Ako'y nagbabalik! Nakaahon na ko sa kabaong.
Magaupdate na ko sa wakas! Kahit medyo tamad pa ko. I'll try my best na bigyang saya ang episode na to.
POV lang po to ni Jian.
Chapter FourGood Morning po 'Sir'.Sumunod agad ako kay Jin sa pagpasok sa loob ng kotse. Balak ko pa sanang dalhin sa ospital si Miss Tapang, kaya lang baka lumalala pa ang away. Bilib ako sa mga babaeng ganun. Yung tipong, hindi pinipili kung sinong kinakalaban. Now that gives me courage. Wag kayong malisyoso, di ko siya type. Masiadong bata eh. Naaastigan lang ako sa kinilos niya.
Imagine that, ako na isang disenteng tao, type ang mga babaeng ala-siga ang galaw.
Galit na galit kung magdrive si Jin, nasobrahan ata sa pagkabadtrp kay Miss Tapang. Grabe yung grip niya sa manibela at yung tulis ng titig niya sa daan. Halatang halatang galit. Maya maya pa'y napapansin kong napapabilis ang pagtakbo niya. At binuksan naman niya yung bubong ng kotse. Grabe, para akong nasusuka na ewan.
"Bro! Stop it!"At dahan dahan siyang nagbreak, pero malakas paren ang impact, buti kamo at naka-seatbelt ako.
"Ano bang meron sayo?"Tumingin siya saken with his angry eyes. At idineretcho yung tingin niya sa daan, habang nagdadrive.
"Badtrip yung babae kanina eh.""Oh eh baket naman? Eh okay naman na lahat ah.""Siya ang pinaka-unang babaeng bumastos saken. Sa loob ng dalawampung taon, walang gumaganun saken. Kahit si Mama, hindi ako ginanun."Umiba yung porma ng muka niya at paguilty na tumingin saken.
"Sorry for that."
"Matagal na kong nakamove one simula nung mawala si Mama. It's okay."At nagputuloy siya sa pagdadrive, pero badtrip paren siya kay MT(Miss Tapang).
Nakarating na din kame agad sa bahay. Sino ba namang hindi makakauwi ng maaga sa sobrang hustler magdrive nitong si Jin? Papatayin ako ng maaga eh. Pagbubuksan palang kame ng gate, I can feel my mom's presence na. I miss my mommy.
Walang ipinagbago ang bahay. Magaling talaga tong si Jin. Namiss ko to ng sobra! Namiss ko ang lahat lahat dito sa bahay. 9 years akong tumira sa US para kalimutan yung mapait na karanasan ko nung mawala si mommy. And now I'm back. At handang handa na kong harapin ang mga bagay bagay na naiwan ni Papa at ni Mama.
Paglabas ko ng kotse, isinabit ko yung coat ko sa may braso ko at nilapitan ako ng isang made na may dalang maleta.
"Welcome home, sir."Nag-nod lang ako at nagsmile, after nun, dumiretso na siya sa loob. Bigla namang may umakbay saken at tinap yung shoulders ko.
"You missed this?"Inakbayan ko si Jin, at nagsmile.
"Ofcourse. BIGTIME!"At para kameng tanga na pumasok sa loob ng bahay habang nagaakbayan pa. Wala paren talagang nagbago, pati yung ayos ng furniture, LAHAT LAHAT. Still the same.Ng nasa may pinaka-living room na kame, nagpaiwan ako. Naunang umakyat si Jin sa kwarto niya at ipapahinga nalang daw niya yung kabadtripan niya.
Isa isa kong tinitigan at hinaplos yung mga old pics nameng magfamily. Ulila na kame ni Jin, pero we thank God at nakasurvive kame, dahil sa pamanang iniwan samen ni Papa. I saw my graduation pics with my parents. Halata sa mukha nila na proud sila para saken. Dun ko lang ulit nakita at naramdaman na proud sila saken. Kelan ko kaya ulit yun makikita?
Ng paakyat na ko sa kwarto ko, napatingin ako sa painted wedding picture ni Mama at Papa. They're such a great couple. Sayang ang pagsasama nila. Hindi ko na sinulyapan ang litraton yun at nasasaktan lalo ako. Mas minabuti ko pa na umakyat nalang sa kwarto ko.
