Their Past
2 years ago…
++++He++++++
-Sa Canada-
“Yes!!! Woohoo!!! Two thumbs up for us!!!!”
sabi ng isa kong kaibigan…..tumingin ako sa orasan ko, kailangan ko na umalis……may date kami ng girlfriend ko…..I promised that I’ll see her today….
“guys…I really have to go now…”
“Ang KJ nito”
“oo nga,,hindi ka pedeng umalis….syempre…Ikaw ang nagpanalo sa team natin..so…lets celebrate!!”
may basketball game kami, nanalo kami…dahil sakin, sabi nila,
andito kami sa bahay ng friend ko…naghanda na nga sila ng beer, at kung anu pang pagkain…..
oo nga pala, kahit nasa Canada ako..puro mga Pilipino ang friends ko..
marami ring mga Pilipino dito noh…
.I am just 15 right now…pero dahil nga this is Canada, mejo independent na ang teens,
ang mga mokong na to ay pede nang uminom ng beer…pero ako??hindi talaga ako umiinom..ang panget kaya ng lasa……mabait ata to…
malamig na ngayon dito…3 weeks nalang…Christmas na…kaya nagsisimula ng mag snow…..
sandali nga!! Nadala ako sa kwentuhan…kailangan ko na puntahan ang girlfriend ko….mahal na mahal ko yun, kaia hindi ko kaya indyanin yun…..
“guys..next time nalang..I really have to go now……”
“hindi ka pwdeng umalis….pauuwiin mo nalang siya……or papuntahin mo dito..”
“sira ba kayo?!?! Dapat nga kanina pa yung alis namin, pero pinagbigyan niya lang ako dahil sa game…..”
“eh ikaw kaya ang sira!! Lalabas ka ng ganyang kalamig….sumilip ka nga sa labas…. ….its snowing dude!!! Lalamigin ka nyan”
its snowing?!?!? Oh-my!!! Si Risa andun pa waiting..eto kasing mga mokong na to!!! Naku sana doon lang siya sa loob ng resto….naku..baka lamigin siya….susunduin ko siya dun no matter what..
I dialed her number on my cellphone…..tapos sinagot niya….
“Babe….where are you?? Susunduin kita”
Filipina din ang girlfriend ko, anak siya ng partner ng mom ko sa company..that’s why talagang boto sakanya ang mom ko….ang dad ko?? May bago nang family…pero ang mom ko, hindi na niya pinapansin si dad, paanu kaya naman daw niya magisa….hindi naman sa pagyayabang..but indeed masasabi mong rich kami because of my hardworking mom….we own a lot of companies…..
“your stupid….idiot”
nagulat ako…hala nagalit pa ata…
“Risa…listen….”
“pinagbigyan na kitang maglaru in your game because I know…na talgang you love that game…..”
“wait…”
“shut up….just what I’ve thought…what matters to you is that sports and your friends…kaya pala hindi mo na ko pinuntahan dito…
Let me guess…your celebrating with them…right now….”
“Risa…hindi-“
“Anthony….tara na….handa na yung food”
napatingin ako sa kaibigan ko…
“see???”
“no…Risa, actually, Im really going there kasu ayaw nila ako palayasin….and…
wait a minute,,,just tell me where you are…..”
“hindi na kailangan..you wont come anyway”
“Risa…I will…”
“wag na hindi na kailangan..Im walking home right now…so bye”
“are you crazy?!?!? Its snowing!!”
“I know that of course…*sob*..”
“umiiyak ka?? Hey..asan ka?? Pupuntahan na kita!!”
Beep….beep…..
Yun nalang ang narinig ko……
Binaba nya ang phone…ako naman…tumakbo na palabas……
Tinatawag nila ako….pero hindi ko na sila pinansin….I love Risa so much, kaya ayoko ng nagkakaganyan siya..
Nagsnow na, habang ako…tumatakbo…
Few blocks away nalang….ang sakit na ng paa ko…pero okay lang…pinuntahan ko siya sa resto kung saan kami dapat magkita…..pero sabi ng guard lumabas na daw…..
Pumunta ako kung sang direction yung tinuro ng guard kung san siya pumunta…..
Mejo ang foggy ng daanan kaya natagalan pa ko…..
Hindi ko talga siya mahanap damn!!!
Tapos..may natanaw akong mga tao doon banda…ang lamig lamig anung ginagawa nila at nagmimeeting sila doon??
Then..nakaharang sila sa daanan….nakabilog sila doon sa road..parang may something silang tinitingnan sa daanan…..hindi ko sila pinansin..Im looking for Risa…
“asan na ba ung ambulance?? Bakit ang tagal”
“kawawa naman ung babae”
nagtaka tuloy ako..nacurious ako….
Then..nakisama na ko sa group of people…
Then…tiningnan ko yung tinitingnan nila….
“r-risa?!?!!”
nakahiga siya sa sahig…
she was hit by a car..it was so foggy na hindi masyado nakita ang incoming car, plus its snowing..….
.she died
I didn’t expected that to happen….Ayoko na magmahal…sobrang sakit….
From that day on…hindi na ako nagserioso about things…and I hate what happened…..I considered it as a part of my PAST…
and I NEVER LOOKED BACK…
+++She+++++
-Sa Philippines
“Like it??”
