~Walk Me Home~Finished

[marki1-3]

Chapter 1


Ilang beses ko na bang sinubukan gumawa ng kwento? Hindi ko na mabilang, lahat na nga yata ng uri ng istorya sinubukan ko na. Lahat may simula, lahat feeling ko maganda pero sa daming bilang din ng simula ay ganun din kadami ang hindi ko natapos. Hindi ako marunong gumawa ng ending.

Napabuntunghininga na lang ako at tumayo na sa kama ko. Alas-4 n pala ng hapon, di ko man lang napansin. Ako nga pala si Peena. Simpleng tao, ordinaryong bata, commoner lang talaga, average kumbaga. Fourth year high school this coming pasukan sa minamahal kong paaralan ng Honorato C. Perez Sr. Memorial Science High School.

Di bah sabi ko nga ordinaryo lang ako. Hindi ako yung isa sa mga sikat, hindi magaling sa sports, hindi magaling sa academics, pero hindi rin ako yung i-group mo sa mga losers, ako ang state of equilibrium, sa tingin ko, sa paaralan kong tanyag.

Member ako isang sikat na barkadahan, nasa grupo namin ang running for valedictorian ng batch namin, kabarkada ko din ang naging Ms. JS Prom at Bb. Palaro, pati na rin ang direktor ng theater club at president ng girl scout, idagdag mo na din yung kabarkada namin na captain ng volleyball team girls.

Hindi man kayo maniwala totoo ang sinasabi ko, lahat ng mga yan nasa barkada ko. Siguro nga mahirap paniwalaan, parang sa mga palabas lang kasi nangyayari yung katulad ng sa grupo namin, the popular girls. At kung itatanong niyo kung bakit ang isang average teen na katulad ko ay naging parte ng grupo nila, wag na kayong mag-aksaya ng panahon at wala din akong idea. Basta magkakasama kami ngayon at mahal na mahal ko sila.

Pero kung tutuusin meron din naman akong contribution sa grupo namin, part ako ng school news paper namin, hindi ako yung E-I-C, feature editor lang ako at isa sa mga competitor sa School's Press Conference every year, hindi nga lang lagi nanalo. Member din naman ako ng theater club pero dahil senior writer ako hindi ako kasama sa mga umaarte sa stage kaya wala ako sa lime light at I don't think na ang mga estudyanteng manonood ay magtatanong pa kung sino ang nagsulat ng kwento na tinatawanan o iniiyakan nila, that would be the last thing on their mind.


Nag-inat-inat ako, ang kuya Paul ko nangbubulabog na naman ng kapitbahay sa lakas magpatugtog pero dinig ko pa din ang malakas na sigaw ni Mama sa ibaba.

Bakit na nman kaya sumisigaw yun?

Pagbaba ko ng hagdan lalong lumakas yung sigaw ni mama, si kuya Pong pala yung pinapagalitan dahil dumating na yata yung result ng remedial classes niya at ang sabi failed siya. Paano nga ba nmang hindi mag-fa-fail eh muntik na niyang pinasukan yun. Araw-araw siyang umaalis nung summer pero malayo sa school ang pinunpuntahan, ewan ko nga ba kay kuya Pong, matalino naman pero sobrang loko. saming apat na magkakapatid siya na yata ang pinaka-maloko at walag hilig sa pag-aaral saming lahat.

Busy-ng busy sa pagpapagalit si mama habang si Kuya Pong naman ay parang walang naririnig na nakayuko lang at pinaglalaruan yung cube puzzle niya.

Nilagpasan ko sila at dumiretso ako ng kusina para maghanap ng pagkain. Kanina pa ko walang kinakain dahil simula nung magbreakfast kami ay hindi pa ko lumalabas ng kwarto.

"O Peena, lumabas ka na yata ng kwarto mo? Alas-4 pa lang ah," muntik na kong mauntog sa pintuan ng ref nung biglang magsalita si ate Poleena sa likod ko. Hindi naman siya galit hindi lang siya talaga sanay na nakikita ako ng buong hapon sa labas ng kwarto ko.

"Nagugutom na ako eh."

"May pagkain dun sa lamesa, yung niluto ni mama na bake mac kanina."

"Bakit nga pala ang aga mong umuwi? Sarado ba ngayon yung shop?" Ang ate ko kasi business slash designer yan. She opened a boutique two years ago with her best friend.

"Naku Peenang yan na nga ba sinasabi ko eh, holiday ngayon, June 12 kaya! bawas-bawasan mo nga kasi yang pag-co-computer mo at magpasikat ka naman sa araw!" sabi ni ate na natatawa-tawa pa sa'kin at hinarap uli yung sketch pad niya.

"Aba malay ko bang nag-ho-holiday pala ang pagpapayawan niyo ni ate Jen," palusot ko na lang. Medyo outcast kasi ako nitong mga nakaraang araw dahil lagi ako nakakulong sa kwarto at pinipilit kong tapusin yung istoryang sinimulan ko simula nung bakasyon.

Tiningnan ko yung ini-sketch ni ate. Dress yung dini-design niya.

"Dresses ang bagong trend ngayong pasukan, meron na kaming ilalabas bukas. One month lang daw namin ilalabas yung mga dresses then susundan namin after na ng tag-ulan."

"Naku di ko gets yang scheme ni ate Jen na yan pero for sure click yan."

"Ay naku sinabi mo pa, basta ako eh design lang, siya na bahala sa mga scheming n yan."

Iniwan ko na si ate Poleena sa kitchen at dumiretso ko sa garden dala yung bake mac na niluto ni mama. mula sa garden tanaw kong nagkakalikot si papa ng sasakyan kahit sa totoo wala siya talagang alam tungkol sa sasakyan.

Monday ngaun at last day na ng bakasyon, bukas pasukan na. ba-bye na sa long hours of sleep at sa pagtatanga, balik assignments and projects na naman. dapat malungkot ako pero to be honest i'm excited to go back to school. last year ko na ng high school at i know maraming bagong bagay ang darating sa buhay ko sa bawat araw ng fourth year.

