Chapter 11David’s POVMasaya ang buhay ko ngayon pero kung tatanungin niyo naman ang love life ko? Yun ang malungkot. One week has passed since Joyce and I had that confrontation and up to now, hindi kami nagpapansinan.
Tanga kasi ako eh, alam niyo yun? Natuwa na nga ako nung sinabi niya sa akin na..
“You always look for Shay when I’m right here in front of your face! Can’t you at least notice and appreciate my presence?” I felt so happy when I heard those words from her. I figured out that I’m not a ‘nobody’ in Joyce’s eyes. Dahil dun, I decided to tell Shay that we should stop our plan in making her jealous. Dahil nga, nagwork ito kahit papano.
Flashback.“—Can’t you at least notice and appreciate my presence?”“…….”“Bat di ka makaimik diyan? Tatanong tanong ka kanina kung bakit ako umiyak at lahat lahat tapos ngayon ikaw naman ang hindi sasagot. Ayos ka rin noh?” Hindi ko lang alam kung bakit wala akong ginawa nung mga oras na yun kung hindi tumahimik. I could’ve told her that I like her but hindi yun ang nangyari. Hindi ko naman kasi ineexpect na sasabihin niya yung mga bagay na yun. Natorpe ata ako sa kanya eh. Anlakas kasi ng loob niya and that’s what made me like her even more.. She’s not afraid to admit what she feels.
End of Flashback.Nandito nga pala ako sa harapan ng locker ni Joyce. Kakalagay ko lang kasi ng red rose at may inipit akong note sa favorite notebook niya.. kung paano ko nalagay yun, siyempre dahil kay Shay. Hahahaha. Binigay niya sa akin yung combination eh. Hanggang ngayon tinutulungan pa din niya ako kay Joyce.
Joycelyn’s POVMuntik ko ng maamin kay David ang nararamdaman ko para sa kanya. If only he answered my question about him noticing me, I would’ve probably blurted it out. Was my question too hard to answer? Yes or no lang naman eh.
I decided to go to my locker since dito ang meeting place naming ni Shay. But when I opened it.. a rose fell on the floor. Agad ko namang pinulot kasi at nagisip kung kanino galing
Kay David kaya? Ano ba naman yan Joyce, hanggang ngayon David David David. Ni wala ngang ginawa yun para mag reach out.
Ayaw ko naman na ako ang lumapit sa kanya kasi tama na yung ginawa kong pagcoconfront sa kanya. Kahit onting pride man lang matira para sa akin. Wow. Gumagaling na ako sa pagdradrama
“Joyceeeeeeeeeeeee!” Who else could this be?
“Wowwwwww! Kanino galing yang rose?”“Hindi ko nga alam eh.. baka ikaw alam mo. Nagmamaangmaangan ka lang.” “Ano ka ba, wala akong alam dyan noh..ikaw ha.. may secret admirer. Ang haba na talaga ng hair mo girl!” Tagal ng mahaba hair ko noh. 4 months na akong hindi nagpapagupit
Pagpasok ko ng room nandon na si Paolo.
Close na kami ni Paolo at alam din niya ang nangyari sa amin ni David. One week na kami palaging magkasama at si Shay naman palaging kasama ni David. Parang pang lunch, double date ang dating.
But, I still like David.
“Paoloooooooo! Look oh I got a rose kanina when I opened my locker. Ang cute noh? Fresh na fresh.” Talagang nilakasan ko ang boses ko para marinig ni David
“Wow naman best friend! Kanino naman galing yan?” Best friend na din ang tawagan naming ngayon.
But Shay is my one and only bestest friend
“Ohh. That’s the thing, I don’t know who put this in my locker. Si Shay lang naman nakakaalam ng combination ko eh.” Napansin ko naman na parang napatingin si David sa direction namin pero inignore ko nalang
“Joyce, hindi pa rin ba kayo nagpapansinan ni David?” “Hindi pa eh. Walang gusto magapproach ”Tumahimik na kaming dalawa dahil dumating na si teacher.
Istorbo talaga kahit kelan. At nung natapos, nag inat naman tong si Paolo. Papansin talaga.
“Mga bata talaga oh, ang tataas ng mga pride! Babaan niyo naman ng onte!”“Sinisigawan mo ba ako?” “Hindi. Nagpaparinig lang. Hahahahahahaha. ” Bigla naman tumayo si David at pumunta sa amin..
“Wag ka magalala, narinig ko.” Sabay alis. Godd, he’s turning into a girl now. He can’t even talk to me.
Diretsong uwi na ako sa bahay at umakyat sa kwarto ko at nagpahinga sandali. Wala masyadong nangyare ngayong araw na toh kung hindi puro kulitan lang kami ni Paolo at ni Shay. Si David naman, nakikisama kahit papano. But hindi siya jolly. Parang anlalim ng iniisip.
