[""CLASS 4-6"" ] CHAPTER 87: NEW LOVETEAM = NATHANSTEPH

[bbyng101]

wala pa bang updaaaate?

[khatrine17]

Ms.A! Miss me? Hahaha!  Omgomgomg! Ano na nangyayari?! Bakit ganyan na! Bakit ang daming lovelife nagsusulputan at sino naman 'tong character in black text?! Enlighten us! I miss reading this, ito talaga una kong binalikan dito! Kaya hurrey sa update! Loljk.

[cath16me]

si CHRIS TIU po ba yung guy nagsabi ng “Ako ng bahala sa kanya.”

update na po... 
ang ganda po talaga!!!  supppeeerrr!!!!

[MS. A]

GOOD MORNING READERS!!

SORRY AGAIN FOR NOT UPDATING THIS STORY. PROMISE! I ALREADY FINISHED WRITING THE NEXT CHAPTER, IT'S JUST I DON'T HAVE A TIME TO TYPE IT AND POST IT HERE.

I'LL TRY TO POST IT HERE BEFORE MY FLIGHT ON WED.

THANK YOU AGAIN!!

AND AS ALWAYS, COMMENTS ARE REALLY APPRECIATED.

[a-chan]

hi ms. a!!..i really love your story, and besides, i totally had a shuddered moment everytime the scenes are focused on KARISSA & MARION!ohhh!i soooo love them both!..they really suits well together.


. UPDATE VERY SOON PLEASE? 

[raine_drops29]

Hey Ms. A.. 
End na po ba yung chap 79?..  hhehe..  thanks po..  keep it up...   

[raine_drops29]

SHOOT!!! so excited for the next chaps.. haha.. Keep it Up!!

[kichieAyen]

can i grab a copy for this story...grabe ang ganda...marion and karissa...luv it...pa send poh aq ng copy ha...tnx so much...here is my e-add...ghing_sandrino@yahoo.com....

[blue143]

Ms.A!!
Sana po makapagupdate ka na!
Namimiss ko na kasi ang story nyo!
Kakabitin to da max!

[bebhee ko]

hellow miss A grabe ang ganda ng story mo haha ... sana makapag update ka na.. 

[preppy13]

new reader po. update naaaa poooooo. bitin na po kasi.

[MS. A]

CHAPTER 87: NEW LOVETEAM = NATHANSTEPH

STEPH = LIGHT GOLD


Hanggang ngayon, hindi ko alam kung ano talaga nangyayari,
Hindi ko alam kung bakit hila-hila ako ni Nathan,
Bigla na lang akong sinakay ni Nathan sa kotse niya,
At nagsimula na siyang paandarin yun kotse,
Teka saan kami pupunta?
Gusto ko sana magtanong pero nararamdaman ko,
Hindi ako PUWEDE magtanong,
Alam kong bad mood si Nathan,
Dahil ba nasa school niya ko? Dahil ba nanood ako ng laro niya?
Wala na rin sigurong pag-asa na mawala yun galit niya sa akin,
Hm? Napansin ko hindi pa din siya nagpapalit ng kotse niya,
Hindi kaya?
Urgh, Steph! Wag kang assuming, as if naman ang reason kung bakit hindi niya pinapalitan toh,
Dahil ako ang pumili ng kotseng ito.
Malamang puwede naman, wala talaga siyang time para bumili ng bago,
O kaya naman gusto talaga niya tong kotse na toh,
Wait lang, alam  kong matagal akong nawala dito sa Pilipinas
Pero I’m very sure, ito ang daan papunta sa bahay nila Nathan
Ito nga! Ito nga! Dahil nakikita ko na bahay nila!
Ni-park na niya yun kotse niya sa garahe nila at bumaba na siya.
Teka, baba ba ko? Anong gagawin ko?
Nagulat na lang ako ng biglang niyang binuksan yun door side ko,
Pero bago pa ko magreact hinigit na naman niya ko,
At saka kami pumasok sa bahay nila


MANANG: Young Master, sino pong-- Mam Steph?!


