Chapter Nine
"Buburahin na kita sa mundo ko."
Kanina pa siya palakad-lakad, paulit-ulit,... nakakahilo na.
I sighed.
Nakaupo ako sa may kama at nakaharap dun sa glass doors that led outside and into the gardens. Tinitignan ko yung reflection ni Eric imbis na yung magandang scenery sa labas.
Ang nangyari kasi ganito... kinulong kami dito sa loob ng kwarto sa bahay nila Clark. Vicotry party kasi ng mga Senior sa pagkakapanalo nila sa Sports Festival, Over-All Champion. Halos lahat ata ng events eh pinakyaw na nila. Kawawa naman tuloy yung batch ko. Medyo close fight din naman pero iba talaga yung lakas ng mga seniors. Bagsik. I'm proud of them considering that my brother, my friend and the guy I like belong to that batch.
So eto, dahil panalo sila naimbitahan kami ni Em to celebrate with them kasi honorary members na daw kami ng batch nila. Si Em kasi ang dakilang tutor ng mga seniors dahil skolar ng bayan nga at part pa ng cream section so halos parehas lang naman kami ng subjects kahit magkaiba kami ng year level. So kayang-kaya yan ni Em.
Ako naman...
Well, apart from the fact that I'm the fiancee of the party's host, sister to the student council president and rumored love interest of the captain of the varsity team...
Well... kasi,
Nakakahiya pero, aksidenteng nanalo kasi ako na Miss Intramurals.
Nagkachickenpox kasi yung napiling candidate ng batch namin. Kaya ayun, napadaan lang ako sa assigned headqaurters ng mga juniors eh nahila na agad ako sa kalokohan na yun. Pasimuno din kasi si Em. Pinagdukdukan talaga na sumali ako. Wala namang ganong nag-object pero meron pa rin namang mga nagtaas ng kilay.
Basta ewan, biglaan lang tapos ayun na.
Oo nga pala. Mister Intramurals din itong si Eric.
Nung mismong contest na, bigla na lang dumating sa backstage. Tuwang-tuwa naman yung nag-sub sakanya nung mga rehearsals kasi konti na lang daw eh masusuka na siya sa nerbyos. Ayun, nagpasalamat na lang siya at kumaripas ng takbo. Yung batch rep naman nila grabe, sinabon talaga sa sermon si Eric pero nung nginitian lang niya at sinabing siguradong panalo na sila, halos maiyak sa tuwa yung rep nila. Medyo comedy din pero napikon yung mga male contestants dahil sa narinig nila.
Nginitian ko siya nun pero dinaanan lang niya ko. Parang hindi ako nakita.
Parang ngayon. Ayaw ako pansinin. Ni hindi nga lumalapit para man lang umupo, nagtitiis na nakatayo sa kabilang sulok para lang huwag kami magkalapit.
Eh di huwag. Magsama kayo ni Clark na iniiwasan ako at magsama kayo ni Kuya Jeric na hindi ako kinakausap kahit iisang bahay lang kami nakatira.
Tinignan ko yung relo ko at nakitang two am na. Grabe, dalawang oras na kaming nakakulong dito at hindi nagsasalita. Kumuha ako ng dalawang candy dun sa crystal bowl sa may side table at kinain yung isa tapos humarap ako ng konti kay Eric para ibato yung candy sakanya.
"Oi, saluhin mo!" Pag harap niya saktong tumama sa noo niya yung candy tapos tinignan lang niya na malaglag sa lapag, hindi niya pinulot. Tinaasan ko siya ng kilay. "Kinakain yan hindi tinititigan." Tapos tumalikod na ko.
Kaya ko ring magtaray noh.
Inaantok na ko. Isa pa ayoko na mag-isip ng kung anu-ano. Kaya ayun tinanggal ko yung doll shoes ko at nahiga sa kama. Pumailalim ako dun sa comforter kasi malamig talaga, nagtalukbong ako para naman hindi masyado mairita yung kasama ko dahil alam ko naiinis siya pag nakikita niya ko. Hin di ba yun yung dahilan kung bakit tatlong linggo rin niya ko hindi kinausap?
Pero hindi ko talaga mapigilan na maging aware sa presence niya. Para saan pa at nagustuhan ko siya at ganito lang ang mangyayari? Parang wala lang yung mga moments namin. O ako lang talaga nag-iisip na may something kami.
