Nandito na naman ako sa new update! YAY time na naman kaya check ninyo lagi yung Yay Log. Sana magustuhan ninyo ang update ngayon. Medyo madrama siya kasi yung last update, super nakakatawa. Thanks again to people who appreciate this story.
Lissy: Thanks. Sabay ako mag-update dito pati yung sa Kulay.
shawty24: Thanks for the support and stay tune for more kilig moments hahaha!
Gazell: Thanks. Sad ba, masyadong twisted ang utak ko nung ginawa ko ito lol. I'm glad nagustuhan mo.
Nia: Uy, thanks sa support. Akala ko, walang papansin ng story ko. Sige basahin ko din yan story mo.
yummybean: Thanks. Just watch Nicole's life go upside down in the future chapters.
Chapter 7
Chris’ POV
I feel nauseous sa narinig kong balita. How is that possible? Abot langit ang galit ni kuya kay Nicole. I don’t believe na may relationship sila. I’m sure that there’s something, I’m sure of it. Siyempre, hindi magugulat si kuya kung alam niya. Ayaw kong maparanoid.
“So prepare yourself, Danny, after two weeks.” Sabi ni mommy.
“Pero---” Halata naman na ayaw niya din.
I just don’t understand kung paano nangyari yun. I need to do some investigations para matuldukan na ang kaguluhang ito. Baka mabaliw ako kapag hindi ko kaagad nasolusyunan ang problemang ito.
Wala na akong ganang kumain kaya tumayo na ako.
“Saan ka pupunta, Chris?” Tanong ni mommy. Ayaw niya kasi na basta basta aalis kapag may kumakain pa.
“Mom, I’m not that hungry.” Kakadepress at kakaupset. Who wouldn’t be?!
“Sige na, Chris. Magpahinga ka na. may practice ka yata bukas.” Mahinahong sabi ni Dad. Buti pa si dad, naiintindihan ako.
Nagpunta na ako sa room ko para pagplanuhan ng mabuti kung anong dapat kong gawin. Simula nung dumating si Nicole sa buhay ko, lahat naging magulo. I’m not blaming her, it’s just hard to find logic when your heart is on the line.
Sunday morning. Nicole’s recovery room. 8 AM
Nicole’s POV
Pagkagising ko, si Natalie agad ang nakita ko.
“Little Princess, gising ka na pala.” Pang-aasar na greeting sa akin ni Natalie. Ano ba naman yun? Princess daw haha! May princess bang mas pangit pa sa aso. All princess are pretty and sophisticated. I don’t even have those qualities so I can’t be a princess.
“Anong drama na naman niyan, Natalie?” Sagot ko sa kanya.
“Walang drama.” She looks at me that she knows something that I don’t.
“Bakit ganyan ka makatingin?”
“Aren’t you going to tell me?” Still glaring at me.
“Ang alin ba?” Nakukulitan na ako sa imbestigador na ito.
“You and Daniel! Duh?!” Hala! Pati ba naman itong si Natalie, sumabay din.
“Yung issue na yun, hindi yun totoo.” Sabi ko para malinis ang pangalan ko sa issue na yun. Alam naman nating lahat na hindi ako papatulan ni Daniel. Don’t make me say it.
“Alam ko!” Natatawang sabi ni Natalie.
“Eh yun naman pala. Teka paano mo nalaman?” I’m still confused.
“Ano ka ba naman? Pagdating ni Mommy kagabi, parang tinurukan ng stimulant si Mommy. Sobrang hyper!” Natatawa pa rin si Natalie. I can imagine kung paano nangyari yun, haha!
“Eh anong sinabi mo kay mommy?” Curious pa rin ako kaya ganito ako, madaming tanong. And gusto ko na rin matapos ang issue na ito.
“Wala.” She said with a blank face.
“What?! Are you freaking kidding me?!” Sinong hindi magugulat?! Alam naman niya na wala kaming relasyon ni Daniel eh bakit hindi niya sinabi yun kay mommy.
“Please tell me your joking….” Nagmamakaawa kong sabi kay Natalie.
“Cool ka lang, Nicole. I’m doing this dahil pabor ito sayo.” She smiled like she has an evil plan.
“Well, I’m not so sure about that. But this is real, she even called Daniel’s mom.” Nagmamakaawa kong sagot kay Natalie.
“I already know that.”
