Jenna’s POVAng bilis ng mga pangyayari. Sobrang bilis niya kaya naman ang utak ko eh hirap pa maka-gets sa kung ano nangyayari sa paligid ko. Ang alam ko lang, kasama ko si Tyler ngayon.
Pababa na kami ng building nang biglang tumigil sa gitna ng hagdan si Tyler. Tinignan lang niya ako tapos ngumiti siya. Nagulat na lang ako nang bigla niyang kinuha yung mga kamay ko. Ang init ng kamay niya, hindi ko makakalimutan ang ganung pakiramdam.
Tyler: Ang lamig ng kamay mo…Ako: Yung sa ‘yo mainit…
Tyler: Ganun ba? That’s good! Then I’ll warm you up.The longer I’m with him, the deeper I fall… That time, I hoped that these things will last forever. Especially that time, I hope he’ll hold me and never let go, because you know why?
I’ll never let go… Ever…Wala akong makita kundi siya. Naglalakad kami pero nasaan ba ako ngayon? Panaginip ba ‘to? Sa totoo lang, hindi ako sigurado… Kung panaginip lang ‘to, ayaw ko nang magising. Pero ano nga ba ‘to? Hindi ko alam. Totoo ba ‘to o kathang isip lang? Ano ba talaga? Sabihin niyo sa akin kasi nalulunod ako sa sarili kong kasayahan…
Tyler: Jenna, nasa field na tayo. Pumunta ka na sa booth niyo. Ako din pupunta na. Kailangan ka na nila doon sigurado.Ginising niya ako sa tulog ko na utak. Totoo nga ang lahat ng ito… hindi ako nananaginip.
Ako: Ok…Tyler: Jenna?Ako: Hmm?Tyler: Nothing! I’m just glad… Sige, bye!After that, he just ran.
Hey… You know what Tyler? I’m also glad… Thank God I have him… I really thank God…
Naglalakad ako ng wala ako sa sarili. Basta alam ko na lang maya-maya nasa harap na ako ng booth namin.
Yana: Here comes the runaway bride…Ako: Ano, sorry ha..Phoebe: So, kamusta? Everything alright?Ako: Yeah… I guess.Yana: Wait… your lips are red… your cheeks are red… hindi naman mainit ngayon, at
teka (humawak sa noo ko) lalo namang wala kang lagnat. Wait, something happened…Phoebe: Oh my gawd…Yana: Don’t tell me--
Phoebe &
Yana: YOU KISSED!!! 
Waahh!!! Ang ingay nila! Baka may nakarinig! Kailangan ko mapatahimik ‘tong dalawang to! Kailangan! Hinugot ko silang dalawa palabas ng booth at tumakbo ako sa likod ng booth. Walang tao doon kaya walang makakarinig sa amin.
Ako: Ang ingay niyo kanina… Baka may nakarinig…Yana: Ikwento mo! I hunger for details!Phoebe: Oh my gosh…Ayun, so kwinento ko sa kanila lahat ang nangyari. Sila naman parang mga ewan, kinikilig masyado.
Yana: So, ano na kayo?Phoebe: Obvious ba? They’re officially on.