[marki1-3]

Chapter 2


Five o'clock pa lang ng umaga buhay na buhay na ang bahay namin. parang mas excited pa si mama sa akin sa first day of school at ang aga-aga niyang nanggising saming lahat kahit ako lang naman talaga ang kailangang maaga. pero dahil nga ibang klase mag-ingay si mama walang tulog na mantika ang hindi magigising.

nung kunin ko yung newspaper sa labas halata mong hindi lang bahay namin ang maagang nabuhay.

"Peena umuwi ka mamayang lunch ha? Dito ka kumain at magluluto ako kahit isama mo na sila Jerri o kahit yung buong barkada mo." yun ang isa ko pang role sa barkada, si mama and caterer namin palagi kaya madalas ang kainan dito sa bahay.

"Peena tara na at ihahatid na kita, kanina pa nakagayak kayo dyan pero inabot pa rin ng alas-7."

"Peenang huwag ka iiyak sa school ha? Baka naman hanapin mo pa si mama dun mamaya. yung mga colors mo at pencils huwag mo ng ipagmalaki sa mga kaklase." ginulo pa ni kuya Pong yung buhok ko at kinurot ako sa pisngi. hindi na ko nagsalita at sanay naman na ako sa pang-aasar niya, sa loob ba nman ng 15 years di pa ko masanay?

Pagdating na pagdating ko sa school ay dumiretso na agad ako sa canteen. Hindi ako pumunta doon para kumain kundi para i-meet ang mga kabarkada ko, dakilang tambayan namin ang canteen dahil favorite past time namin magkakaibigan ang kumain.

Pagpasok ko ng pinto marami ng tao sa canteen may mga bumibili ng kung anu-ano at may ilan-ilan ring nagsisikain ng breakfast pero kitang-kita pa din sa gawing dulo ang isang long table na my limang babae na nakaupo at nagdadaldalan. doon ako dumiretso.

"Maganda akong Good Morning!"

"Ay naku Peena, ang aga-aga nag-da-day-dream ka na naman." si Jerri na nakaharap sa umuusok na mug. yan ang running for valedictorian ng batch namin, hindi man halata sa itsura at sa study habits niya matalino yan talaga.

"Naku Jerri kung naiinggit ka edi gayahin mo ko!" sagot ko naman, lagi na naming linya yan. barahan ang isa pa naming past time kaya the best kami sa debate eh. umupo na ako sa tabi ni Anna ang reigning Prom Queen ng school.

"Nasabi na ba sa inyo ni Elle yung latest news?" tanong ni Cindy. Si Cindy ang number one source namin sa lahat ng bagong news sa mundo ng kabataan, kahit yata sa ibang city alam niyang ang mga pangyayari, napakadaming connections niyan.

"Ano namang news?"

"Natatandaan niyo yung cute na guy na um-attend ng birthday party ni Elle last summer? Yung pinsan daw niyang nun niya lang nakita?"

"What about him?" si Jerri na hinipan-hipan yung usok galing sa mug niya.

"Elle said that that guy is gonna come here!" halata mong pinipigilan ni Cindy yung pag-squeal sa boses niya. Pilit kong inaalala yung guy on topic pero hindi ko talaga matandaan. Teka alin bang party ang dapat kong alalahanin? Sa dami ng pa-party ng mommy ni Elle buong bakasyon hindi ko na maalala kung alin ang ano sa ano.

"Come here? Come here as in?" tanong naman ni Anna na nakatingin sa vanity mirror niya at inaayos yung hikaw niyang paling.

"Well...i'm not sure, basta ang sabi lang ni Elle sa'kin he'll come here today." kibit balikat na sabi ni Cindy. "Basta punta siya dito, he's cute and walang masama kung makita man natin siya uli."

Tapos non eh nagdaldalan lang kami uli. Si Epy at Inna naman ay parehas na nagbabasa sa gilid at pa-comment-comment lang. yung dalawang certified late comers ng barkada eh hindi na namin pinag-aksayahan ng panahon hanapin at paniguradong late na naman yon, walang patawad kahit first day of school yun eh.

Around 8 ay tumunog na yung bell, signal sa lahat ng estudyante na pumunta sa gym para sa unang assembly. duon din ia-announce ang sectioning at i-pre-present ang faculty. bago kami umalis ng canteen bumili muna kami ng lollipops at for sure mahaba-haba yung assembly na yon.






Sectioning na ng third year nung dumating si Elvy at Cel, naharang pa daw sila sa gate nung guidance counselor at na-kwestyon pa sila. Si Elle na lang ang wala sa grupo na medyo nakakapagtaka. Nakatayo kami sa gawing likod kasama ng ibang fourth years. Magulo yung side namin at ilang beses na din kami pinatatahimik pero parang walang narinig yung mga tao at patuloy lang sa pag-iingay. May ilan-ilan pang nahahabulan at nakikigulo sa mga first years na nakapila.

Walang cream section dito sa school namin, lahat ng magkaka-year halo-halo kaya halos every year iba-iba nagiging kaklase mo at dahil limang sections lang yung batch namin most likely magkakakilala na kaming lahat. patapos ng tawagin lahat ng third year nung maramdaman ko ang call of nature.

"Hoy punta lang ako ng washroom, pakinggan niyo kung saan ako ha?"

"Samahan na kita." offer ni Epy.

"Hello? Imbalido ba ako at kailangan pang samahan?" joke ko naman. "Wag na, ako na lang." at umalis na ako.

Meron namang washroom sa loob ng gym pero ang daan ay sa locker rooms ng girls. Tinry kong buksan yung pinto pero ayaw, mukhang naka-lock. I-try-try ko sana uling buksan nung may magsalita sa likod ko.

"It's locked."

 

[marki1-3]

Chapter 3


Muntik na akong napatalon nung biglang may magsalita sa likod ko.

Paglingon ko sa likod ko ay may nakatayo don na lalaki. He's not wearing uniform, naka jeans and shirt lang siya. he's also wearing flat shoes in greenish brown colour. ini-scan ko pa yung suot niyang sapatos ng bigla uli magsalita yung lalaki.