Pag-akyat ko sa kwarto ko, wala pareng nagbago, tapos lahat, malinis. Inilipat ko yung mga gamit ko sa cabinet and nagshower. Paglabas ko na bathroom, nakita ko yung bookshelf ko. Nung nasa US ako, madalang nalang ako magbasa ngayon. Pero I want to earn that hobby back. Kaya kinuha ko yung pinaka-fave kong libro at tinitigan ito hanggang sa makatulog ako.
-----------
Antok at bangag akong bumaba sa may dining area para kumain ng breakfast. At may kamot sa ulo effect pa yun. Hindi na nga ako naghilamos o nagtoothbrush, basta't dumiretso nalang ako sa may hapag kainan.
"Good Morning po sir."Dun ako nagising at nagulat. Parang may multong sumulpot galing sa likod ko, at naka-all white pa. Napatigil sapaglalakad yung maid at tinignan ako.
"Okay lang po ba kayo sir?"I shook my head para bumalik yung diwa ko.
"Oo naman, nagulat lang ako."And she smiled at me. Araw araw, iba't ibang pagmumuka ng maid ang nakikita ko. Gawd! Ng umalis na sa harapan ko yung
mumu maid, eh napatingin naman ako sa malayo at nakita yung dining area.
"Good Morning bro. Kain na."Hinila ko yung upuan at umupo na.
"Good Morning, wassup?"At ipinatong ko sa lap ko yung table napkin. Nagsip ako ng water and start eating my breakfast.
"Eto, okay lang."Napatingin ako sakanya, habang nanguya.
"Mabuti naman kung ganun."Binababa niya yung kobyertos niya at tumingin saken. With his excited eyes. Malaki ang hinihinala ko ngayong araw na to. Parang kagabi lang, badtrip siya. Tapos ngayon, excited? WTF!
"Tumawag si Mr. Pyong."Familiar yung name niya. Kaya tumigil ako sa pagkain at inisip kung sino siya. After a minute of recalling things, naalala ko na ren.
"Is he one of the Board Directors ng kumpanya?"And he nodded. Ano naman kaya ang pakay niya? Malaking question mark ang nanaig sa buong katawan ko. May sasabihin pa si Jin kaya hinintay ko na siyang magsalita. Nagsip siya ng water and wiped his mouth.
"Nakarating sa kanya ang balita na nandito ka na sa Pilipinas.""And so?""And so.. Pinapatawag ka niya sa office niya.""Oh? Baket? Is he offering me a work sa kumpanya ni Papa?"Bumalik siya sa pagkain niya.
"Ewan ko. Pumunta ka nalang para malaman mo." He said, sarcastically.
Maaga akong naligo para tapusin ang FIRST ever task ko dito sa Pilipinas. Ang makipagkita kay Mr. Pyong. Still, isip paren ako ng isip kung anong pakay niya saken. At 1st day na 1st day ko eh, pinapapunta na niya ako sa opisina. GAWD!
..
Parang gusto ko nalang atang magcommute. Ayoko magdrive eh. Hindi sa takot ako magdrive - Pero takot akong maligaw. Di ko alam kung san yung opisina, kaya drive lang ako ng drive sa city.
Nilalamig ako sa looob ng auto ko. Pinatay ko na nga AC, eh nilalamig paren ako. Drive akong drive ng may nakita akong coffee shop. Yun ang unang coffee shop na nakita ko sa paglalakbay na yun. kaya di ko na pinalagpas, pumasok na ko sa loob para makahigop ng mainit na kape.
Ng papunta na ko sa kabilang counter, may muntikan na kong madanggil na babae. Umiwas ako, pero hindi siya aware na muntik na kame magbump.
"Miss, isa ngang cappuccino."Walang masiadong customers kaya mabilis na ginawa yung kape ko.
"Thank You." Umalis na ko sa counter at balak inumin yung kape ko sa kotse. Ng palabas na ko ng coffee shop. May nakabangga sakeng babae at natapo yung ice blended coffee niya sa polo ko.
SHIIIIIIIIIIIT! WHAT THE FACK!
