Grow Old With You ♣ |Re-Post| |The End|

[ayreezh]

Grow Old With You
© 2005
Re-post: 2009

Ako nga pala si Marjorie..  Isang junior sa isang eck-eck na private school.. Sikat sa campus -- op cors, maganda ako eh!    Active sa halos lahat ng clubs -- wag lang may kinalaman sa Science, English, at lalo na sa Math!  Wag na nating pag-usapan ang academics chu-chu..
Bukod dun, masaya ang life ko.. as in!  Live your life to the fullest nga, di va?


Tapos dumating si Johann...


Senior transferee si Johann galing kung saan mang bundok..
Pero wag ka, hanep na papable na taga-bundok ang mokong!
Crush na kagad ng bayan (pati barangay!) dahil, bukod sa mukhang hinakot nya na ang kagwapuhan sa mundo, eh may brains pa!


Pero -- sOOoOOOooRrRyyyyy -- yoko sa kanya..  Epal, pakielamaro, at saksakan ng kapal ang gwapo nyang mukha! hmpf! 
Pero, on the other hand, konti na lang talaga ang matinong gwapo sa mundo...

.doc & .pdf copies are available for free download
here & here.

Disclaimer:

All characters, events, and places in this story are entirely fictional.
Any similarities between them and actual people and/or incidents are purely coincidental.

Unauthorized reproduction and/or distribution of text, pictures, or any other information which appears in this site, in any form or by any means, without the permission of the author is strictly prohibited.

[ayreezh]

1:



"WHHHAAAAaaaTTttTTT?!?!?!"


Kakatapos lang ng 1st official day ng classes (ung 1st Monday since nagsimula ang classes) at syempre, pagkatapos itambak ang mga libro sa locker, eh takbo na kagad ako sa grounds para maghintay sa mga amiga ko at nang makakain na kami sa Jollibee...Laging masaya ang hapon ko...


Pero, this year, last subject ko ang Geometry, at lokong teacher yan, kakasimula pa lang ng klase, nagbigay na kagad ng test!!!! At syempre, madugo na naman ang papel ko...


Pauline: (biglang sumulpot sa likod ko) Huy, ano nanaman nangyari sa'yo? At nag-what-what ka nanaman dyan?
Raphael: (silip sa hawak kong test paper) Oooohhhh, mukhang may minurder ka nanamang papel ah...
Ako: Hello?! First week ng classes? Test? Sinong matinong teacher ang magbibigay ng test sa GEOMETRY sa 1st day ng klase?!
Martha: Ugh, geom... di pa natuwa si kung-sino-mang-nakaimbento-ng-math sa algebra, dinagdagan pa ng kung anu-anong postulates chu-chu na yan..
Ako: Tama! Kampihan mo nga ako, Mars...
Crizelle: Ahsush, naghanap ng kakampi oh... Puro bilog nanaman kasi yang papel mo...
Ako: Hmpf! Sino bang may kailangan nito?


Crinumple ko ung papel, sabay hagis sa likod ko.


"Aray!"


Oopsiz... 


Napaikot kaming lahat para makita kung sinong tinamaan ng shooting paper ko... At ahyun sa likod at nagkakamot ng ulo kung saan malamang tinamaan sya nung papel, nakatayo ung "very rumored" na senior transferee -- Johann yata name nya... Hanep! Ang gwapo pala talaga nito!


Ako: Ooops, sorry ha ---


Pinulot nya ung crumpled sheet of paper sa may paa nya, at binuklat pa!


Johann: (tingin sa test paper ko) Ano ba naman toh? Bilang sa daliri ang tama!



Avah! Antepatiko ang loko!



Johann: (tingin sa kin) Sa'yo toh?
Ako: (inagaw sa kanya ung papel) Eh ano naman kung akin nga? Bakit? Kakainin mo?
Johann: (inagaw uhlet sa'kin ung papel, sabay turo sa question #2) five sides... polygon?



Lokong toh ah...-__-



Ako: Well, what can I say? Nasa bakasyon pa utak ko... (agaw uhlet ung papel sabay tapon sa malapit na basurahan) At care mo ba?
Johann: (napangiti) Sungit...



HaLa! Ako? Masungit?!



Pauline: (hinaltak na ko habang nakatingin kay Johann) Uhm, lam mo, may pupuntahan pa kami eh... At sa sinabi mo, baka buong hapon at gabi pa kayo magtalo dito... So, see you na lang around, at halika na, Marjorie...



Hinayaan kong hilahin ako ni Pauline paalis...



Ako: (bulong sa kanila) Can you believe that guy??!?!?!
Raphael: I know! Ang gwapo!
Ako: ha..ha... Ang kapal ng mukha!



