SEVENTEEN.As usual, drinive nanaman kami papunta sa
The Square. :] Dito rin kami pumunta dati, nung linibre niya ako ng ice cream. [
See Chapter 7] At dun ko rin nakita si half-bro.
Hay nako, dyahe. Hahaha.
“Alam mo… May nakalimutan ako.”“Ano?”“Yung bag ko.” Naman o, sa lahat lahat naman ng maiiwan ko, yun pa.
“Ayos lang yan.”“Cellphone ko lang yung dala ko ‘eh. Naman o.” Tumingin tingin ako sa mga boutiques. Ang gaganda pa naman ng mga damit. Kung nagkataong dala ko yung wallet ko, nako, mapapabuhat ng shopping bags si Dom ng di-oras.
“Ano ka ba? Kasama mo naman ako eh, may dala naman akong pera.” Nag ‘the look’ nanaman siya. Palagi nalang siyang ganyan.
“Ayan ka nanaman.”“Ano?” Nag pout siya. Waaa~
“W-wala!” Nag pout din ako. Ange pal epal talaga nito.
“Kain na tayo, dali na~”“San mo ba gusto?”“Kahit saan.” Nag grin ako, sabay tiningnan ko siya.
“Basta masarap ha?”
“Mauubos pa yata pera ko nito ‘eh.”“Ano?” Tinaas ko yung kamao ko. Subukan lang niya.
“Wala, sabi ko, ang gwapo ko… Tapos…” Huminga siya ng malalim.
“Ang ano mo… Ang ano…” Nasisiraan na yata ng baet ‘toh eh. Wala nanamang masabi. Jusme, if I know, nabighani lang yan sa ganda ko.
“…ang taba mo.” Grabe. XD
“Dyahe ka ‘tol.”“Ganun talaga.” Naglakad lakad kami ng konti, tapos nag ikot ikot. Wala parin kaming makainan. Muhuhu.
T____T Gutom na ako. Nung naikutan na namin yung isang part, pumunta na kami dun sa kabila. Wala parin.
Pero nung naglakadlakad kami, may nakita akong ibang models na mga anak din ng designers. Yung isa, lumapit pa nga samin. Jusme, di ko na maalala yung pangalan niya!
@____@“Hey. Jeanne Cruz, right? Miss Jarris’ daughter?” HOMAYGASS~ So gwapo! X3
Naalala ko na! Siya yata si Rob, or Robert? O Roberto?
Basta may Rob. WAA~ Anak siya nung co-designer ni Mommy. Ang alam ko, nakasama ko na siya sa isang shoot noon, formal yata. Hay ewan, isang year palang naman ako sa fashion industry ‘noh!
“Uhh, yeah, hi. Rober—Rob? Right?”“Yup, actually, it’s Robby, but Rob’s fine. 
” ROBBY pala eh. Naman o. Di kasi nagsasalita ‘eh!
“I’m sorry.” Ngumiti naman ako. Siyempre, tatameme na yan.
Ngumiti rin naman siya. Grabe, ang gwapo.
“Sorry to disturb you guys, I just wanted to say hi.”“Uhh, that’s okay. We were just, you know…” Ano nga ‘bang ginagawa namin?
Nyaha. “
Anyway, Robby, this is, Dominic, my… Uhh…” Friend? Oo, friend ko naman siya ‘eh.
“…fr—““Boyfriend?”My French Fries. @____@ HUWAAAAT??!
“Wha—Ahh—Sh—“Ngumiti naman si Dom, tapos kinamayan siya.
“Nice meeting you.”SINAKYAN NAMAN?! Ako naman, eto natameme. Di malaman kung anong gagawin. What the sh!t, ayaw gumalaw ng bibig ko! Miske kamay ko, hindi ko magalaw!
Kyaaaaa~! Mukha akong tanga dito, naninigas, walang magawa, halos mangiyak-ngiyak na. Wala na akong pag-asa sa gwapong ‘toh…
T_____TTiningnan ni Robby yung Rolex niya, o diba
, tapos tiningnan ulit si Dom.
“Hey, uhm, I still need to run an errand. Twelve na kasi ‘eh. Catch you guys later?”“Yeah, sure.” Todo ngiti naman si kumag.
Tumalikod na si Robby, pero humarap ulit.
“And by the way, Dominic, Jeanne’s an awesome chick. Take care of her.” And with that, sumaludo siya kay Dom. Ngumiti nalang ‘toh.
“Of course.”Nung malayo layo na si Robby, ewan ko ba, pero… I had the guts to vent everything.
Yinugyog ko kaagad yung balikat niya.
“LOKO KA BA?! ANONG PINAGGAGAGAWA MO??!!!”Tawa naman siya ng tawa.
“Hysterical ka nanaman.” “PANO AKO HINDE MAG HYHYSTERICAL?! UNGAS KA BA?!” Hinampas ko naman yung braso niya, habang tawa siya ng tawa, sabay umiilag pa.