Obvious sa mukha ni Manang yun pagkagulat niya ng makita niya ko,
Pero dahil sa nagmamadaling ewan tong si Nathan,
Hindi na ko nakapagsalita o nakabati kay Manang
Pero syempre ngumiti na lang ako sa kanya,
Andito na kami ni Nathan sa loob ng kwarto niya
Puwede na naman akong magsalita diba?


STEPH: Nathan, anong gina-

NATHAN: Hindi ka ba talaga marunong mag-isip?!

STEPH: Huh? Ano?

NATHAN: Anong ginagawa mo sa school?! Saka tignan mo nga sarili mo! Hindi ka man lang nagdisguise?! Hindi mo ba alam puwede kang pagkaguluhan dun!

STEPH: Kakausapin sana kita pero may laro ka daw kaya pinanood kita.

NATHAN: Nagusap na naman tayo kahapon diba?!

STEPH: Usap ba tawag dun? Hindi ka nga nakinig sa explanation ko!

NATHAN: Dahil ayoko makinig sa explanation mo!

STEPH: Bakit ba ayaw mo *sniff* makinig sa explanation ko? *sniff* 

NATHAN: Wag mo kong iiyakan! Dahil hindi ikaw ang nasaktan!

STEPH: Nasaktan din ako, Nathan.

NATHAN: So kasalanan ko pa?!

STEPH: I didn’t mean like that.

NATHAN: Just shut up, Steph!

NATZ: Nathan! Anong nangyayari dito?!

NATHAN: Ate? Anong ginagawa mo dito?

NATZ: Ako ang dapat magtanong nyan sayo, anong ginagawa mo kay Steph?

NATHAN: Ate, problema namin toh.

NATZ: No, Nathan. Wala sana tong problema na toh kung nakikinig ka kay Steph.

NATHAN: Don’t tell me, Ate mas kakampihan mo tong si Steph.

NATZ: Why not?

NATHAN: You didn’t know how she left me! How she break my heart! Katulad lang siya ni Janine! Ang tanging gusto lang nila yun mga pangarap nila!

NATZ: *PAK!* (Sinampal si Nathan)

STEPH: Ate Natz!

NATZ: Don’t you ever compare Steph to that freaking girl! Because you didn’t know what really happened! You didn’t know what that freaking girl had done to your GIRLFRIEND!

NATHAN: A-ano...

NATZ: Don’t talk, Nathan. Iiwanan ka muna namin ni Steph dito. Kausapin mo na lang kami pag maayos na yan utak mo. Dito na rin pala matutulog si Steph.

STEPH: Ate Natz..

NATZ: You like it or not, dito ka matutulog Steph.


Umalis na sa kwarto sina Ate Natz at Steph,
Alam  kong umiiyak padin si Steph,
Ganun na ba ko ka-harsh sa kanya?
Mali na lahat ng iniisip ko sa kanya?
To the point na nasampal ako ni Ate?
Never pa kong nasampal o sinaktan ni Ate,
At anong ibig sabihin ni Ate sa sinabi niya?
Anong ginawa ni Janine kay Steph?
Teka, may bigla akong naalala!
Pumunta ako sa may cabinet at kinuha akong box,
Andito sa box na toh lahat ng memories namin ni Steph,
Hindi ako katulad ng iba na kapag nasaktan itatapon ko lahat,
Hindi ko kayan gawin yun kahit nasaktan ako ni Steph,
Masyado kong mahal si Steph para gawin yun,
Naalala ko may pinadalang letter sa akin si Steph after niya umalis,
Well, dahil masyado akong nasaktan hindi ko binasa yun letter niya hanggang ngayon,
Dapat na ba akong magsisi dahil baka andito lahat ng sagot sa mga tanong ko nun pa,
Sinimulan ko na basahin yun letter niya, 


Nathan,
   I know kahit pinadala ko tong letter sayo ngayon, hindi mo pa din babasahin toh. I don’t know din kung kailan mo pa toh babasahin, pero sana once na nabasa mo toh, hindi pa huli ang lahat.

   Babe, I love you so much. Sana maniwala ka, i really do love you. To the point na I need to do this.

