Chap 7
<Gerard’s POV>Ano naman kaya ang iniisip ng babaeng toh?
Kung tutuusin, nahihiya na ko dahil kanina nya pa ako nakikitang nakatingin sa kanya.
Baka naman kung ano pang isipin nito.
Crush mo kasi.Hindi ko naman sya crush eh.
Asus.Hindi kaya… Dati lang yun. Dati lang.
Dati lang nga ba?May nakita akong album na maliit. Nung pag bukas ko, nakita ko yung gradeschool pics namin.
Yung barkada nya at barkada ko.
Abah Leslie tinatago mo pa pala toh. Walang kibo.
Siguro tinitingnan mo ko araw araw dito noh? Hehe. Wala paring kibo.
Leslie! Buhay ka pa ba? Magparamdam ka naman. Wala paring kibo.
Angliit liit lang nang bahay na toh. Imposibleng hindi nya ko marinig.Nasan na ba yung babaeng yon?Pumunta ako sa sala. May isa pa palang box na hindi pa na uun-pack.
At sa likod non, andun si Les.
Hawak niya yung family pic nila.
At tulog siya.
Hay nako. Pagod na pagod siguro toh. Binuhat ko siya papunta sa kama niya.
Nilagay ko siya sa kama ng pahiga. Tinanggal ko yung sapatos niya.
Tas inayos ko yung buhok niya dahil nakanda gulo gulo na toh sa mukha niya.
Bigla kong nahawakan yung kamay niya.
Nilamig ako.
Ano ba naming feeling yan.
Tiningnan ko siya… Maputi pala siya. At maganda ang kilay.
Pulang pula yung lips, at ang tangos ng ilong.
Parang model.
Crush mo na siya.Hindi noh…
Asus.Hindi…
Hindi lang crush pagtingin mo noh?Ewan.
Ewan ko...
Ewan nga ba? 
-----x-x-x-----
Yung naka itals, parang SALOOBIN yun ng person.
