Ugly But Pretty Swan (Poster on Page1) - Chapter 51 [Updated: 03-15-09]

[sweetpink_plush]

Sana nga. Para sila magkatuluyan YEHEY!

[blue_berry]

KUYA JIMEL! ANG CUTEEEE! Next na! 

[Dakilang Procrastinator]

Bianca: Abangan sa susunod na kabanata

Nika: Bukas pa ako magpopost. Konting tiis na lang hehehe....

[allaroundprincess]

haynako naman chris. pasaway ka!
kunin mo muna yung cookies! ^_^
jusme, I can imagine him running away as fast as he can!!!

pero ang gusto kong makita yung reaction ni Daniel

[-lheezie-]

Waa. Chris ano ka ba!?
Haha.
Wag mo pansinin si Daniel! Don't lose hope. Go ka pa rin.
Napakadrama naman kasi nitong Chris na'to eh. ;]

Nice up kuya! Ang haba ah! ;]

[yummybean]

Naku. Kuya jimel bitin naman oh! Err..

Chrriisss! Wag ka na torpeee! Sabihin mo na kasi kay Nicole. Magback-out ba daw.

[Dakilang Procrastinator]

Kat: Masyadong pasaway si Chris. Palo natin hahaha...

Lhee: Sensitive masyado si Chris but he will learn from it, I hope.

Sandy: Nabitin ba? Lapit na yung kasunod.

[swit_emerald]

naku iwas mode na pala si chris kay nicole..tsk.tsk.
fight for your love!! go!go!go!

[gioramik_gezel]

new reader here
gezelle name ko..
nakakainis naman si chris kung kelan maganda na si nicole tsaka naging ganon yung
treatment na ibibigay niya..
hmm??mapapansin na kaya siya ni daniel..next napo

[lissy_14]

Wow! Mukhang kakaibang transformation talaga ang nangyari dito kay Nicole!
Hoy Chris! Bumalik ka! Wag ka ring mang-isnob!

[dizzy gurl]

*kilig* nakakarelate ako haha xD sana maka-meet din ako ng super uber duper cute guy na magkakagusto sakin kahit na panget ako haha...

[Dakilang Procrastinator]

Update na naman kaya watch out na lang. I'll give you YAYs ulit mamaya. Thanks!

swit_emerald: Nag-iinarte si Chris lol. Thanks sa support.

Gezelle: Thanks. Sana hindi kayo magsawa.

Lissy: We never know kaya watch na lang kayo. Baka bumait na si Chris hehehe...

dizzy gurl: Anything is possible. Malay mo hehehe....


Chapter 9

Chris’ POV

I still can’t believe that Nicole is so gorgeous. Mas nahihirapan akong magalit sa kanya and with those smile, sobrang hirap pero kailangan. Girlfriend siya ni kuya. I have to respect that kahit against ang puso ko.

I just stood up and left.

“Wait…. Chris…” I heard her calling for me. At that moment, my heart is close on breaking apart.

Sorry Nicole, I have to avoid you dahil mahal mo si kuya. You chose him then why are you still calling for me. Paglingon ko, nasa likod ko na siya.

“I have something for you.” She smiled again. Oh God! Help me, I can’t control this anymore.

Suddenly, she handed me a small bag of cookies.

I accepted it and throws it at her face.

“Just leave me alone! And stay away from me, you filthy girl!” I screamed. I was forced to say those harsh words so she can snapped back to reality.

Nicole’s POV

“Wait… Chris…” He left and luckily nahabol ko pa siya. Paglingon niya. “I have something for you.” And I smiled at him. Siyempre pinaghirapan ko yun.

Once I handed him the cookies, my heart is going crazy. As if it’s going to explode any minute from now.

He looked at it for a couple of seconds and throws it at me.

Nagulat ako sa ginawa niya. “Just leave me alone! And stay away from me, you filthy girl!”

My body didn’t move an inch. I feel like my heart was stomped by million and billions feet and it was crashed into pieces.

Sobrang natakot ako. The same feeling nung namatay si tatay. I’m confused. I’m asking myself kung anong naging kasalanan ko sa kanya para tratuhin niya ako ng ganito. I can’t think of anything. Ang naaalala ko lang ay yung nag-usap kami sa hospital. He was supposed to tell me something kaya lang na-interrupt and then that’s it.

I just watched him disappear in thin air. Then suddenly I heard another familiar voice.