“At first, sasabihin ko sana sa kanya na wala talaga kayong relasyon ni Daniel pero nung sinabi niya na I can get to wear yung new clothes sa company niya, eh di tumahimik ako hahaha….” Hala! I’m so screwed. Diyos ko, Natalie?! Kapag damit na ang pinag-uusapan, bumabaligtad ang utak mo.
“Paano naman naging pabor sa akin yun?” Tinaasan ko lang siya ng kilay.
“Ano ka ba naman, Nicole? Use your brain. Siyempre kapag nangyari yun, magiging close kayo ni Daniel.” She said it. Hala, walang logic ang babaeng ito kapag may damit na pinag-uusapan.
“I don’t think that’s possible.” I’m sure of it, it’s not really possible.
“Why naman?” Napakunot ang noo niya.
“He won’t even look at me.” That’s the sad truth. He feels so disgusted when I’m around.
“Gaga ka naman pala!” Ano daw? Ako pa ang naging gaga?! Nice Natalie, akala ko ba magkakampi tayo.
I just stared at her.
“Siyempre may media dun noh! Ano ka ba!” Oh no! This is getting out of hand. Bakit may media na kasama?
“What do you mean?” Nagkukunwari kong tanong. Sinisigurado ko lang na tama yung hinala ko.
“Well, Daniel is a model-slash-celebrity. He wouldn’t dare to bash you in public.” Oo nga noh, hindi ko naisip yun. Pero mali pa rin. Wrong reason yun.
“And, you will get the chance to kiss him.” Namula ako ng todo nung sinabi niya word na ‘kiss.’
“Oh bakit namumula ka diyan?” Tinaasan niya ako ng kilay.
Oh dear God! I can’t picture myself kissing him.
Nagulat na lang ako nung pinalo niya ako.
“Aaaray! Ano ba! Masakit yun!” Napasigaw ako.
“Tinatanong ko kung bakit ka namumula diyan.” Hindi ako masagot yung tanong niya. Siyempre, yung crush mo, hahalikan ka ba naman, sinong hindi matitigilan?! Aber!
“Ah alam ko na.” She has those evil eyes again.
Ano ba naman itong si Natalie. It looks like she can read my mind.
“Hindi ka marunong humalik noh!” Tumawa na naman ng sobrang lakas. Kulang na lang eh magcollapse yung buong recovery room.
She caught me! Too bad but it’s the truth. I never kissed anyone before.
“Gusto mo turuan kita?” Napanganga ako sa suggestion ng kapatid ko.
“What?! Are you crazy?!” No way! I’m not going to kiss you. Kadiri, ever! Yuck!!!
She displayed those evil eyes again. “Mas gugustuhin mo bang wala kang experience once na naghalikan na kayo ni Daniel.”
Gosh! Natalie is so evil! Yun lang ang masasabi ko.
Napaisip din ako, I guess that’s much better kesa naman sa magmukha akong ewan kapag dumating na ako sa moment na yun.
“Sige, I’ll just do it for Daniel’s sake.” I was so upset but I don’t have any choice.
“Don’t worry, wala naman makakaalam.”
“Dapat lang, kung hindi, ibabaon kita sa lupa ng buhay.” I threatened her but it was a joke.
“Sige, let’s start.” Excited na sabi ni Natalie.
Inexplain niya sa akin kung paano so sunod naman ako.
Diyos ko, sobrang nakakanerbiyos pala ito.
“Siyempre, dapat isipin mo na magical moment ninyo ito.”
Nod lang ako ng nod sa mga pinagsasabi ng baliw kong kapatid. It’s for a good cause, it’s for Daniel.
“Isipin mo na you’ll share this romantic moment. Isipin mo siya and then close your eyes.”
So ako naman, sunod naman. I close my eyes and imagine where this romantic moment will take place.
Naramdaman ko na lang na may humawak ng pisngi ko.
“Let your heart talk, Nicole.”
I freaked out ng nakita ko si Chris.
“Anong ginagawa mo dito?!” I was really freaking out as in totally.
“You said you want to kiss me.”
“What?! I didn’t say that.” Still freaking out. I really can’t explain how this happen.
All of a sudden, he grabbed my waist and pull me closer to him. And our lips met. It was magical and scary at the same time. We shared that kiss for 30 seconds, I guess. Hindi ako nagbilang noh!
Napasigaw na lang ako ng may tumunog.
“Geez, Nicole. Don’t scream. You don't want to scare Daniel, right?”
"Right." Matagal bago ako nakasagot.
