◘Chapter 14◘
What the! A globe’s not counted!
“Oi, gusto ko yung Earth, hindi yung globe.” Tumingin naman siya saken habang hinihila niya ako.
“Just think about this, the Earth is rotating on its own axis, don’t it struck your mind that maybe in some point the equator becomes vertical?”
“Pero it’s originally horizontal.”
“Originally, kaya nga kapag naging.”
“Gusto ko actual, hindi globe lang, dapat Earth mismo.”
“Then travel the space, explore the universe, but for now, come with me.”
Sumakay na kami nun sa isang kotse, di ko alam kung kanino to, may driver naman. Naku! Patay talaga ako. anong gagawin ko dun?
“Medyo ilelessen natin ang pagsisinungaling mo. Pag nagpakilala ka, name mo lang ang sasabihin mo, first name. and I’ve heard you’re from Davao, right? (nagnod naman ako) According to Alex, nandun nga daw yung sister niya.”
Is Alex his bestfriend? Tamo nga naman dagdagan mo lang ng IS eh kapangalan ko na at kapangalan niya na rin.
Imposible talagang mag-act as sister ako no! wala naman akong kapatd, di ko alam!! Pero I once dream to have a brother, kasi si Aira may kuya and parang ang saya, pero asa pa ako, baby pa lang ako namatay na si Papa. Si mama naman eh mukhang walang balak mag-asawa ulit at kung meron man, ako na yung magiging Ate, pero gusto ko rin maging Ate, teka… ang dami kong gusto ah.
Huminto na yung sasakyan nun. Naku! Ayoko nang bumaba pero magawa ko be eh hinila na ako ni Alexis.
Nagpipipindot naman siya dun sa cellphone niya tapos nilagay niya na sa tenga niya.
“Where in the name of Einstein are you?” teka, bat nasali si Einstein?
…
“Then go on. Teleport in here now!” di rin halatang natetense siya.
…
“Mauna kami? Are you kidding me?” magbestfriend ba talaga sila?
… … …
Mukhang badtrip na siya, may papikit-pikit at pabuga-buga pa ng hangin. Ewan ko, ang hirap idescribe eh. Binabaan pa ng phone yung kausap niya ng wala manlang paalam.
“Follow me.”
Tapos yun pumasok na kami sa Hotel? Hotel siguro to and ang laki niya ah. Nag-elevator kami paakyat, ang tagal nga bago kami nakalabas, gano na kaya kami kataas?
Naglakad pa kami nun, basta ako sumusunod lang. huminto kami sa tapat ng isang malaking pinto.
“Breathe now. Ready? We’re going in.” bubuksan niya n asana kaso…
KRING… KRING… KRING…
Phone ko yun ah. Lumingon agad sa akin si Alexis tapos hinila niya ako sa gilid tapos lumiko kami.
“I-off mo yang phone na yan!”
“Sandali lang, si Kin to, sasagutin ko muna.” Sabay sinagot ko na.
“Kin-“ what the! Hinablot sa akin ni Alexis yung phone ko!
“We’re not in the right mood to talk ok, don’t worry, I’ll bring her home… and…(huminga siya) I’ll act as the Prince in your play.”
Then yun piñata na niya yung phone. Ahh, so tutuparin niya pala yung sinabi niyang mapiprince siya.
Humarap naman na kami ulit sa pinto.
“Once we enter, don’t panic. If she ask anything, just tell her the truth, the truth means about you, the things about you and not the fact that you’re just acting. Now, we clear?”
“Pwe-pwedeng pakitagalog? Hindi ko naintindihan eh.”
“I said don’t panic! Here we go.”
Binuksan na niya yung pinto. Pagkabukas niya palang may nakita na agad akong babae na nakaupo pero nakatalikod sa pinto, tumitingin siya dun sa malaking bintana na glass sa tapat ng upuan niya. May mga stars na nga eh. Naku gabi na!
Teka, wag nga yun ang alalahanin mo Alexis, intindihin mo yung nakaupo dyan, yung aartehan mo.
Nung nakapasok na kami eh bigla namang umikot yung upan nung babae paharap sa amin. Ngumiti siya. Siya ba ang dapat katakutan? Eh halos kasing age niya lang si Mama eh, di naman siya ganun pang katanda, ang ineexpect ko kasi yung mala-nanay ni Jun Pyo, naku! Baka nagdisappear na ako dito kung ganun. But there’s something in her look na nagpapakaba saken…
“Alexis” nagbow naman ng kaunti si Alexis tapos lumakad papunta dun sa babae.
“Tita” ngumiti siya nun ng pilit na hindi mo naman talaga mahahalatang ngiti nga, keen observer lang ako.
Nung lumapit dun si Alexis eh parang gusto ko siyang hilain pabalik dito pero nagkiss lang naman pala siya tapos bumalik na siya sa tabi ko.
“Tita, Alex’s sister.”
Naku! Nabalig na sa akin yung tingin niya. Kinakabahan na ako, don’t panick Alexis, just be yourself. Teka, tama ba spelling ng panick? It’s not d ryt tym 2 think abt dat, teka, bat naging text na? Lord help me.
“You are?”
“Alexis po.”
“The way I see it, you’re an Estrella High’s student?”
