Hello to my beloved readers. I'm here again to post a new update. For those who post a comment, you'll receive another YAY 
Sana hindi kayo magsawa sa pagsupport ng story ko. Thanks talaga!
Chapter 5Kinabukasan - Saturday morning. Madison’s General Hospital. 8:30 AM
Nasa visitor’s area ang Fitzgerald family, hinihintay nila si Dr. Tiangco, ang na-assigned sa case ni Nicole.
“Mr. & Mrs. Fitzgerald, maayos na ho ang lagay ng anak ninyo.” si Dr. Tiangco.Natalie cried out of happiness when she heard the good news.
“Thank God, she’s out of danger.”“Can we see her now?”“Sure but please proceed with silence. The patient needs a lot of rest since there’s a lot of blood lost in her system. And we should thank this lady [looking at Natalie] for giving her blood for her sister.”Niyakap ni Henry ang anak.
“I’m proud of you, Natalie.”Natalie started to cry.
Ginawa ko lang yung nararapat. Hindi ko lang maintindihan kung bakit niya ako iniligtas pagkatapos ng masamang trato ko sa kanya.I just can’t understand.
“This is a new start of our family.”“That’s right. No more arguments and debates.”They started to hug each other. Then they proceed to Nicole’s room.
After a couple of minutes, naisipan ng mag-asawa na umuwi muna para makapagpalit ng damit.
“Are you sure you can do this?”“Yes, dad. It’s not like she’s going to wake up any minute from now. The doctor said she needs rest.”Umalis na ang mag-asawa.
Mayamaya ay nagising na si Nicole.
“Oh gising ka na pala.”
Thank God, you’re awake now! Tinakot mo kaming lahat.Lumapit ito at niyakap ang kapatid.
[crying] “I’m so grateful you’re ok now.”Anong nangyari dito at nagpapakasenti? Ano naman kaya drama nito at may payakap-yakap pa siyang nalalaman? Teka nasaan na ba ako? Bakit parang nasa hospital ako?
Nagflashback kay Nicole ang nangyari. Iniligtas niya ang kapatid sa kamatayan. Isinakripisyo niya ang buhay para mailigtas ito.“I’m sorry.”
[started to cry] I know I’ve been a bad sister to you. I just hate you before dahil akala ko kukunin mo lahat ang nasa akin. Yun pala, may malasakit ka sa akin. This time, magbabago na ako. Para sa ikabubuti ng family natin.Naramdaman ni Nicole na sincere ito.
“Para saan?”“On being a bad sister.”“We’re still on adjusting stage on getting to know each other so anything is possible.”
It feels weird pero somehow nakakaramdam ako ng tuwa.“I promised that I’ll be good sister to you from now on.”[pout her lips] “So hindi mo na ako sasabihan ng ‘ugly’ ”“Gaga! Hindi na noh.”“May itatanong sana ako.”“Ano yun?”“Sino yung gustong pumatay sayo?”“I don’t know. I’m really a bad person. Maybe this is karma.”“At least, it’s over now. You’re the newly improved Natalie so it can’t be that bad.”Biglang tumunog ang cellphone ni Natalie. Lumabas ito para sagutin.
“Hello…”“Where are you? We have a Saturday class.”“Gosh, hindi ko na naalala.”“Bakit, nasaan ka ba?”Should I tell him? Parang may pumipigil sa akin pero karapatan pa rin niya kung anong nangyari kay Nicole.
“Nandito ako sa hospital, naaksidente si Nicole, nasaksak siya.”Nang narinig yun ni Chris, natigilan siya at parang na-paralyze ang buo niyang katawan, tila tumigil ang puso nito sa pagtibok.
[kinabahan] Huh?! Tama ba yung narinig ko? How is that possible? Hindi ko alam kung anong mangyayari sa akin kapag nawala si Nicole.“Hello…. Chris, are you still there?”
The Rave, hangout place ng magkakaibigan sa school. 8:35 AM
Dali-daling inayos ni Chris ang gamit niya. Pupuntahan niya si Nicole.
“Anong ginagawa mo?” si Daniel.“I have to leave.”“Saan ka punta? May klase ka pa.”“Sa hospital, naaksidente si Nicole. I have to go there.”“Bakit hindi pa siya natuluyan?”I don’t believe what I just heard! Bakit ganito ang galit niya kay Nicole? Wala naman itong ginawa para saktan si kuya. Bahala siya! Basta ang alam ko, kailangan ako ni Nicole ngayon.Pagkatapos marinig ang comment ng kapatid, nasuntok niya. Nawalan ng balanse si Daniel kaya natumba ito sa pagkakaupo.
[touching his right cheek] “What the heck is that?!”[furious] “This is the last time you’re going to insult Nicole. If ever na insultuhin mo pa siya, baka kalimutan ko na utol kita!”
Nicole’s recovery room in Madison’s General Hospital. 8:45 AM
Pumasok na sa loob si Natalie sa kwarto.