"They're Puma if you're trying to figure out the brand." sabi nung guy na may sligthest hint of amusement sa boses.

Namula naman yung mukha ko sa sinabi niya. Medyo tama naman kasi yung sinabi niya. Masyado ko apektado ng fashion trend ng mga kapatid ko at kapag may nakita ko na medyo alam kong pasok sa taste nila nauusisa ko more than usual and his shoes are really nice.

"Scanning shoes is a unique way to check out a guy." sabi uli nung lalaki, yung hint of amusement mas halata na.

"ah-ah-ahaha kasi." at dahil nga caught off-guard ako inatake na naman ako ng pagka-bulol ko. Medyo tumawa yung guy, pansin na siguro na nahiya ako.

"It's cool. 'wag ka na mahiya."

I looked up when he said that and i saw him smile. His smile was so friendly and warm kaya napangiti din agad ako.

"So, do you know any other washroom 'round here? i desperately need one." nakangiti pa din siya nung sinabi niya yon.

"Washroom, yeah...right...halika." nag-about face naman agad ako at lumabas ng gym. he was just walking beside me at hindi nagsasalita hanggang sa marating namin yung washroom sa Red Bldg. "There."

"Thanks." pagkasabi nun mabilis siyang pumasok sa washroom. Sabi ko nga malaki panganagilangan niya eh.

Kibit-balikat na pumasok ako sa girl's washroom and did what i have to do.

Inaayos ko pa yung tie ko nung lumabas ako ng washroom kaya hindi ko napansin yung lalaking nakatayo sa pader between the girl and boy's washroom.

"It always amazes me how long a girl can take inside a bathroom." muntik na naman akong mapalundag nung marinig ko yung boses na yun. hindi naman ako magugulating tao pero bakit ba kasi lagi na lang bigla nagsasalita itong lalaki na toh sa likod ko?

"O, bakit nandito ka pa?" tanong ko na lang at sana lang di halata na fazed ako.

"I wasn't able to thank you properly earlier for showing me here, i'm not ill-mannered you know." sabi nung guy, nakangiti uli siya. "I'm Will Wertz." he raised his hands for a shake.

I just stared at him then to his hands. Kaya medyo nagtaka din siguro yung guy na nagpakilalang Will. "Don't worry i washed my hands."

Ako naman na parang natauhan eh inabot yung kamay niya. "Peena, Peena wagan." Gusto kong katukan yung ulo ko. Bakit ba umaasta akong parang retarded ngayon?

"Thanks Peena, thanks a lot." Mukhang sakit ko talaga ngayong araw na toh and retardation kaya hindi na naman ako nakasagot.

"PEENA! PEE!" Narinig ko na lang yung matinis na boses ni Elvy na tumatawag sa'kin.

"Ano ka ba naman Elvy sinabi ko na sayo wag mo ko tinatawag ng Pee eh!"

"Inabot ka na ng pasko sa washroom naman kasi. Hinahanap ka ni Mr. Agustin, kailangan daw kayong mga staffers sa Novus." si mr. agustin ang adviser ng school publication namin na Novus Voz. Salita ng salita si Elvy at hindi niya napansin yung lalaki sa tabi ko. "Dalian mo na, pumunta na si Cel."

"Ah, eh sige punta na ako." Aalis na lang ako nung maalala ko yung lalaki sa tabi ko. "Nice meeting you Will!" Napatingin din naman si Elvy kay Will tapos tumingin siya sa akin and gave me the now-i-understand-we'll-talk-about-it-later look. hindi ko na hinintay sumagot si Will at naglakad na akong mabilis papunta sa Blue Bldg. kung nasaan yung office ng school publication.












After an hour tsaka lang natapos yung meeting namin. D-in-iscuss lang naman yung screening para sa mga bagong staffers na kailangan namin. Binigay samin ang isang katutak na essays ng mga lower years, mga selected pieces from previous years at pati na din essays nung entrance exam ng mga first years. Ito ang isa sa pinakaayaw kong trabaho sa publication, pangatlong taon ko na ito ginagawa at sa totoo lang hindi madali magbasa ng essays under pressure. Kung mahirap magsulat hindi rin madali magbasa lalo na kung kailangan mong grade-an yung piece na binasa mo.

"Peena, grabe yang nakuha mo kay Martian Dad ah!" si Cel na kasamahan ko din na staffer. Meron din siyang mga essays na hawak pero compared sa binigay sa akin 1/4 lang yung kaniya.

Sumimangot ako, nagkaroon na din ako ng paper cut habang inaayos ko yung mga papers. Dahil mostly narrative yung mga essays marami napunta sa akin, ako na daw ang mag-weigh if they are fit for feature writing at dahil nag-editorial din ako last year kahati pa din ako sa persuasive articles. Hindi rin naman na ako nagreklamo dahil alam ko na yung gagawin ko wala pa sa kalahati ng ginawa ni Mr. Agustin para i-sort lahat ng mga essays na yun.

Paglabas namin ni Cel tapos na yung sectioning dahil nasa labas na yung mga estudyante at nakakalat na sa mga corridors. Bukas na rin yung mga classrooms.

"Nga pala Cel anong section ka napunta?"

"Volta, kay Mr. de Lara kasama mo ko si Jerri at Epy."

"Tatlo kayo don? Saya naman. Ako kaya anong section? Alam mo ba?"

"Hindi ko alam. Hindi ko din narinig eh section pa lang namin yung natapos bago ko pumunta sa Novus."

"Sige punta na lang ako ng office, tingnan ko n lang yung sectioning don."

Dumiretso na ako sa corridor at umakyat naman na ng hagdan si Cel. Panay ang iwas ko sa mga estudyante sa corridor. Kahit panay lab sa first floor ng Red Bldg. ang dami pa ding students na doon nakatambay. At after 48 years tsaka lang ako nakarating sa tapat ng main office sa Yellow Bldg.

