kaso, at ang pinaka masaklap nito... tawa ng tawa yung dalawang lalaking naunang nagalit sa’ken dahil sa ginawa ko.

Grabe, ganito pala ang feeling ng reincarnation sa masamang ugali. Sabi na, e. Dapat nag-Garnier ako. To a new you.

[itsmehana]

Chapter Seventy One.

For someone like me, na halos laughing stock ng karamihan sa St. James.. maswerte pa rin ako at hindi na ako iniiwasan ni Rave at ni Kalvert. Instead mas madalas ko nanaman silang makasama at back to normal nanaman kami.

Still, the Doll House project remains. Wednesday na, 1 week and 2 days na lang pasahan na. And hanggang ngayon, hanging by the moment pa ang drama nung doll house. Well, actually sabi ng mga ka-grupo ko sa Humanities, hindi na daw naka-freeze ang DH dahil patapos na din sila. It appears na sila sila na lang ang nag-uusap simula nung ma-Discipline Committee kami ni Voltaire.

Speaking of Voltaire, hindi ko na siya nakausap after nun. Hindi ko na din siya nakikita or kung mag-kita man kami hindi na kami nag-papansinan. Kahit pa, after akong pagalitan ni Mr. Abarquez sa strategy ko at binigyan na niya ko ng automatic na 4 sa project, sinasabihan pa din niya ko everyday na makipag-ayos na kay Voltaire.

Pa’no?

E, kahit si Caroline... nainis, nag-tampo at natawa sa ginawa ko. Hindi naman siya kumampi kahit kanino sa’men ni Voltaire, pero natutuwa siya na ganun ang nanyari sa’men. Sabi niya, “Friskie, si Voltaire yan, hindi yan si Rave o si Kalvert. Masungit yan, at ano... Maikli ang pasensiya, English ng English yan, pero nag-tatagalog din yan kapag trip niya. Siguro, napag-alaman niya na masyadong submissive yung mga lalake sa buhay mo to the extent na he is trying to be different kaya you always end up fighting. Hindi naman talaga masama si Voltaire, e. Hindi lang talaga siya yung typical guy mo na magiging sunod-sunuran sa mga gusto mo...”

Yeah, as if yun talaga ang ginagawa niya. Did I just skip on the ‘You’re not my Type!’ portion of the story?

“Well, he’s not a fan of easy girls. He is a sucker for challenges and siguro alam mo na kung bakit siya nasa Architecture. Tingin ko nga, front lang niya yung pagiging short tempered, e. Kasi hindi naman yan mag-A-Architecture kung madali siyang mag-give-up. Hmmm.. alam mo, nag-hahanap siya ng challenge sa’yo at gusto ka niyang mag-give-up agad. So, what’s your evil plan this time?”

He wants hard to get? I’ll be ....

[itsmehana]

haha..oo nga e..
ok sige..intay ko yun..

Cool avatar. \m/

I've got new updates for you guys.. Hmmm... comment naman kayo about the story. At the same time, I'm planning to change the faces of Kalvert and Rave. tignan ko lang yung opinion niyo kung sino mas gwapo sa 4. need new comments guys ha..