“sobra!!!”
binigyan ako ni Ramond ng diary…
so that I can write my thoughts in it….
ewan ko nga kung bakit pa niya ako binigyan..eh hindi ko naman birthday or chuva…and besides…
siya naman na ang walking diary ko….he’s my bestfriend…
I met him when I was 5…right now Im 14…and I love him so much…..
Im in love with him…ewan, pero…basta pag siya kasama ko…iba ang feeling, dun ko narealize, Im in love…
“para san naman to, Ramond?? Thank you ah..ehehe”
“ingatan mo yan….”
“sure…pero nakakapagtaka naman…ikaw naman anjan para maging diary ko di ba?!?! Hindi ko gets….pero…okay lang sakin, salamat talaga dito…”
naging serioso siya…hah??
“uy…bakit”
“kasi…Maui Lynn, hindi lahat ng oras….anjan ako sa tabi mo…..baka sooner or later…lumayo ako or-“
“sira!! Hindi noh!! Ikaw lalayo?!?!? Alam ko naman na hindi mo gagwin yun eh…..kilala kita…ehehe…I know you wont leave me…and walang iwanan di b!?!?”
that time parang kinakabahan ako..pero erase! Erase! Erase! Hindi niya ko iiwan…
“errr….oo…walang iwanan”
ngumiti siya..parang may hindi tama…..
pero.sabi na eh..walang iwanan..hindi tlaga niya ako iiwan….
“uhm…para makasigurado…ahm..promise??”
tinapat ko sakanya yung pinky ko…..
and oras na nilagay niya yung pinky finger niya sa pinky ko…
that means..official na hindi niya ko iiwan…..
“promise”
nilagay niya pinky niya…yey!!!!!
“Walang iwanan……maui….”
morning na, and eto ako..naligo then nagayos…..
“Lynn, san ka pupunta??”
“Atchi….kila Ramond lang…di ba routine ko na man to”
napatingin sakiin si atchi..hah?? parang hindi na sila nasanay..lagi ko naman ginagawa to ah…
“a-anong gagawin mo dun??”
“edi pupuntahan si Ramond…”
“panu mu pupuntahan?? Sige nga..lumipad ka papuntang Europe…”sabi ni kuya…..
“Zang!!!!!!”
siniko ni ate si Kuya….
Si atchi 3rd year Hs and si Kuya 4th yir HS nun….
“kuya?? Anung Europe imahinasyon mo naman..ang layo naman ng narrating ni Ramond..ahahah!!!!”
tumawa pa ako….
“ahm…Lynn, si….si Ramond….nasa..Europe na…pumunta na siya dun…kagabi pa yung…alis nila..”
malungkot si ate…..
nakita ko rin si Kuya na nakalagay yung kamay sa bulsa…habang nakasimangot..
“atchi, quit joking!!!!! Kausap ko kaya siya kahapon! Nagpro-pro-mise pa nga…..*sob* siya eh..”
naluha na pala ako..muka tuloy akong tanga….
“oi….lynn..anu ba…babalik naman yun eh..”
“hindi totoo yun atchi! Kuya!”
tapos lumabas ako…tumakbo papunta sa labas then dumeretso sa bahay ni Ramond which is nasa kabilang kanto lang….
Nag door bell ako..tapos…walang sumagot..maya-maya may nagbukas na pinto….then natuwa ako…
Sabi ko na nga ba pinagtitripan lang nila ako eh…..
“si Ramond po?”
“ay…umalis na kagabi….nagpunta na sa Europe….”
Shocks!! Totoo nga!!!!!!!!! Umiyak na talaga ako…..then naweirduhan ata sakin ung matandang babae..maid ata nila to…
“ah..eh..ineng..ikaw ba yung Maui Lynn??”
tumango ako…hind ko naman to kilala ah..bakit niya ako kilala???
“eh ako na nga pala ang care taker ng bahay na to..and eto pala..pinapabigay sayo ni Ramond…”
kinuha ko……tapos binuksan ko….
May sulat..napakahaba…..tapos may origami…flower ung origami…
Tumakbo nalang ako bigla…umuwi sa bahay..and umakyat sa kuwarto…
Sabi cguro nung caretaker parang ang bastos ko..wala akong paki…
Nilock ko yung pinto…then binasa ko yung sulat…..nagpapaalam na siya…..saying na mamiss niya ko.,..and at last…nag I love you na siya….
Naasar ako ng mga panahon na yun….nagagalit ako sakanya….
Paanu…
niloko niya ko..
nagpromise promise….tapos hindi tutuparin..
tapos mag sabi ng I love you?? Pinunit ko yung papel,
Then…humiga sa kama….andun sa sahig ung punit na letter…pati yung flower origami….
Kumuha ako ng isang libro….then nagbasa nalang ako..pero umiiyak parin ako….
I didn’t expected that to happen….Ayoko na magmahal…sobrang sakit….
From that day on…binale ko lahat ng attention ko sa studies,
naging hobby ko ang pagbabasa..kasi it helped me forget about everything …and I hate what happened…..I
considered it as a part of my PAST… and I NEVER LOOKED BACK…
eto na ang final kaetchusan ko....next post ko is ung totoong chapter na!!! chapter one na....sana appreciate niyo yung patikim..ahaha..sarap?? joke...sige po....aja!!! labyu ol!!