Ugly But Pretty Swan (Poster on Page1) - Chapter 51 [Updated: 03-15-09]

[angeline116]

hindi naman talaga, sometimes it just came from the irony of life. pero masasabi ko na i've been to the pain. Mahirap isipin lalo na kung gusto mong mag move forward sa buhay habang mismo yung sarili mong puso eh hinahatak ka na pabalik.

pero that's off topic. toinkz. haha next na

[nicolei02]

weee.. i cant wait!
aabangan ko lagi ang update nito ah..
sana hindi din siya mag-christmas vacation!
wahahaha..

angeline166
thanks po!

[lissy_14]

Ouch naman Chris.
Wala namang ganyanan.
Sana si Chris at Nicole na lang ang magkatuluyan. I don't like Daniel for Nicole. Naasar ako sa kanya. Haha.

[zimplee_mi]

Harujusko kuya Jimel!
Kakaloka pala tong story mo!
haha! Love it!

Lakas ng tama talaga ni Chris kay Nicole... haay sana ako na lang si Nicole..
maganda naman si Song Hye Kyo kahit ano pang gawin natin.. haha!

[kelvster88]

nice story...

i'll keep up with this one. hehe...

new reader nga po pla... 

[swit_emerald]

oh my! this chapter just made my heart melt for chris...
wawa naman siya..
of all people bakit si daniel pa..ouch!

[Dakilang Procrastinator]

Hello again! Update time na naman kaya I'll give you guys YAY for the support you've given me. Sana magustuhan ninyo yung update na ipopost ko ngayon. Thanks ulit!

Charity: Ok lang yan. Off topic na nga tayo lol.

nicolei02: Ako? Christmas break? Actually, nagsimula pero tuloy pa rin ako sa pag-uupdate hehehe.... Sana hindi ka magsawa sa pagbabasa nito. Ano pala name mo?

Lissy: Kinikilig nga ako sa kanila. Thanks ulit, Lissy

Dyan: Kakaloka ba, ako nga din, halos bumaligtad ang utak ko kapag gumagawa ako ng mga updates haha! Thanks ulit.

kelvster88: Thanks for the support. Stay tune for more

swit_emerald: Naku, dami pang ganyan sa mga susunod kaya abangan hehe...


Chapter 8

Nicole’s POV

After a long week of rest, pinauwi na ako sa bahay. I feel fine naman, yun nga lang sabi ni Dr. Tiangco na hindi ako pwedeng ang stress sa akin. Iniisip ko pa rin si Chris, ewan ko ba. Something’s bothering me, hindi na ulit siya nagparamdam sa akin. When I asked Natalie kung tumawa siya, wala naman daw. Ano kaya problema nun?

Pagdating namin sa bahay, tinulungan ako ni Natalie na ayusin mga gamit ko.

“Oh, ayos na ba ito?”

“Ilagay mo lang diyan.”

“Dapat kasi magpahinga ka na lang. kalalabas mo lang sa hospital.” Inaalalayan ako ni Natalie.

“Ano ka ba naman, hindi naman ako disabled para tulungan mo.” She sounds so concerned.

Napatingin lang ako sa kanya. Well, I guess ok na talaga kami.

“I’m so excited to wear the new clothes their designing!” Excited ba ang kumag, kaya naman pala so excited siya. Walang hiya!

“So you should prepare yourself next week for the family dinner.”

Oh yeah that’s right. I completely forgot about that. Dun sa mga hindi nakakaalam, akala ng mom ko na may relationship ako sa crush ko na si Daniel which is not true. Nakita niya kasi yung picture ni Daniel na hawak ko pero ang totoo ay sa nurse yun na gusto magpa-autograph. Like what I’ve said before, hindi ako gusto ni Daniel. Tapos heto pang kapatid ko, bumaligtad na kasi she can wear the clothes na dinedesign ni mommy para daw sa family dinner.

“What’s the big deal with this family dinner?” I’m so upset. I still can’t accept na hindi pa rin maayos ang Nicole-Daniel fake relationship issue.

“Ano ka ba sis?! Family dinner will serve as the bonding of our family to family Tiu.” She sounds like a boring instructor haha!

“Di ba friends naman kayo eversince?” Ako naman ang naging imbestigador ngayon. Dami kasi akong hindi naiintindihan regarding this family issues.

“Yun nga eh. It will be better if one of us will get together with one of them.” Tuloy pa rin sa pag-eexplain si Natalie.

“Eh bakit ako? Why don’t you try it?” I won’t accept this. I’m just new to this.

“Ayaw ko nga, mas bagay kayo ni Daniel.” She insisted.