Naiinis ako sakanya! Sakanya at kay Clark na akala ko kaibigan ko! Naiinis ako kay Kuya na para nanaman siyang dati na hindi ako pinapahalagahan!
Naiinis ako kay dad na napipilitang tanggapin ako bilang anak kahit halatang hindi niya ko magawang mahalin! Naiinis ako kay mama na ginagawa ang lahat para masaktan ako! Kay Lolo na para ba akong bagay na pinapaganda at pinagmamayabang sa mga kasosyo ng pamilya na para bang may price tag ako.
Naiinis ako sa parents ni Clark na porket nalamang pinagtanggol niya ko kay mama noon eh akala na nila na in love kami sa isa't-isa at gustong gawing permanente ang merger sa companies ng dalwang pamilya in a way that would bind me to them in the form of marriage!
Stressed ako at frustrated. Hindi ako makahinga dahil lahat sila nakatutok sa bawat galaw ko dahil Abellarno na ko. Ano bang halaga nun kung hindi isang contrata lang na maibibigay ko sa kompanya dahil akala ng mga Sanchez eh ako yung mahal ng anak nila?!
"UGH!!!" Tinulak ko paalis sa akin yung comforter at umupo bigla sa kama. Paglingon ko katabi ko na din pala si Eric at nakaupo din, nakasandal siya sa may headboard. His arms were crossed and his eyes were closed. Ano ba 'to nagtutulog-tulugan?
Tumayo ako at tumakbo papunta sa pintuan and pounded on the door with my fist shouting for anyone who would hear me.
"Buksan ninyo na 'to!" Paulit-ulit kong sinigaw pero mukhang walang nakakarinig sa amin. Masyado siguro silang nagha-happy-happy dahil wala namang pasok bukas. Weekend na kasi.
Hiningal ako and I leaned my head on the door, my arm extended and my hand spread over the hard wooden door. Gusto ko na umuwi kung ganito lang din ang sitwasyon.
I felt him stand behind me his arm going around my waist and his lips pressing down at the back of my head. I felt lightheaded as he placed his hand over my hand that was stretched out on the door, letting his fingers take place between mine and putting some pressure on it.
Para nanaman akong nakukuryente. I didn't move. Pano 'to, gusto ko ganito lang kami.
"Sabi ko lalayuan na kita kasi inayos na ng pamilya mo na mapunta ka sa iba. Pakiramdam ko ang dami kong kaagaw sa iyo. Ang hirap nilang pantayan kasi yung isa parati kang napapatawa tapos yung isa naman kayang-kaya kang protektahan. Ako hindi ko alam kung anong pwede kong gawin." I gasped when he tightened his hold on me and brought me closer to his body sending this tingling sensation all over me.
"It's childish and totally confusing... this feeling. I'm at the point where I'm so selfish because I don't want you to be with anybody else but me. Gusto ko dito ka lang sa tabi ko, hindi ka pwedeng umalis. Ako na lang yung mahalin mo. Parang batang nagmamaktol ang dating ko. Pero gusto ko din na masaya ka... kaya pinag-isipan kong mabuti kung dapat bang ipaglaban kita o umalis na lang ako. Nakakatawa nga eh, kasi parang ang bilis pero parang ang tagal na rin. Natatakot ako na masaktan pero mukhang mas natatakot ako na mawala ka."
"Eric..." Dahan-dahan niya kong binitawan and I felt him take a few steps back so I turned around to face him.
"Pero narealize ko din na hindi lang ako ang dapat magdesisyon dito." He smiled at me. "Ang ibig ko sabihin, mahal kita. Mahal mo ba ako?"
Heh. Sa wakas. Happy ending din. Napangiti talaga ako ng todo sa pagi-i-eavesdrop ko dito kina pare koy at kay Junior. Eto at nakaupo ako sa lapag at nakikinig sa pinag-uusapan nila. Grabe din, ilang beses kong pinigilang sugurin sila sa loob kasi nga nung first two hours nila eh aba hindi umiimik. Eto nga at napikon na sa akin si Kevin-tot kasi text ako ng text sakanya na dalhan ako ng kung ano-ano sa sobrang bored ko na dito. Siyempre kailangan bantayan ko din sila noh! Nyahahaha, ako ata ang number one fan ng love story nila. Ayan tuloy nagkalat yung mga C2 bottles, potato chips, wrapper ng chocolates at magazines sa lapag. Tagal kasi nilang mag-aminan.