Di pa kami nakakalayo nang biglang sumigaw (di naman ganon kalakas -- thank GOD!) si Johann...


Johann: (pahabol sa'kin) Marjorie! Kung gusto mo i-ttutor kita sa geom!
Ako: SHUT UP!!!!!!



At lalo akong kinaladkad ng mga kabarkada ko paalis...



Hmpf! Sino ba sya sa tingin nya?! Descendant ng nakaimbento ng Math?!?! HMPF!!!!

[ayreezh]

2:


Kinabukasan, sarap ng kain ko ng Clover sa usual table namin ng tropa ko... Un lang kinakain ko sa recess at isang can ng pepsi, may energy na kong magpasaway sa mga teachers ng dalawang subjects ko bago mag-lunch...


Raphael: Naku, ahyan na ang boyprend ko, naglalakad na palapit...


Nag-ikutan ang mga ulo namin sa direction na tinitingnan nung bakla...



What the--?! O_O


Raven: (ngiti sa'kin) Ooooh... interesting...



Palapit sa'min si Jerome, 4th year na editor-in-chief ng schoolpaper, at, guess who?!... si Johann.. Ibang klase ang ngiti sa'kin ng mokong...



Johann: (umupo sa tabi ko) Eiz...
Ako: Naliligaw ka ng table?
Johann: Hinde, dumadaan lang...
Jerome: Aba, nagsusungit ka nanaman, Marjorie... Sayang ang ganda mo..
Ako:Tigilan mo nga ako, Jerome... Anong ginagawa nyo dito?
Crizelle: (ngiti kay Jerome) Miss mo na ko?
Raphael: Gaga, ako hinahanap nyang dalawang yan... (tumingin kina Jerome at Johann) Mamamaya pang hapon date natin ah..


Kaloka tohng mga toh... Hilig manggulo...


Jerome: Oo, Raphael, may date nga pala tayo mamaya..



Nakisakay naman..



Jerome: (tingin sa'kin) Kasi, Marjorie, balita ko maling way daw ang pagkakakilala nyong dalawa nitong insan ko..



Pinsan mo?!



Ako: Point?
Jerome: Kaya sinasabi ko lang sa'yo, mabait toh...
Johann: Oo nga... Mahal ako ng nanay ko...
Ako: (napangiti) Mabuti naman... Eh di dun ka na lang sa nanay mo..



Biglang nag-ring ung bell... Nagtayuan na kami para bumalik sa mga classrooms namin...
Bago ako pumasok sa building, humabol pa sa'kin si Johann...



Johann: So, how about ung tutoring sa Geom?

[ayreezh]

3:


Nung uwian, di ako sumabay sa mga kabarkada kong umuwi... Nagpaiwan ako sa gym, nanood sa mga basketball players (at wanna-be players ) na nag-ttry out para sa varsity... Sarap talagang manood pag ganyan kadame mga papable sa harap mo!



Nag-sscan ako ng mga prospect, nang may nakita akong di kanais-nais...



Hanggang dito ba naman?!



Johann: Oy, mag-ttry out ka rin?
Ako: Uh, tatawa na ba ako?
Johann: Sungit mo talaga... Binibiro ka lang eh... Parang mangangagat ka pa!
Ako: Wag kang mag-alala... Wala akong rabies...
Johann: Uh, tatawa na ba ako?


Loko talaga toh!


Johann: (ngiti sa'kin) Joke lang... So, anoh na?
Ako: Ano na rin?
Johann: Papa-tutor ka na sa geom?
Ako: Kuhlet talga ng lahi mo... Hinde na noh... Mapapasa ko pa un...
Johann: Ahsuz...



Nagbibiruan kami nang biglang...



"Marge?"



Napalingon ako (pansin nyo parang ang daming nangyayari sa likod ko noh? ), sabay biglang tayo...



Ako: Hey... Sang lupalop ka ba ng mundo nanggaling? Kanina pa kita hinihintay...


Lumapit sa'kin ung bagong dating, nakangiti...tapos napatingin sya kay Johann...



Ay, makiramdam, Marjorie...



Tumingin ako kay Johann...



Ako: Johann, nga pala, ehto si George... (hinawakan ni George kamay ko) Boyfriend ko...



Oooohhh... what's with the face, Johann?

[ayreezh]

4:


Tumitig sandali si Johann kay George... La namang masama, ung tingin lang...


George: (kay Johann) Mag-ttry out ka ba? Sunod ka na kagad... Magwwarm up na kami... (tingin sakin) Sige na, Marge. Umuwi ka na... Wag mo na kong hintayin... Tatawagan na lang kita mamaya...