“Sige ka, hindi kita ililibre.” “EXCUSE ME?! Anong akala mo sakin, mukhang pera? Badtrip ka!”“If I know. ” Sinabi niya yun ng pabiro, pero hindi ko malaman laman kung totoo ba o hinde, alam mo yun, kung may laman ba, o wala.
“Ay put@ngin@.” Napapamura ako sa lalakeng ‘toh e. [Sorry guys.]
Hinatak niya ako sa medyo clear na lugar, kasi napatingin yung mga tao sakin nung nagmura ako. Pasensya lang naman, kumukulo na kasi dugo ko.
“Huy, yung presyon mo, tumataas na.”“Wala akong pakialam. Kung akala mo pera lang ang habol ko, hinde. Masaya na sana ‘eh, sadyang epal ka lang talaga.” Parang feel ko, nagulat siya dun sa sinabi ko. Pero I don’t care.
“I don’t care about money. I’ve got lots of it.” Hindi naman sa pagmamayabang, pero hello, iba na kasi yung kanina ‘eh.
“Limpak limpak ang pera ng Mommy at Daddy ko. Si Kuya, kahit anong internship ang kunin niyan, pasok. Junior palang, may slots na sa iba’t ibang kompanya. Ako, for your information, I earn. I model. Hindi lang sa line ni Mommy, pero sa ibang clients din. I may not be big when it comes to that industry, but still, I have my ways of earning my own money. Hindi ako spoiled katulad ng iba jan.”“Joke lang naman yun ‘e—“
“Don’t give me that damn sentence. Kung sa tingin mo joke lang yon, sakin hinde. Nung una, sinakyan ko pa, ngayon, ayoko na.” Nag walk out ako sa kanya.
“Subukan mo akong sundan, baka ma-upper cut kita.”“Eh Jeanne, pano ka pupunta kena Gino?”
Oh sh!t.{
Dom’s POV }
Nakakatuwa talaga ‘tong babaeng ‘toh.
Ewan ko ba kung bakit naaliw ako sa kanya. To the point na dinadalaw ko pa. Hindi naman ako ganito dati ‘eh. Pero aminado ako, maganda siya.
Baka, attracted lang ako. Yun lang.
Kaya naman ngayon, parang gusto ko nang bugbugin yung sarili ko. Alam ko naming maasar siya sa ginawa ko ‘eh, ba’t ko pa tinuloy?
>___< Kahit ako naman, maasar rin kung parang pinag mukha akong pera. Hindi ko naman alam na aabot sa ganito ‘eh. To the point na ngayon, nagsasalita siya sa harapan ko, at wala akong naiintindihan sa mga sinasabi niya.
Not to mention, minura niya ako ng malutong na
put@ngin@.
Natutuwa lang talaga ako pag naiinis siya, kasi kumukunot yung noo niya, tapos para ‘bang naka
default na yung mukha niya na nag po-pout.
“…Hindi ako spoiled tulad ng iba jan.” Spoiled?! Ako?? Kelan pa. Nako Jeanne,
kung alam mo lang.
“Joke lang naman yun ‘e—““Don’t give me that damn sentence… Kung sa ting—blablabla.” Hindi nab a titigil ‘tong babaen ‘toh sa kaka ratatat niya?
Ay shoot. Alam ko na.
“Eh Jeanne, pano ka pupunta kena Gino?” Natigilan siya. Ayun. Sabin a nga ‘ba eh. Nalimutan niya yung bag niya sa bahay dahil sa kakakulit ko sa kanya. Pano yan uuwi ngayon?
“I can call my brother.”“Wag na. Diba may date sila nung girl nay o—““That girl happens to be my sister-in-law.”“Kasal na sila?” 
Natawa siya ng konti, pero pinigilan niya. Eh ba’t ba, totoo naman diba? Pag sister-in-law mo na, kasal na. Tama ba?
“I mean, I treat her that way. She’s li—ba’t ko ba ‘toh ineexplain sayo?!”Lumapit ako ng konti sa kanya.
“Look, I’m sorry, alam ‘kong mali yung ginawa ko. I’m telling you, I’m feeling pretty stupid right now.” Weh, sinabi ko yon?“Ang hirap kasing tumanggap ng apology ng ganun ganun lang eh.”“I’m not dictating anything to you. It’s up to you to decide, lalo na ngayon, I completely understand kung bakit ka nakakaasar sakin. It was out of bounds, kaya humihingi talaga ako ng sorry sayo.” Grabe, para akong ewan nito, kung anuano na lumalabas sa bunganga ko.
Natawa talaga siya, big time. Hinawakan pa niya tiyan niya.
“I’m sorry. Haha. It’s just ha—just—haha… Hahahaha!”Parang wala akong naintindihan dun ‘ah.
