♥BUTTERFLIES♥ CHAPTER 79!! MAJOR MAJOR LATE UPDATE!! (10/14/10)!!!Ü

[wenganewor]

Hi new reader ir. . .


 Nakaabot dn aq maghapon q binasa 2ng story mo. . .upd8 n poh u. . .

[wenganewor]

Update n. . . Im waitin'

[akane07sanne]

oo nga dapat mag update na...
nko! and2 na kom sa abu dhabi sis! wala pa rin ung update mo..
amf!

[jeckaviray]

next na!
gosh! kabitin to the max!
jhezzaviray nga pla to.
iniba ko na kase ee.
haha.
UPDATE! 

[imFranCes:)]

MICO NAMAN EH :|

haha! ganda ng pasok ko
new reader here!
Frances nga po pla
Support ko po to! promise
sana pagpatuloy niyo po!

[akane07sanne]

ang sabi ni coolcat itutuloy nya to. haha. yhey. kaya maghintay na lang tayo guyssss.! 

yasmin nga pala. no.1 supporter ng butterflies xD 

[coolcat26]

>>CHAPTER 79<<



Sinuntok ni Mico si Alex. 

Ayon. Sinuntok niya. 

SINUNTOK! 

“KUYA!” sabi ni Althea, sabay baba sa kotse nila.

“Get back in the car Althea!” Syempre natakot din yung bata kaya ayun pumasok ulit siya sa kotse.

Sa lakas ng pagkakasuntok ni Mico, napa-upo si Alex sa semento. Hawak-hawak ang panga niya. Ang sakit ata?  Duh Haylin! DUH! Tinatanong pa ba yan? Tingin mo?

Pinigilan naman kagad ni Bryan si Mico dahil balak suntukin ulit ni Mico si Alex. Nakahawak na kasi si Mico sa kwelyo ni Alex. Pero di kaya ni Bryan pigilan si Mico kaya ayun nasuntok pa ulit ni Mico si Alex. Even his friends are no match for him. >.<

“Mico! Stop!” I said as I was approaching him.

Nanggigigil na binitawan ni Mico si Alex. Haha! (Nako. Maganda yan. May panahon pa akong matawa sa sitwasyon na ganito. @.@)

“Alex, I’m sorry.”

“Mico! Napano ka ba?” I said as I turned to him.

And to our surprise, Alex smirked with a smile. Kaya naman muntikan ng sumugod ulit si Mico pero pinigilan na siya ng apat na lalake. Bryan, Dunhill, Lyle, and Harry.

Which made Jaira and Ryoko na hilain ako dahil baka daw ako pa ang masuntok.

“You. You stay away from my girlfriend.” Sabi niya ng nakaturo pa kay Alex. At pilit na nagpupumiglas kila Bryan.

The scene brought too much attention to the students. As I look around, halos lahat ng students eh nakatingin na samin. Mapa labas, loob at taas man ng school, LAHAT.. nakatingin samen. Nako. Patay na. Baka naka-abot na to sa school officials. Nandiyan pa naman yung President ng University. >.<

Kaya naman nilapitan ko na si Mico. Ayaw pa nga akong payagan nila Jaira at Ryoko eh? Kase naman mukhang hindi pa satisfied si Mico. At parang gusto na rin niya upakan yung mga pumipigil sa kanya. Kitang-kita mo sa kanya ang sobrang inis at galit. Ngayon ko lang siya nakitang ganyan. Nakakatakot.

“Hindi naman niya siguro ako sasaktan” sabe ko sa sarili ko.

“TANG*NA NAMAN OH! BITAWAN NIYO NGA AKO!”

“Tama na par, nasuntok mo na rin naman yung g@g0 eh.” Eingk? May ganon?

“Mico, lika na, umuwi na tayo” I said as I was holding his hand and trying to pull him away from all this crap.

Pero tinanggal niya yung kamay niya. The harsh way. T.T Kaya nagulat ako.

“Ano ba? Sinabi ko ng umuwi na tayo diba?” Hindi siya nakatingin sakin.

“Sabihin mo nga saken, ano bang meron yung lalakeng yun na wala ako? HA?!”

“W-What? What are you saying?” Bakit niya tinatanong yun?

He smirked. “Ha. I can’t belive you can do this to me HAY.”

Oh God. Don’t tell me. Is he saying that I’m cheating on him?!

“Maglalandi ka na nga lang, sa harapan ko pa.” He’s looking at me straight in the eyes.

I could hear people around me whispering and gasping in shock. Well, I’m in shock too. I-I can’t say anything. I can just feel this pain in myheart from what I heard from him. Ang sakit. Ang sakit sakit. Paano niya nasabi sakin yon?