Wha--?



Pagkaalis ni George para tipunin ang mga papable na wanna-be varsity, napatingin sa'kin si Johann...


Johann: Boyprend mo un?


Last time, I checked... yeah... kahit tinataboy nya ko ngayon...


Ako: Oo, bahket? (Nakz, feeling sure ah...)
Johann: (ngiti) La lang... tanong ko lang... Parang ehwan eh... Captain ba un?
Ako: Oo, bahket?
Johann: Panget ka rin... 



Hala?!?! La nanaman magawang matino tohng taong toh?!



Nagsimula nang tumakbo si Johann para makisali dun sa hudle ng mga lalake... Ako naman umikot na para umuwi...mag-isa... feeling unwanted... T_T  Tsk... drama mo, Marjorie!



Johann: Oi!



Napaikot uhlet ako... Di pa pala nangangalahati ung mokong papunta sa gym...



Johann: Kung gusto mo hintayin mo ko, para di ka feeling lonely dyan!



Hala! O_O


Ako: Neknek mo! Mahiya ka nga sa balat mo!
Johann: (natawa) Bahket naman? Eh ang gwapo-gwapo ko?!



Ano raaaaaawwwwwwwww?!?!?!?



Pagkatapos nun, tumakbo na sya talaga para maki-warm up... Ako naman, ahyun, nakatayo, parang eng-eng... mag-isang nakangiti...




_____________________
♥ To Be Continued.

[nNnyYyLLL]

Ayiiee. Hahahaha. Kala ko ba nabwebweset kay johann, eh bakit naka ngiti.

[im_numb10]

...bpyprend nia un???

...deadma??

[ayreezh]

5:


We-el... Di ko hinintay si Johann noh... Umuwi na ko, at nag-abang ng tawag ni George -- na alas dose na eh di pa rin dumadating! Kaya, ahyun... nakatulog ako na katabi ung telepono at cellphone... Puyat pa!


Kinabukasan, pagdating ko sa school...


Raphael: (pagkakita sa'kin) Naku poh! Puyat nanaman ang bruha!
Crizelle: Anong oras nanaman kayo natapos ni George sa telepono?
Ako: Di kami nag-usap...
Raven: Sino kausap mo?
Martha: Si Johann noh?


Bakit naman napasok un?! 


Pauline: Kayo ha... Bagong kilala nyo pa lang, close na kagad kayo...
Ako: Mga loka... Wala akong kausap... As in... Napuyat ako sa kakahintay ng tawag ni George... (bumulong) Di naman tumawag... T_T


Natahimik silang bigla... Nagtinginan...


Ako: Suz, wala un noh... Kayo naman... Di lang sya tumawag eh..



..kahit sinabi nyang tatawag sya...



Raven: Marge... Ilang araw na syang di nagpaparamdam syo ah...
Crizelle: Oo nga... Mga kowtz mo dyan sa inbox mo mga last month pa!



Kowtz ba alalahanin?



