continuation…
Lianne’s POV
Nandito kami ngayon sa bahay ko at ginagamot ko yung labi niyang pumutok. Pina-report na din ni mommy si Jake sa police para sampahan ng kaso. Hmmmpf. How I hate manyaks~! Buti na lang andyan si Darwin. I think he’s not that bad.
“Sh1t.”
“Oh Bakit?”
“Patay ako kay Mommy.”
“Bakit naman?”
“Past 7 na. dapat nasa bahay na ako.”
“Ano?! May curfew ka?!” tumawa ako ng malakas, hindi pala tawa, halakhak pala. Umi-echo nga eh sa sobrang lakas.
“Wala akong curfew no!”
“Eh ano pala ang tawag dun?”
“Grounded ako no. kaya bawal ako ng past 7 hanggang 1 week.”
“But it’s still called a curfew. Hahaha~! I want to meet your mom! Hahahaha~!”
“Fine. Tawagan mo si Mommy ngayon. Tignan natin kung hindi ka manginig sa takot kay Mommy.”
“With my charm and charisma? We’ll see.”
Nag-dial na sa phone si Darwin at mukhang unang ring pa lang eh sinigawan na siya ni Mommy niya.
“’Mee, nandito ako sa bahay ng girl friend ko… anong ginagawa ko ditto? Hinatid ko siya. 31st pa siya ok?! Di kita sinisigawan! Sorry na… eto kausapin mo siya…” inabot niya sa akin yung cp niya.
“Uhm, hello, good evening po, Tita sorry po kung ginabi po ditto si Darwin, kasi naman po I met an accident kanina muntikan po akong ma-rape thank God po at narinig ni Darwin yung sigaw ko at naligtas niya ako. Ang swerte niyo po to have a son like him. Napaka-GENTLEMAN niya po kaya lang po, kulang sa pagiging SOCIABLE kaya po naiinis ako sa kanya minsan. Po? Oo nga po eh, hahaha~~! Talaga po?! Hahaha~! Si Darwin talaga. Sige po, Tita. Keep safe po. Can’t wait to see you.” I ended the call.
“See? Close kagad kami ni Mommy mo. That’s called ‘being sociable’.”
“Yeah, right. Whatever.”
“Ay, teka. Sabi mo kanina nung magkausap kayo ni Tita eh ‘31st’ what was that?”
“31st girl friend.”
“Ako?!”
“Yup.”
“But, starting this time, I must be your one and ONLY.”
“Huh?”
“You have to break-up with the other girls para maging serious boy friend kita, right?”
“Kailangan ba talaga nun?”
“Alam mo kasi, Darwin, ganito yun, in order to be a good boyfriend, you have to enter into a relationship na dalawa lang ang committed sa isa’t-isa. ”
“Ayoko.”
“At bakit?!”
“Nag-aalala ako sa kanila.”
“Bakit naman?”
“Magpapakamatay yung iba dun kapag nakipag break ako sa kanila.”
“I don’t care. Quit lying, ok?”
He sighed and started dialing…
And the first call goes…
“Yo, Anna?”
“For the nth time, Darwin! My name is Anne! I’m not Anna!”
“Anna—Anne or whatever. I want a break-up. Bye.”
“What?! Wait up—.”
“Hirap talaga kapag ma-chicks, you don’t know who’s who. Hahaha~!”
“Shut up, you don’t know how hard it is.”
“Hindi ko na kasalanan yan. Kasalanan mo yan! Kung hindi ka nanloloko noon edi sana hindi ka nahihirapan ngayon. BWAHAHAHA~!”
“Tsss…”
And the other calls went…
“Magpapakamatay ako kapag iniwan mo talaga ako!”
“Then do it! Just send me the bills kapag kulang pambayad niyo sa memorial service mo. Bye.”
“Hey! Wait up—.”
“That was some sort of… harsh.”
“But you want me to break-up with them, right?”
“But not in that way.”
“But that’s the only way I know.”
“Hay… you’ve got a long way to go…”