“I’m sorry, that was just so cheesy.”“Shut up babs.”Hinampas niya ulit ako.
“Tara na nga aso, ililibre mo pa ako. Napatawad na kita. Pasalamat ka natawa ako sa kakornihan mo. Kung hinde, nako.”Ngumiti ako, tapos naghanap na kami ng makakainan.
{
end of POV }
XOXO
“Sabi ko 2 ang start ng audi diba? Anong oras na?” Chineck ko yung relo ko, 3:45. 15 minutes pa nga kaming maaga ‘eh!
“Excuse me, quarter palang.” Kumunot yung noo ni Cedric, tapos hinatak yung kamay ko para tingnan yung oras sa relo ko.
“3:45?! What the hell, advanced nanaman yung relo ko?!”Umalis siya, para i-adjust yung relo niya. Tumawa naman kami ni Dom, kasi kakapasok palang, sermon na ang abot namin kay Ced.
“Nice, nandito na kayo.”“Ay syempre, ako pa.” Tumawa naman ako.
“Mag mamala-American Idol tayo nito!” “Sino si Simon?” Nataas ng kilay si Gino, pero nakangiti parn. Sabay kaming tumingin kay Cedric na nakaharap sa relo ng bahay nila Gino.
“Nak ng tokwang relo ‘toh ‘o! San ba galing ‘toh?! Sa banketa?! Putakte.” Tawa kami ng tawa nung narinig namin yon.
In-usher kami ni Gino papunta sa rec room nila, kung saan kami madalas mag practice. Umupo kami sa couch, tapos nagpahinga ng konti. Puro lakad lang kasi ginawa namin kanina. Buti nga natuloy pa kaming kumain ‘eh, hardiharhar.
Dun sa isang fastfood chain lang kami kumain. Tapos lumipad na kami papunta dito, este sumakay ng kotse-kotsehan ni Dom.
“Sh!t @ass.” Napatingn ako bigla kay Dom. Kinapa-kapa niya yung dakilang jacket niya, na para ‘bang may nawawala.
“Ano ka ba, nasa bulsa mo yung cellphone mo.” Alam ko kasi dun niya linalagay yun.
“Hindi yun.”“’Eh ano?” Kung hindi yun, ano naming hinahanap nito? Wallet? Bigla niyang linabas yung cellphone at wallet niya. Oh okay, so hindi wallet ang hanap niya.
“Drumsticks ko?!”“Aaaaah~ Yun pala. ” Kung drumsticks KO yung nawala niya, baka patay na siya ngayon. Nyahaha. Careless. Tsk. Tsk.
“Hindi pa pwedeng humiram nalang ako jan, sa kung sino man jan?” May mga pumasok na lalaki, na kasing age lang rin namin. Mukhang sa class sila ni Ced. Nag hi sila sakin, kahit hindi ko naman sila kilala. Whatever. Haha.
Tiningnan ko naman si Dom, nanaprapraning na dahil wala siyang drumsticks. Naman o, pasalamat siya mukha talaga siyang aso, kaysa tumayo ako, para kunin yung… Yeah, whatever.
“San ka pupunta?”“Basta.”Pumunta ako sa kwarto ni Gino, well siyempre nagpaalam ako, kapal ko naman kung papasok nalang ako ng bgla bigla diba? So yeah, pumasok na ako sa loob, tapos kinuha ko yung drumsticks sa ilalim ng bed niya. Dun ko kasi nilalagay yun.
Ayokong iuwi, malakas
impact sakin nito ‘eh, baka gabi gabi akong umiyak.
Tumakbo ako pababa, tapos inabot ko na kay Dom yung sticks.
“What the—““Kung ayaw mo, okay lang.” Ngumiti naman siya, tapos kinuha niya yung sticks.
“Zildjian? Ayos na rin.”“Malay ko ba jan sa mga brand nay an, basta gamitin mo nalang.”Tumawa naman siya. Sabay pasok ng napaka galing ‘kong kapatid.
“Hello hello pipol! ” Sabay tumingin sya samin ni Dom.
“O, magkasama nanaman kayo? Iba na yan ‘ah.” Ngumti naman si brother dear.
“Excuse me, friends kami, ba’t ba?”“Oo nalang.” Hinampas ko naman yung braso niya, kasi tawa siya ng tawa. Ewan ko ba jan.
Pumasok na sa room si Ced at si Gino, naguusap sila, malay ko ba kung tungkol san. Humarap na sila dun sa mga mag-‘
aaudition’. Mga 9 rin naman sila, madamidami na rin. Hahaha.
“O ano, start na?” Tinanong ako ni Ced.
“Oo ba, kayo?”“Ayos na kami.”Humarap si Gino sa kanila, tapos huminga ng malalim.
“Mga ‘tol, okay na?”Tumango naman yung karamihan, pero
pa-star talaga yung dalawa 'eh, sabay pa silang nag...
“OKAY NA. ”
