Sa dalawang daga—Wala lang
Pasensya na sa double-posting
At medyo walang kwenta itech! Babawi ako sa next update. Bibigyan ko ng moment si...
Thanks sa mga patuloy na nagbabasa
__________________________________________________________________________________
Chapter 134 months later…David’s POVMatagal tagal ko naring nililigawan si Joyce. At sa loob ng apat na buwan na yun, masaya kaming pareho. Hindi ko nga alam kung bakit hindi pa rin niya ako sinasagot. Siguro ineenjoy niya muna ang courtship stage. Hahahahahaha.
Nandito ako ngayon sa bahay ni Joyce para sabay na kaming pumasok sa school. Pero, hindi niya alam na susunduin ko siya.
“Oh David? Bat nandito ka? 
”“Diba ganito naman ang ginagawa ng mga nanliligaw, sinusundo ang nililigawan?”“Ahh minsan. Pero okay lang naman kahit hindi mo na ako sunduin. Mapagod ka pa niyan at magsawa sa pagmumukha ko.”“Asussss! Never akong magsasawa no. Tara na.” Dami pang dada eh.
“Sige.”“Tita, aalis na po kami ni Joyce 
”“Alagaan mo yang anak ko” Siyempre naman.
“Opo tita.”Habang naglalakad kami papuntang school, tinanong ko si Joyce…
“Joyce, kelan mo ba ako sasagutin?” Nice one.
“Bakit? Naiinip ka na ba?” Tumigil siya sandali sa paglalakad at tumingin sa akin.
Sabay lakad ulit.
“Hindi ako naiinip. Kasi simula nung niligawan kita, never mo pang sinabi sa akin na you like or love me. So I have no idea kung ano nasa utak at puso mo.”“Kelangan pa bang sabihin yan? Hindi pa ba halata sa kinikilos ko?” Oo nga naman. Hindi naman magpapaligaw yan kung hindi niya ako gusto. Pero..
“Siyempre masarap din naman kung maririnig ko galing sayo diba? Pero kung ayaw mo namang sabihin, okay lang din.” Nagpuppy face naman ako para magpaawa
Dali na Joyce sabihin mo na kasi para ganahan ako lalo
“Asus tigil tigilan mo nga ako David sa kakaganyan mo ha. Pero sige, para matahimik na yang kaluluwa mo.. humarap ka sa akin.” Aba aba tapanggg ah.
“David, I’ve always liked you. Nung nagtapat ka sa akin, gusto na kita noon pa. Tsaka, nagselos pa ako sa inyo ni Shay diba? Lalo na pag may ibang girls na umaaligid diyan sa tabi mo. Ano pwede na ba yan? Masaya ka na?” Parang hinahamon ako nito ah.
“Ayos na sana eh! Sana hindi mo na dinagdag yung ano pwede na ba yan? Masaya ka na? Nawala yung pagkasweet eh. Ulitin mo please? Yung sweet naman!”“Ang arte mo naman.” Uto uto talaga to. Masaya na ako dun sa una no. Pero mas gusto ko yung sweet.
“David, nung una kitang nakilala, I didn’t like you. Pero nung nakilala kita ng husto, I started to fall for you. Nung nag confess ka about your feelings for me, gusto na kita nun. And, I always feel jealous pag may umaaligid diyan sa tabi mo.” Bigla naman niyang pinakita yung key necklace na niregalo ko sa kanya.
“See? I’m wearing this necklace because this is the key to your heart.” She then smiled at me.
“Grabe ka Joyce ha, patay na patay ka talaga sa akin! Pinapakilig mo naman ako ”“Tignan mo toh, panira ka talaga ng moment. Wala ka man lang bang sasabihin pagtapos ko mag-speech ditto?”“Kahit hindi ko sabihin. I know you know that I’ve always liked you. There’s no need for you to worry about other girls because I chose you.” Puro kakornihan nanaman lumalabas sa bunganga ko
Sa totoo lang, I’m starting to fall in love with her.
School.Did I tell you guys na may bago kaming classmate ni Joyce? Her name is Leslie. Siya lang naman yung dati kong minahal. I don’t know what has gotten into her at kinakausap niya ako eh siya naman tong umiiwas dati. Malaki ang pagkapareho nila ni Joyce ang pinagkaiba lang eh, masyadong sweet si Leslie at umaabot sa point na palaging nakapulupot sa akin.
Joyce’s POVPagpasok palang namin ni David, nakita ko na ang bruhang si Leslie, na parang inaabangan ata si David KO. I don’t hate her, pero my instincts tells me na I’m going to hate her soon
“Hi David ” With matching beso beso pa. Eh ako walang hi
Imposible namang hindi ako nakita nito eh magkatabi kaya kami. Epal talaga.
“Good morning Les.”“Are you going to class na? Baka gusto mo muna magstay sandali. It’s early pa naman. Kwentuhan muna tayo.” Say NO David. I’d rather go to class than stay here and see her face
“Uhmm, sige ditto muna kami ni Joyce.” 
Nagkwentuhan lang sila ng nagkwentuhan hanggang sa ma out of place ako.
“David, I’ll go ahead. Maya nalang.” “Teka lang. Les, punta na kami sa class ha? Sige.. see you around.” At nung palakad na kami, bigla naman niyang hinawakan ang kamay ni David.
Abaa.
“Mamaya ka na David. Paunahin mo na si Joyce. I’m sure she can handle herself naman.” Gaga tong babaeng toh
Being the sarcastic girl that I am,
“Sige David diyan ka na muna, I can handle myself. Besides, Paolo is there oh.” Sabay turo ko naman kay Paolo na paturn na sa hallway.