Ako: Ay nako...wala nga un... Suz, ok lang un noh... Dame-dameng pwedeng hilahin dyan at sabihing tawagan ako eh...
Raphael: Aaay, ang taray ng bakla!
Ako: Loka, ikaw lang bakla dito noh...


~~~


Ako: You're breaking up with me?!


Nung hapon, kahit na madilim at mukhang may bagyo pa, sinama pa rin ako ni George sa park......... para lang makipag-break...


George: I'm really sorry, Marjorie... It's just that, hinde na tayo tulad ng dati eh...
Ako: Si Kathy noh!?



Whoops! Gusto mo ba talaga malaman sagot dyan?!



Pewo di naman nakasagot si George... Ni di nga nakatingin sa'kin eh... So un nga... Si Kathy na kapitbahay nya na matagal na syang pinipilit sungkitin sa sampayan ko...


Ako: (nakangiti pa ko oh!) Okay lang un... At least di tayo naglolokohan, di ba? Nakush, wag mo kong alalahanin, lam mo naman ako...



Naku, plastik mo, Marjorie!



Alangan namang humagulhol ako sa harap nya?!



George: Okay ka lang?



Okay-in ko yang mukha mo eh! Pano ako magiging okay?!?!


George: Hatid na kita snyo...Mukhang uulan na eh...
Ako: Hinde, sige, mauna ka na... Dito muna ako... Kakain lang ako sa Jollibee, tapos uuwi na rin ako..
George: Sure ka?
Ako: Yup!
George: Sige... Kita na lang tayo bukas...


Tumayo nga ang loko! Sandale! Iiwan mo ko dito!??! Oh, well, ahyun na nga oh, naglakad na paalis...



Tumitig lang ako sandali kung san pumunta si George tapos umikot na rin ako para pumunta ng Jollibee sa kabilang ibayo ng kalsada... o kaya dun na lang kaya ako pumunta sa dulo ng park?... Siguradong la tao dun... Uupo na lang ako sa ilalim ng puno...


Suz... care ko ba kung wala na kami!? Daming iba dyan naka-scattered noh...


Kakaupo ko pa lang sa ilalim ng isang malaking puno nang mag-sink in sa brain ko ung nangyari...


Oh God... Iniwan nya nako........



At sa pagpatak ng luha ko...dun na rin bumuhos ang pagkalakas-lakas na ulan...

[ayreezh]

6:


Di ko alam kung gano ako katagal nakaupo dun sa ilalim ng puno... Basta, ang alam ko, nakapag-reflect na ko sa lahat ng mga naging boylet ko (which by the way is marami-rami na rin...)... kaya malamang matagal na kong naliligo sa di pa rin humihinang ulan...


At alam nyo ba napansin ko? Most of the time, lagi na lang akong naiiwan for someone else!!!!


Siguro may mali sa'kin... Siguro.... Siguro....


Siguro alien ako! Long-lost cousin ni ET! o ni Mojacko! o ni Doraemon!!! O_O


Langya naman, Marjorie... akala ko ba nag-eemote ka?


Tapos, bigla kong napansin na tumigil ung patak ng ulan sa'kin, habang todo pa rin ang buhos sa paligid ko...




Ehto na ang mothership... Sinusundo na ko?!?



"Ano sa tingin mo ang ginagawa mo?!"



Nagtatagalog ung alien?



Napaikot akong bigla at ahyun, sa tabi ko lumantad ang mukha ni Johann!



Sheesh! Mas gusto ko na ung idea na mothership toh eh!



Ako: Anong ginagawa mo dito?
Johann: (lipat ung payong sa kabilang kamay nya) Hinahanap ka ng tropa mo... Pati sa'kin hinanap ka...



Loka talaga ung mga un...-__-


Johann: So, break na kayo...?



Langya, gano ba kabilis mag-travel ang balita?! 


Ako: San mo naman narinig yan?
Johann: Kay Raphael... Sinabi raw sa kanya nung girlfriend nung kabarkada ni George... Nag-aalala yata syo ung gurl... tapos nung la sumasagot ng cellpone at telepone nyo, eh nagkagulo na mga kabarkada mo kung nasan ka na...
Ako: Walang tao sa bahay... Nasa business trip si Mommy...
Johann: Dad mo?
Ako: Nasa Amerika...
Johann: Bakit di mo tinawagan tropa mo?
Ako: Then what? Para mag-alala lang sila?
Johann: Tange... Mas nag-aalala na nga sila ngayon eh... Kaya nagprisenta na kong hanapin ka...


Tiningnan ko lang sya... Bakit ba sobrang pakielamero nito?


Johann: Umiiyak ka ba?
Ako: Ano?
Johann: Basang-basa ka kasi eh, di halata kung umiiyak ka o ano...
Ako: Care mo ba?
Johann: Sungit mo talaga!