Plano ko ng gumawa ng homework at pagkuha ko ng notebook ko, may papel na nalaglag. When I opened it up, a very familiar writing showed up..
Joyce,
I’m sorry for making you feel like I don’t care about you. The truth is, you’re one of the people I value the most. If you’re not ready to forgive me yet, I am willing to wait. --David 
Bakit ngayon ko lang toh nakita! Kainis naman. Nagparinig pa ako kanina at lahat lahat. Sa kanya pala talaga galing.. Grabe, the note, it made my heart beat faster. Sa totoo lang, kinikilig ako. Pano ba naman! I’m one of the people he values the most
Shuxxxx. Ibang level na
Kakaiba din tong si David.. May pa rose rose pang nalalaman. Kahit wala ng rose okay lang
basta may note. Hahahahahaha
Ano ang balak ko ngayon? Wag muna siyang kausapin. I wanna see more effort
David’s POVSabi na nga ba! Putting that note in her notebook was a mistake. I could’ve written it on a post it at ini-stick nalang sa loob ng locker niya. Eh di sana nagkabati na kami. Okay lang yan David. Sa birthday naman niya eh aamin na ako. And guess what I’m planning to do? Yun ay isang sikretong malupet. Hahahahahaha.
Kumuha naman ako ng post-it at nagsulat ng note para bukas..
You’re one of the reasons why I look forward going to school everyday.. Yan lang ang sinulat ko, pagpaparamdam na siguro ang tawag dyan
Sana magustuhan niya
The Next Day.Nagtatago ako ngayon kasi Joyce is currently opening her locker and I want to see what her reaction would be when she finds another rose and a note from me..
She’s now reading the note and a smile slowly formed on her lips. Buti nalang nagustuhan niya at hinug niya pa ito
(Yung parang nilagay niya sa dibdib niya
) At inamoy niya yung red rose
at inipit niya ang note at rose sa libro niya. Hayyyy Joyce..
Puro ganon lang ang ginawa ko everyday.. at yung ibang notes ito ang mga nakalagay..
Your smile and your presence makes my day .. Ewan ko ba san nanggagaling ang mga ito nagiging cheesy na ako
Sorryyyy!
Please talk to me..Miss ko na boses mo . Totoo naman
Tagal ko na siyang hindi nakakausap
Pero okay lang, at least kahit ganitong way ay napapasmile ko siya..
Yung pinakalast one naman na binigay ko sa kanya, hindi ko na nilagay sa locker niya kung hindi sa desk niya. At take note, isang bouquet ng red roses yun
Joyce’s POVPagpasok ko ng room, all eyes were on me.. Kaya naman pala, merong isang bouquet ng red roses at pagtingin ko naman kay David, nakayuko lang na parang nahihiya
Agad ko namang kinuha ang envelope na nakastick sa bouquet at binasa ang sulat na nasa loob..
Joyce,
Sorry na please? Wala talaga akong masabi nung mga panahon na nagusap tayo eh.. Wag ka na magalit oh? Wala na akong budget sa mga roses Hahaha. Joke lang baka magalit ka pa eh.
Kung sa tingin mo hindi kita napapansin at naaappreciate, nagkakamali ka. Ikaw ang naging una kong kaibigan ditto sa school at hindi ko makakalimutan yun. Dahil sayo, I met new friends and I easily adjusted in this new environment..
If only you’ll forgive me, I’ll give you the attention that you deserve. And if you think I like Shay, you’re wrong. We’re just plain close friends. Tinutulungan niya lang ako about something. Malalaman mo din soon. Soooo..
Pag napatawad mo na ako, just simply look at me and give me your sweetest smile Hehehehehe.
Sorrrry na (:--DavidAng dami talagang pakulo nitong si David. Parang gusto ko talaga magtatalon sa tuwa pero hindi ko magawa kasi nandito si David, Paolo, at siyempre ang mga classmates namin. Napatawad ko na si David, siyempre hindi ko rin kasi matiis. Lalo na yung mga ginagawa niya ngayon, lalo akong nafafall sa kanya.
Tumingin naman ako kay David, at ngumiti ng napakasweeeeeeeeet. Binigyan din niya ako ng ngiti niya at napansin ko ang kislap sa mga mata niya. Hayy, pogi mo talaga. Hahahahahahaha
Lahat ng mga binigay niya sa akin na notes and roses, tinago ko siya sa shoebox. Gusto ko kasing i-treasure eh.. First time ko kasi makaranas na makakuha ng roses and letters from a guy
And malay niyo, if ever na maging kami
Marami ng memories. Hahahahaha. ASA!