Kaya niya siguro ipinipilit sa akin si Daniel para magkatuluyan sila ni Chris, that makes sense naman. Ok fine, I’ll do this para lang magkasundo na ang lahat. I just hope walang aberya na mangyayari.

Nakatitig lang siya sa akin. “Bakit ganyan ka makatingin?” I’m confused.

“Eh kasi, natahimik ka.” Napansin mo pala. Wala yun, naiisip ko lang si Chris. Kumain na kaya yun? Eversince that kiss dream, hindi na siya mawala sa isip ko.

“Ah alam ko na!” Sumigaw na naman si Natalie.

“Ano ka ba? Hindi bingi ang kausap mo!” Kakagulat naman kasi. Serious na serious tapos biglang sisigaw. I’m not going to be surprised if one day, wala na akong pandinig.

“Sorry. Sabay tayo pumasok bukas.” Napatingin lang ako sa kanya.

“Bakit naman?” Napakunot noo ko sa sinabi niya.

“What do you mean?” Pati siya, naguluhan din yata.

Nagtitigan lang kami.

“Ano ka ba? Para hindi ka na magcommute.” Ah yun pala, akala ko kung ano na.

“Oh ok sige.”

Natalie’s POV

Kararating lang namin sa bahay, I helped Nicole to fix her stuff. It’s been awhile na nakapagbonding kami, lagi kasi kaming nasa hospital. Sabi ni dad wala pa rin lead dun sa kaso ni Nicole. Sana mahuli na kung sino gumawa nun para pagbayaran niya ang ginawa niya sa kapatid ko.

“Oh ayos na ba ito?” I’m carrying her stuff at ilalagay ko dun sa storage room niya.

“Ilagay mo lang diyan.” She pinpoint on where I should put it. Gosh, Nicole ang dami mong echu stuff. Tinalo mo pa ako haha! Siguro, heto pa yung mga gamit niya sa province. I must say, these clothes are poor quality. Siguro hindi siya makabili kasi narinig ko sa usapan nina mommy at daddy na mahirap lang sila dati. It’s not like I love eavesdropping.

Pagkatapos kong ilagay sa storage room yung gamit niya, nilapitan ko siya. “Dapat kasi magpahinga ka na lang. kalalabas mo lang sa hospital.” Concern lang naman talaga ako, part na rin yun dahil my mom is designing clothes for me para sa family dinner. I really can’t wait.

“Ano ka ba naman, hindi naman ako disabled para tulungan mo.” God! Nicole! Napaka-sensitive mo naman. I’m just helping you. And then she looks at me but I don’t know kung anong ibig sabihin nung tingin niya. Very comforting, I guess.

“I’m so excited to wear the new clothes their designing!” I really can’t help it! This is once in a lifetime, hindi ko siya pwedeng palampasin, haha!

“So you should prepare yourself next for the family dinner.” I know she doesn’t want to be in that family dinner kasi ba naman parang napipilitan siya. This is for the best, Nicole. Don’t worry, little by little, magugustuhan ka rin ni Daniel. Mabait yun. Ewan ko ba, parang mas bagay sila ni Daniel than her and Chris. Hindi naman sa ipinagdadamot ko si Chris kahit may feelings ako sa kanya. I don’t know something tells me that Nicole and Daniel is a much better couple. Maybe it’s just me.

“What’s the big deal with this family dinner?” I can understand why she’s so upset. I’ll try to calm her down as much as I can.

“Ano ka ba sis?! Family dinner will serve as the bonding of our family to family Tiu.” Since she likes Daniel, bakit hindi siya magsimula dun? Siguro naninibago lang siya. Kasi ba naman, lumaki siya sa hirap. Eh ngayon, napapalibutan na siya ng mga first class people. I would do the same thing if I were in her position.

“Di ba friends naman kayo eversince?” Si Nicole naman ang matanong ngayon. Grabe, bumaligtad yata haha!

“Yun nga eh. It will be better if one of us will get together with one of them.” Ayun, inexplain ko na sa kanya ang lahat lahat para alam niya kung ano yung gulong papasukin niya but I’m sure she can handle this. Yan pa, super smart ng kapatid ko.

“Eh bakit ako? Why don’t you try it?” Ok she’s really upset. What can I do? Kasi ba naman, paano ba kasi nagsimula yung issue na yun. Tanggapin mo na lang ang katotohanan, Nicole.

“Ayaw ko nga, mas bagay kayo ni Daniel.” Eh totoo naman talaga yun. Mas bagay naman talaga sila.

And then I stared at her. “Bakit ganyan ka makatingin?” I noticed na lalim ng iniisip niya. Ano kaya yun?