Yana: Wow, wala nang ligaw-ligaw?Phoebe: Sus! Wala na nun noh! Waste of time yun… Well, sa opinion ko kasi, ang panliligaw kasi is also like confessing that you like each other, diba? Kapag tinanggap mo yung invitation niya na ligawan ka, ibig sabihin gusto mo din siya. \
Yana: Eh paano naman si Jenna at Gino? Their feelings are totally not mutual…Phoebe: May ibang kaso naman na gusto mo lang ‘to subukan kung magiging ayos ba ang outcome o hindi… Pero kung tulad nina Jenna at Tyler na alam naman nilang mutual pala ang feelings nila, why waste time eh pupunta din naman yun doon? Teka…Yana: Si Gino nga pala…Oh my gosh. I totally forgot about him. Nawala siya sa isip ko. Paano ko ‘to sasabihin sa kanya? Damn, when I thought everything was ok, it appears out of nowhere. But I really, really feel bad…
Ako: I feel like a sl*t… I’m such a b*tch for making him expect something from me. There I go now… I’m crying like a kid who accidentally smashed an expensive vase…
Phoebe: No! Jenna, don’t say that. Hindi mo ‘to sinasadya… Isa pa, walang mali sa ginawa mo. All you wanted to do was try to get over someone you thought doesn’t feel the same way towards you! Tao ka din, at kapag nakakitaka ng maliit lang na pagkakataon na maabot yung gusto mo, diba kukunin at kukunin mo yon? Look, don’t blame yourself… and don’t regret…Yana: Tama si Phoebe… Stop crying… Everything’ll be alright. You’ll see. Just hold on tight, ok?Ako: Thanks… Thank you sa inyong dalawa…I feel so blessed. Blessed in so many ways…
Pinatayo na nila ako tapos pumunta kami sa canteen para bumili ng tubig. Pagbili naming ng tubig, dumiretso na kami sa wedding booth para magayos ng mga upcoming wedding requests.
Yana: Jenna, apat na lang natitira sa mga nagparequest! Haay! Malapit na matapos sa wakas!Ako: Yeah… I’m glad…Umupo na lang ako sa gilid ng booth tapos tinignan ko yung mga kinakasal.
Wedding eh? I wonder… Haharap kaya kami ni Tyler sa altar tulad nila? Ang sarap isipin. Pero pwedeng sabihin niyo na baliw ako, kaso lang somehow, nakikita ko rin na pwedeng ibang babae din ang dalhin niya sa altar, tapos nandoon lang ako, nanonood sa kanila. Haha, I’m so naïve. A good thought then a bad thought--- I must be crazy. Ewan ko, wala nga ako sa sarili ko ngayon. Gusto ko muna umuwi, parang ang daming nagyari sa araw na ‘to, ang gusto ko na lang ay magpahinga muna. Kailangan ko din muna magisip sa mga nangyari sa akin kasi hanggang ngayon hindi ko pa completely na-process lahat sa utak ko.
Finally, uwian na. Tapos na ang araw na ‘to.
Yana: Jenna, uuwi ka na?Ako: Yep, hindi ko na kaya. I’m really, really tired.Yana: Ganun ba? Too bad, I just saw Tyler waiting outside for you.Si Tyler? Nasa labas? Lumabas ako para tignan. Tama nga siya. He’s waiting there. Nung nakita niya ako, ngumiti na lang siya tapos pumunta sa akin.
Tyler: Uwian niyo na?Ako: O-oo…Tyler: That’s good. Halika, hatid na kita pauwi.Ako: O-ok…Tyler: Ok ka lang?Ako: Yeah.. I-I’m just tired…Tyler: Ganun ba? Mabuti pa umuwi na agad tayo…Ako: Bakit? May plano ka pa pumunta ng ibang lugar?Tyler: Wala ‘to, never mind. Importante umuwi ka na…Ako: Thanks…Naglakad na kami palabas ng school. Nagulat na naman ako kasi bigla niyang kinuha yung kamay ko. Ano ba yan, dapat hindi na ako magugulat sa kanya kasi, kami na, tama ba? Hinigpitan ko na lang yung paghawak ko sa kanya. Buti na lang nandiyan siya. Nabawasan yung pagod na nararamdaman ko.
Kaso lang biglang bumalik agad yung pagod na nararamdaman ko…
Ako: Gino…Nakitaniya kami ni Tyler, magkasama, hawak kamay… Tapos naglakad siya palayo sa amin.
Teka, kailangan ko magpaliwanag sa kaniya… Kailangan ko humingi ng tawad… Kailangan… Hahabulin ko na sana siya kaso lang pinigilan ako ni Tyler.
Si Tyler, ngayon ko lang siya nakita na ganyan. Yung mga mata niya, iba… Kahit ako hindi ko to mapaliwanag…
Tyler: Not now… Let him be alone for now…Ako: Pero—Tyler: I told you… Let’s leave him alone for now…
You need to trust me in this…Trust him? Bakit? Anong gagawin niya?
