PAIN.
VENGEANCE.
LOVE.
H A D E S
(Hades=DEATH revised)
by: lonelyjice
A man deprived of love and has dedicated his life seeking for revenge…
Would he still be able to love and experience being loved in return?
Note:
This story is a work of fiction.
Names, characters, places, and incidents are all products of the author’s imagination.
Any resemblance to actual persons, living or dead, events, or locales is entirely coincidental.
Copyright © 2009 by lonelyjice
All rights reserved.
Except when permitted by the author, no part of this story may be reproduced or transmitted in any form or by any means except without any prior permission.
Chapter Guide
LASANGAN CORNER
Author: Whew, it's been a while. Anyway, this is the newest version of my old story HADES=DEATH. Thank you sa mga readers ko dati. I hope you'd still read this one... I need your support.
So the dedication goes to the following:
*Ramona*gorgeouscha*mahriya*bluerose*
*RockerDoll*mk.blue_48*anje_daw*M A J A*cutie_03*
*euki13*kontrabida.*Marieven__xx*..shaNe..*broken_emo22*kaih11_jRaU89*
*~*AsTriTH AkAsHi*~*yahk07*Sachiko*aquamarine_08*blue_butterfly_18*icedteagurl*milroski*
*cuTie_aNgeL_aQhu*janica joyce*damn.love*unloved_girl*jona_08*
*jarajai*anilae.719189*jazsmiine02*bloodberry09*love_boo62*kailetmaxine*
*Lavenderpink*kailetmaxine*hart_o8*curiousity kills*
hindi pala kayo masyadong marami noh? 
I hope to see familiar names in here...
Of course, new readers will be warmly welcomed as well. --ice--
PS: don't forget toleave comments, eh? Thanks!
new readers:
*dAiNg_DaY*curiousity kills*
*thecagedDOLL*ayra*pinkstrawberry*
yay for y'all!
Prologue: Darkness
HADESPangalan ko pa lang nakakatakot na ‘di ba? My father named me after the Greek god of Darkness himself. Ang turing niya sa akin? KAMATAYAN. Lahat daw kasi ng nagmamahal sa akin o lahat ng minamahal ko, namamatay. My mom died right after giving birth to me and he blamed me for that; he loathed me.Naglayas ako at the age of 13 to get away from my dad—from his piercing stares which always reminded me of his hatred. And every damn day of my life, he never failed to make me feel guilty about mom’s death—something which I learned to accept as I grew older. And so I ran away with nothing but the clothes I’m wearing that day. And as expected, he never even tried to locate me.Out in the streets I learned to fight in order to survive, something which landed me in DEATH—isang underground group katulad ng Mafia na pinamumugaran ng mga gangsters, sindikato, at fighters na parte ng mga underground fights. ‘Yung tipong patayan na away. Kinupkop nila ako at sinanay and later on used me as their fighter. Oo, parang Baki the Grappler ang buhay ko, ang ikinabubuhay ko. Isang taon pa lamang mula ng sumali ako sa grupo, ako na ang pambato nila. Alas kumbaga. Malaki ang utang na loob ko sa kanila. Kaya kahit anong gawin ko, hindi ako makaalis sa grupo.Fourth year high school ako noon when I first attempted… Pero ang nangyari? Pinagsisisihan ko ngayon...Baka nga hanggang sa mamatay ako ay pagsisihan ko pa rin... Hinding-hindi ko mapapatawad ang sarili ko sa nangyari.Si Beatrice—siya lang ang kaisa-isang babae na minahal ko at nagmahal sa akin. Kaklase ko siya mula 3rd year high school. At kahit mailap ako sa kahit kaninong tao, nagawa niyang pasukin ang buhay ko sa simpleng pakikipagkaibigan niya sa akin. Noong una, natakot ako. Sa dami ba naman ng kaaway ko sa loob at labas ng underground fights, baka pagtripan siya. Pero nawala ang lahat ng takot ko nang malaman kong alam niya pala ang ginagawa ko. At tinanggap pa rin niya ako kahit ganun ako. Sa kauna-unahang pagkakataon, naging masaya ako. Iba sa sayang nararamdaman ko noon kapag nakikipag-away. Somehow, when I’m with her, I feel peace. ‘yung tipong wala akong dapat alalahanin kundi paano ko siya pasasayahin. Kaya sabay ng sayang ‘yon, napabayaan ko ang obligasyon at responsibilidad ko sa grupo. Natalo ako sa isang laban na ikinagalit ng grupo.
“Layuan mo siya Hades.” Utos ni Leigh—isa sa mga lider ng grupo.
Pero hindi ako nakinig. Pakealam ba nila? Hindi na ako masaya sa pakikipag-away. Si Beatrice na lang ang nakakapagbigay sa akin nun.
“Aalis na ako sa grupo.” Sabi ko sa kanila.
”Bakit? Akala mo ba makakaalis ka pa sa grupong ‘to Hades? Nakakalimutan mo ba kung gaano kalaki ang utang na loob mo sa amin? We saved you’re a$s! You're stuck here till you die. Kaya layuan mo na ang babaeng ‘yan... Kung mahal mo talaga sya ay gagawin mo ‘yun. You don’t want her involved, do you? Alam mo kung ano ang kayang gawin ng grupo kapag hindi mo ginawa ang sinasabi namin. You’ll regret it all your life.” Tugon naman ni Leigh sa akin. Tugon na sana ay pinakinggan ko…
Pero hindi ko ito pinakinggan. Wala na akong pakealam sa grupo. Wala na akong pakealam sa gagawin nila sa akin. Si Beatrice lang naman ang mahalaga sa akin. Siya lang. SIYA.