“Tss. That’s the way you handle your girlfriend? Haha! You make me laugh Mico” He said while galring at Mico. Take note. Glare.

I was really uphold of what Mico said. And the next thing I knew…

*SLAP!

I slapped him. And found myself running back to our room, feeling the gaze, stare, and glare of every people that I pass by. Holding my tears from falling. Ang sakit talaga. SOBRA. My heart is falling into pieces everytime my mind plays what he said. Parang sirang plaka na paulit ulit na nagpplay sa utak ko habang ako’y naglalakad. Hindi ko akalin na magagawa niya sakin to. Hindi ko akalain na ganun ang tingin sakin ni Mico, my so-called boyfriend!

W-well… I-I guess… Mico wasn’t the man I thought he was. T.T

Nakarating na ako sa room. Konti na lang yung taong natira sa room, pero nakatingin silang lahat sakin. So… siguro updated din sila. Kaya naman yumuko na lang ako tas kinuha yung bag ko sa lugar ko. Bago ako lumabas ng room I’m gripping to the strap of my bag. Preparing myself for all the staring, glaring, and insults, na maririnig ko.

Sakto naman na gagalaw na ako para lumabas… Dun naman siya dumating. There he is… nakasandal ang isang kamay sa may door. Hinihingal. I guess… tinakbo niya ng todo paakyat. Nung nakita niya ako huminga siya ng malalim.

Tumalikod ako. I wiped my tears away. Mayang konti lang naramdaman ko ng lumalapit siya sakin. Lumayo ako sa kanya ng humawak siya sa balikat ko. Magkaharap na kami ngayon. Wala. Nakatingin lang kame sa isa’t isa. Hindi ko siya kayang tignan ng matagal dahil masakit. Kaya I looked the other way. Napansin ko naman na nagyayaan na yung mga natira sa room na umalis na.

“Jet! Bilisan mo nga jan. maguusap sila. Bilis!” sabe ni Kris ng pabulong kay Jet

“Oo na. Eto na.” Sinuot na ni Jet yung bag niya at ayun. Umalis na nga sila.

At sa tingin ko. Kailangan ko na ring umalis. Dahil kung hindi… I will breakdown.

As I was just like making 3 steps pa lang ata. Hinarang niya ako. I was shock na mag-bump ako sa kanya kaya naman dun ako sa side niya dadaan. Pero hinarang niya ako ulit. Kaya I backed off.

“S-sandali lang… mag-usap muna tayo” lumakad ako ulet pero hinarang niya ulit ako.

“Please?” Hindi ko siya tinitignan. Iniiwasan ko talaga. Dahil nung marinig ko pa lang yung boses niya, naiiyak nako.

“Bukas na lang tayo mag-usap.” I gained all my strength para masabi yan ng hindi nagccrack yung voice ko. Tas lumakad ako. Harang ulet.

SHET naman Mico!! Papatayin mo ba ako sa sakit na nararamdaman ko ngayon?! Ano ba…

Nag-move ako one step backward. Tas siya naman papalapit.

“D-diyan ka lang. Wag kang lalapit.” Sabe ko ng naka-yuko.

Hindi ko talaga kakayanin kaya please lang Mico… wag muna ngayon.

Nag-stop siya. Walang gumagalaw samen.

Lumakad ako ulet. Hinarang na naman niya ako. Tas kinuha niya na rin yung bag ko from me sabay hagis dun sa upuan.

“Walang aalis.” Fine. Sige. Sayo na yang bag ko!

Lumakad ako ulet. Hinarang na naman niya ako. Kagad akong lumalayo sa kanya dahil hindi ko ma-take yung pagyakap niya saken everytime na haharangin niya ako. Kaya naman this time… tinulak ko na siya.

“Mico! Ano ba?!” may kasamang inis at tantrums. Nagdadabog na kase ako eh.

Tears started to fall down. Wala na. Di ko na mapigilan eh. I covered my face. I don’t like him to see me crying. Pero wala… humahagulgol nako. Ang kulet kasi eh!

“Sinabi ng bukas na tayo mag-usap eh!!!” I cried. Still covering my face.

Naramdaman ko namang papalapit siya ulit saken, niyakap niya ako. The moment na niyakap niya ako mas lalo akong nagiiyak.  I didn’t bother to get away from his hug anymore. I don’t know… It’s like I felt relieved nung hinug niya ako. It feels so right. Nakakatawa, pero parang isang hug niya lang nawala na lahat nung galit ko kanina. Kahit itong sakit na nararamdaman ko… nabawasan. Unti unting nawawala sa bawat paghigpit ng yakap niya saken. Ganyan ko na ba talaga siya kagusto ngayon?