Yung bulletin board agad ang tiningnan ko at doon nga nakapost yung listings ng sectioning. Nasa pinakataas yung sa fourth year at dahil nga vertically challenge ako wala akong magawa kung di aninawin na lang yung list at mag-pray na biglang mag-jump out yung pangalan ko. Siguro mga five minutes na ako nakatingin don pero wla pa ding Peena S. Wagan akong nakikita.

"Naman kasi eh, hindi lahat ng 15 yr. olds matangkad!" halos nagdadabog na ako doon sa office ng biglang bumukas yung pinto ng prinicipal.

"O Peena ano naman yang pinagmamaktol mo dyan?" si Mr. Bayan yon, Physics teacher ko last year, ang pinakabatang faculty ng school.

"Eh kasi naman sir bakit ba sa pinakataas nila inilalagay yung list ng 4th year hindi ko mabasa tuloy."

"Bakit kasi puro tulog ginagawa mo tuwing bagong taon imbis na magtatalon?"

"Naku naman Sir kung sa pagtalon sa bagong taon ang solusyon sa height ko matagal ko ng kasing tangkad ang Taipei 101, mukha na nga akong kangaroo tuwing new year eh." sinimangutan ko naman siya. Magsasalita pa sana ako ng biglang may tumawa sa likod ni Mr. Bayan.

Sino pa nga bah? E di yun na namang lalaki kanina. Lumakad yung lalaki papunta sa bulletin board.

"Peena Wagan right?"

"Ah, o-oo." nauutal na naman ako. note to self: batukan ang sarili mamaya.

Sandali lang ay in-scan niya na yung mga sectioning na walang hirap niyang binasa dahil nga matangkad siya.

"We're in the same section, Einstein." sabi niya at humarap sa akin.

"Naku, yun naman pala eh. Tamang-tama isabay mo na siya Peena sa classroom, magkaklase naman pala kayo." tapos ay hinarap si Will. "Just give me the signed papers tomorrow Will, okay? At wag ka mag-alala kahit ganyan ang itsura niyang si Ms. Wagan di naman yan nangangagat." tapos ay tumawa.

"Yeh right, tiyanak na buniknik." at nag-make face pako ng bigla ko natakpan yung bibig ko. super close ko kasi yang si Sir Bayan kaya nabibiro ko siya ng ganun pero dapat not in public, may ibang tao nga pala.

"Ikaw talaga Peena, sige hindi na kita bibigyan referal dyan sa pagkataklesa mo at pumunta na kayo sa room niyo, malapit na mag-bell at ime-meet na kayo ng advisers niyo." inirapan ko lang si mr. bayan.

"Tara na." Nag-about face ako at dumiretso palabas ng pinto ng office.

 

[cine_0426]

weeeeeeeeeeee.. nxt na!

[Ran1441]

next next next! 

[marki1-3]

whoa!
i'm really flattered that someone actually read this...

i was just giving it a shot...

might as well post the rest...

anyways..thanks a lot guys...
 

http://portiajean.multiply.com/journal/item/1

[marki1-3]

Chapter 4


Tahimik lang uli kami naglakad. Ilan na lang ring mga students ang nasa labas mostly patakbo na din sa mga classrooms nila.

Hawak ko pa rin yung mga papers na binigay samin kaninang meeting. Nang biglang may tumatakbong estudyante papunta samin at dahil mukhang nabigla din siya ay  wlang sign na makakapreno agad siya.

I waited for the big crash with my eyes close. Pero ang naramdaman ko lang ay yung pag-grab sa akin nga isang kamay.

"Peena, HEY! Are you okay?" Yung boses na naman nayon. Ilang beses ko na narinig yun ngayong araw ah. Ano ba namang katangahan ang inabot ko ngayong araw na'to at bakit ba lagi na lang nandun yung boses na'yon.

Nakaramdam pa ko ng pag-shake sa balikat ko na habang tumatagal ay lumalakas. Okay sabi ko nga lumilindol pa.

Nung medyo pakiramdam ko level 5 na yung lindol sa tindi ng pag-alog sa kin tsaka ko lang binuksan yung mata ko.

I was pinned on the wall habang niyuyugyog pa din nung boses yung balikat ko.

"Okay ka lang?" yung boses uli.

"Ako? Okay? Ka?" napapraning na naman ata ako.

With that binitiwan na ako ng lalaki. Yumuko siya akala ko naman kung bakit tapos nakita ko ang daming papel na nagkalat sa sahig. Sino ba namang may sayad ang nagtapon ng papel na yon dito sa corridor?

Wala pa din ako sa sarili nung tumayo yung lalaki at inabot sa akin yung mga papel.

"Bakit mo ibinibigay sakin toh?"

Napakunot naman yung noo niya. "Its yours, you were holding it a little while ago."

"Ako, sakin toh?" and then it blew me off, namula naman yung mukha. Naaalala ko na sa akin nga pala yung mga papel na yon.

"Peena, bell na bakit nandito pa kayo sa labas?" si Mrs. Ipurong yung adviser ng Einstein. "Pumasok na kayo sa klase at susunod na din ako don."

"Ah...opo ma'am." Wala pa din yata ako sa sarili ko kaya nagdirediretso lang ako papunta sa classroom ng Einstein.

Pagdating sa classroom nasa loob na lahat nung mga classmate ko. Lahat naman kakilala ko na. Parag wala lang nung pumasok ako, may ilang bumati pero tuloy pa din sila sa daldalan, sabi ko nga nothing special ako eh.

Wala ni isa sa barkada ko ang napunta sa Einstein. Kung minamalas ka nga naman. Yung bag ko na kay Jerri pa dahil sa kanya ko iniwanan yun kanina bago ako pumunta ng washroom.

Pumasok na si Mrs. Ipurong sa room at medyo nagtahimikan naman sila.

"Goodmorning class!" sumagot naman yung buong klase ng masiglang 'goodmorning' din.

"Before we start the orientation, madadagdagan muna tayo ng bagong student --." Bigla akong napatayo nung marinig ko yung sinabi ni Mrs. Ipurong.