   It’s true, last week, inoffer sakin ng Philippine Volleyball Team tong scholarship. I need to play at the team for 3 years sa Amerika. Kahit ito talaga ang dream ko, i decline their offer. Why? Hindi ko kayang lumayo sayo. Hindi ko kayang iwan ka. But one day, nagulat ako dahil kinausap ako ni Janine. I know magkababata tayong apat pero you know naman, hindi kami ganun kaclose. She told me something that bother me a lot since that day. Alam mo naman kung gaano kahirap yun family ko, yun nanay ko isang tindera ng isda at yun tatay ko janitor sa company nila Janine. Hindi ko kinahihiya ang trabaho ng magulang ko. Pero i realized something, hindi tayo bagay. I know, ilang beses mo ng inassure sa akin na you don’t mind kung ano man ang family background ko. Pero after the talk with Janine, lahat ng assurance na nararamdaman ko, biglang nawala lahat. Naisip ko tama lahat ng sinabi ni Janine, hindi ko na rin sasabihin yun mga sinabi niya dahil ayoko makadagdag sa burden mo. Ang isa pa sa mga naginfg rason ko ng pag-alis, ay dahil sa threat ni Janine. Tatanggalan niya ng trabaho ang tatay ko. Natakot ako, Nathan. Ipapatanggal niya sa company nila ang tatay ko kapag hindi ako nakipaghiwalay sayo. Nathan, alam mo kung gaano kaimportante sa tatay ko yun trabaho na yun. Hindi na ako makapagisip ng maayos nun kaya inaccept ko na yun offer sa akin ng Philippine Volleyball Team. I’m really sorry Nathan, ito lang talaga yun way na naisip ko pata mapatunayan ko sa lahat na karapat-dapat akong maging girlfriend mo at the same time, hindi rin mawala yun trabaho ng tatay ko.
   Hope you’ll understand me, Nathan. I’m really sorry, Nathan. Hindi ko masabi lahat sayo toh dahil ayoko maguilty ka at ayoko din maging pabigat sayo. Marami ka ng nagawa for me at this time, please leave this to me. Gusto ko naman, may magawa ako for myself and for our relationship. Can you wait for me?

I love you so much, Babe. I really love you, Nathan.

PS: If ever mabasa toh at nasa Amerika pa rin ako, please don’t follow me.


LOVE, STEPH


Nathan, anong ginawa mo?
Bakit ba ngayon ko lang binasa toh?
From the start, mali pala yun iniisip ko tungkol sa kanya,
From the start, ako pala yun mali,
From the start, siya pala yun mas nasasaktan
Tanga ko talaga,
Bakit nakalimutan ko yun tunay na ugali ng girlfriend ko?
Anong mukha na ang ipapakita ko sa kanya?


NATZ’S ROOM...

STEPH: Ate natz *sniff* ayokong malaman ni Nathan yun totoo. *sniff*

NATZ: What? Steph, kailangan niyang malaman yun totoo.

STEPH: Pero...

NATZ: Steph, diba napagusapan na natin toh sa Amerika. My brother deserve to know the truth.

STEPH: Paano kung hindi talaga kami para sa isat-isa? Paano kung tama si Janine? Mahirap lang ako Ate Natz, kayo nila Nathan, ma--

NATZ: Ssshh. Steph, we never look at you in that kind of way. Minahal ka ni Nathan kung sino ka at hindi kung anong meron ka. Saka you’re already the popular volleyball player, no one can make you down.

STEPH: Thank you so much Ate Natz. Hindi ko alam kung paano kita mababayaran sa lahat ng nagawa mo for me.

NATZ: Tama na yun ibayad mo sa akin na magkabalikan ulit kayo ng kapatid ko.

STEPH: Depende na lang yan kay Nathan kung mahal pa niya ako at gusto pa rin niya makipagbalikan.

NATZ: He still love you.

STEPH: I hope so. Anyway, Ate Natz okay lang ba magluto ako for dinner? For sure, hindi pa kumakain si Nathan at pagod pa yun dahil sa game nila kanina.

NATZ: *rolled her eyes* May gana ka pa magluto para sa kanya after ng ginawa niya sayo.

STEPH: I deserve it naman.

NATZ: Hay, sige na. kahit anong pigil ko naman, gagawin mo pa din naman . 

STEPH: Thank you Ate Natz.