“Chris…. Sandali lang…” It’s Daniel.

“Sayang naman.” Kita ko disappointment sa kilos niya.

Napatingin siya sa akin.

“Galit ba sa akin kapatid mo?” I’m still confused sa nangyari. I’m hurt of course pero bakit siya ganun. Magagalit na lang ng walang dahilan. Wala naman akong natatandaan na kasalanan ko sa kanya.

He just stared at me like any other people, which pisses me off.

“Uhm, do I know you?” Feeling ko confused din siya.

Do I have to do this all over again? I hate this makeover! Feeling ko bumalik ako sa pagkabata.

“Daniel, it’s me, Nicole.”

Daniel’s & Nicole’s POV

I saw Chris throws something at a girl.

“Gosh, I never thought Chris would do something like that and with a pretty girl. My brother is so stupid. Can’t he be nice to pretty girls?”

I ran towards him. “Chris… sandali lang…” I don’t think narinig niya ako.

I picked up the scattered cookies on the floor. “Sayang naman.” Still, it’s food. Napatingin tuloy ako dun sa pretty girl na binato ni Chris.

Whoa?! She’s one of a kind. This is my dream girl.

“Galit ba sa akin kapatid mo?” Nagulat ako sa tanong niya. Bakit ganun? Parang feeling close ang girl na ito. Do I know her?

“Uhm, do I know you?” Siyempre curious ako, she knows me and my brother but I don’t know anything about her at all. Kahit clues man lang.

She glared at me. Kakatakot makatingin ang girl na ito!

“Daniel, it’s me, Nicole.” My jaw dropped as in literally.

Please tell me this is not the ugly Nicole I used to know.

“You mean, Nicole as in Natalie’s sister?”

“Yes.” Ano ba naman itong si Daniel? Parang nakakita ng multo.

She’s so gorgeous. I never thought she can be so pretty like an angel from heaven.

“So saan ka nagparetoke?” Sabay kamot ako sa ulo.

Ano daw?! Ako? Magpaparetoke? I hate this guy! I really really hate him. Pinagsisisihan ko na kung bakit ako may gusto sayo. I did this makeover just for you tapos ganun lang.

Bago ako sumabog sa galit ko, I left. Baka kung ano ang magawa ko sa lalakeng ito.

“Wait… Nicole…” Pinigilan ako ni Daniel.

“What?!” I just glared at him. At sana makuha ka sa tingin, Daniel. Kakabwisit ka!

“Seriously, saan ka nagparetoke?” Ang ganda pala niya kapag nagagalit. I’m going to love this. Ayieee

I feel like my face turns to red sa sobrang inis. “Ano ba, Daniel? Wala ka na bang ibang gagawin kundi insultuhin ako!” I just screamed at the top of my lungs. I just can’t control it anymore.

“Geez, Nicole, don’t scream. Baka pumangit ka niyan.” Inaasar ko pa siya lalo. Sabay ko sinubo yung cookies. Wow, sarap pala niya magluto.

Someone save me! Please! Yun lang tumatakbo sa utak ko habang kausap ang mahangin na Daniel na ito. “Ewan ko sayo! Maghanap ka ng kausap mo!” Feeling ko umuusok na ang tenga ko, kulang na lang magbuga ako ng apoy.

“Wait… Nicole… Sayang naman yung cookies, akin na lang.” Nanghihinayang naman kung itatapon lang niya. Kakainin ko na lang hehe…

Ibinato ko sa kanya yung cookies. “Oh ayan, lamunin mong lahat!” I’m really furious!

I just saw her as she walks away from me.

What is this feeling? How come I’m so happy to see her and making her angry. It’s not like I’m doing it on purpose. I just find it cute, that’s all.


Fitzgerald Residence. Dining room. 7:15 PM

Nicole’s & Natalie’s POV

Hindi pa rin mawala sa isip ko yung harsh treatment sa akin ni Chris. It really bothers me. There’s a weird question going around in my head. Bakit mas nasaktan ako nung hiniya ako ni Chris kesa nung iniinsulto ako ni Daniel? I don’t know, magulo!

“Hoy!” Nagulat na lang ako nang biglang nagsalita sa harap ko.

“Kakain na.” Si Ate Natalie na naman.

“Bakit ba parang nasa milky way galaxy ang utak mo?” Sino bang hindi mapapaisip ng malalim kung ganun yung maexperience mo?