"Ano ba!""Ay sorry po. Sorry po.""Now what!!? Anong magagawa ng sorry mo?"
"Sorry po talaga." Pinunasan niya ng tissue yung polo ko.
"God damnit! Di ka kase tumitingin sa dinadaanan mo! Now I have to go back home to change my clothes.""Anak ng.. Pwede ba! Nagsosorry na nga yung tao eh, wag ka na maginarte!""Eh kung nakakapagtanggal alng ng mantsa yang sorry mo edi sana, kanina pa kita pinatawad!""Yun lang pala ang pinuputok ng butchi mo, edi tanggalin naten!"Pinunas punas niya yung tissue na ahwak niya sa polo ko, punas lang siya ng punas hanggang sa magusot at maggutay yung tissue. Ng wala na siyang maipunas sa tissue niya, kamay naman niya at pinangpunas niya, sumasakit na yung dibdib ko sa sobrang diin niya magpunas.
Nakatitig lang ako sakanya habang determinado siyang nagtatanggal ng mantsa.
Hinawakan ko yung kamay niya. Napatigil siya sa pagpunas at unti-unti akong tinignan. Tinignan ko siya ng maigi. Hindi ako nagsmile. Normal facial expression lang ang pinakita ko sakanya. Samantalang siya'y gulat na gulat sa pagkahawak ko sa kamay niya.
Maya maya pa'y tinanggal niya yung kamay niya sa pagkakahawak ko.
"Salamat." At umalis na ko sa harapan niya. Hindi ko na siya tinignan patalikod, dire-diretso akong naglakad papunta sa kotse at nagsip ng kape ko.
Ng paalis na ko, gustong gusto kong puntahan yung babaeng nabangga ko kanina, at tsaka ko naman naalala na magtatanong pala ako ng direksyon papunta sa office. Bumalik ako sa coffee shop at nagtanong na.
------
"Good Morning Sir."Nagulat ako sa ipinakita saken ng mga nagtatrabaho sa kumpanya ni papa. Why are they calling me 'SIR'? Alam kong bongga ang entrance ko, pero.. Ewan ko! Ang daming tanong sa utak ko ngayon. Una - yung pagtawag saken ni Mr. Pyong. Tapos, eto naman.
"Sir, I will lead you to Mr. Pyong's office.""Yes sure." At nagnod ako. Habang naglalakad ako sa gitna ng opisina, ang dami kong nakikitang trabahador. Nagchichikahan, tintitigan ako, tapos nginingitian ako. Masarap sana silang ngitian pabalik, kaya lang that would be informal, tsaka ko na gagawin yun.
Nakarating naren ako sa office ni Mr. Pyong. Binuksan nung secretary niya yung pintuan at pinapasok ako.
"Take a seat." Nakakatakot yung boses ni Mr. Pyong. Pero sumunod nalang ako.
"Thank you Mr. Pyong." At umupo na ko.
"Thank you Cass." At umalis na yung secretary niya.
Sinarado niya yung planner niya at tumingin saken.
"You're wondering, baket kita pinatawag ngayon."And I nodded. Di rin pala manhid tong matandang to eh.
"Yes, sir."Tumawa siya ng malakas. Nake-krezy na siya. Anong nakakatawa sa sinabi ko diba?
"Is there something wrong?"Tumayo siya sa upuan niya, inayos yung coat niya. Nilagay niya yung dalawang kamay niya sa likod niya at tutungo sa may bintana.
"No.. no.. Nothing's wrong. Natawa lang ako when you called me 'sir'."
Ang weirdo nito, anong gusto niyang itawag ko sakanya? Kumare? Hindi ko siya sinagot.
"I must be the one calling you that."OKAY! SO ano yun? Nagulat ako. Ako = sir? Okay lang siyaa.
"What do you mean?"
"Ayon sa abugado ng father mo, once na 21 years old ka na, ikaw na ang mamamahala sa kumpanya." Tumingin siya saken.
"Sakto naman ay dumating ka na from US."
"..Bu- But..""No buts. Tapos na ang paglilinkod ko sa kumpanya niyo. It's your time to own this office. After tomorrow ko na isasagawa ang pirmahan. Be ready."