Ako: Umuwi ka na nga... Uuwi na rin ako maya-maya...



Tinitigan ako ni Johann... Tapos, he shoved na lang bigla ung payong sa kamay ko...



Johann: Oh sige... (tumayo na para umalis)
Ako: Hoy! Eng-eng ka ba?! Mababasa ka!
Johann: Kesa naman ma-todo basa ka pa sa pag-uwi mo... Sa'yo na yang payong ko, kunin ko na lang bukas...
Ako: (napatayo para payungan sya) Sira ka talaga! La ka bang magawang matino?! Bahket ba kung san-sa ka sumusulpot?!? BAHKET BA ANG KULIIIITTTT MO?!?!?!?!


Marjorie, sumisigaw ka?


Johann: Sinisigawan mo ko dahil sa payong? Wow, sobrang concern naman yan...
Ako: (binalik ung payong sknya) Sira! Managinip ka ng gising...


Tinalikuran ko na sya... Shockingnez, kahiya ah, nawala poise ko...


Johann: Lam mo, okay lang namang umiyak ka eh... Kung di mo naman mahal ung g*gong un, di ka magpapaulan dito eh...
Ako: Bakit naman ako iiyak sa harap mo? o ng kahit sino? Ayokong maging mahina noh...
Johann: (hinaltak buhok ko) Sira! Anong masama dun? Di naman ibig sabihin pag umiiyak ka, mahina ka... Ibig sabihin nun, di ka alien..


Umiiyak ako kanina di ba? Ibig sabihin di ako alien? O__O

Sheesh! Di ko pala kamag-anak si Doraemon! Sayang!


Ako: Di lang ako sanay na nakikita ng iba na... lam mo na... Ung parang vulnerable...


Nung di nagsalita si Johann, napatingin ako sa kanya (baka natutunaw na di ko pa alam eh!)... Instead, ang nakita ko ung pagkalalim-lalim nyang mata na nakatitig sa'kin...


Johann: Sige, ganito na lang, Marjorie... Whenever you feel vulnerable -- or sad -- asahan mo, andito ako... Umiyak ka, sumigaw ka, hampasin mo pa ko sa sobrang galit mo, basta, nandito ako....


Wow……..


Johann: Pero syempre, siguraduhin mong di mo ko mapapatay ha...


Natawa ako... Tiningnan ko lang sya sandali, tapos, ngumiti na ko...


Ako: So, papayungan mo ba ko hanggang sa bahay? Yoko nang mabasa ng ulan eh...
Johann: Ano kah? Dinala ko toh, para ikaw magpayong sa'tin noh!
Ako: Sira ka ba?!




Op cors, ako panalo...hehe.. Hanggang sa bahay, pinayungan ako ni Johann... Todo alalay sa'kin...



Okay na sana eh...




Kaya lang, nanghingi pa ng pamasahe pauwi ung loko...




___________________________
♥  To Be Continued.

[ayreezh]

7:


Isang linggo na ang nakakalipas since nung break-up namin... Isang linggo akong nagka-sipon... Loka kasi, maligo ba naman sa pagkalakas-lakas na ulan! Pero si Johann, sya yata ang alien eh! Di man lang tinablan! Ni ubo wala!    Ay nako, never the mind...


Einiweiz, since naging single ako, parang linta na kung makakapit sa'kin si Johann... Di na nga tumahimik cellpone ko dahil sa kanya! "Elow Marjorie, musta na?" "Ano ginagawa mo Marge?" "Gumawa ka n ba ng assignment mo sa geom?" Pag di naman ako nag-reply, "La ka ba load? Kawawa ka nman...” "Huy, buhay ka pa ba? bkt d ka nagrrep?"
Aarrrghhhh!!! Ayaw akong patahimikin!!!



Lunch time namin, at ahyun ako, tinititigan ung Geometry book ko... Umaasang baka sakaling lumitaw ung sagot... Maya-maya...



Ako: Ay bwiset! Bahket ba kailangang malaman kung congruent chuva yang triangle na yan?!?! Papakainin ba ko ng measurement nyan?!
Crizelle: (natawa) Lam mo, Marge, ilang taon nang tinatanong ng mga estudyante yan...


Nginitian nila akong lahat -- mga bruha, la lang kasi silang test sa geom kaya ako pinagdidiskitahan... Napaikot tingin ko, at, well, well, sa dinami-dami nga naman ng makikita... Si Johann pa...


Abah! Mukhang papunta dito ang mokong!


Ako: Sheesh... Ehto na naman si Bugs Bunny...


Umikot mga ulo ng mga kabarkada ko, tapos tumingin sa'kin...


Pauline: Bugs Bunny? Bahket? Di naman sya mukhang rabbit ah...
Raphael: Oo nga... Gwapo-gwapo ni papa Johann eh!
Ako: Sa'yo na kung gusto mo... Bugs Bunny lang tawag ko sa kanya...kasi he keeps on BUGGING me!!!
Raven: Ahsuz... Deep inside, flattered ka naman...
Ako: Che!