Ano na naman kaya ang pinoproblema ng kapatid ko? These past few days, lagi siyang wala sa sarili tapos itong si Daniel naman, iniiwasan ako. Ang gulo naman ng mga tao ngayon.

Tahimik lang kami nagdidinner. Hindi nakatiis si Tito Henry sa sobrang katahimikan.

“Bakit ang tatahimik ninyo?”

“Dami kasing assignments eh.” Inulan nga ako ng mga assignments. Kasi ba naman, ang tagal kong nawala. I need to catch up.

“Busy din ako sa org, Dad.” Actually wala naman org, iniisip ko pa rin kung anong mangyayari sa relationship nina Nicole, Chris, and Daniel.

“I’m thinking about the the family dinner this week.” Si mommy, ayaw paawat dun sa party niya.

“Kaya naman pala sobrang tahimik ninyo. Pre-occupied ang utak ninyo.” Natatawang sabi ni Tito Henry.

After dinner, umakyat na agad ako sa room ko para simulan yung nakatambak kong assignments. After that all stress, maaga akong nakatulog. Although dami ako iniisip, hindi pa rin mawala sa utak ko yung nangyari kanina. Masyado akong affected, I never thought Chris would do something like that. But why do I get the feeling na napipilitan siya sa pagtaboy sa akin. As they say, follow your instincts.


Kinabukasan. Fitzgerald residence. 7:15 AM

Daniel’s & Nicole’s POV

“Good morning po, Tita.”

“Oh Daniel, napadalaw ka.”

“Uhm, si Nicole po?” Yay, I can get to see her again.

“Ang sweet ninyo naman.” Siyempre tita, nagpapalakas ako sa inyo.

“Hold on, let me check up on her. Kanina ko pa tinawag yun kaya lang hindi pa siguro bumabangon.”

“Sige po, hintayin ko na lang kayo dito.”

Nicole’s room

“Sweetie, your boyfriend is downstairs. He’s waiting for you.”

I was half asleep when I heard my mom’s voice. She’s saying that my boyfriend is here. Sino kaya yun? Bigla kong pumasok sa utak ko si Chris kaya nagmamadali akong bumangon at bumaba. Dahil sa pagmamadali, nadulas ako sa may stairs kaya nahulog ako, 10 steps lang naman.

Ouch! That hurts, really hurts.

“Ayos ka lang ba?” Nakita ko agad ang mukha ni Daniel.

Huh? Anong ginagawa niya dito? I’m sure aasarin na naman niya ako. What a great start to start my horrible day!

Inalalayan niya ako kaya nagulat ako.

“Anong ginagawa mo?” I whispered to him.

“I’m helping you.” Nakatitig lang siya sa akin na para  bang may gusto siyang sabihin.

Nang dumating si mommy eh nakasmile siya eh kasi ba naman nung nakita niya kami eh parang magkayakap, kasi nga naaksidente ako sa stairs.

“Ang sweet ninyo naman.” Mom, this is ridiculous!

“I’m just helping her.” Yun naman talaga ang totoo, hindi ko siya minamanyakan. Swear!

“Hay naku, kayo talagang mga kabataan. I missed my youth.” She smiled na para bang kinikilig.

Mom, you’re unbelievable! Talagang tuwang tuwa ka pa!

“Anyways, I’ll give you guys some private time.”

Hala! Mom! Don’t leave me here. Noooooooooo!!!

Nung umalis si Mommy, “Bitawan mo nga ako!” Pinagtaasan ko siya ng boses pero hindi naman sobrang lakas baka kasi may ibang makarinig, nasa kitchen lang si mommy.

“Ano ba problema mo? Ikaw na nga yung tinulungan, ikaw pa ang galit.” This girl is so weird and yet so captivating.

Inilapit ni Daniel yung mukha niya sa akin, nagulat ako. Iniatras ko face ko.

“Eeeewww… may muta ka pa yata. Ang baho mo naman, nagtoothbrush ka na ba!” Sabay tinawanan ko. I started my Plan A by making her mad.

When I heard that, I snapped, sinakal ko siya!

What the heck? Sinakal ako! I think this is it for me.

*cough cough*

“Ang sweet naman ng lambingan ninyo,” Si mommy biglang nagsalita kaya binitiwan ko agad ang hinayupak na ito, kung hindi talagang tutuluyan ko ito!

Akala ko mamamatay na ako. Hinawakan ko leeg ko, grabe pala makasakal itong si Nicole. Akala ko tutuluyan na niya ako pero masarap ang feeling kahit ganun.