Noon ko lang naalala yung lalaking kasama ko kanina. Nasan na ba yun? Bakit biglang nawala?

"Ms. Wagan? Anong problema mo Peena?"

"Ma'am may bagong student po akong kasama kanina, naiwan ko yata, naku baka naligaw na'yon, hindi pa na--," magpapanic na sana ko ng tuluyan ng bumukas yung pinto.

"You don't have to worry too much, I did find my way."

Rinig na rinig ko yung pagsinghap nung mga kaklase kong babae. Sino nga ba namang hindi sa mukha nung lalaki na yon? If its not too much to say, pasado na siyang matinee idol with his looks.

"Mr. Wertz come in. Class i want you to welcome Will Wertz as part of our class. He's from Manila Science High School." sabi naman ni Mrs. Ipurong. "Choose any seat Will, hindi ako nag-i-implement ng seating arrangement."

Umupo siya sa gawi kung saan nakaupo yung most of the boys. Sinundan ko pa din siya ng tingin hanggang sa maka-settle na siya. Binati pa nga siya nung mga iba kong kaklase na malapit sa upuan niya. Nag-expect ba akong tatabi siya sa akin? Hinde... uhmm....OO!

"Ms. Wagan I appreciate your concern for Mr. Wertz but you can take your seat now." Nagtawanan naman yung mga kaklase ko, ako na lang pala yung nakatayo kaya medyo stand out ako.

Blood rushed to my face lalo na nung makita kong tumingin siya sa gawi ko. Iniyuko ko naman yung ulo ko para iwasan yung tingin niya kahit napaka-friendly nung ngiti niya sa akin.

Hanggang sa matapos yung orientation i-f-in-ix ko yung tingin ko sa harap at iniwasan kong tumingin sa gawi niya. Hustong mag-bell ay isa ako sa mga unang tumayo para lumabas. Kailangan kong makita yung mga kabarkada at ng mailabas ko naman yung stress ko sa katawan.

Grabe ha ilang oras pa lang ako sa school nakakaloka na.

I made my way sa mga nagkakagulong mga estudyante sa hall way hanggang sa pintuan ng canteen. Halos nagre-wrestling na yung mga bumibili at hindi na yata makuhang huminga nung mga canteen ladies.

I head straight sa usual place namin. Malayo pa lang ako sumigaw na ko agad sa kanila kaya nakalingon sa akin yung mga bruha.

"You won't believe how nuts i was this morning!" histerya ko kaagad hindi pa man din ako nakakaupo.

"Believe me Pee hindi siya mahirap paniwalaan." Si Jerri ang number one na pangbara.

Sinimangutan ko lang siya.

"I met this super hot guy earlier, nung pumunta ako ng washroom I met him and then in the office and we're on the same class." medyo tumili pa ako.

"Pee calm down, calm down. Which Guy? Si Seb?" si Cel. Seb is the guy i've been crushing just before vacation.

"Hello? Sasabihin ko pa bang GUY kung si Seb yung sinasabi ko? And besides I'm so over Seb."

"E sino nga ba kasi?"

"The hot guy is Will, Will..."

"Will Wertz."

"Ayun Will Wertz!" hindi ko napansin na hindi na pala sa akin nakatingin yung mga kabarkada ko. They were looking past me. "He's really hot girls!"

"What can I say more but I'm flattered."

 

[purple_alex]

Durian Candy! I miss you!

whoa! may story ka pala dito. go go go! il support this Update ka na

[VaNesSa_15]

Vanessa,14 here poh..new reader..

[diane cristina]

nice... Go peena... hehe Up na po...

[marki1-3]

Chapter 5

Napatalon ako sa gulat at muntik ng masamid si Jerri.

Mukha namang nagiging bisyo na ng lalaking to na gulatin ako yata.

Tawanan naman ang mga bruha.

"Naku ikaw Peena ha? Di pa man din settled tong pinsan ko pinagpapantasyahan mo na!" Si Elle na tinapik-tapik pa ko sa balikat. Lalo namang nagtawanan yung mga kabarkada namin.

I didn't dare turn dahil alam kong nasa likod ko pa din si Will. Note to self: Dagdagan ang batok mamaya sa sarili. Ang dami ko ng isusulat sa tapat ng most embarassing moment ko.

Umupo na ko sa upuan sa harap ko. Ipinakilala naman ni Elle yung pinsan niya sa buong grupo. Kumpleto kaming lahat dun sa table, si Jerri, si Cindy, si Elvy, Si Epy, si Inna, si Cel, si Anna, si Elle, at ako. At kung hindi nga naman nanadya yung mga bruhang toh, sa tabi ko pa pinaupo si Will.

Tuwing magagawi yung tingin ko kay Jerri at Cindy walang tigil na nakakalokong ngiti ang inaabot ko. Tahimik lang ako buong lunch time. Si Elle ang nagbayad ng meal namin at pa-welcome daw niya kay Will sa school. Abot naman ang tanung ng mga bruha kay Will ng kung anu-ano, daig pa si Boy Abunda at Kristy Fermin mang-usisa ng buhay ah.

Nakiki-comment naman ako paminsan-minsan, sasagot kung tatanunging pero hanggat maari talaga hindi na ko magsalita.

Nung mapangalahati ko yung pagkain ko tumayo na ako.

"Oy mauuna na ako. Punta pa ko ng Novus."

"Ano gagawin mo don?" tanung naman ni Cel.

Ano nga bang gagawin ko don? It was just an excuse to escape that hell hole.

"Naku naman Peenang, ang nipis nito. Ayus lang yon, ikaw naman!" hay naku sabi ko nga basangbasa ako ni Jerri. Wala talaga kong lusot.

"Eh basta may gagawin ako dun!" Yun lang at nagmartsa na ako palayo. Dinig ko pa din yung pagtawag sa akin ni Jerri pero hindi na ako lumingon.

Pagdating ko ng Novus walang tao. Sino nga ba naman ang magiging tao don eh lunch time??? At sino din ba naman kasi ang mapapahiya ng tatlong beses sa iisang tao sa loob lang ng apat na oras??? Wala! ako lang.