“Opo.”
“The two of you are… classmates?”
“Opo.” Ayshh!! Opo nalang ako ng opo.
“Oh, what is that? Coincidence? Or just a mere plan?” oh my God! She knows?? Can I panic now?
“Maliit nga po talaga siguro ang mundo, kung coincidence man po yun, marahil plano na po talaga yun ng tadhana, na magtagpo-tagpo kami.”
Tumingin siya sa akin nun ng diretso, medyo tumaas pa nga yung kilay niya eh, she reminds me of someone, is it Alexis? siya lang naman yung ganyan makatingin eh. It almost makes me move a step backward.
“Bakit kayo nandito ngayon? Ang alam ko nasa Davao kayo, tama?”
Just be yourself Alexis. Just be yourself.
“Opo, pero paiba-iba po ang trabaho ng mama ko kaya po kung saan-saang lugar po kami nagsestay. Ngayon nga po eh dito. Baka nga po magstayput na kami dito.”
“And why here? Of all places?”
“Kasi po may kamag-anak kami dito-“
“Ok, I know that. Where in here?”
“Sa may-“
“Malapit po sa Telimektar, In some nameless compound.”
Meron bang nameless na compound? Oh well, teka Telimektar? Hello? Kilometro rin siguro ang layo nun sa Uran. Naano yan siya?!
Tumingin pa nga siya sa akin na parang sinasabing “sumunod ka nalang.”
“Ah opo… doon. Actually part na po siya halos ng Telimektar.”
“Are you staying there?”
“No, she’s not.”
Teka, ikaw ba si Alexis at ikaw ang sumasagot? Teka, oo si Alexis nga siya rin.
“Then where?”
“I think that’s too much information to tell you Tita.”
Tumayo na nun si Tita ni Alexis. whoah! She’s tall, but not taller than Alexis. lumapit siya sa amin tapos ngumiti sa akin, yung ngiting kakaiba. Tapos tumingin naman siya kay Alexis.
“And why is that? She’s my son’s sister, a daughter for me as well. So why can’t you tell me where?”
“I think you can answer it yourself Tita.”
Naku naman to! Ang sarap sabihan ng sinabi niy sa akin dati na “shut your lips” yan na! para na siyang nanay ni Jun Pyo. Naku naman!
“Right, I don’t need to ask where… cause I can find it myself.”
Kumunot naman yung noo dun ni Alexis. grabe siya! Nakukuha niyang magganyan-ganyan sa harap ng Tita niyang ganyan? Ha? Anong sabi ko?
Tumalikod na nun yung Tita ni Alexis tapos naglakad papunta dun malapit sa table niya tapos humarap ulit sa amin.
“By the way, I’m surprised when Alex told me that he found his sister but I’m more surprised when he said that his sister’s in here.” I’m surprised myself why the heck I’m here.
Tumalikod na naman siya. Tapos pumunta na dun sa may upuan niya pero di siya umupo.
“Leave. Leave this land, don’t stay here.” Is she talking to me?” “I don’t want you near my son.”
“Tita-“
Ewan ko kung anong pumasok sa ulo ko, pero basta ako nakisabat na. tumingin na nga siya sa amin eh.
“Ma’am, actually your son is my brother so bakit gusto niyong layuan ko siya? Kahit po kayo ang nanay niya, yung dugo niyo man po eh nananalantay sa kanya, one thing’s for sure, my blood runs in him too.”
Diretso yung tingin niya sa akin nun tapos tinaas niya yung kilay niya then nagsmirk.
“Pretty convincing. But I’m not yet finish there, that’s the thing I want, if you really are Alexis.”
“I am.” cause I really am Alexis.
Nagsmirk na naman siya.
“Alex found himself an actress.”
“MOM”
Bigla naman may nagsalita dun sa may pinto banda. Medyo nakayuko siya tsaka nakasumbrero kaya di ko masyadong makita yung mukha niya. Siya ba si Alex?
Tumingin na siya ng diretso sa Tita ni Alexis na nanay niya nga siguro. Nakaside ng konti yung sombrero niya kaya natatakpan ng protector yung kalahati ng mukha niya pag nandito sa position ko.
Naglakad na siya nun, akala ko papunta sa Mama niya pero sa location ko siya pumunta, tapos inakbayan niya pa ako at minove pa lalo palapit sa kanya. edi napatingala naman ako. grabe naman to! Oh hey, I think- huh? wait just a freakin’ second.
“Alex, san ka nanaman nanggaling? Did you find your long lost sister?”
“I actually did, she’s right by my side now.”
“Oh really? Let me tell you, she’s pretty good.”
“Of course she is Mom. I’m her brother after all. Oh Mom, we’re going if you don’t mind. Nakita mo narin naman siya.”
Tapos tumalikod na siya kasama ako. pero huminto kami tapos tinilt niya ng kaunti yung ulo niya sa kabilang side.
“Oh by the way, we’re living under the same roof, come visit us sometimes Mom, you’re very much welcome.”
Tapos nun eh hinila niya na ako nang nakaakbay parin sa akin palabas, huminto lang kami nung nasa tapat na kami ng elevator tapos tumingin na siya sa akin ng diretso. I am so so right!!
“IKAW?!?" see… sabay na naman kami.