“Di ba ang sweet nila, Honey?” Si mommy. Sabay hug si Tito Henry.

“Ganyan na ganyan tayo dati.” Natatawang sabi ni Tito Henry.

Oh please, this is the worst! I hate this!

I pinched Daniel’s right cheek real hard. Hindi ko tinigilan hanggang hindi namumula. “Yes Mom, naglalambingan din kami.” Haha! Nakaganti din ako!

Ouch! This girl is violent but I’m really loving it  “Yes Tita I LOVE this girl.”

When I heard that, my heart just thumped.

Ano daw?! Tama ba yung narinig ko?!

Binitiwan ko yung pagkakapinch sa cheek niya. And stared at him. I was shocked, real shocked. Who wouldn’t?

“What? Did I say something?” I’m confused. Nicole just stared at me, para bang nakuryente.

I just walk away. Hindi ko alam kung paano ako magrereact. I should be happy kasi sinabi niya na he loves me. Baka naman scheme na naman niya ito para asarin ako. But still, that kind of joke is not funny at all.

Ano kaya nangyari dun? Bakit biglang umalis yun? Ano ba talaga nasabi ko?

“Nicole, sweetie, where are you going?” Nagdere-derecho lang ako na para bang wala ako naririnig.

“Hayaan na lang muna natin yun. Baka magpeprepare na yun.”

Now, I’m worried. Nasaktan ko ba siya? Hindi tuloy ako mapakali. Puntahan ko kaya siya sa room niya.

Nicole’s Room

I still can’t believe Daniel said that. Why would he said something like that? Masaya ba ako sa sinabi niya? I’m not even sure.

Anyways, saka ko na poproblemahin yan. I still have to save my grades. Nagmamadali akong naligo and fix my bagpack and I go straight downstairs.

Pagbaba ko nakita ko na naman si Daniel. “Hindi pa pala siya umaalis.” Naibulong ko na lang sa sarili.

“Oh sweetie, have some breakfast. Baka ma-late ka niyan sa school.”

“Mom, sa school na lang ako kakain. Nasaan pala si Natalie?” Pansin ko nga, wala ang baliw kong kapatid kaya tahimik ngayon haha!

“Nauna na kapatid mo sa school.” Great! Iniwan ako! Akala ko ba lagi kaming sabay.

“Di bale, magcocommute na lang ako.” Humanda sa akin si Ate mamaya! Pupurgahin ko yun.

“Kaya nga ako nagpunta dito.” He said while looking at me.
 
Ano naman kaya ang scheme nito?

“I came here to pick you up.” He smiled at me.

What?! No way! Ano ba nangyari? Eh kanina sinasabihan mo ba ako ng mabaho tapos ngayon sasabihin mong ihahatid mo ako. Gulo ng trip nito!. Hindi ako sasabay sa mayabang na Daniel na ito. Baka kung saan ako dalhin.

“That’s a good idea, Daniel.” Tito Henry, noooooooo!!!!

“I’ll take good care of her.” He smiled again.

Actually, nakakairita na ito! Nilapitan niya ako at kinuha yung dala ko.

Ang weird naman nito. I mean I should be happy he’s doing these kind of things. Para talaga kaming couple but this relationship is not real. Of all people, he should know that.

Pinagbuksan pa nga niya ako ng pinto. Oh di ba ang gentleman, kinilig naman ako papaano pero hindi ko pinahalata, baka naman kung ano pa isipin nito.

[Dakilang Procrastinator]

Continuation. Nag-exceed kasi lol


Daniel’s car

“So what’s the deal with you?” Tinaasan ko lang siya ng kilay.

“What do you mean?” He said it with a blank face. Akala mo, makukuha mo ako sa pa-innocent effect mo. Hmmpphh!

“And please, don’t joke like you’re in love with me or something.”

“Aha! Yun pala ang dahilan kung bakit ka nag-iinarte kanina” He showed his evil smile and laughed.

Kainis na ang mokong na ito! Mapapatay ko na ito!

“Sa tingin mo naman maiinlove ako sayo? Hindi naman pala makapal ang mukha mo!” Tumawa siya ng sobrang lakas.

I was just a joke to him. Just a joke. After that, pinilit kong lumabas sa car pero he grabbed my arm.

“Ano ka ba? I’m just joking. Masyado ka naman serious sa buhay. Siyempre MAHAL kita.” He smiled again.