Pupunta na lang ako sa kitchen para kumain,
Nakalimutan ko hindi pa pala ako kumakain
Baka sakali pagkatapos kumain, makapagisip na ko ng maayos,
Teka, ang bango ah?
Mukhang masarap dinner namin ngayon,
Nakita ko si Manang na papasok ng bahay,


NATHAN: Manang, ang bango naman ng niluluto mo. Tamang tama, gutom na gutom na ko.

MANANG: Pero, young master, hindi pa po ako nagluluto.

NATHAN: Huh? Pero sino yun ...


Shoot! Bakit nakalimutan kong andito nga pala siya?
Bakit nakalimutan ko yun amoy na yun?
Pumunta na ako agad sa kitchen at nakita ko nga siy,
Mukha hindi niya napansin na andito ako sa kitchen,
Naalala ko na naman yun mga nagawa ko sa kanya,
Deserving pa rin ba ako sa kanya?
But I don’t know kung ano nangyayari sa akin,
Dahil nilapitan ko siya at niyakap ko siya from her back,
Nagulat siya sa ginawa ko, sino bang hindi?
Pero hindi niya tinanggal yun pagkakayakap ko,


NATHAN: I miss you, Babe.


I miss this kind of moment,
I really missed this girl,
Naramdaman kong umiiyak na pala siya,
I think this is already the right time to tell everything that i should tell.


NATHAN: I’m sorry. I’m really sorry.

STEPH: *iling-iling* No, it’s m--

NATHAN: SShh,, Yan ka na naman eh. Blaming yourself even though it’s not your fault. Steph, I failed to be a good boyfriend. I failed to protect my girlfriend. Hindi ko napansin nasasaktan ka na pal. Bakit hindi mo sinabi sa akin lahat?

STEPH: Ayokong mag-alala ka. Ayokong maging pabigat sayo.

NATHAN: Steph, kaya nga boyfriend mo ko eh. Lahat ng problema mo, problema ko din. Saka dapat hindi ka nakikinig sa mga sinasabi ni Janine.

STEPH: Huh? What do you mean?

NATHAN: Yun nakalagay sa letter mo.

STEPH:  What?! O_O ... OUCH!

NATHAN: Ano nangyari sayo, Babe?!


Hiniwakan ni Steph yun isa niyang kamay,
Napaso  ba siya?
Syempre hinawakan ko agad yun napasok niyang kamay.


NATHAN: Babe, dalhin na kita sa hospital.

STEPH: Hospital? Nathan, napaso lang ako.

NATHAN: Baka hindi ka na makapaglaro ng volleyball.

STEPH: Nathan, napaso lang ako pero it doesn’t mean hindi na ko makakapaglaro ng volleyball. Lalagyan ko lang ng toothpaste toh.

NATHAN: Toothpaste?! Hindi puwede. Wait, MANANG!!

MANANG: Young master, bakit po?

NATHAN: Pakuha naman po ng first aid kit.

MANANG: Sige po. (kinuha agad yun first aid kit at binigay kay Nathan)

NATHAN: Thank you po.

MANANG: Anong nangyari sayo, iha?

STEPH: Napasok lang po ako habang nagluluto.

NATHAN: Manang, puwede po ba kayo na lang magtapos ng niluluto ni Steph? Gagamutin ko lang po yun kamay niya.

MANANG: Sige po, mukha naman malapit na rin matapos toh.

STEPH: Naku, wag na po.

NATHAN: Kulit mo talaga kahit kailan. Halika na nga. Manang padala na lang po ng dinner sa garden.


Hinigit na ko ni Nathan,
Hindi pa rin talaga siya nagbabago,
Napacaring pa rin niya, konting sugat lang akala mo nasaksak na ko,
Nakarating na rin kami ng garden nila,
Umupo na ko sa harap ng kinauupuan ni Nathan,


NATHAN: Bakit diyan ka nakaupo?

STEPH: Huh? Saan ako uupo?

NATHAN: Malamang dito sa lap ko.

STEPH: NATHAN!

NATHAN: Teka, bakit kanina ka pa tawag ng tawag ng Nathan diyan? *pout*


OMG. I don’t know kung matutuwa ako o matatawa ako sa pout ni Nathan,
I didn’t know, makikita ko ulit tong pacute niya.
Teka, anong bang mali sa pagtawag ko ng Nathan sa kanya?