“Eh kasi, natahimik ka.” I’m a great observant, seriously.

“Ah alam ko na!” I just screamed para naman maging lively ang mood, masyado kasing serious. Tatanda agad ang babaeng ito.

“Ano ka ba? Hindi bingi ang kausap mo!” Hindi ko alam kung matatawa ako o maasar sa kagagahan ng kapatid ko.

“Sorry. Sabay tayo pumasok bukas.” Naisip ko yun. Wala lang, new beginning for our sisterhood. We should bond together as much as we can. Kapag naging serious na talaga sila ni Daniel, we won’t be able to hang around that much.

“Bakit naman?” Naguluhan ako sa tanong niya.

“What do you mean?” Nahawa pati ako haha!

But then again, we stared each other, nagpapakiramdam ba haha!

“Ano ka ba? Para hindi ka na magcommute.” Eh totoo naman yun, baka mamaya eh maaksidente pa ito, kasalanan ko pa.

“Oh ok sige.” I’m so glad na super ok na kami ni Nicole.

I grabbed her hand. “Tara.”

“Saan naman tayo pupunta?” She looks so confused.

“Let’s go shopping.” Today will be Natalie-Nicole bonding day hehe…

“Eh wala naman akong pera.” She looks so down. Grabe naman ito, napaka-KJ.

“Treat ko naman, as your Ate.” Wow, it feels so great.

After a couple seconds, she stared at me as if she saw a ghost.

“What’s with the look, Nicole?” I’m  freaking out kung paano siya makatingin. Ewan ko, it creeps me out.

“Wala lang. Ate Natalie.” She smiled.

Wow, this is so great. Someone call me Ate Natalie. Yay, grabe, I love this girl na.

Bumaba kami at nagpaalam kami kay mommy.

“Mom, alis lang kami ni Nicole.”

“Saan kayo pupunta? Hindi pwedeng mapagod ang kapatid mo.” Mom is so worried since naaksidente si Nicole. I can understand why.

“Mom, don’t worry, magshoshopping lang kami.”

“Sasamahan ko lang po siya.” Aba umentra ang little princess.

“Sige, wag kayo papagabi. Delikado na.” Yup, Mom’s right. Dapat hindi kami magpaabot ng gabi sa labas baka mamaya hindi na kami swertehin.


Nicole’s POV

Nagpunta kami sa isang spa at salon.

“Akala ko ba shopping ang punta natin?” Naguluhan ako kasi ang akala ko magshoshopping si ate.

“Siyempre you have to look good.” I have to look good? Ok, she doesn’t have to slap that in my face. Alam ko naman na wala ng pag-asa ang mukha ko. Kahit dalhin pa ako kay Dr. Vicky Belo.

“Sige na kasi, wala ng arte arte.” She pushed me.

After 5 hours in a salon and in spa…

“Saan na kaya yun? Iniwan yata ako dito. Wala akong pambayad.” Naman si Ate Natalie. Kainis!

“May pinuntahan lang po si Ms. Fitzgerald.” Yung attendant.

She just stared at me which makes me so uncomfortable. “Uhm, miss, is there something wrong?” Pabiro kong sabi kasi naweweirduhan na talaga ako.

“Ang ganda ninyo naman po, ma’am.” Ano daw?! Ako? Maganda? Malabo yata mata nito. Kahit anong hokus pokus ang gawin ng mga taong ito sa mukha ko eh wala na talagang pag-asa.

Nagulat na lang ako nang may narinig akong sigaw. Familiar yung boses nay un. Si Ate Natalie.

She hugged me. “Oh my God, ikaw ba yan?” Isa pa ito! Asarin ba daw ako?!

“Bakit mo ko iniwan?” Nagtatampo ako.

“Binili kita ng damit. You’re so pretty, sis. Grabe, talo na ang beauty ko.” Ano daw? Naku, itigil ninyo na nga yang kaka-compliment sa akin.

“Ano bang pinagsasabi mo?” Naguguluhan na nga din ako. Hindi naman talaga ako maganda.

Hinila ako ni ate sa may salamin at hindi ako makapaniwala sa nakita ko.

“Is that me? No way!” Oh my God! Kung panaginip ito, ayaw ko na magising.

“Sabi ko naman sayo, may pag-asa ka pa.” Pabirong sabi niya.

Hindi pa rin ako makapaniwala na nagbago hitsura ko. This is so unreal. Binigay sa akin ni ate yung binili niyang damit para maisukat ko na. binayaran na niya din yung bill. Natakot ako sa prize, almost Php10,000. Grabe, gastusin na naming yun sa loob ng dalawang taon nung nandun pa ako sa bukid.