Ewan ko, bumilis ako heartbeat ko. Somehow, nakaramdam ako ng saya pero at the same time, takot din. Something tells me, pinaglalaruan lang ako nito.

At the end, natahimik na lang ako.

“Oh bakit ka natulala diyan?” He stared again.

Hindi ko napansin na ganun pala siya ka-gwapo sa malapitan. Napalunok na lang ako.

“Pwede ba, ibaba mo na ako, magbibiyahe na lang ako.” Tinaasan ko ang boses ko para hindi mahalata na sobrang kinakabahan ako.

"Ano ka ba, akong bahala sayo."

Habang nagddrive ako, napansin kong tahimik si Nicole. Busy siya sa pagbabasa.

“What you reading?” Curious ako siyempre. I want to know what she likes.

“Bakit?” She looks at me as if she doesn’t want me to know.

“Wala lang. Gusto ko lang malaman.”

“Since when ka pa naging interesado kung anong binabasa ko.” Wow, this girl is really something

“Masama ba?” Ano ba naman, Nicole. Don’t be so stingy. I just want to know, that’s all.

“Sige na, mapilit ka kasi. I’m reading about stoichiometry (a topic in chemistry). May exam kasi. Dami ko na-miss na lectures.”

“Ah, stoichiometry lang pala. Madali lang yan.” Akala mo naman kung sinong matalino. Ang yabang talaga niya.

Tinawanan ko lang siya.

“Akala mo, I’m just pretty outside. Kahit naman papaano may alam ako sa ibang bagay.” We’ll see, Nicole. You’ll admire me. Just watch me

“Sige nga, prove it.” Tingnan lang natin kung hanggang saan ang galing mo.

“The origin of the word stoichiometry derives from the Greek words  stoikheion (Grammatical translation) ("element") and metriā ("measure," from metron). In patristic Greek, the word Stoichiometria was used by Nicephorus to refer to the number of line counts of the canonical books of the New Testament and some of the Apocrypha.” It's like he's reciting a monologue. He's reciting it while driving. He's so confident.

Hold it, is this Daniel? Hindi ako makapaniwala.

“Stoichiometry rests upon the law of conservation of mass, the law of definite proportions like the law of constant composition and the law of multiple proportions. In general, chemical reactions combine in definite ratios of chemicals. Since chemical reactions can neither create nor destroy matter, nor transmute one element into another, the amount of each element must be the same throughout the overall reaction. For example, the amount of element X on the reactant side must equal the amount of element X on the product side.

Stoichiometry is often used to balance chemical equations. For example, the two diatomic gases, hydrogen and oxygen, can combine to form a liquid, water, in an exothermic reaction.” Haha! Ano? Bilib ka na ba? Smart din ang kunwaring boyfriend mo, noh!

Nakatingin lang ako sa kanya. I was shocked, really shocked. So he’s not just about the looks, he has competitive cognitive skills, as well.

“Huy, natahimik ka diyan?” Ano kaya nangyari dun? Nagulat yata sa katalinuhan ko. Nasobrahan yata hahaha...

“Akala ko hangin lang ang laman ng utak mo.” Ako din pwede magjoke. Tumawa lang ako.

“Ouch naman! That hurts.” Sinakyan ko lang yung joke.

Nagtawanan kaming dalawa ni Nicole hanggang sa dumating sa school. For the first time, ngayon ko lang na-enjoy ang company ng isang girl. I don’t know, it’s really weird.

Nung dumating na kami sa school.

“Thanks pala Daniel for the ride.” Serious, sincere ako nung sinabi ko yun.

“Wala yun.” He smiled. Grabe nakakakilig naman pala ito. Sana laging ganito si Daniel, yung hindi sinusumpong. Kung ganito siya lagi, I can see myself as Mrs. Nicole Tiu! Ay grabe, wag mag-isip ng ganyan. Ni hindi nga seryoso sayo yung tao, pinapasakay ka lang niyan. Hindi na talaga ako dapat umasa.

Bababa na ako ng kotse ng pigilan niya ako.

“Bakit?” Naguluhan ako. Ano naman kaya pinaplano nito. Be alert, Nicole.

Bumaba siya at pinagbuksan ako ng pinto.

Ayieee ang sweet naman. Gaga! Wag ka magpadala and remember don’t let your guard down! Kung hindi todas ka.