STEPH: Ano ba gusto mong itawag ko sayo?

NATHAN: Kanina pa kita tinatawag na Babe, tapos ako tinatawag mo lang na Nathan. Unfair naman diba? Tapos pinapaupo kita sa lap ko, mukhang ayaw mo po. Iniwan mo na nga ko tapos hindi mo pa mapagbigyan yun SIMPLENG hiling ko, nagbago ka na talaga. Dati naman pag may gusto ako, binibigay mo agad. Tsk, hindi mo na ko ma-


Para tumahimik na tong isa,
Umupo na ko sa lap niya.
Pero nakatalikod ako sakanya, dahil ayokong makita niya kong nagbblush,
Hinug niya un waist ko,
I missed this kind of moment,


STEPH: Happy now, BABE?

NATHAN: Of course, *SMILE*


Sinimulan na rin niya lagyan ng ointment yun paso ko,
Wait, naalala ko nga pala un tinatanong ko sa kanya,


STEPH: Babe, what do you mean dun sa sinabi mo kanina? Yun sa letter, anong letter yun?

NATHAN: Huh? Yun letter na pinadala mo sa akin after mo umalis.

STEPH: Teka, hindi ko pinadala sayo yun, paanong --- hay, si Ate Natz talaga.

NATHAN: Anong sinasabi mo? Wala akong maintindihan.

STEPH: Honestly, hindi ko talaga ipapadala sayo un letter na yun, kasi ayokong malaman mo yun totoo, ayokong magalala ka. Nakita siguro ni Ate Natz yun letter at alam niyang hindi ko ipapadala sayo un letter kaya siya na mismo yun nagpadala sayo.

NATHAN: So kung hindi pala pinadala ni Ate yun letter sakin, hindi ko pa malalaman yun totoo.

STEPH: Babe, alam kong mali yun ginawa ko pero yun lang yung alam kong way para sa ikakabuti ng lahat.

NATHAN: Palagay mo ba nakabuti sa atin? Sa relationship natin?

STEPH: I’m sorry.

NATHAN: *sigh* Babe, ayoko na sana maulit toh. At ang gusto ko ngayon, sabihin mo lahat ng sinabi sayo ni Janine.

STEPH: Sige, sasabihin ko na.


[/FONT]

[MS. A]

*FLASHBACK*


JANINE: Steph, nasaan si Nathan?

STEPH: Nagttraining pa sila ni Marion ng basketball.

JANINE: I want to talk with you.

STEPH: About saan?

JANINE: About you and Nathan.

STEPH: Huh?

JANINE: I don’t think kayong dalawa talaga ang para sa isa’t isa or let’s say, hindi ka talaga bagay sa isang Nathan Javier.

STEPH: Janine, anong sinasabi mo? Bakit mo sinasabi yan? Alam kong halos lahat ganyan ang sinasabi sakin pero pati ba naman ikaw?

JANINE: I’m stating the truth, Steph. I’m going to honest with you. I don’t like you. I don’t like a person like you in our circle of friend. Hindi ka bagay sa amin. Look, kaming lahat kilala bilang anak ng mayaman, eh ikaw? Ang mahirap na scholar.

STEPH: Janine, hindi ko kinahihiya na anak ako ng isang mahirap.

JANINE: Let’s say, hindi ka nahihiya para sa sarili mo pero hindi ka ba nahihiya para kay Nathan. Ano na lang magiging tingin ng mga tao kay Nathan?

STEPH: Pero--

JANINE: Ano na lang magiging tingin ng mga tao kapag nalaman nila na ang boyfriend mo ang nagbabayad bg tuition fee mo?

STEPH: Anong ibig mong sabihin?

JANINE: Oh I’m sorry, hindi mo nga pa pala. Dahil masyadong MABAIT ang boyfriend mo para makapagaral ka sa magandang school na toh, siya ang sumagot ng tuition fee at pinalabas na lang na scholar ka. Never tumatanggap ng scholar tong school na ito dahil hindi tumatanggap ng isang taong katulad mo. So alam mo na ang totoo.