“Sshh.. I’m sorry, I’m sorry…” he said while hugging me.

Iyak lang ako ng iyak. Di ko rin naman kayang magsalita eh.

“Sshhh… tahan na. I’m really sorry HAY.” Tas he moved away from hugging me, he’s trying to get my hands off my face. Nung natanggal niya pilit niyang sinisilip yung mukha ko. Eh sira pala ‘to eh! Kung marami lang akong lakas ngayon.. kanina ko pa siya na-batukan!

He’s lifting my face up. Pero umiiwas ako. Ayaw ko pa din siyang tignan. Iccover ko sana ulit yung mukha ko pero pinigilan niya. He held my both hands. Tas he pulled me into a hug again. Nilagay niya yung mga kamay ko sa may waist niya. My face is now buried into his chest. Ano ba yan… ayaw tumigil ng mga luha ko ah?

Mico moved an inch away. He cupped my face, so we’re now looking into each other’s eyes.  He then wiped my tears away and said…

“I’m really sorry.” Then he gave me a kiss on the forehead.

I was about to cry again. Kaya hinug niya ako ulet.

“Sshhh… tahan na. Hm?” I hugged him tightly. Tas narinig ko naman siyang nag-chuckle. Tss. May time pa siya para kiligin! Amp. >.<

Tinulak ko siya. Hindi nga lang umubra. Hinawakan niya yung mga kamay kong nasa chest niya.

I looked at him. I sniffed. Tas nagsmile siya.

“Tawa ka jan!” sabay hampas ko sa kanya. Tas lalakad na ulit dapat ako paalis nang harangin niya ako ulit.

“Oh, tama ng walk out.” then he hugged me again.

“Lumayo ka nga saken” pilit ko siyang tinutulak pero hinihigpitan niya yung yakap niya saken.

“Alam mo kanina?” sabe niya habang nakayakap pa din siya sakin. Kaya napatigil ako sa pagtatantrums ko.

“Tinakbo ko paakyat, ang dami ko ngang nabangga eh. Kinabahan ako kase akala ko umalis ka na. I was afraid na hindi kita maabutan.” Nakahug pa din.

“Ayoko kaseng matapos ‘tong araw na to ng hindi pa tayo nagkakaayos.” Eh bakit nung kahapon pinabayaan mo lang akong umuwi ng may alitan tayo! Tignan mo tuloy nangyare!

He broke the hug tas hinwakan niya yung mga kamay ko.. tinignan ang mga to.

“Lalo na… may possibility na…” tas nilipat niya yung left hand niya sa right face ko. Touching it gently… He’s looking at me.

“ makipag-break ka sakin ngayon.” Nung sinabi niya yun, nakaramdam ako ng kirot sa puso ko. Sumakit ulit. Di ko namalayan… tumulo na naman yung luha ko. pero nakatingin lang ako sa kanya… still waiting for what he has to say.

Now, his both hands are in my face, wiping the tears away.

“Are you…” huminga siya ng malalim

“Are you going to break up with me?” Nakita ko naman teary-eyed na siya. I can see in his eyes the sincerity. Yung pagsisisi niya sa lahat ng nagawa niya ngayong araw na’to.
Niyakap niya ako ulit. Tas parang naramdaman kong nag-move yung kamay niya and rubbed his left eye.

“Please don’t... don’t break up with me, please.” he said in a soft voice. N-naiyak din ba siya?

“Hindi ko sinasadyang masabi yun sayo kanina. I really don’t. Nung narealize ko nga kung ano yung nasabi ko gusto kong bugbugin yung sarili ko o kaya naman magpabugbog na lang kay Alex para sa kagaguhang nagawa ko sayo.” Tumawa siya ng konti.

“Ang g@g0 ko noh? sa sobrang kaselosan ko nasaktan kita.” buti alam mo!

“I didn’t mean to hurt you HAY. I love you.” Tas humigpit yung hug niya sakin.

Napa-smile ako.    Hm… I love you too Mico, kaya nga siguro ako nasaktan eh.

I love him. I totally admit it.

I tapped him, signaling him to stop the hugging. Hindi siya gumalaw… pero mayang konti inalis niya na rin yung hug. Parang ngang labag pa ata sa loob niya yung pag-tanggal ng hug ee. Ang slow-mo kaya! Psh. Tas nakayuko lang siya.

“Are you expecting me to forgive you just like this?” I said coldly.