“Paolo! Waittttttt for me! Sabay na tayo! Sige David bye.” Tumakbo naman ako papunta kay Paolo. At si David? Hindi man lang ako pinigilan ulit or hinabol.
“Kamusta ka na bestfriend? Hindi na tayo masyadong nakakapagusap ah?” Miss ko na si bestfriend noh.
“Ahh, simula kasi nung niligawan ka ng pinsan ko nakalimutan mo na ako eh. Hahaha joke lang. Tsaka medyo hirap din tayo ngayon sa school. Daming dapat gawin.” “Uyy. Bestfriend hindi pa din naman kita nakakalimutan noh. Ikaw pa? Di bale pagkatapos ng lahat ng gawain hang out tayo. ” ”Aasahan ko yan ah. Tsaka bat di mo sinabayan si David ngayon?” Hayyy.
“Ahh. Kasi naman yung Leslie na yun. Masyadong mapapel at istorbo. May pahawak hawak kamay effect pa siya. Pero hayaan mo na yun okay lang. Nandyan ka naman eh. Diba?”“Oo naman. Dito lang ako palagi.” “Thanks bestfriend. Kaya love na love kita eh.”“Ako hindi mo ako love?” Pagtingin ko sa likod ko, aba, si David kasama lang naman ang epal na si Leslie. Talagang magkasabay pa sila.
“Ikaw? Love ko? Asa ka naman.”“Asus Joyce, aminin mo na kasi. Wala naman masama eh.”“Wala naman akong aaminin eh. Baka ikaw meron.”“Taray natin ah. Meron ka noh? ” Pano kung sabihin kong meron?
“Oo. May problema ka?” “Wala naman. Mauna na tayo sa classroom.” “Mauna na kayo ni LESLIE. Sabay nalang kami ni PAO.”“Ayoko. Ikaw gusto ko kasabay eh. Tsaka magkatabi naman tayo eh.” He held my wrist at hinila ako papuntang classroom. Lakas ng tama nito sa akin
“Ano ba David! Dahan dahan naman.”“Selos ka noh?” “Hindi. At wala naman akong karapatan. Tsaka, sinabi ko nga sayo, meron lang ako ngayon. At naiinis lang ako sa pagmumukha nung babaeng yun okay? Wag kang feeling.”“Asus. Kahit ano pang sabihin mo, hindi ako naniniwala na hindi ka nagseselos.” “Oh bakit mo ko tinatanong kung hindi ka pala maniniwala sa sagot ko?” “Taray mo naman! Wag mo nga ako kausapin baka pati ako mainis sayo.” Is he threatening me?
“FINE.” David’s POV“FINE.” Hala. Nagbibiro ba to?
Kasi ako oo eh. Ang cute kasi niyang tignan pag naasar. Parang bata.
Hanggang sa matapos ang klase namin, hindi niya ako kinausap. Si Paolo lang ang kausap niya at ako naman si Les. Sineryoso nga ata niya. Nung nasa likod na ako ni Joyce para kausapin siya..
“David, let’s go to our next class na.” Take note. Humawak pa siya sa arm ko. Yung pangkasal type. Bigla naman napatingin si Joyce sa likod niya at napatingin sa arms namin at tumaas ang kilay niya. Sabay talikod ulit. Patay.
“Leslie, pwedeng mauna ka muna?”“Ehhh, mas masaya pag may kasabay maglakad eh. Dali na tara naaaaa. Tsaka we have a lot of catching up to do diba?” Parang ewan naman to.
“Oo na.” Kung hindi ko lang to dating minahal di ko naman siya pagbibigyan. Alam naman niyang nililigawan ko si Joyce tus dikit pa siya ng dikit sa akin. Ano ba naman to.
Lunch.“Shay, let’s go buy our lunch.”“Joyce, binibilhan na ako ni Prince eh. David sama—““Hindi na. Okay lang. Kaya ko naman mag-isa.” “Joy—“ Ano pa nga ba? Nilayasan niya ako as usual.
“David, anong ginawa mo?” Wala no.
“Ahh.. Inaasar ko kasi kanina eh sakto meron pala siya. Tapos sabi ko sa kanya wag niya ako kausapin. Eh nagbibiro lang naman ako. Tapos nagseselos ata kay Leslie pano kapit ng kapit sa akin.”“You know what David? Nung una kong nakilala yang Leslie na yan, di ko na siya gusto. I see her as a big flirt.” “Wag ka namang ganyan Shay, kilala ko yun no. Tsaka mabait yun. Sobrang sweet nga niya eh. Dinaig pa si Joyce.”Bigla naman dumating si Joyce..
I’m very well sure na narinig niya yung last kong sinabi.
“I didn’t mean to interrupt, kalimot ko lang wallet ko.”“WHATEVER David. Pagtanggol mo lang.”Tahimik kaming kumakain ni Joyce habang yung mga kaibigan namin ay ang iingay. Tinitigan ko naman si Joyce at nakatingin lang siya sa akin. Umiwas naman ako sa tingin.
Bago matapos ang school, inabangan ko sa labas si Joyce. Dinaanan lang niya ako kaya hinabol ko siya.
Niyakap ko siya habang nakatalikod siya para hindi makawala
Bumulong ako sa kanya..
”Baby, sorry na.. Di na po kita aasarin. Sorry na ha?” Bigla naman siyang humarap sa akin at…
Ano pa nga ba? Our LIPS met. Bakit kaya pag may makakahalikan ako palagi nalang aksidente? Tsaka sandali lang? Parang 1 nanosecond
Di ba pwedeng 5 seconds? 10 seconds? Hahahahahahaha.