“Sino yung tumawag?”“Si Chris. Tinatanong niya kung nasaan ako. May Saturday class kasi kaming tatlo ni Daniel. Pero feeling ko pupunta yun dito.”Napansin ni Natalie na namula ang mukha nito ng banggitin niya ang pangalan ni Daniel.
“So you like Daniel.”Lalong namula ang mukha ni Nicole kaya tumingin na lang ito sa kisame.
Ewan ko ba. Do I really like him? Basta everytime na maririnig ko yung name niya, bumibilis ang heartbeat ko. I know he don’t like me at all, kung tratuhin nga niya ako eh parang basura. I just like him, I guess. Pero hanggang dun na lang yun. Mahirap umasa sa wala….
[kinakabahan] “Huh…. Ano… Hindi ah. Tinatanong ko lang naman….”“Ok lang yan, dami naman din nagkakagusto kay Daniel.”Diyos ko! Ano ba naman ito? Bakit parang imbestigador itong si Natalie…
[whispering] “That’s what I thought. So wala pala akong pag-asa.”[fixing flowers in the vase] “Siyempre may pag-asa ka dun.”Nagulat si Nicole sa sinabi ng kapatid.
[surprised] “Paanong….”“I heard what you said, hindi naman ako bingi.”“Don’t tell anyone especially Daniel.”“Of course naman.”Nagulat na lang ang dalawa ng biglang bumukas ang pinto. Si Chris ang nakita nila.
Nagmamadali itong lumapit kay Nicole.
[worried] “Maayos na ba ang pakiramdam mo? Sinong gumawa nito sayo? Bakit hindi mo man lang ako sinabihan na naaksidente ka….”Oh, ano naman ang drama nito? Una si Natalie tapos ngayon si Chris. Sino naman kaya sunod? Sana si Daniel, may drama din [blush].Hindi maintindihan ni Nicole kung alin ang uunahin sagutin.
Hinila ni Natalie palabas si Chris.
“Wait….”Sa labas ng room ni Nicole.
“What do you think you’re doing?”[furious] “She’s hurt, I want to know who did this!”It hurts so much na sobra sobra ang concern niya sa kapatid ko kesa sa akin knowing na mas matagal kami magkakilala. Pero ok lang, I promised to myself na gagawin ko lahat para mapasaya si Nicole. I won’t fail this time.
Bakit ko ba ipinagsisiksikan ang sarili ko kay Chris? Bakit ganito? I’m just doing this dahil sa ideal boyfriend siya hindi dahil sa mahal ko siya. Actually, hindi ko naman talaga siya mahal.
This is a complicated love story. Chris likes Nicole but Nicole likes Daniel. Oh no, this is a total disaster. I don’t think I should meddle in their affairs. I’m a good girl now. I’ll try not to hurt anyone and of course watch my sister. I want her to be happy.“Let go of me, Natalie!”“Nicole needs a lot of rest. Hindi siya pwede istorbohin.”“I know why you’re doing this. You just can’t stand the fact that I like your sister.”Nagulat si Natalie sa narinig pero inamin niya sa sarili na tama ito.
“Yes that’s true pero kailangan talaga niya magpahinga.”“That’s not true. Gusto mo lang na hindi kami magkita.”“Nagkakamali ka diyan. Iba na ako, Chris. Ang dugong dumadaloy sa katawan ni Nicole ay sa akin kinuha. Nagvolunteer ako.Natigilan si Chris sa narinig.
“Paano nangyari yun? Abot langit ang galit mo sa kanya.”“I told you, nagbago na ako. Pagkatapos ng nangyari, itinuro sa akin ni Nicole ang mga imposibleng bagay na maging posible. Mahal ko ang kapatid ko.”Si Natalie ba itong nagsasalita? Bakit ganyan siya? Kakagulat.Nagulat ang dalawa ng bumukas ang pinto.
“Oh anong ginagawa ninyo diyan? Bakit dito kayo nag-uusap sa labas?”“Eh ikaw, pumasok ka at magpahinga. Bawal sayo mapagod.”Hinawakan ni Chris ang kamay ni Nicole at hinila ito papasok sa kwarto.
What is this feeling? Masaya na hindi ko maintindihan… Bakit ang bilis ng heartbeat ko. Naguguluhan na ako….[still holding Nicole’s right hand] “She’s right, you need to rest.”Naramdaman ni Natalie na kailangan niyang bigyan ng private time ang dalawa kaya….
“Chris, ikaw muna bahala kay Nicole. Punta lang ako ng pharmacy. Bili lang ako ng gamot.”“Can I come?”“Anong ‘can I come?’ You need rest.”Lumabas na si Natalie. Isinarado ni Chris ang pinto.
Nakahiga si Nicole sa kama. Nakatayo si Chris sa may pinto.
Napansin ni Nicole na parang may gusto sabihin si Chris.
“Ok ka lang ba?”Lumapit si Chris at umupo sa tabi ni Nicole.