Nagbukas ako ng isang computer. Mayaman ang school publication office namin. Lima ang units ng computer at updated pa lahat with programs. Wala pang ilang minuto ay nakaisang page na ako sa katata-type.

Doon na ako nagpalipas ng oras. wala naman akong productive na nagawa. Hustong mag-bell ay tumayo na din ako at nagpunta ng classroom.

Pagpasok ko ng classroom ay nandoon na yung teacher namin para sa first subject sa hapon. Medyo nagkakagulo pa yung mga classmate ko sa pag-upo, and nagpapasalamat ako doon dahil hindi na kapansinpansin yung pagpasok ko. That would save me a lot of shame from Will na nakaupo na din sa kaninang upuan niya.

Natapos yung maghapon na tahimik lang ako. Wala namang nagtaka kung nag-silent mode ako, again a proof that i am just another face na pampadami ng population ng school. The moment the bell rang para sa uwian ay tumayo na ako. Kailangan ko pang makita yung assigned locker.

Dahil fourth year ako nasa pinakadulo ng building namin yung locker ko, idagdag pa na muntik ng huling letra ng alphabet yung surname ko. Wala naman talaga akong ilalagay doon, routine check lang at baka may sira yung napunta sa akin.

Nagkatotoo nga naman yung hinala ko, my locker is almost the last one. BUti na nga lang at whole locker yung napunta sa akin. Sinilip-silip ko lang nga kaunti just to make sure na walang sira at malinis after eh inilagay ko na yung lock na gamit ko pa last year.

Nagdalawang isip pa ako if uuwi na ba ako o mag-stay pa kasama yung mga bruha kong kaibigan, but then again i feel tired already. Hindi ko alam kung bakit. kaninang umaga lang excited ako about school pero bigla na lang akong napagod.

Bago ako lumabas ng gate i sent a text message to Jerri.

>Jerz uwi na aq, mejo pagod...c u all tmr!:)