"Hoy" Napatingin ako dun sa may hagadan at nakitang may dalang isang box ng Chips Ahoy itong si Marie.
"Hoy ka din. Bakit ikaw may dala niyan? Asan si Kevin?" Umupo siya sa tabi ko tapos binuksan na niya yung Chips Ahoy at kumain muna bago ako sagutin. Hindi man lang ako binigyan! Aba! Kaninong stock yan?
"Nag-away nanaman kasi sila ni Ate Faith kaya ayun nagwalk-out siya. Syempre hinabol siya ni Kevin Gomez."
"Ano? Nag-away nanaman yung dalawa? Wooh! Gu Jun Pyo at Geum Jan Dhi talaga oh! Haha!" Kinuha ko yung hawak-hawak niyang cookie at kinain agad.
"HOY! Akin yun ah!"
"Bakit? Aber, kanino bang pantry ang kinuhanan mo di ba akin? Kaya akin ito akin to Miss!" Pinag-agawan namin yung box ng Chips Ahoy at natawa talaga ako kasi muntikan na niya ko makagat. Pisikalan pala gusto niya ah.
"Kapal! Kung hindi dahil sa akin hindi ka papasa ng high school!"
"Exaggerrated ka masyado! Kakatapos lang ng second quarter noh!"
"Totoo naman ah! Saka bakit kanina ka pa andito! Huwag mo nga istorbohin sina Em!" Hinila niya yung tenga ko kaya hinila ko yung pigtail niya.
"Bakit kanino bang bahay ito? Pwede akong maupo kung saan ko gusto dahil bahay ko 'to! Bahay ko!"
"Sige na sa 'yo na lahat! Sa'yo na!"
Hinila niya yung pisngi ko saka hinatak yung collar ng shirt ko, kaya ayun bumagsak kami parehas kasi na-out of balance kami.
"Dapat ba akong magalit kasi pinakikinggan mo pala kami kanina o dapat ba kong matawa sa itsura ninyo ngayon, o baka gusto mong kayo naman ang makulong sa loob ng kwarto kasi kailangan ninyo ata ng privacy."
"Huwag ninyo kami pansinin. Sige lang magpakasaya kayo sa loob." Natawa ako sa sitwasyon namin kasi medyo binagsakan ako nitong si Marie kaya medyo lang naman... eh nakapatong siya sa 'kin. "Oi Marie, alam kong mabango ka pero medyo kasi mabigat ka. Pwede bang..oomphf!" Sakit nun ah, sinikmuraan ako nitong braniac na 'to. Tumayo kami parehas. "Teka, pano ninyo nabuksan yung pinto?"
"Eto oh!" Pangiting winagayway ni Junior yung hair pin na nabaluktot na at natawa ako ng malakas! Ayos tong junior na to ah! Pwede ng mag-akyat bahay. Napailing na lang tong si Eric pero ang laki ng ngiti.
Napatingin ako dito kay Marie at nakitang nakasimangot. Bakit kaya?
"Em..."
"Em... huwag ka na mag-alala. Hindi na mauulit yun. Iba na ngayon di ba?"
Huh? Ano ibig sabihin nun? Sumenyas ako kay Eric pero mukhang wala din siyang alam kaya inisip ko na lang na tanungin si Marie mamaya.
Sunday na at wala sina Dad at mama sa bahay. General cleaning ng buong bahay at kakatapos lang namin. Syempre tumulong ako kasi wala naman ako ginagawa.
"Manang Grace... si kuya po?"
"Ay nako. Ayun nakakulong nanaman sa studio niya at naghahasik ng lagim." Patawang sinabi ni Manang. Ibig sabihin, nagpapatugtog ng malakas na classical music itong si Kuya Jeric habang nagpipinta.
"Art yun Manang. Art. Ikaw talaga!" Niyakap ko siya tapos hinalikan sa pisngi tapos umakyat na ko sa attic kasi yun yung studio ni Kuya. Binigay yun sakanya ni Dad nung nag-grade six siya kasi dun nadiscover yung talent niya sa painting.
Pag-akyat ko, sa hagdanan pa lang eh rinig na rinig na yung Winter ni Vivaldi.
Alam ko pinapatugtug lang yun ni Kuya kapag pinoproblema niya yung tatlong "E".
Exams na kailangan niyang i-top.
Exhibits na kailangang niyang panalunan ng award.