Tumayo sa tabi ko si Johann... (sabi na nga ba, dapat di ako umupo sa dulo ng table eh...)


Ako: Anong ginagawa mo dito?
Johann: La lang... Tinitingnan lang kita...
Ako: (taas kilay) Anong tingin mo sa'kin? Display sa window ng Penshoppe?!
Johann: Anoh?
Ako: Wala, never mind. Bakit ba nandito ka?
Johann: (hinila ng konti buhok ko) Sungit mo talaga... Wala lang, yayayain lang kita mamayang kumain...
Ako: Lilibre mo ko?
Johann: Hinde ah! Isasama kita, di ko sinabing lilibre kita...


Langyang kuripot nito!


Ako: Eh bahket mo pa ko niyaya? Mapapagastos lang pala ako eh
Johann: Libre kita, kung tayo na...

Barkada ko: Oooooohhhh...


Tiningnan ko sila -- parang nanonood ng kung anong movie ang mga loka... Ganda pa ng mga ngiti...


Ako: (kay Johann) Neknek mo...
Johann: Ms. Taray...


Ngumiti lang sya sa'kin tapos umalis na uhlet para bumalik dun sa mga naghihintay nyang mga pwendz...


Pauline: Gaga! Bakit di ka pumayag?!


Whoa! O_O


Ako: Bakit naman ako papayag? Haller! Kakabreak lang namin ni George noh!
Crizelle: So?
Ako: So-so ka dyan... (tingin uhlet sa geom book ko) Tsaka syempre, di nga nanliligaw un eh!
Raven: Tange ka talaga... Halata namang may gusto sa'yo ung tao eh!


Tao ba un?


Raphael: Oo nga... Sige ka, aagawin ko un..


Ang tarush!


Ako: Oki pyn... Tigilan nyo na ko... Basta, never magiging kami noh...

[ayreezh]

8:

Gabi na, as usual, ako lang ang tao sa bahay... Nasa business mommy ko, wala naman akong kapatid... At si dad, naku, taon pa ang bibilangin bago umuwi un... Sa sobrang boredom ko, eh nagbihis ako para kumain na lang sa labas... Malay mo di va, may makita pa kong papable...


Lonely, I'm Miss Lonely
I want somebody to call my own..
Ahoooooooooooooo


Anoh ba yan?


Sa dinami-dame naman ng maiisip na kanta, yan pa... Einiweiz, ehto ako at iniienjoy ang aking palabok, french fries, at coke... All alone sa world ng jollyhotdog, chickenjoy, at spaghetti... Kawawa naman ako... tsk tsk tsk...


Nangangalahati na ko sa kinakain ko nang may lumapit sa'kin...


"Miss?"



Napataas ung ulo ko... Sino kaya tohng pumapagitan sa'kin at sa palabok ko?



Isang matandang guy -- di naman ganon katanda -- na mukhang... no comment...



Ako: Ano poh un?



Baka kidnapin ako nito! Oh no! Mababawasan pa ang maganda sa world!

Marjorie... Shut up...


Mysterious Guy: Pwedeng umupo? Wag ka mag-alala, di ako masamang tao...


Un naman lagi sinasabi nila...Teka lalamunin ko lang palabok ko tapos tatakbo na ko paalis!


Di pa ko sumasagot, umupo na si tatang sa harap ko... Syempre ako, pasimpleng takot, tiningnan lang sya...


Mysterious Guy: Ako nga pala si Jimmy Cruz... (inextend nya ung kamay nya para makipagshake hands -- inabot ko naman) Kanina pa kasi kita tinitingnan... Naisip mo na bang mag-model?



Ano raw?!?!?!



Jimmy: Talent scout ako, naligaw lang dito... (ngiti sa'kin) Ano nga palang pangalan mo?



Sasabihin ko ba? Sasabihin ko ba?



Di ko na malasahan ung kinakain ko -- sheesh! Sayang pera!



Ako: M-Marjorie poh...
Jimmy: Ah, Marjorie... Good... Good... (may kinukuha sya sa pocket nya)



Oh no! Ahyan na! Kikidnapin nya na ko!


Wag poh! Wag poh!!!


Habulin mo ko~~...


Tama na nga yan, Marjorie...


Jimmy: (may inabot sa'king papel) Ehto card ko... Next Saturday, umatend ka ng VTR sa building na nakalista dyan...


Kinuha ko ung card, tinitigan... Saang lupalop naman ng mundo toh?!?!


Jimmy: Okay? I'll be expecting you...
Ako: Uh, sir, ano -- ano poh bang VTR toh?
Jimmy: TV commercial... Lam mo ung commercial ng Coke na kumakanta? Parang ganon... Punta ka ha... (tumayo na sya) At, nga pala, kuya na lang tawag mo sa'kin... 25 y/o lang ako, parang ang tanda ko na kasi pag sir eh...  Sige, iwan na kita...


Umalis na si "kuya raw"... Ako naman tiningnan uhlet ung card sa kamay ko...



VTR daw... TV commercial...



Shosyal... haha...