Hindi ko na hinintay mag-reply si Jerri at umuwi na ako.

~~~

Kinabukasan maaga uli akong nagising. Four-thirty pa lang nakabangon at nakaligo na ako. Kasi naman ang aga kong nakatulog, dahil t-in-ry kong simulan yung mga essays na kailangan kong i-review pero nakakadalawa pa lang ako bumagsak na agad ako sa antok.

"Aja! Dapat makatapos man lang ako ng 10 bago pumasok."

I managed to finish 15 bago ko pumasok. Pag kasi in the groove na ako mabilis na yung proseso, intro then conclusion kapag maganda basahin ng buo kung hindi naman discard na. Meron pa namang second screening yung mga discarded pieces na yun kapag konti yung napiling maganda.

Maaga din akong nakarating sa school, wala pang gaanong tao, sa katunayan si Manong guard pa lang at yung janitor ang nakikita ko at ilang mga estudyante. Wala pa ni isang fourth year kaya tahimik pa sa building namin.

Pinagpatuloy ko na lang uli i-review yung mga essays na natitira.

I'm sure kundi lang din mga dalawang linggo o hanggang sa recruitment eh itong mga essay na toh ang pagkakaabalahan ko.

I was reading thru the pieces, tinatyani ko kung alin ang medyo interesting at baka antukin ako kung boring ang babasahin ko ngayong umaga, then i found this one particular piece.

   ...Hiding is tiring. To not be able to show the real you out in the open just sqeezes off your energy every second of your life. You try to reach for the sun, you try so hard to get to the light but when you're just inches a way, the courage you mustered in your heart just fades away. Just like a pool of water in the desert, it never last long enough. You ask yourself why? Why do i hide? Why am i afraid to show the real me? Why? Is there something shameful inside the real me? And then the answer just came, the world is judgmental, it sees what it wants to see and what is within me is something the world is not willing to accept. I am a coward because the world is a bully...

Every word pulls me more and more inside that persons head then it feels like I am touching his heart and that heart is crumbling away. The pain and fear is welling out and reaching for me who reads it. Alam ko na unti-unti ng may namumuong luha sa mga mata ko, and a tear was about to fall when i heard footsteps from the stairs.

"Oh! Hi!"

I wipe my eyes before looking up at kung hindi ka nga naman mas mamalasin pa, yung tao pang ayaw mong makikita ang makakahuli sa'yo in the verge of crying.

"H-hi!" yun lang yung nasabi ko, eh bakit? ano pa ba ang pwede kong sabihin? Sabihin kong 'Leche ka! Bakit ba lagi kang dumadating in the most awkward moments?'

"I didn't know someone's already here." sabi niya at tumabi sa'kin sa pagtayo sa tapat ng classroom namin overlooking the open court.

"Ah, oo. Maaga pa kasi kaya wala pang mga students." sabi ko naman without looking at him.

"Pero nandito ka." Alam kong lumingon siya sa'kin but again i don't dare look his way. "Early birds pala tayo parehas."

Ngumiti lang ako at hindi sumagot. Maloloka siguro sa'kin sila Jerri kung makikita nila ako ngayon. Si Peena? Ang reyna ng daldalan walang masabi? Hindi ko yata i-style ang tahimik lang at palangiti? Bakit ba iba yata ako ngayon?

Napansin niya yata na tahimik lang ako kaya hindi na rin siya nagsalita. He was just there leaning beside me. Gusto ko man mag-concentrate sa pagbabasa ay sobrang imposible. Sa tingin ko naman maiintindihan ng kahit sinong teenager yung pakiramdam ko. Bukod sa ilang beses akong napahiya sa harap ng lalaking ito eh isang malaking factor kung bakit ako speechless ay dahil...he just simply makes me feel speechless.

His mere presence makes me feel dreamy, isama mo pa yung mabango niyang amoy na parang nang-te-tease ng ilong. If its not too much to say i have this urge to sniff him off that scent. Ganun yung effect niya sa'kin? Paano pa ba ako dadaldal doon?

We were just both silent dun sa corridor. Ilang beses akong bumuntunghinga at kung napansin niya yun he sure is good in pretending that he did not. Nilingon ko siya once. He was looking at the oval and if he was a girl i would say may dreamy look sa mata niya but then again he's a guy kaya medyo iba dapat ang description at hindi ako makahanap ng tamang salita; but that look mesmerizes me. I-e-examine ko pa sana pero he suddenly turns his head and face me smiling.

"May dumi ba ako sa mukha?" tanong niya with that same mesmerizing smile just like the look in his eyes.

"Ay naku w-w-wala." Ayan naku sabi na kasing wag ng tumitingin, ang kulit!

Yung nakakailang ng silence kanina mas lalo pang naging tense well at least sa'kin. Muntik ko ng mayakap si Manong Keyholder nung dumating siya para buksan yung pinto ng mga room sa floor namin.

I stuffed the essays inside my bag ng mahulog yung binabasa kong piece kanina.

He picked it up. Napansin kong medyong tinitigan niya pa yun ng matagal bago niya inabot sa akin.

"Thanks." i said hurriedly.

"Doing a lot of readings?" sabi niya.

"O-oo, medyo para sa screening ng school publication, pieces ng mga new students." medyo nabilib naman ako sa sarili ko at nagawa kong makabuo ng medyo mahabahabang sentence sa harap ni Will.

"I see." yun lang ang sinabi niya pero bakit pakiramdam ko ang daming iba't ibang emotions ang dumaan sa mata niya?

Pero ano man yung nakita ko bigla na lang din nag-fade nung mag-smile siya. Tapos may tumawag na sa kanyang isa naming kaklase na kararating lang. Nung mawala yung atensyon niya sa'kin i just slipped off and walked into the classroom.

 

[marki1-3]

Chapter 6


Medyo nakakapagod buong maghapon. Nagsimula na kasi yung mga klase talaga. Ano pa nga bang ini-expect sa SciHi? Super efficient sa lahat ng bagay, habang yung ibang mga school eh hindi pa din yata tapos sa enrollment kami naman binibigyan na ng sandamakmak na homeworks. Kamuta naman daw yun dibah?

Kaninang lunch ang inatupag ko na naman ay yung mga essays. Binati pa nga ako ni Cel at masyado ko daw namang dinidbdib yung pinagagawa ni Mr. Agustin. Nginitian ko lang siya. Paano ko ba naman kasing sasabihin sa kanya na ayaw ko naman talagang ilugmok yung sarili ko sa mga essays na yun at gusto ko rin namang makipagdaldalan sa kanila kaso nga lang ka-table pa din namin si Will, aber?

What do i expect? Syempre he's new here at wala pa siyang mga kagrupo, hindi naman totoo yung mga instant friends. Hindi naman ako ganun kasama para i-request na i-tsupi si Will sa grupo para makadaldal ako.

Ano ba naman kasi ang drama ko at hiyang-hiya ako kay Will? As is naman na he cares about me? Hello Peena! Earth to Peena! ayan ka naman sa kahibangan mo eh, for all i know ikaw lang naman talaga ang nag-iinarte dyan.

Kinakatukan ko pa yung sarili ko nung makarating ako sa tapat ng locker ko. At kung hindi lang wala ako sa mood eh baka biniro ko pa yung may ari nung dulong locker.

Whole locker din yung pinakadulo katulad nung sa akin, tulad nga ng sabi ko compensation yon para samin na halos outcast na sa sobrang layo namin sa civilization.

Nakabukas yung locker niya at halatang naglalagay din siya ng gamit kaya hindi ko nakita yung mukha niya.