Habang naglalakad kami, daming tumitingin sa amin. Nahihiya nga ako eh. Nakakapanibago lang.

“Grabe, I’m so proud of you.” She smiled at me.

“Bakit naman?” Nagtataka ako.

“Eh siyempre maganda ka na.” I guess I can be happy for that pero nakakapanibago talaga. Dati dati walang gustong tumingin sa akin tapos ngayon, pinagpipiyestahan ako ng mga matang hindi ko kilala. I mean, nakakabastos. Don’t you think?

“I don’t think it’s a nice thing to be beautiful.” I’m still hesitant about this beautiful issue.

“Hay naku, sis. Laki na ng problema mo sa buhay.” Obvious na disappointed siya. Ewan ko, I just can’t convince myself as that pretty. Maybe something is wrong with me.

“Ayaw mo ba nun? Mapapansin ka na ni Daniel. I’m sure of it.” Naging excited na naman siya. Lagi niya akong itinutulak kay Daniel. I mean, yes, I should be happy pero kung yun lang ang basehan ng pagmamahal parang ayaw ko ng ganun. Gusto ko mahalin ako ng tao dahil kung ano ako. Basta magulo, mahirap ipaliwanag.

Nagtatalon si mommy ng nakita niya ako. “Oh my God, sweetie, is that you?” Halos mapiga ang buo kong katawan nung niyakap niya ako.

“Mom, I can’t breathe…” I really can’t. they’re all happy so I guess I should be happy for them.

“We should celebrate!” Sigaw ni mommy. Si ate naman, nagsasayaw sa may living room. This family is so weird, that’s all I can say.

“Sige celebrate kayo, ako magpapahinga na. may pasok pa ako bukas.”

“Gosh naman, Nicole, KJ mo talaga!” Hay naku itong kapatid ko talaga puro pasarap ang gusto sa buhay.

“Pass muna ako. Kayo na lang.” Dumerecho na ako sa room ko at humiga.

Ewan ko ba. Naiisip ko na naman si Chris. Should I call him? Kaya lang masyado naman yatang desperate ang dating nun. Ah alam ko na, I’ll bake cookies for him. It will show my love for him. Ano daw? Love?! Ewwww, no way! Love as a friend, yes. Pero hanggang dun na lang yun. Concern lang naman ako kasi hindi na siya nagpaparamdam.

Natulog ako ng maaga para maaga ako magising so I can bake the cookies. I woke up around 5 AM. Naligo na agad ako at nag-ayos ng dadalhin sa school. Pagbaba ko, nakita ko si mommy, naghahanda ng breakfast.

“Sweetie, aga mo yata nagising.”

“I’m going to bake cookies.” Sana magustuhan ni Chris. I have a feeling that this day will be good to me. Namiss ko rin ang school.

After 2 hours of baking…

“Wow, this smells so good. Sana magustuhan niya talaga ito.” Napapasmile lang ako.

“For Daniel?” Nagulat ako, yun pala si Mommy and too bad she heard what I said.

“Yes.” Sarcastic kong sagot at sabay tawa.

Breakfast time. 7:15 AM

“Bakit ang tahimik mo diyan?” Napansin ni Ate.

“Ah wala. Ninenerbiyos lang on going back to school.” Actually, I am. Sana maging maayos ang lahat.

“Make sure you gave that cookies to your boyfriend.” Asar naman itong si mommy. Masyadong maingay!

“Anong cookies?” Mausisang tanong ni Ate. Nasa akin ulit ang spotlight, unfortunately.

“Kasi I made this cookies for Daniel.” Mahirap pala magpretend pero I have too.

“Hay, ang sweet naman. Why don’t you guys get married soon?” Naubo ako literally sa sinabi ni mommy. Tumawa lang si Ate.

“What’s funny, Natalie?” Naiiritang tanong ni mommy.

“Wala lang.” She’s still laughing.

Buti na lang natapos na kami sa breakfast kaya straight ahead kami sa school.

Pagpasok ko sa History room, lahat nagtinginan sa akin and that made me so uncomfortable. Kainis!  I hate being on the spotlight.

“Uhm, excuse me, miss. Are you from this class?” Aba! Bernadette. Ako ito, si Nicole. Ano ka ba!

“Bernadette, this is me.”

“Eh hindi kita kilala. Sino ka ba?” Hahampasin ko sa ulo itong si Bernadette.

“Bernadette, its me, Nicole.” Nanlaki ang mata niya nung sinabi ko yun. Well I kind of expected it kasi that’s what happened yesterday with my sister and my mom.

“Gosh, anong ginawa mo? I should do that too…” Pabiro niyang sabi. I know it’s a joke.