My heartbeat is beating like crazy. Feeling ko sasabog na ang puso ko. Is it a dream? Bakit si Chris yung nandun, it’s supposed to be Daniel. Gosh! Kakatakot naman pala ito.
“So how was the kiss?” Confused kong tanong kay Natalie.
“Anong kiss? We haven’t started yet. I just said na use your imagination and then parang nawala ka sa sarili. Anyways, my phone is ringing. Let’s talk later.”
So it’s really a dream. Pero bakit si Chris? This is driving me crazy.
Lumabas si Natalie sa recovery room.
Natalie’s POV
“Hello?”
“Natalie, it’s Chris.” He sounds he’s very worried.
“What’s up, Chris? Napatawag ka.”
“I just want to see you.” Weird. He never do that. Bakit kaya?
“Oh ok, how about later this afternoon?”
“Pwede bang ngayon na?” He sounds so depressed. Bakit kaya? Eh kung puntahan mo kaya ng malaman mo. Duh?! Natalie, yang utak nakalagay sa ibabaw para gamitin haha!
“Oh ok sure. Magpaalam lang ako kay Nicole.”
“Let’s meet on The Rave.”
“Ok gotcha!” Nagwoworry na rin ako. Hindi kaya dahil dun sa chismis. Hindi naman siguro. I don’t think maapektuhan ng ganun si Chris.
Pumasok na ulit ako sa loob para magpaalam.
“Sis, alis muna ako.”
“Saan ka punta?” Now she’s worried. Gosh, daming worried people ngayon.
“My friend called. May problem yata. Don’t worry, pupunta na dito sina mommy.”
“Ok sige ingat ka. Punta ka pa ba dito mamaya?”
“Of course naman, we’ll continue the kiss.” Asar kong sabi sa kanya.
“Shut up!”
The Rave. 8:45 AM
Chris’ POV
Ang tagal naman nun. Baka naman natraffic lang. Gusto ko lang makasigurado dun sa kumalat na balita kagabi
After a couple of minutes, dumating na si Natalie.
“Oh bakit ka nakasimangot?” Worried na tanong ni Natalie.
This is your moment, Chris. Say it.
“Kasi ano eh…. Natalie….” Naghehesitate akong sabihin sa kanya. I know naman na hindi siya magsisinungaling sa akin
Nakatitig lang sa akin si Natalie.
“Ano ba Chris? Umagang umaga eh papatay-patay ka.” Naiiritang sabi ni Natalie. I know, you’re right. When it comes to Nicole, hindi ako makapag-isip ng maayos.
“Totoo ba yung ibinalita ni mommy tungkol kay…” Napapikit na lang ako.
Siguro ilang segundo din ako nakapikit pero wala akong narinig na sagot kaya minulat ko mga mata ko at nakatitig pa rin siya sa akin. Hindi ko mahulaan kung magugustuhan ko ba yung isasagot niya o hindi.
“Ah yung kay Daniel at kay Nicole.” Lalong bumilis ang heartbeat ko. Sana hindi siya totoo. Ikamamatay ko yun.
“Anong gusto mong isagot ko sayo?” She said with a blank face. Nagulat ako sa sinabi niya.
“So you mean it’s true.” Depressed kong sagot sa kanya.
She hugged me. “Ok lang yan, Chris. Dami pa naman ibang babae diyan.” She smiled at me.
After that, umiiyak ang puso ko. Sobrang sakit! Gusto ko ng mamatay! I want to scream but I can’t. I want to cry but I can’t either. Bakit sa akin nangyari sa akin ito? Mabuting anak at tao naman ako. Bakit ganito ang magmahal? Sobrang sakit!
“Why don’t we go out?” She said with excitement.
“I can’t. May practice kami.” Pinilit ko na lang magsmile. Ayaw ko ng tanungin pa niya ako.
“Ok ka lang ba?” Tanong niya. Alam kong worried din siya sa akin pero ganun talaga.
I smiled at her. “Oo naman. Pagbubutihin ko na lang sa practice.” Yun na lang ang nasabi ko at umalis na ako.
Nagpunta ako sa kotse ko. Pagsakay ko, dun na nagsimulang pumatak ang luha ko. Nagsisigaw ako sa loob at pinaghahampas ang manibela. Sa sobrang galit, hindi ko na alam kung tama ba itong pinaggagawa ko.
“Bakit Nicole? Anong kasalanan ko sayo!!!”
Natalie’s car. 9:15 AM
I’m sorry, Chris. But this is for the best. I have to butt in. I’m sure in the future magkakatuluyan din kayo pero hindi pa ngayon.