At si Eric, captain ng Varisty Team na parating hina-harass ang student council sa kakahingi ng excuse letter para magkaroon ng extended practice time ang varisty tuwing basketball season.
"Kuya." Sinara ko yung CD player niya para naman magkarinigan kami. "Hindi ka pa ata natutulog. Magpahinga ka naman." Hindi siya sumagot, basta tuloy-tuloy lang siya sa ginagawa niya. Ni hindi nga niya ko hinarap, para bang hindi niya ko narinig. "Kuya... baka magkasakit ka niyan."
Lumapit ako sakanya at pinigilan ko yung kamay niya at inalis yung paintbrush na hawak niya. Umupo ako sa tabi niya at hinila yung ulo niya para magrest sa balikat ko tapos sinara ko yung mata niya.
"Kahit sandali lang."
Gaano ba katagal yung sandali niya? Hanggang sa makatulog ako? Hanggang sa mawala yung pagod ko? Hanngagn siya naman yung mapagod? Hanggang sa may makakita sa amin? Hanggang mainis si Madrigal sa akin? Hanggang kailan?
Kung pwede lang huwag na matapos. Ang sakit isipin na gusto niya talaga yung Madrigal na yun. Na sila na. Pero ayokong papiliin siya dahil sa tingin din naman niya magkapatid kami kaya kahit ano mang pagmamahal ang meron siya sa akin hanggang dun na lang yun. Kahit ano pa man yun tatanggapin ko pa rin basta galing sakanya.
Nakaupo kami dun sa may sala nila Clark habang tinutulungan ko siya magreview ng Trigo. Tahimik siya at talagang kina-career ang pagsolve ng mga problems.
"Nakalimutan ko itanong sa'yo dati..." Tuloy pa rin siya sa pagsolve kahit na kinakausap niya ako. "... kung ano yung pinag-usapan ninyo ni Elle dati. Nung Victory party para sa sports fest. Mukha kasing may pinoproblema ka nun na may kinalaman sakanya. Pwede bang malaman?"
"Ah... yun ba. Clark, pwede bang si Em na lang ang tanungin mo. Wala ako sa lugar para sabihin sa iyo yun dahil issue niya yun hindi akin. Alam kong fiance ka niya pero..." Hinawakan niya yung wrist ko pero nakafocus pa din siya dun sa worksheet niya.
"Kaibigan ko siya. Yung fiance na status na yan, magulang namin nagdesisyon nun hindi kami. Walang kwenta sa amin yun. I'm just worried kasi alam kong hindi maganda trato ng family niya sakanya so I'm just making sure that she's alright."
Alam ko naman yun pero hindi ko pa ring maiwasan na matuwa na sakanya mismo nanggaling na kaibigan lang ang turingan nila sa isa't-isa.
Naku. Eto nanaman ang puso ko. Tumatakbo nanaman na parang may karera.
"Family driver dati ng mga Abellarno ang tatay ko. Dati parating kinukulong ni Mrs. Abellarno si Em sa may cabinet sa may basement kapag wala si Mr. Abellarno. Mahilig ako maglaro dun tuwing weekends kaya nakikita ko kapag kinukulong dun si Em. Ginawa ko, lagi kong tatawagin ang tatay ko para pasikreto naming papakawalan si Em. Kaya lang, dumating na yung araw na pinangako ng Lolo ni Em sa tatay ko na lupa na pwede niyang pagtaniman kaya hindi na kailangan magtrabaho ni 'tay sa pamilya nila. So wala ng magliligtas kay Em. Ginawa ng tatay ko tinuruan niyang magbukas ng mga pinto si Em kahit wala siyang susi para kahit wala na siya, kaya na ni Em alagaan ang sarili niya kahit papaano."
Pagkatapos nun parehas kaming natahimik.
"Hindi pa kami magkaibigan nun ni Em. Hindi nga niya ko kilala nun kaya nung naging magkaklase kami nitong highschool alam ko na talaga yung story ng buhay niya at alam ko na din na mabait talaga siya."
Hindi pa rin niya ko binibitawan. Mas humigpit pa yung hawak niya at mas bumilis ang tibok ng puso ko.
"Hindi ko sinabi sa iyo 'to dahil gusto ko lang. Sinabi ko sa iyo para malaman mo na maraming nagmamahal kay Em. At sa tingin ko isa ka na dun."
Poll