“Balita namin naaksidente ka.” She sounds so worried. I’m glad may nagwoworry pa sa akin outside of my family. Tapos kinwento ko sa kanya yung mga nangyari.

“Wow, so ok na talaga kayo ni Natalie. I can’t believe na kapatid mo yun.” She still shocked from the revelation.

“Yeah I can’t believe it at first pero mabait naman talaga si Natalie.” I just call her Ate kapag kami kami lang. Nacoconscious pa rin ako.

Nagulat ako nang may pumasok sa room. Si Chris.

Oh my God, what is this feeling? Bakit ang bilis ng heartbeat ko. Bahala na!

“Chris…” Kumaway si Bernadette and he waved back.

Wow close pala sila. I didn’t know.

Umupo na sa tabi ko si Chris. “So who’s the new girl?” God! Pati ba naman si Chris, nakalimutan na ako.

I smiled at him, “don’t you remember me?”

Tinitigan lang niya ako. Siguro sinusubukan kong kilala niya ako. Wish ko lang, maalala niya ako.

“Uhm sorry miss, hindi kita kilala.” What?! This is unacceptable.

Tumawa lang si Bernadette. Hay naku, I hate these people.

“Sino ba kasi ito?” Tinanong niya kay Bernadette.

“Gosh, Chris, nalimutan mo na pala si Nicole.”

[Dakilang Procrastinator]

Sorry, nag-exceed kasi. Keep supporting my story!


Chris’ POV

I’m still in pain but who cares? The world doesn’t stop, I have to move on. Ewan ko ba, I have this feeling that this day will be different from any other days.

Pagpasok ko sa History room, narinig ko agad ang boses ni Bernadette.

“Chris…” She waved at me. It’s so rude naman if I don’t respond.

Napansin ko ng may kausap siyang babae. Actually, she’s pretty. After that, umupo na ako on where I usually sit. I noticed that this new girl occupy the seat of Nicole. I wonder why, maybe she’s new. I think it’s very unusual for this time of semester to have a new student.

“So who’s the new girl?” Well yeah, curious ako kung sino siya. Hindi dahil sa maganda siya. I still love Nicole. Then this girl gave me this weird look but I just ignored it since I don’t know her.

She smiled at me, “Don’t you remember me?” I was so completely confused on what she said. I don’t know this girl but why would she say something like that. Memory gap? I don’t think so. And rarely lang naman talaga ako makipag-usap sa girls.

I looked at her carefully, trying to remember who she really is pero hindi ko talaga kilala ang babaeng ito.

“Uhm sorry miss, hindi kita kilala.” That’s the whole truth. I don’t know this girl.

All of a sudden, I heard Bernadette laugh. “Sino ba kasi ito?” I asked her. Pati ako naiinis na.

“Gosh, Chris, nalimutan mo na pala si Nicole.” I felt my whole world stopped at that moment.

My heart pumps like crazy as if it’s going to explode. All I can think of is getting out of this room. I don’t want to be around her anymore.

It hurts so much to see her again. After what I went through, hindi ko kayang kalimutan ito. I’ll just avoid her hanggang sa makalimutan ko na siya. That’s the best solution for now.


Ayan! Sana nagustuhan ninyo kahit wala masyadong nangyaring interesting.Comments ulit lol.

[sweetpink_plush]

Ang chorba kuya jimel ha. Bitin haha. Parang nagpa extreme makeover tong si Nicole at walang makakilala sa kanya haha. Sana matuwa si Chris sa ibibigay ni Nicole. Huhu. Pleeaaaseee.

[Abegail Roanne]

waah! chris ang ganda na ni nicole!

[angeline116]

nagpa facial and all lang gumanda na, aba dapat itry ko yan. toinkz

kaya lang ang pangit mabuti pang wag nalang nagkaganon kasi nag iba yung pananaw ni Chris kay Nicole. hayy.

game. next!

[Dakilang Procrastinator]

Bianca: Kasi naman si Nicole. Masyadong nabulag sa charms ni Daniel lol.

Abegail Roanne: Thanks for the support.

Charity: Thanks ulit. Bukas na yung kasunod haha!

[sweetpink_plush]

Oo nga. Gwapo rin naman talaga si Daniel kaso hindi niya nakikita ung mga ginagawa ni Chris para sa kanya.. So sad.

[curious.soul92]

Man, kung saan gumanda na si Nicole, dun pa siya iniwasan.

[Dakilang Procrastinator]

Bianca: Let's just hope na hindi pa huli ang lahat.

Emily: Ganyan talaga ang gulong ng palad. Nagdrama ba daw lol.