School’s indoor basketball court. 9:30 AM
Although ganun ang galit ko kay Nicole, I can’t deny the fact that I’m inlove with her. It’s over. Wala ka ng pag-asa, Chris. Nakuha na siya ng kuya mo. Hindi pwedeng labanan ang itinakda ng tadhana.
Natigil ang pagmuni-muni ko ng biglang may nag-tap ng shoulder ko. Si Coach.
“Ayos ka lang ba, Tiu?” Halata ko na worried siya sa akin.
“Ok lang po ako, coach.” I just sighed.
“I don’t think so. Wala ka sa sarili mo pati yung laro mo naapektuhan. May sakit ka ba?”
“Wala po. Stress lang from school.” Nagpalusot lang ako para tigilan na ang mga tanong. I just want to be alone. Kung panaginip ito, gusto ko ng magising!
“Why don’t you take some rest? Malapit na ang semi-finals. The team needs you.” I just nod para tigilan na nila ako.
Umuwi na ako sa bahay para magpahinga. Feeling ko dala ko ang buong mundo.
Sinalubong ako ni mommy. “Oh, Chris, I thought may practice ka?”
“Coach said that I should take a break.” Depressed pa rin ako pero ganun talaga. I’l get better but not now. The pain is too fresh.
“Break from what? Lapit na ng big game ninyo.” Si mommy, ayaw akong tigilan.
She touched my forehead. “May sakit ka ba? Do you want me to cook something for you?” Nakakairita na si mommy.
“Mom! Ano ba! I’m fine! I just need to be by myself! Just leave me alone!” Sa sobrang galit, napasigaw ako. After that, nagderecho na ako sa room ko.
“Oh bakit ganun yun?”
“Honey, our son is mad at me.”
“No, nagbibinata na ang anak natin. Baka may pinopormahan tapos na-turn down.”
“Who would do that? Chris is the perfect son. He’s smart, athletic, and charming.”
“I know that. Chris will find his happiness soon. We’ll be there for him.”
Chris’ room. 11:45 AM
Humiga agad ako. Naiiyak na naman ako, I just can’t control it. My mind says stops but my heart says that I should cry.
Bakit si kuya ang pinili mo? Ano pa bang dapat kong gawin para maging akin ka? Am I not good enough for you? If you chose me, you’ll never get hurt and you won’t be able to cry. Papaligayahin kita pero hindi eh, si kuya ang pinili mo.
Biglang may kumatok kaya nagmamadali kong punasan mga mata ko.
“Chris…” It’s dad.
“Ano po yun?”
“Can I come in?” Bakit kaya? Probably he will scold me after what I’ve done to mom. I know it’s wrong pero hindi ko na na-control sarili ko kanina.
“Yes, dad.”
Pumasok si Dad at umupo sa tabi ko.
“What’s the problem, Chris? This is so not like you.”
“Dami lang problema.” Nagpalusot na naman ako.
“Is this because of the daughter of Mr. & Mrs. Fitzgerald?” Natigilan ako sa tanong ni dad. Hindi ako makatingin sa kanya.
“Chris, I know you like her…” Hindi pa rin ako makapaniwala sa sinasabi ni dad.
“Paano po ninyo nalaman?” I’m still confused.
“Naging binata din ako dati kaya alam ko kung anong pinagdadaanan mo.”
That’s right. Dad went through this experience. How lucky na nalampasan mo. Ako kaya? Kailan?
“There’s nothing you can do, she’s taken by your brother.” Sige Dad, rub it in. Sobrang sakit na nga ng puso ko, dinadagdagan mo pa.
“Pero dad, he hates her.” Totoo naman eh. Ilang beses na nga ininsulto niya si Nicole. I still can’t believe na may relationship sila. Stupid na lang ang maniniwala dun. I don’t buy it.
“Normal lang yun, Chris. In a relationship, having arguments is a good thing because it will test how tough the couple is.”
“Dad, you don’t understand---” Bakit hindi nila maintindihan na mas kaya kong paligayahin si Nicole? Why can’t they listen to me?
“Chris, this is conversation is over. Don’t do stupid things, ok?” Dad, kung alam mo lang. I thought you understand me pero hindi pala.
I love you Nicole kahit sinaktan mo ako. I’ll try my best to forget you.
"I...
just wish I NEVER met YOU."
Ayan, kakaiyak ba? Sana nagustuhan ninyo. Comments ulit. Thanks.