"Swerte natin noh? Dulong locker." sabi ko sa katabi ko. Sabi ko nga madaldal ako. Tutal naman whole year kong makakatabi tong tao na to, might as well be friendly. Plus alam ko kung ano ang feeling ng dulong locker dahil for three years ako ang nasa pinakadulo palagi, bakit ba kasi wala akong batchmate na Yambot, Yang, Zamora, o kahit ano pa mang weird na surname basta mas nasa dulo ng alphabet kesa sa akin.

"Buti whole lockers ang sa fourth years, for the past three years i always had half lockers minsan bottom locker pa." sabi ko nga ang daldal ko. hindi naman sumasagot yung katabi ko pero wala akong care, ilang araw na akong tahimik at medyo panis na yata ang laway ko kay kailangan ng i-exercise ang bibig.

"No offense meant, but I am glad na meron pang mas nasa dulo kesa sa'kin. It's not easy having a surname that starts with 'W'." tumawa pa ako. inilagay ko isa-isa yung mga libro ko sa stack tray na in-assemble ko kaninang lunch break. "I tell you dahil sa mga lockers na toh minsan i wished my surname wasn't Wagan, masaya sana kako if my name is Peena Alto--"

"Peena Wagan?!" muntik ko ng maihulog yung bag ko and yung libro kong hawak ng biglang mag-swing yung door nung katabi kong locker.











"Will, Will W-w-wertz!" sabi ko nga. bakit ba ang tanga ko? Di ba siya nga yung reason ng lahat ng pag-iinarte ko, eh bakit nakalimutan ko yung aplido niya? Sino pa nga ba ang makakatabi ko e di si Will Wertz! Fourth year din siya remember Peena?

"I knew it, you're voice was familiar! i was thinking who you are." again wearing that mesmerizing smile. "You were talking to me and i thought you know me and it would be impolite if i dont so i was trying to remember who you are before facing you." he said now grinning.

"Ahh..." and haba naman ng sinabi ko, sobrang meaningful.

Hindi na uli ako nagsalita at tinapos ko na yung paglalagay ng mga libro sa locker. Kinuha ko lang yung libro sa socials at iniwan ko na yung iba pati na din yung mga ibang abubot na ididikit ko sana sa loob ng locker ngayon. Paano nga ba naman akong magdidikit ng salamin, ng fortune callendar, at pictures ni Zac Effron kung nandito yung lalaki na toh sa nanunuod yata sa lahat ng ginagawa ko?

"Done?" tanong niya at umalis na sa pagkakasandal niya sa may pasimano ng corrdiro. "I thought you would take another forever." alam ko namang biro lang yung sinabi niya, sa totoo naman kasi medyo nagtagal nga ako dahil medyo conscious ang lola niyo. LOL...

We walked towards the canteen nung makababa kami ng hagdan. Wala sana uli ako balak mag-stay ng school katulad kahapon pero bakit bah natatangay ako ng lalaki na to? Hmpf! Ewan ko bah. Siguro dahil mabango siya, pwede rin dahil ang cute niya, or di kaya iba talaga yung dating nung aura niya? Hay naku Peena and sabihin mo di ka lang makapagsalita kasi baka kabululan na naman lumabas sa iyo. Patuloy sa pagmumunimuni yung utak ko ng bigla siyang magsalita.

"You know what? Medyo nagulat ako nung malaman ko na ikaw pala yung kumakausap sa akin kanina, but I'm really glad that you did." Sabi niya medyo pakamot pa ng ulo. "Parang kasi the other day iniiwasan mo ko. I was really close to thinking na may nagawa ako na ikinagalit mo."

"Hay naku if i had known na ikaw yun, nungkang kausapin kita." sabi ko pero pabulong lang.

"huh?"

"Ah, hahaha...wala." sabi ko na lang, ano ba naman to pati ba naman pagbulong malimali pa din ako?

Nakita ko kaagad yung mga bruha kong kaibigan sa tapat ng canteen. Nasa labas na sila dahil naglilinis na ng canteen siguro.

Sinalubong kami agad ni Elle nung makita niya kami.

"Naku naman sa wakas Pee nabuhay ka ulit!" sinimangutan pa ko ni Elle then smiled. "Si Will lang pala makakaaya sa'yo." Dugtong pa ni Elle.

"Naku Elle tigilan mo ko." and pinch her in the face.

Buti na lang di narinig ni Will or so I hope.

"Ayan nakompleto na din tayo. We can go out na din." Si Jerri.

"Ano? Lalarga ba tayo ngayon? Wait lang hindi ako nagpaalam sa bahay."

"Pee, wag ka na magpanggap. Kailan ka ba huling nagpaalam sa papa mo bago maglakwatsa aber?" okay i get it, bakit nga ba bigla ko nasabi yung pagpapaalam? I mean hindi naman kasi mahigpit sila papa at mama sa akin kapag naglilibot ako kaya foreign sa pandinig ng mga kabarkada ko ang pagpapaalam sa akin.

"Ang promotor ng panggulat na libot? Si Peena?" dagdag pang-aasar pa ni Cindy.

"Naku kayo, alam niyo na mapamahiin si mama, graduating tayo, delikado." bilis humabi ng istorya, writer talaga ako. Sorry na lang kay mama, isa na yata si Mama sa mga magulang na walang pamahiin sa katawan.

"Tigilan mo nga ako Pee. Wag na mag-inarte, kahapon pa plano to. Kaso nga lang may tumakas na isang bata dyan naunsyami tuloy yung lakad." parinig pa ni Jerri.

Wala na ako nagawa eh walo sila isama mo pa si Will na nakamata lang sa akin at tatawatawa, ako isa lang kaya hayun lumarga na kami.

Kala ko pa naman kung saan kami pupunta, kay Mang Do lang pala. Paboritong tambayan namin toh sa labas ng school, the best ang barbeque dito plus may dance revo pang libre.

"Mang Do usual po 30 pieces, kay Pee po yung bill." sabi ni Elle na tuloy-tuloy lang sa t.v. nung food shop ni Mang Do at isinet-up na yung dance revo.

"Naku Mang Do! Wala akong pera kay Elle po yan."

"Pee ikaw ang taya, kung sana kahapon ako kaso nga lang you ruined it so ikaw na ngayon." sabi ni Elvy.

"Nyeh! I wasn't informed kaya, I didn't know na may lakad kahapon!" Did i or did i not know?

"Ako po ang magbabayad!" narinig ko na lang na sabi ni Will. "My treat!" sabi niya pagkaharap sa amin.

"Naku, na-save ka na naman Peenang!" si Elle na sinisimulan na ang paghataw sa dance revo. "Mang Do pinsan ko na pala yung magbabayad, pakidagdag na di po sa order yung drinks."

Naupo ako sa isang double cushion sa tapat ng t.v. at pinanuod ko si Elle at Inna na sumayaw sa dance revo. Sa sobrang dalas nilang sinasayaw yung tugtog na yun ay hindi na nakapagtataka kung ma-perfect nila yun kahit nakapikit pa sila.

Tawa ako ng tawa habang pinapanuod yung dalawa hanggang sa maramdman ko na lang na lumugbog yung kabilang side ng double cushion na inuupuan ko. i turned to see kung sino yung umupo, pero hindi ko pa man din nakikita kung sino eh may pakiramdam na ko, with that scent and aura hindi ko na maipagkakaila sa iba.

"They're good." si Will na nakatingin din sa dalawa.

Natawa naman ako.

"Mga bru, you've got a fan here!" Sigaw ko dun sa dalawa na patuloy pa din sa pagsayaw. "Believe me, it took them hundreds of years and a thousand practice to dance like that." i chuckled and he laughed with me.

We were like that. Medyo pakiramdam ko mukhang hindi naman na ako mabubulol-bulol ngayon. He's laughing face is as charming as the smiling and thinking face. And in a nanosecond after the last sound of my laugh biglang may nag-flash.

 

[diane cristina]

ang ganda na story mo... Go peena...

[rainylove11]

Meena here... new reader po here..

next na po..


if you have time drop by sa story ko...thanks po

http://www.candymag.com/teentalk/index.php/topic,157912.0.html

[cine_0426]

weee! ang gnda nmn! kakatuwa!

nkakahya tlga na nrinig un ni will (d ksi aku nkpg-comment.. busy e) hehe

woah! i like guys na mbngo! ang cute pti ng name! prang sa pirates.. preho cla ng name ni ORLANDO BLOOM!  wahaha! nbbliw nnmn aku..

nxt na..

_francine_