“Salamat.” Yun lang nasabi ko. Pero siyempre hindi ako nagpapahalata na sobrang kilig ako.

“Anong oras pala labas mo?” Diyos ko naman, bakit ba ang dami mong tanong, Daniel? Ma-le-late na ako.

“Around 3 PM. Bakit?” Nacurious tuloy ako.

“I’ll be here by then.” I don’t know kung bakit ako nag-offer na ihatid siya sa kanila. It just came out.

“Huh? What do you mean?” Now, I’m lost.

“I mean, ihahatid kita sa inyo.” Biglang kumunot ang noo ni Nicole. Hala! Baka sakalin na naman ako nito.

“Bakit mo naman ako ihahatid?” Kakalito naman itong si Daniel. Sala sa init sala sa lamig.

Nicole naman ang dami mong tanong! Hindi tuloy ako makapag-isip ng isasagot. Syet!

“Uhm, kasi sinundo kita sa inyo kanina kaya dapat lang ihatid ka.” Whew! Buti naman nakalusot ako hehe…

“Di bale na lang. Kay Natalie na lang ako sasabay.” This guy is so weird. Kanina, so mean tapos ngayon so nice naman. Magulo, ewan ko sa kanya!

“Don’t worry, iuuwi naman kita agad.” Gosh, bakit ganito? Bakit kinakabahan ako?

“Excuse me?!” Tinaasan ko siya ng kilay.

Oh no, mali yata pagkakaintindi niya. “What I meant is, iuuwi kita sa inyo, hindi sa amin.”

“Ah yun pala.” Tinawanan pa ako.

“Ang feeling mo naman!” Biniro ko.

Tapos she glared at me again. “Just kidding, ano ka ba naman!” Hay, sana hindi na matapos ang araw na ito. Ganito pala ang feeling, ang saya.

“Sige alis na ako.” Super late na talaga ako. Hahanapin ko pa yung Chem Lab.

“Wait…” Napalingon tuloy ako. Ano naman kaya ito?

Pumasok ako sa loob ng kotse, may kinuha ako.

“For you… [blush]”

Napanganga ako sa nakita ko. One bouquet of red roses.

Nung inabot niya sa akin yung roses, nagsimulang magtinginan ang mga tao.

Oh no! This is not happening. Please someone wake me up.

“Hindi mo ba nagustuhan?” Parang hindi niya yata nagustuhan. Damn it! Dapat inalam ko muna kung anong favorite niya.

“Daniel, ano yan?” Pabiro kong tanong.

“Roses. Ayaw mo ba?” I’m still worried na baka hindi niya tanggapin.

May magagawa pa ba ako? Alangan naman tanggihan ko, kakaawa naman at dami din nakatingin na mga tao.

“Salamat.” Inabot ko yung bigay niya. I smiled at him.

May narinig kaming nagbubulungan.

“So totoo pala yung balita na may girlfriend si Daniel. Ganda naman niya.”

“Oo nga, kakainggit naman.”

Namumula ako ng todo nung naririnig ko yun.

“Ihatid na lang kita sa Chem Lab.” Ayan Daniel, nagsasarili ka na naman. Bakit ka ba nagvovolunteer na ihatid yan? Eh kaya naman niya mag-isa.

“Huh? Wag na. kaya ko naman mag-isa.” Feeling ko pinagpapawisan na ako ng malamig.

“Sige na, I insist.” Hinila niya ako.

Habang naglalakad kami, ang daming nakatingin sa amin. Sobrang nacoconscious ako.

“Oh bakit nakatungo ka?”

“Eh kasi ang daming nakatingin.” I’m really a shy girl.

“Hayaan mo na lang sila.” Ibinulong niya sa akin.

Pagdating naming sa may Chem lab.

“Salamat ulit.” Sobrang conscious na talaga ako.

“No problem.”

“Sige pasok na ako.” Ang tagal naman umalis ni Daniel.

“Sige.”




















































































































Suddenly, I felt Daniel's lips on my right cheek


I hope nagustuhan ninyo ang update. Pasensiya na kung mahaba, I was carried when I wrote this hahaha! Comments, please

[sweetpink_plush]

Kabanas si Daniel. Buti nga sinakal siya! Hmph! Ang feeling kasi!! Grrr..

[yummybean]

Kakakiliiiiiggg.. Waahh. bumaliktad si Nicole?
Sina ba talaga! Si chris or Daniel! *%&&^%!