Chapter 14
Siguro nga it’s already time to let go.
Ang bilis nga naman kumalat ng balita. 1 day pa lang lumilipas since sagutin ko si James alam na ata ng buong campus na kami na. Hahaha. Sa bagay, mas okei yon. Para wala nang mag.ilusyon kay james. Mwahaha!! Hayy. Am boring ng klase namin ngayon. Parang ang bagal sobra ng oras. Di pa tulad dati na pag gantong panahon eh kinukulit ako ni bry para di kami ma.bored. kaso ngayon, si bry ang tahimik. Parang wala sa sarili. Ano na naman kaya iniisip nento.
*bell*
Okei class. You may take your recess. Yown!! Last break na oh. Malapit na mag.uwian. di naman kami sabay ng last break ni james kaya di nya ko pupuntahan. Teka nga…
Hoy bry!!
O bakit?
Bat ang tahimik mo ha?
Wala lang. Masama ba?
Aba ang suplado pa. Mey problema ka eh.
Ano ba charlene. Wala nga eh. Whoa!! Ano?! Charlene daw? Di nya naman ako tinatawag ng charlene eh. Something’s really wrong. Feeling ko nahalata nyang nagulat ako kasi bigla sha nagsalita. Balita ko kayo na daw ni james.
Ang bilis nga naman kumalat ng balita. Oo. Sinagot ko na sha kahapon. Teka nga muna. Nagtatampo ka na naman ba? Wag ka magtatampo sakin. Ako pa nga dapat magtampo sayo eh. Di ko nasabi sayo agad kasi lagi kang busy. Wala kang oras para kausapin ako. Hmp!!
Hep hep hep! Wala naman akong sinabi na nagtatampo ako ah. Umandar na naman yang machine gun mo.
Aba! Ang yabang mo ha. *Sabay batok* Yan. Namiss kong batukan ka. Hahaha! [/color]
Ikaw talaga. *kurot sa braso* eto namiss kong kurutin ang malaki mong braso. Hahaha!!!
Hoy bry! Ang yabang mo forever!! Di naman malaki braso ko ah!! Nakakainis kaaaaaa!!! Hahaha!!! At nagtuloy na nga ang kulitan namin. Grabe. Namiss ko tong bes ko. Masaya ako kasi everything’s alright. Kami na nga talaga ni james tas ngayon okei na kami ni bry! Yey!!
Bryan’s POV:[/i]
hayy. Grabe. Ang saya na nagkukulitan na ulit kami ni chai pero pag naiisip ko yung fact na SILA NA NI JAMES, pucha! Tol, kumikirot dibdib ko. Hayy. Ano pa nga bang magagawa ko. Anjan na yan eh. Tsaka bat ba ko nagrereklamo eh diba ineexpect ko na din naman to. Tsaka ngayon alam ko na na wala na talaga akong pag-asa. No more worries na baka dahil sakin maguluhan si chai. Pwede na kong lumapit sa kanya tsaka ayos naman kami ni james. Siguro nga its already time to let go.
Hey, bry.
O, pril. Bakit?
Wala. Nag.iisa ka na naman dito at mukhang malalim iniisip eh. I’m sure, chai na naman yan.
Ano pa nga ba? Hayy. Pano ba mag.move on?
Haha. Drama mo bry.
Ano ba pril. Seryoso ako.
Eto na nga eh. Based sa mga nababasa ko ha, dapat libangin mo sarili mo. Tsaka acceptance lang naman yan eh.
Geez!! Acceptance. Dapat nga tanggapin ko na ng buong buo. Naman kasi. Bat ba na.tyope ako dati. Dapat pala di ko na lang inisip na baka affected pa din si chai dahil sa past nya.
Nu ka ba bry. Matagal ng issue yun no. Ok na ok na si chai. Di mo ba nakikita. Anyways, nasa huli talaga ang pagsisisi.
Argh!!! Ang tanga tanga tanga mo bry!! *suntok sa pader*
Tama na nga yan. Wala din namang mangyayari kung gigibain mo tong school. Tara na nga.
Ikaw, imbis na palakasin mo loob ko...
Bakit?! Nagsasabi lang naman ako ng totoo ah. Kesa naman bolahin kita at sabihing ‘okei lang yan. Magugustuhan ka din ni chai’ o ano?
Sabi ko nga eh. Tara na. Libre na kita ng siomai dun sa labas.
Yey !! dapat pala lagi kang bh para manlilibre ka. Hahaha !!!
Ewan ko sayo pril. Hahaha !
Pero tama nga naman si pril. Mas okei nang malinaw yung totoo kesa mangarap na lang ng mangarap at lalong masaktan. Naku bry. Kaya mo to!!