November 1, 2005
16th birthday ko nang tinawagan ako ni Beatrice.
”Hades, may surpresa ako sa 'yo... Puntahan mo ako sa bahay...” she said.
Dali-dali akong pumunta sa bahay nila... Only to experience the greatest pain in life. Agad akong sinalubong ng mahigit limang lalake at pinagsusuntok nang dumating ako sa bahay nila. Naroon pala sina Leigh. Karamihan ng nasa sa grupo ay naroon. Pinagtulungan nila ako... Pero hindi ang mga suntok nila o sipa ang nakasakit sa akin. Kundi ang makita si Beatrice na umiiyak. Hawak-hawak siya ni Leigh at Karl at nasa isang sulok lamang habang binubugbog ako.
“HADES!!! Tama na ‘yan please! ‘Wag n’yo na siyang bugbugin! TAMA NA!!!” sigaw ni Beatrice at nagtangkang makaalis sa pagkakahawak nina Leigh at Karl.
“Not too fast young girl…” sabi naman ni Leigh. “Ginusto ‘to ng boyfriend mo. Binalaan na namin siya. Pero talagang matigas ang ulo niya. Ayaw ka niyang layuan… Natalo tuloy siya sa laban at pinahiya ang grupo. Consider this as a payback.”
“Pwes kung ayaw niyang lumayo, ako ang lalayo! Tigilan nyo lang siya… Please! Lalayo na ako. Hinding-hindi na ako magpapakita sa kanya. Hades!!”
Tumawa si Leigh.
“Narinig mo ‘yon Hades? Madali lang naman palang kausap ‘tong girlfriend mo eh… Ikaw lang pala ang may problema.”
“Trixie! Ano ba? Wag kang maniniwala sa kanila!”
“S-shut up Hades! Hindi mo desisyon ‘to. I’m deciding this. Let go of him, please… And I’ll forget I’d ever met him. Magpapakalayo ako dito at hindi na ako manggugulo. Please?” pakiusap ni Beatrice.
“That could have been nice you know. But I think it’s too late for that.”
“B-but you’re beating him to death! Kung siya ang alas niyo, hindi nyo siya papatayin. So please stop!”
“Who told you were beating him to death? Sweety, beating him is not the payback. It’s too kind…”
“W-what?”
Natuod ako sa kinaroroonan ko nang maintindihan ang tinutukoy ni Leigh.
Put$a! Bakit hindi ko naisip na iba ang pinaplano ng grupo? Hindi ako ang parurusahan nila! Si Beatrice!
“LEIGH! WAAAAGGGGGG!!!” I shouted and hit one of the guys holding me. Tinangka kong tumakbo sa direksyon nina Beatrice ngunit mabilis akong hinarang ni Karl. Pinalibutan ulit ako ng iba.
“Tsk, tsk. You should’ve realized that long time ago Hades. Now watch for DEATH’s payback.” Sambit ni Leigh sabay halik kay Beatrice.
“HADES! Tulungan mo ako!!!” sigaw ni Beatrice habang pilit siyang hinuhubaran ni Leigh.
“STOP THAT LEIGH! DAMN IT! TAKE YOUR HANDS OFF OF HER! LEIGH!” at pinilit ko ulit tumakbo. I need to stop him! THEM! Ngunit katulad ng nangyari kanina, mabilis lang akong napigilan ng iba. Binugbog nila ako hanggang manghina ako at iginapos sa isang sulok kung saan ang tanging magagawa ko ay tingnan sila habang binababoy ang girlfriend ko. Si Beatrice… Ang minamahal kong Beatrice… Unti-unting nadudurog ang puso ko. She was crying. And I noticed I was crying too.
“Beatrice…” sambit ko.
Hubo’t hubad na si Beatrice at kung ano-anong kababuyan ang ginagawa nila rito.
“Aaaahhhh!!” umiiyak na sigaw ni Beatrice ng pinaso siya ng sigarilyo. “Hades…”
Lalong nabiyak ang puso ko. Si Beatrice… Binababoy nila ang Beatrice ko… At wala akong ibang magawa kundi tumingin. Hindi ko siya matulungan… wala akong magawa!
“LEIGH! PUT$A! TIGILAN NYO ANG GIRLFRIEND KO! AKO ANG PATAYIN NYO! AKO ANG MAY ATRASO! WALANG KASALANAN SI BEATRICE! LEIGH!!!”
Tumawa lang si Leigh.
“Watch this Hades.” He said as he started f***ing Beatrice.“NO!!!!”
I closed my eyes. No. Hindi ko kayang makita ang ginagawa nila sa girlfriend ko. Hindi… Ngunit kasalanan ko yon… Kasalanan ko ang lahat ng nangyayari.
Pinagpasahan nila si Beatrice. Lima? Sampu? Labinlima? EWAN! Hindi ko alam kung ilang lalake ang gumamit sa girlfriend ko. At nang matapos nilang pagpasapasahan si Beatrice ay nilapitan ako ni Leigh.
“The show’s about to end Hades Zandros. And for the finale…” aniya sabay hugot ng baril.
No, no. That can’t happen. No…
Nagpalipat-lipat ang tingin ko sa baril at kay Beatrice na hindi na makapagsalita at umiiyak na lamang sa sulok.
“I-I’m sorry Beatrice…” I uttered crying.
Beatrice weakly smiled. That smile… Her angelic smile…
“T-take care Hades… I… love… you…”
Leigh then pulled the trigger.“BEATRICE!!!”
She was already dead. Ang pinakamamahal kong Beatrice… Pinatay nila…
You will all pay this with your lives… I swear. Ipaghihiganti kita Beatrice. Ipaghihiganti kita.