Ano nga ba nangyari?!?!  O_O

[kathlenerae49]

wow..

interesting ung story muh..

papayag kaya siya??

[ayreezh]

wow..

interesting ung story muh..

papayag kaya siya??

well hallo! tenk you sa pagdaan..



~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
9:


Kinabukasan, nakatambay ako sa terrace ng bahay namin... Tinawagan ko na si mommy para sabihin ung nangyari -- mas excited pa sa'kin ah! Kesyo, "big break" raw, "mana raw ako sa kanya"... Mommy talaga...



"MARRRJOOOOORIIIIIIIIIEEEEEE!!!"




Kabayo!



Napatayo ako sa upuan ko, sabay silip sa gate... Sino ba un? Nasa second floor ung terrace kaya, kailangan mag-lean para makita kung sinong tao sa labas...



Ay, bubwit na tumatakbo sa cornfield! Si Johann nanaman!



Ako: (sigaw sa kanya) Anong ginagawa mo dito?!
Johann: Binibisita ka! Obvious ba?! Papapasukin mo ba ko o ano?!



Demanding?!


Ako: Ano ka? Bababa pa ko? Umuwi ka na nga!


Biglang sumulpot si Ate Julie -- ung daytime maid namin -- sa likod ko...


Ate Julie: Marjorie, papasukin ko ba un?
Ako: Wag na... Uuwi na yan...



Tumingin uhlet ako kay Johann...



Johann: La magawa sa bahay! Dali na! Aakyatin ko tohng gate nyo! Promise!


Nanakot pa ang loko!


Ako: (kay Ate Julie) Sige na nga, pabukas na lang nung gate... Tapos, papuntahin mo dito...



Maya-maya, nasa tabi ko na si Johann... Laki ng ngiti...



Ako: Ano? Manggugulo ka na lang, dito pa...
Johann: (hinila ung upuan para lumapit sa'kin) Miss ko ka-sungitan mo eh... La nang-aaway sa'kin sa bahay... Ayaw mo naman mag-text.
Ako: La akong load eh...
Johann: Ahsuz...


Umiikot siguro ung mata nya kaya nakita nya ung card ni "kuya Jimmy Cruz raw" sa sidetable sa tabi ko... Kinuha nya, binasa, tapos tiningnan ako..


Johann: Ano toh?
Ako: La lang... Inimbita akong umatend ng VTR next week... TV commercial raw...
Johann: Weh? O_O
Ako: Oo nga!



Mahirap bang paniwalaan un? Sa ganda kong toh? Charing!



Johann: Sama ako!
Ako: Sira! Di nga ako pupunta eh...
Johann: Nyeh! Bahket?
Ako: La lang... Talented kailangan dun, mapapahiya lang ako...


Binatukan ako bigla ni Johann


Ako: Aray! (binatukan ko rin sya) Ano ba?!
Johann: Aray! (napahawak sa ulo nya) Eh eng-eng ka pala eh... Bakit di ka aatend? May dahilan naman siguro kung bakit ka nilapitan ng.... kung ano mang tawag dun...  ::)Baka bulag kaya nilapitan ka...
Ako: Sira! Bulag... Eh di nadapa un...
Johann: (natawa) Basta, pumunta ka, hahatid pa kita... Matatanggap ka dun... Pustahan pa tayo eh..


Todo confidence nito ah...


Ako: Sige ba...
Johann: 60 pesos
Ako: Ano?!



May perang kasama?!



Johann: 55 pesos?


Ay tange...



Ako: Sira! Bakit may pera?
Johann: Syempre! Ano ang pustahan kung walang puhunan?
Ako: Maraming naghihirap sa pinas noh...



Natahimik sandali si Johann, nag-iisip... Tapos bigla na lang syang ngumiti...



Johann: O sige, ganito na lang...



Parang masama toh ah...



Johann: Pag di ka natanggap, bibilhan kita ng load, 300 pa! Pero pag natanggap ka...
Ako: Bibilhan kita ng load? 30 pesos pa?
Johann: Kuripot mo talaga... Hinde... Pag natanggap ka, sasama ka sa'kin, nood tayo ng sine, kakain sa labas at kung ano-ano pa...



HUWAAAAaaTTttTT!?!?!?!



Ako: Ano ka?! Sinuswerte?! O_O
Johann: Medyo... Sige na... Pusta na... Pumayag ka naman eh...



Sheesh! Oh well, di naman talaga ako matatanggap eh... Sa dinami-dami ng mag-aaudition dun, mapapansin pa ba ko? Di ba?



Ako: Oh chige... Pyn... Payag na... Basta... 300 load ko ah!

[ayreezh]

10:


Monday... Di ko sinabi sa KAHIT SINO about ung commercial chuva na un... Pagkatapos ng napakahabang taon, ngayon ko lang napagtanto na may hiya pa pala akong nakatago...  Einiweiz, nakatambay uhlet ako sa gym nung dismissal -- patago at pasulyap-sulyap sa papable kong ex...

Loka ka talaga, Marjorie!



"BULaGA!"




Ay kabayo!