[nakayuko habang hawak ang right hand ni Nicole] “Nung narinig ko yung nangyari sayo, natakot ako ng sobra. Natakot ako na hindi na kita makikita pati ang ngiti mong nagpapasaya sa araw ko…”Nagulat na lang si Nicole ng may pumatak sa right hand niya.
[confused] Is he crying? But why? At anong itong sinasabi niya? Hindi ko maintindihan.“….alam kong hindi pa tayo masyadong magkakilala pero….”
Sa first floor ng Madison’s General Hospital.
Lumapit si Daniel sa nurse’s desk.
“Nurse, saan po ang room ni Nicole Fitzgerald?”Tumingin ang nurse sa listahan.
"Wala pong naka-confine na Nicole Fitzgerald dito….” si Nurse 1.Ganun? Hindi kaya maling hospital ang pinuntahan ko. I’m sure dito ko nakita si Chris. “Pero may Nicole Reyes po.”Aha! Siguro yun na yun.
“Anong room number?”“503 po.”Humanda ka Nicole. I won’t let you have my brother!Daniel winked at the nurse. Daniel left.
“Grabe ang gwapo naman nun. Teka, di ba si Daniel Tiu yun?”
“Huh? Saan? [lumingon lingon sa paligid]” si Nurse 2.
“Siguro yun ang bagong girlfriend ni Daniel.” si Nurse 3.
“Probably. Swerte naman nun.” si Nurse 4.
Nasa loob na si Daniel ng elevator papunta sa fifth floor nang may narinig siyang sigaw.
“Hold the elevator…”Hinold ni Daniel ang elevator at nagulat siya nakita.
“Tito, tita…”“Oh, Daniel, hijo. Anong ginagawa mo dito sa hospital?”“Sinabi po kasi sa akin ni Chris ang nangyari kay Nicole.”“Close pala kayo ni Nicole, hindi namin alam.”Yun ang akala ninyo! Nasusuka nga akong tingnan ang anak ninyo.“Wow, that’s sweet of you to visit, Daniel.”[showing fake smile] “Wala po yun. Since kapatid po siya ni Natalie so I think it’ll be nice kung magiging mapapalapit po ang loob ko kay Nicole.”
Nicole’s room.
Ano ba pinagsasabi ni Chris? Pati ako maiiyak.
“Chris…”Chris lifted his face. Nicole was shocked at Chris’ crying face.
“I just can’t let you go.”Let me go? I just wish naiintindihan ko ang ibig mong parating.
[puzzled] “What do you mean? I don’t understand.”“I don’t understand it, either. Everytime na magkasama tayo, sobra sobra ang saya ko. It comes to the point na ayaw kong matapos ang mga sandaling yun.”Pinagpapraktisan yata ako nito ng sasabihin niya kay Natalie. Insult yun pero ok na din para malaman ko kung sincere talaga siya kay Natalie.
“So anong gusto mong palabasin?”Ano daw? Hind pa ba niya nakuha yung point ko dun sa sinabi ko. Sasabihin ko na ba o ipakita ko na lang sa kanya?Nakatitig lang si Nicole kay Chris.
Sa labas.
Nakadikit ang tenga ni Natalie sa may pinto. Nagbabakasakaling may masasagap siyang balita kung anong nangyayari sa loob.
“Gosh! Hindi ko marinig yung pinag-uusapan nila. I wish I have bigger ears para hindi na ako nagkakaproblema dito.”
sa loob.
[stuttering]: “M-m-m... my p-p-poo-oint is….”[worried] “Ok ka lang ba?”Actually, I’m not! Hindi ko alam kung paano sasabihin sayo na…
Sa labas.
Nagulat si Natalie ng may biglang nagsalita sa likod niya. Dahil dito, biglang napabukas ang pinto.
[todo smile] “Daniel….”[upset] Anong Daniel?! I’m not Daniel. I’m Chris.Paglingon niya, nakita niya ang kapatid.
What is he doing here?Lumapit ang mag-asawa para i-hug ang anak.
“Are you hungry, sweetie?”“Hindi naman po. Medyo pagod lang.”“You need lots of rest. Take it easy, ok?”“Thanks po.”[too depressed] I guess this is not the right time para aminin sayo ang tunay kong nararamdaman.“Hey sis, musta na?”Ano daw?! ‘Hey sis’ Tama ba yung narinig ko? Si Natalie and Nicole, peace na?!“I think Nicole need a rest. Why don’t you visit her again tomorrow?”Nag-nod na lang ang magkapatid na binata.
“I need some rest too. Siguro, uwi muna ako sa bahay.”“Sinong kasama ko dito?”“Your mom and I will be staying here until evening.”Palaisipan pa rin sa akin yung sasabihin ni Chris but oh well, things happened. May next time pa naman.Umalis na sina Chris at Daniel.
Sana nagustuhan ninyo kahit medyo boring. To all Silent Readers, comments naman diyan. To my avid readers, sana hindi kayo magsawa.