Kaya naman napatingin siya sakin ng gulat. So… he is expecting.

Hinawakan na naman niya yung dalawa kong kamay and he kissed it. Tas nilagay niya sa mga pisngi niya. Sabay tango…

“Yes…” nakabusangot siya… ang cute niyang tignan. Parang bata. 

Habang nagiinarte siya napansin ko yung left cheek niya. Ang pula. Nag-blush on ka ba Mico ha?! Aahaha! Just kidding. Alam ko san galing yan…

“Masakit ba?” I said as I was holding that part.

Umiling naman siya “A-ayos lang! Kahit ulit ulitin mo pa yan.” Tas minove naman niya yung mga kamay ko.. sinampal niya yung sarili niya left and right gamit yung kamay ko.

Natawa ako. Mukha kaya siyang tanga! Aaahahahaha!!

“Aaahahaha! Uy, ano ba? Ahahaha! Tama na nga!” As I was holding his head in place. Ang likot ee. ^______^v
Huminga ako ng malalim. I look at him staright in the eyes. Naiiyak na naman ako. Kaya ko ‘to! wooooooooohh!!


“I’m…” he sqeezed my hand. Tas napayuko.


Kaya naman inayos ko ulit yung ulo niya. At pagtingin ko sa mga mata niya… teary-eyed. Sus. Kaya pala yumuko.

“I’m not gonna break up with you, silly. Kahit gaano mo pa ako nasaktan ngayon” Then I smiled. 

Naramdam ko naman yung paghinga niya. Grabeh he was like relieved! Alam na alam mo yung nakahinga siya ng maluwag eh. Ahahaha!

“Hey, weren’t you breathing?!” Tas tumawa siya and he pulled me again into another hug, he put my arms around his neck. Wow ah. Kanina pa kame nagyayakapan. Ilan na? Nabibilang niyo ba? aahahaha!

“Thank You. I will really try my best not to hurt you again. I'm not promising... but I will not hurt you again. I won't. ” After niyang sinabi yun nagtinginan kame still in that position.

Papalapit ng papalapit mukha niya saken, tas tumingin siya sa lips ko, OK. Now I know hwere this is going. Nung malapit na talaga.. nag-side ako.. kaya sa cheeks niya ako na kiss. Bleh!

“Damot.” He said smiling.

Yung kamay ko naman naglalaro na dun sa buhok niya. Ang gulo na tuloy. Hehe!

Nagulat na lang ako nung papalapit na naman yung mukha niya kaya ginawa ko… Ako na yung kumiss sa kanya. ^o^v











“I love you too, Mico.”

[coolcat26]

UPDATED!!!

[eriinLabbs28]

Hi! New silent reader here. :> High school pa lang ata ako binabasa ko na 'to. One of the first stories I've read and I must say, nakakatuwa and nakakakilig. Sa wakas, updated na. Namiss ko ang pagkasweet ni Mico. :>

[gingersnap]

 must awaited chapter yun..sa wakas nakaupdate rin...nakakamiss si mico a haylin..infairness ang sweet nila walang kupas ang sweetness 

[coolcat26]

Hi! New silent reader here. :> High school pa lang ata ako binabasa ko na 'to. One of the first stories I've read and I must say, nakakatuwa and nakakakilig. Sa wakas, updated na. Namiss ko ang pagkasweet ni Mico. :>

HELLO~!! ako din nga eh.. na-miss ko din sweetness nila. :">


Hm. pansin ko lang... parang ang dami kong silent readers??

WOII! MGA SILENT READERS! PAKILALA KAYO!! WAAHAHA!!

must awaited chapter yun..sa wakas nakaupdate rin...nakakamiss si mico a haylin..infairness ang sweet nila walang kupas ang sweetness 

aawww... buti naman hindi ka pa nagsasawa sa pagsupport ng story na 'to. ^___________^ I'm touched. :')

[akane07sanne]

ayun eh!
nakapag update na rin. xD
next chapter na pleaaaaaaaaaaaaassssssssssssssseeeeeeeeeeee??

mejo di na ko makarelate, marami na konbg nakalimutan na characters.
gotta find time to read it back. 


naiinlove na naman ako kay mico haha.

[jeckaviray]

un oh! tgal ko to inantay!
sa wakas!
at least kahit mtagal,
mganda naman.
haha! i love this tlga!
next na! 

[deng24]

amp. >< 
new reader po!
Deng nga po pla. 


UPDATE na po ate. PLEASE?? 

[ning3496]

hello po! nw reader po aq...nyc story...nkakarelate po tlaga