“Okay na tayo ha?” “Oo naman. Sorry din for being hardheaded. Hehehehe.” “Punta ka sa birthday ko ha?”“Oo naman, may surprise na nga ako para sayo eh..” Wow kakaexcite
Ano kaya yun?
“Ganun? Sige, dapat masusurprise talaga ako ahhh. Para..wala lang. Hahahaha.”“Oo naman.” “Paoloooooooo best friendddd, punta ka din ng birthday ko haaa? May small get together sa bahay.“ “Oo ba! Masaya yannnn. Sasabay nalang ako kay David papunta dun.”Fast forward. Joyce’s Birthday Celebration. Aug. 15Alam niyo ba ang plano kong gawin ngayon sa birthday ko? Para maentertain ang mga friends ko? Kakanta ako. Oo tama ang nabasa niyo. Kakanta ako
Hindi naman masyadong masama ang boses ko.. tama lang. Di naman siguro babagyo
Unti unting nagsidatingan ang mga friends ko..
“Shayyyy! Early bird ka talaga.” “Oo naman pagdating sa mga ganito, ako ang nangunguna. Best oh gift ko para sayo ”“Wowww nagabala ka pa.. Thanks haa? Pahug nga diyannnnn” Nagyakapan naman kami
Dumating na ang mga barkada ko at ang barkada nila, si David at Paolo ang huling dumating. Pa-VIP talaga. Pumunta naman ako sa harapan nilang lahat para magthank you..
“Wowww, mga kaibigan ko salamat sa pag punta ha? Dami dami ko pa regalo, salamattt sa inyong lahat. Love na love ko talaga kayo .. Kaya naman kakantahan ko kayo ng favorite song ko..”“ANOOOOOOOO? KAKANTA KA? HINDI NGA?” “MARUNONG KANG KUMANTA BEST?” “WHAAT BEST FRIEND?” “Grabe naman kayo! Ayaw niyo ata eh! Sige wag na. Birthday ko na nga inaapi niyo pa ako.” Uyy tatampo daw ako kunwari
“Hindi noh shocked lang kami sige kanta ka na best friend.” “Oo na. Tumahimik na kayo ”Felt So Right (click niyo
)
Actually, itong kanta na toh, dinededicate ko kay David. Pero quiet lang kayo. Hehehehe
I love you
I don’t know what else to say
Cos I long for you more each day
I need you
I want to feel your embrace
And have a chance to touch your faceBagay ba?
Joke lang kayo naman!
I was lost and alone
But you showed me the way
Now I call you my own
Things will never be the samePatuloy lang ako sa pagkanta pero nung mga huling lines..napatingin ako kay David. Ewan ko ba kung bakit. Dahil siguro nakatitig siya sa akin.. Pwede nakong matunaw
How could I’ve known
You will hold me close so tenderly
Even though I’m alone
I can feel your arms enfold in me
And that love, became mine in just one night
When you held me tight
Oooh.. it felt so rightAt natapos din ako sa pagkanta
Shuxx, ngayon ko lang ginawa toh sa buong buhay ko
Mahiyain kasi ako..
“Thanks sa pakikinig ng walang hiya kong boses Kainan naaaaaa!”Palakad lakad lang ako chinecheck ang mga bisita pero lumapit sa akin si Paolo..
“Best friend! Happy birthday! My gift for you..” Inabutan din niya ako ng square-shaped box and a card.
“Thankss sa pagpunta best friend. Salamat talaga sa lahat. ” Hinug ko si Paolo ng mahigpit
Bumalik na siya sa table niya at si David naman ang lumapit sa akin.
“Joyce, happy birthday.. Ito gift ko sayo sana magustuhan mo ” Inabot niya naman sa akin ang square-shaped box, a little bigger than what Paolo gave me, and a birthday card.
Hinug ko si David at sinabing,
“Thanks sa pagpunta ha? At sa pakikipagbati sa akin. Thanks din sa gift ”Pagbitaw ko naman ng yakap, nakita ko si David na namumula at napakamot siya sa ulo niya na parang bata
Ang cute!
“Ahh tsaka nga pala.. Gusto ko sana magrequest na huli mong buksan ang regalo ko. ” “Bakit naman?” What’s so special about it? Asus Joyce as if naman hindi mo gagawin yun.
“Basta. Meron pa akong surprise for you.. Just wait okay?”Nagpatuloy ako sa pagiikot ng bigla kong napansin na biglang tumahimik ang mga kaibigan ko at napatingin sa harapan kung nasan nandun si…
David na may hawak na microphone
Ano naman binabalik nito?
____________________________________________________________________________________
WALANG KATAPUSANG THANK YOU SA PAGTIYATIYAGA SA STORY