STEPH: *sniff* Bakit niya ginawa yun?

JANINE: Nakit mo na, Steph? Kahit sinasabi mong hindi ka pabigat kay Nathan, no matter what happen ganun pa din mangyayari, kung ako sayo, ipapaubaya ko na lang si Nathan sa mga taong karapat-dapat sa kanya.

CHLOE: At ako yun.

STEPH: Chloe??

JANINE: Chloe is right. A girl like her is the most compatible person for Nathan. Parehas silang mayaman, parehas kilala ang pamilya nila. Chloe is a perfect girl for Nathan.

STEPH: Mahal ako ni Nathan.

JANINE: Mahal? Yan mahal ba na yan eh makakatulong kapag nasira ang pangalan ng pamilya nila Nathan? Isipin mo naman ang pamilya ni Nathan. At isipin mo din ang tatay mo.

STEPH: Teka, anong kinalaman ng tatay ko dito?

JANINE: Tatanggalin ko lang naman ang tatay mo sa trabaho niya kapag hindi ka nakipaghiwalay kay Nathan. Remember, sa amin siya nagttrabaho.

STEPH: Bakit ba ginagawa niyo toh? Bakit ba gustong gusto niyo na maghiwalay kami ni Nathan?

JANINE: Dahil ayaw namin sa isang katulad mo.

CHLOE: Si Nathan ay para talaga sa isang katulad ko.

JANINE: Don’t worry, bibigyan kita ng time para mag-isip. Pero sana wag matagal ah. Remember, para sa tatay mo at para na rin sa pamilya ni Nathan. Ikakasira ng pangalan ng pamilya nila kapag nalaman ng lahat tungkol sa fake scholarship mo.


*END OF FLASHBACK*



STEPH: Kaya inaccept ko yun offer for volleyball scholarship para mapatunayan ko sa lahat na karapat-dapat ako sayo.

NATHAN: Babe, you don’t need to do that. You don’t need to prove that you’re worth it for me. Because from the start, you already prove to me that you’re the girl that I want to marry in the future.

STEPH: Bakit ako pa? Ang daming babae na bagay sayo.

NATHAN: Babe, hindi mo pa rin ba maintindihan na ikaw ang kailangan ko hindi sila. I love you so much, Babe.

STEPH: I love you, too Babe.

NATZ: *ehem* naubusan na ba tayo ng chairs dito sa garden?

STEPH: Ate Natz! (biglang napatayo)

NATHAN: Bakit ka tumayo?

NATZ: Nathan, tigilan mo na nga muna si Steph.

MANANG: Mam, andito na po yun dinner niyo.

NATZ: Thank you po. Steph, dito ka sa tabi ko. (tumabi si Steph sa kanya)

NATHAN: Bakit diyan siya sa tabi mo?

NATZ: Bakit? Gusto mo sa tabi mo?

NATHAN: Malamang! Ako kaya yun boyfriend niya!

STEPH&NATZ: Boyfriend?!

NATHAN: Oo, kami na kaya ulit ni Steph.

NATZ: Steph, totoo ba yun?

STEPH: Ehh...

NATHAN: Babe, (tumayo at pumunta sa side ni Steph) tayo na naman diba?

STEPH: Pero akala ko ba ayaw mo?

NATHAN: Syempre hindi ko pa alam yun totoo noon at ngayon alam ko na, aayaw pa ba ako? Tagal ko kaya hinintay tong araw na toh.

NATZ: Ganun lang yun? After maghirap ni Steph sa Amerika at after mo siyang saktan this past few days, ganun lang yun?

NATHAN: Ate naman, bakit ka ganyan sa akin? Nasaktan din kaya ako. I’ll promise from now on, babawi na ako kay Steph.

STEPH: Ate Natz, I know you’re worried. But it was also my fault, I understand him kung bakit ganun un treat niya sakin. And also i want us to be back again.

NATZ: Hay naku, wala na talaga ako magagawa. Since ito rin naman ang gusto ko, pero NATHAN!

NATHAN: Ano na naman, ate?

NATZ: Don’t you dare hurt my Steph.

NATHAN: I’ll never do that. And she’s MY Steph.

NATZ: Selfish!