Napatalon ako sa gulat... Bigla ba namang may sumulpot sa likod mo... Umikot ako para tingnan kung sino un... Mas magugulat ka kung si Bugs Bunny pa nanggulat syo... Yah...Si Johann nanaman...



Johann: (natawa) Ang cute mo pala pag nagugulat!
Ako: (hinampas sya -- mahina lang naman) Ano ba?! Para kang kabute, bigla-bigla kang sumusulpot!
Johann: Aray! (hawak sa braso nyang hinampas ko) Child abuse ka!
Ako: Sira! Mas matanda ka sa'kin noh... At isa pa, kahit langgam di mamamatay sa hampas na un!


Napatingin uhlet ako sa gym nung marinig ko ung boses ni George na nagtatawag sa mga players... Ehwan ko ba... di ko nanaman sya namimiss nung mga nakalipas na araw -- tapos ngayon, ehto ako, biglang pasulyap-sulyap...


Johann: (silip din sa loob) Abaaaaa.... Mukhang may broken hearted dito ah...
Ako: (tingin sa kanya) Ha..ha... Sumisilip lang ako noh...
Johann: Eh di namimiss mo nga?!
Ako: Anong masama dun? Sabi ng nakita kong libro about these stuffs, it's completely normal raw...
Johann: Marunong kang magbasa? O_O
Ako: Nung kinder pa!


Inadjust ko ung bag ko -- di ko nga alam bakit pa ko nagba-bag, la namang laman kundi kikay kit! -- tapos lumakad na paalis...



Ako: Uuwi na ko.
Johann: Hala... Di mo man lang ako hihintayin?
Ako: Bakit naman kita hihintayin?
Johann: (pa-hurt effect) Di mo ko hihintayin, samantalang si George sinilip mo... It hurts!


Ugh! Dinramahan pa ko...



Ako: Don't bother na mag-peke ng luha... Wa epek yan...
Johann: Sungit! (tumakbo na papasok sa gym) Tawagan na lang kita mamaya! Bye, Labz!



Labz daw?!?!



Ako: (bulong) Labz ka dyan...



Pagkapasok ni Johann sa gym, lumabas na rin ako para umuwi...





Tatawag raw sya mamaya..... Pano nya nalaman number ko?





Tinawag nya pa kong "labz"!







how shweet naman..

[ayreezh]

11:


Nung gabi, nanood ako ng soap opera -- feel na feel ang drama -- nang mag-ring ang telepono at cellphone ko... Syempre, napatalon ako... Ang ingay eh!



Anong sasagutin ko?!?



Si Johann ung tumatawag sa cellphone ko -- kaya ung telepono pinili kong sagutin...



Ako: Hello?


"Uy!"



Sheesh! La talaga magawang matino tohng taong toh... Tatawagan ako sa cp, tapos sya rin pala ung nasa landline...



Ako: Ano ka ba? Dapat pala ung cellphone na lang sinagot ko -- para mas mapagastos ka..
Johann: Kaw talaga, sobrang pagmamahal na yan...



Whatchu say?!?



Ako: Anong konekment?!?! Bakit ka ba tumawag?
Johann: Syempre, di ba sabi ko tatawag ako?



Oo nga...Pewo sinabe win ni George dati na tatawag sya, at anong petsa na, di pa rin nagrring ang telepono!



Johann: Huy, bakit nananahimik ka dyan?
Ako: Kasi maganda ako...
Johann: Oh? Kailan pa?
Ako: Since birth..
Johann: Talaga lang?
Ako: Oo... Wag ka nang kumontra... (tumitig na uhlet ako sa aking pinapanood na sabon sa tv -- bakit may umiiyak nanaman?!) Shushi...
Johann: Ano?
Ako: Wala. Ung pinapanood ko.
Johann: Ano bang pinapanood mo?
Ako: Sikretong maluphet...
Johann: Ganda mo talaga kausap.. Pasalamat ka---
Ako: Ano?
Johann: Wala... Pasalamat ka lang, mabait ako...



Ano raw...


Johann: Oi, ako maghahatid sa'yo dun sa VTR mo sa Sabado ha
Ako: Bahket? (nood pa rin ng tv)
Johann: Syempre, para masaya
Ako: Bahket? (Kabayo! Ahyan na ung kontra-bida!)
Johann: Kasi kailangan ng mundo maging masaya...?
Ako: (Ano?) Bahket?
Johann: Panget ka rin...
Ako: Maganda nga ako...


Ahyan... alam ko, napakawalang kwenta ng mga pinag-uusapan namin, pero sa kung anong himala, eh tumagal kami ng halos apat na oras sa telepono... At wala pa syang balak ibaba kung di lang kami papasok bukas... Puno ng energy ang mokong eh!


At grabeh! Ang init ng ears ko! (Dalawa, kasi pinagpalipat-lipat ko ung telepono)... And pagkatapos nun, sa loob ng ilang linggo, I was able to sleep na rin as soon as tumama ang ulo ko sa unan....



Ibang klaseng effect ah!