Hindi ko nanaman siya sinagot, dahil hindi ko alam kung anong mangyayare saken, paginangkin ko na tong kumpanya. Wala akong kaexpe-experience sa mga ganitong bagay.
"And besides, ikaw ang tunay na Chavez." Lumapit siya saken at tinap ako sa shoulders.
"Jian, alam kong you're not yet ready, but you have the ability to manage your father's company."Napafake smile ako sa sinabi niya.
"I'll try my best." 
------
Habang nagdadrive ako, eh isip ako ng isip kung anong mangyayare pag ako na ang magmamay-ari ng kumpanya. Shiit! Di pa nga ako handa eh. Buti nalang at di ako nadidigrasya sa ginagawa ko. Wala ako sa konsentrasyon ngayon. Naiinis ako sa sarili ko, sana hindi nalang ako bumalik dito. Sana nagstop yung age ko sa 20. Lahat lahat hinihiling ko wag lang makuha ang posisyon na yun.
Hindi ko alam kung saan ako patungo. Basta's drive lang ako ng drive. Ng may nadaanan akong traffic light. Nagstop ako, matagal din bago mag-go yun. May lumapit na bata at kinatok yung bintana ko. Pinagbuksan ko siya.
"Kuya, bili na po kayo. 10 piso po, isa."Kitang kita ko ang kahirapan sa muka ng bata. Kaya't binili ko ang mga sampaguita na hawak niya at binigyan siya ng 500PHP.
"Wala po akong pangsukli dito sa 500PHP niyo kuya."Nagsmile ako sakanya. Para bang, pinagaan niya yung pakiramdam ko.
"Sayo na ang sukli." Bago ko pinaandar ang kotse, eh nakita ko ang saya sa mata niya. Wala pang 100PHP ang mga sampaguitang hawak niya.
Nagulat ako ng biglang huminto ang kotse ko sa isang sementeryo. Dinala ako ng kotse ko sa puntod ni Papa. Bumaba ako ng kotse na hawak hawak ang mga sampaguita. Umupo ako sa damuhan at inilapag ang sampaguita sa puntod niya.
May tumulong luha sa mga mata ko.
"Papa, bakit?"Napatingin ako sa langit. Tulo ng tulo ang luha ko, binalik ko ang tingin ko sa puntod niya.
"Hindi pa ko handa eh. Hindi ko inaasahan ang mga ganitong bagay. Iniinsulto niyo ba ko? Bago ako umalis, sabe mo saken. I'm such a shame in the family. Tinanggap ko ang pagiging black sheep ko sa pamilya. Tapos ganito? Minulat ko ang isipan ko na balang araw, hinding hindi ko pakekealaman to. 
Don't make things so unfair. Wag niyo naman akong pahirapan. Tama na, bumalik ako dito, para bumangon sa pagkakadapa. Pero bakit ipinagduduldulan mo paren ako sa putik? Anak mo ba talaga ako? "
naks ! nakakataba ng puso !
hehe .
kailan ang next update ?
hope it will be soon .
excited na kasi ako !
naks ! nakakataba ng puso !
hehe .
kailan ang next update ?
hope it will be soon .
excited na kasi ako !
Eto na update. Salamat ulet
yangieee! naman ang haba ng updates mo! nobelang nobela ha!aww that line reminds me if somethin! lmao.
ayan magmamano mano sila! parang pacman vs. morales? lol
nag ala Dyesebel si Dane. wawa naman. xD
nice update Yangieee!
next na...next week ang next diba?. sige aabangan ko. 
Ano naman naaalala mo sa line na yan?
Halo-halo na nga ang nangyare eh. Eto na update. Hindi siya masiadong maganda, pero sana, suportahan mo paren.
HOMAYYY ang rude nung driver na yun ah! Hahaha muntik pa tuloy masagasaan. eto namang si mimi.. ewan !hahaha nice update 
next week na ba ulet?
Haha! Hustler na hustler nga magdrive eh, adik!
yangtot!! sige iupdate mo na!!! babasahin ko mamaya pag mei time,
basta mei time ako mamaya pangrelax, hehe!
missyou!! update ko ewan ko.
Eto na Melang Mela! Update ka na, utang na loob
Haha!