Natawa na lang ako sa moment nun dalawang magkapatid,
It was not new to me,
Lagi naman silang ganyan but I know,
Yan talaga ang way of expressing their love to each other


STEPH: Totoo ba yun narinig ko about Marion and Janine? I thought nagbreak na sila.

NATHAN: Kahit nga ako nagulat sa nangyari. I don’t know what happened at naging ganito ang lahat. Hindi naman talaga ganito ang nangyayari ngayon.

STEPH: What do you mean, Babe?

NATHAN: Well, alam niyo naman confession na ginawa ni Marion this past few days, actually it was supposed to be Karissa not Janine.

STEPH&NATZ: What?!

NATHAN: Wait, Kilala niyo si Karissa?

NATZ: Hehe, nadala lang ako. I mean, hindi ko naman siya kilala.

STEPH: Nakatabi ko kasi siya kanina habang nanood ng game niyo. At syempre nagkausap kami. She’s very a kind person, I could fell it. And also, you can feel na mahal niya si Marion and she look hurt when she mentioned about Marion and Janine.

NATHAN: Ganun din si Pardx, umamin na nga siya amin ni Carmela na mahal na niya si Karissa.  And he even do a lot of preparation for his confession for her.

NATZ: Ok then, paano naging sina Janine at Marion ngayon?

NATHAN: Confession day, iaannounce na ni Marion yun name ni Karissa pero bigla na lang lumitaw si Janine at ang kinagulat ng lahat, hinalikan niya si Marion. Kitang-kita ko sa mukha ni Marion un pagkagulat niya at napansin niya rin na tumakbo paalis si Karissa at I’m sure, susundan niya si Karissa pero pinigilan siya ni Janine. Tapos pumunta na sila ng backstage. Then nun pinuntahan ko sila sa backstage, nagulat na lang ako ng paalis na silang dalawa, tinatanong ko si Pardx pero hindi niya ko sinagot. And to make it worst, doon pa sila dumaan palabas sa harap ng mga schoolmates namin at mga media.

STEPH: Babe, don’t you think bnablackmail ni Janine si Marion? Since nagawa niya rin yun sakin.

NATHAN: Yun nga din yun naiisip ko ngayon. Well, nakausap ko na din si Pardx last time at mukhang may tinatago talaga sa akin si Pardx. That time, sasabihin na sana sa akin ni Pardx yun totoo pero tumawag si Steph kaya hinayaan na lang ako ni Pardx umalis.

STEPH: I’m sorry.

NATHAN: It’s ok, Babe. Kaya ngayon, iniisip ko tama din yun sinasabi ni Babe about blackmail. Pero ang tanong ano ang dahilan o paano bnblackmail ni Janine si Marion. Alam niyo naman na hindi agad-agad mbblackmail si Marion. Lalo na alam na rin naman ng lahat ang dark secret ni Marion. May secret pa ba si Pardx na to the point, nbblackmail siya ni Janine.

NATZ: The question is, secret nga ba ni Marion ang bnblackmail sa kanya ni Janine?

STEPH/NATHAN: Huh?

NATHAN: What do you mean, Ate?

NATZ: Alam ko na kung ano ang nangyayari ngayon.




++++++++++++++++++++++++++++++++

Yehey, nagupdate na ko. super sorry ulit. naging busy lang talaga this month. 3 years na tong story ko!!!! pero di ko pa din tapos though i already know na kung papaano siya mageending at mga mangyayari pa sa mga susunod na chapters. I hope hindi pa rin kayo nabobored sa story ko. sana din matapos ko na toh, para magawa ko na siyang book.

suggestion lang po, ano po mas maganda para sa magiging book, ganitong format (script format) pa rin po ba? or gagawin ko siyang paragraph style?

YUN MGA REPLY KO SA MGA COMMENT NIYO, SA NEXT POST KO NA LANG PO

SUPER THANK YOU!!!

[raine_drops29]

ohhh!more pleaaaaaaassse! ahhaha.can't wait for more.. weew!bitin po MS. A.. ahahha.. but anyways thanks for d update.. so cool!!!
GODSpeed

[shieteukie]

more update, please?!

bakit kay nathan at steph ung update? ano na ung kay karissa at marion?